บทที่ 12 พี่เจ็ดไลฟ์สด
"คุณท่านวางใจได้ เื่นี้ผมจะไปจัดการเดี๋ยวนี้" ผู้จัดการหลี่พยักหน้ารับถี่ ๆ
เขาก็ใไม่น้อยกับเหตุการณ์ที่คุณนายเผชิญในวันนี้ และยิ่งรู้สึกโกรธมากขึ้น เพราะคนรับใช้ในคฤหาสน์ทั้งหมดอยู่ภายใต้การดูแลของเขา การมีคนทรยศถือเป็ความผิดพลาดร้ายแรงในการทำงานของเขาเช่นกัน
ส่วนคุณหนูคนใหม่ที่มาอยู่ในบ้าน เขายิ่งรู้สึกเกรงกลัวมาก นี่คือคนที่สามารถบีบผีให้ตายซ้ำสองได้ด้วยมือเดียว ไม่รู้ว่าคุณนายหลอกให้เธอเข้ามาอยู่ในบ้านได้อย่างไร
ต่อไป เพียงมีเธอคอยคุ้มครอง ผีสางเทวดาอะไรจะกล้ามารังควานตระกูลกู้ได้อย่างไร นั่นมันเท่ากับการฆ่าตัวตายชัด ๆ!
ผู้จัดการาุโของบ้านรู้สึกประหลาดใจว่า ตอนนี้ตระกูลกู้ปลอดภัยเหลือเกินไม่ว่าจะที่ไหน
"เื่นี้ถือว่าจบแล้ว ทุกคนกลับไปนอนได้" กู้เสวี่ยซงมองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนัง
ตีสามครึ่ง คืนที่ควรจะสงบกลับถูกสิ่งชั่วร้ายนี่ทำให้วุ่นวายไปหมด
เหยาเหยาเห็นความกังวลของกู้เสวี่ยซง จึงพูดว่า "คุณพ่อไม่ต้องกังวลนะคะ อาคมของคนคนนั้นถูกหนูทำลายแล้ว ตอนนี้เขาคงโดนอาคมย้อนกลับ ไม่สามารถทำร้ายใครได้อีกแล้วล่ะค่ะ"
ในวงการไสยเวทย์ มีวิชาหลายอย่างถูกจัดว่าเป็วิชานอกรีต เหตุผลก็คือวิชาเหล่านี้มีผลสะท้อนกลับที่รุนแรงมาก หากอาคมล้มเหลว ผู้ใช้อาจเสียชีวิตในทันที
ส่วนพวกที่เบาที่สุด ก็จะทำให้ลมปราณของผู้ฝึกได้รับความเสียหายอย่างหนัก จึงเป็เหตุให้ต้องมีการสั่งห้ามไม่ให้ฝึกฝนวิชาต้องห้ามเหล่านี้
แต่ก็ยังมีคนจำนวนไม่น้อยที่ถูกดึงดูดโดยอานุภาพของวิชาต้องห้ามเหล่านี้ จนยอมเสี่ยงเป็เสี่ยงตายเพื่อให้ได้ฝึกฝนมัน
"อืม วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว พรุ่งนี้พ่อจะให้คนครัวทำอาหารอร่อย ๆ มาให้กินเยอะ ๆ เป็การบำรุงร่างกายนะ"
"ขอบคุณค่ะ" เหยาเหยาตอบตกลงด้วยท่าทางจริงจัง
เป็ดน้อยที่กำลังจะเข้าปากเธอ บินหนีหายไปเสียแล้ว แบบนี้ต้องใช้อาหารอร่อย ๆ มาเยียวยาหัวใจอันบอบช้ำของเธอเสียหน่อย
เห็นท่าทางจริงใจของเธอ กู้เสวี่ยซง ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา ลูกสาวจอมปลอมคนนี้นี่ ช่างง่ายต่อการเอาใจเสียจริง
เพียงเท่านี้ ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกคู่นี้ก็ดูเหมือนจะมีความสนิทสนมกันอย่างประหลาด จนกระทั่งกู้อวี่ ที่ยืนมองอยู่ข้าง ๆ ถึงกับตาโต
นี่เป็ครั้งแรกที่เขาเห็นพ่อของเขาเอาใจเด็ก และไม่น่าเชื่อว่าวิธีการเอาใจที่ดูแข็ง ๆ แบบนั้น จะได้ผลกับน้องสาวของเขา
เมื่อกลับมาถึงห้อง กู้อวี่ที่เป็คนนอนดึกเป็ทุนเดิมอยู่แล้ว ยิ่งมาเจอเื่ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ ก็ยิ่งทำให้เขาไม่มีอาการง่วงนอนเลยแม้แต่น้อย
หลังจากพลิกตัวไปมาอยู่หลายตลบ เขาก็เด่งตัวขึ้นนั่งมาบนเตียง เปิดโทรศัพท์มือถือ แล้วส่งรูปภาพที่เขาเพิ่งถ่ายไปเมื่อครู่ ลงในกลุ่มแชทที่ชื่อว่า "พี่น้องบ้านสกุลกู้"
[กู้เสี่ยวซี : แอบใบ้หน่อยแล้วกัน น้องสาวของพวกเรานี่สุดยอดไปเลย ทั้งเท่ ทั้งเก่ง ปราบผีได้ทั้งกองทัพ มีไว้สักคน คุ้มทั้งบ้าน]
[กู้เสี่ยวชี : ส่งรูป]
กลุ่มแชทนี้มีสมาชิกอยู่เจ็ดคน ชื่อก็ตั้งได้ตรงไปตรงมาสุด ๆ ว่า "พี่น้องบ้านสกุลกู้" ส่วนหัวหน้ากลุ่มก็ไม่ใช่ใครอื่น นอกจาก กู้เสี่ยวชี ส่วนสมาชิกที่เหลือก็คือพี่น้องอีกหกคนของบ้านสกุลกู้
ปกติแล้ว ่เวลานี้ไม่น่าจะมีใครตอบกลับ แต่จู่ ๆ เสียงแจ้งเตือนในกลุ่มก็ดังขึ้น
[กู้เหลาเอ้อร์ : นี่ กู้เสี่ยวชี นายไม่นอนดึก ๆ ดื่น ๆ แบบนี้มันเสียสุขภาพนะรู้ไหม]
[กู้เหลาเอ้อร์ : นี่มันเื่จริงเหรอเนี่ย พ่อเพิ่งบอกว่าพวกเรามีน้องสาว นี่ไง ๆ น้องสาวพวกเรา น่ารักขนาดนี้ แม่เรานี่ตาถึงจริง ๆ]
[กู้เหลาลิ่ว : นี่นายพูดเื่ผี ๆ สาง ๆ ระวังโดนข้อหาเผยแพร่ความเชื่องมงายนะ กู้เสี่ยวชี อย่าคิดว่าเป็น้องชายฉันแล้วจะรอดไปได้ วันไหนผลงานฉันไม่ถึงเป้า ข้อมูลแชทวันนี้แหละหลักฐานมัดตัวชัด ๆ เลย คอยดู]
[กู้เสี่ยวชี : พี่หก นี่พี่ไม่ใช่คนแล้วหรือไง น้องแท้ ๆ ยังจะจับอีก]
กู้อวี่จ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ ความดันเืพุ่งปรี๊ด ความตั้งใจของเขาก็แค่จะแอบอวดพวกนั้นว่าเขาได้ใกล้ชิดน้องสาวก่อนใคร
ใครจะไปคิดว่า พวกนั้นไม่ด่าเขาก็จะมาจับเขา พวกนี้มันพี่แท้ ๆ ของเขาจริง ๆ หรือเปล่านะ
"พวกพี่คอยดูเถอะ! ฉันจะรอดูหน้าพวกพี่ตอนอ้าปากค้าง!"
เขาเคยเห็นมากับตาตัวเองแล้วว่าเื่เหนือธรรมชาติมีอยู่จริง โลกทัศน์แบบวัตถุนิยมของเขาพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง ตอนนี้พอเห็นคนอื่นเถียงกันแบบนี้ เขาก็รู้สึกเหมือนเห็นตัวเองในอดีต มุมปากจึงเผยรอยยิ้มเยาะออกมาอย่างอดไม่ได้
หลังจากโดนทั้งคู่สาดน้ำเย็นใส่ เขาก็หมดอารมณ์คุยต่อ จึงเปลี่ยนไปหน้าเกมเพื่อจะเล่นเกมสักหน่อย ทว่าข้อความในวีแชทกลับเด้งขึ้นมาเสียก่อน
[น้องเล็ก พรุ่งนี้ว่างไหม พี่อยากชวนไป…]
[พี่ฉิน นี่เดือนนี้ผมสตรีมไม่ครบชั่วโมงเหรอครับ]
[บริษัทมีกฎอยู่ แบบนี้ต้องทำให้ครบนะ เริ่มพรุ่งนี้เติมวันละสามชั่วโมง]
[ไม่ใช่แบบนั้นดิเจ๊ ตอนนี้ตีสี่แล้วนะ จะใช้งานกันหนักขนาดนี้เลยเหรอ]
ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่คิดว่าเขายังไม่นอน ด้านล่างจึงขึ้นเป็ [กำลังพิมพ์…]
[พี่ฉิน ผมไม่ได้บอกว่าจะสตรีมตอนนี้สักหน่อย]
[ฉันเห็นใจที่นายพึ่งกลับจากทำงาน เลยอนุญาตให้นายไลฟ์สดที่บ้านได้ครั้งนี้ แต่ฉันจะให้คนจับตาดูการไลฟ์ของนายไว้ อย่าแม้แต่จะคิดพูดจาเหลวไหลล่ะ]
ก็แค่ครั้งที่แล้วตอนไลฟ์สด อารมณ์มันพาไปหน่อย เลยวิเคราะห์ให้ชาวเน็ตฟังว่าดูผู้ชายแย่ ๆ ยังไง
ทำไมกลายเป็พูดเหลวไหลไปได้!
จริง ๆ แล้วไม่มีอะไรราบรื่นเลย กู้อวี่โยนโทรศัพท์ไปด้านข้าง ดึงผ้าห่มขึ้นมา เขาไม่อยากหาเื่ใส่ตัวแล้ว ขนาดจะนอนก็ยังไม่ได้!
สามชั่วโมงต่อมา กู้อวี่เดินลงบันไดด้วยสภาพงัวเงีย
ก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะนอนไม่หลับ
ในคฤหาสน์ ตอนนี้มีแต่คนรับใช้กำลังยุ่งอยู่
เมื่อเห็นเขา คนรับใช้จึงถามว่าจะรับประทานอาหารเช้าไหม
"ไม่เป็ไร" กู้อวี่โบกมือ เมื่อคืนกินมากไป ตอนนี้จึงยังไม่หิว
"งั้นคุณชายพักผ่อนนะคะ ฉันจะไปทำอาหารให้คุณหนูก่อน" คนรับใช้พยักหน้า แล้วหมุนตัวจะเดิน
"น้องสาวผมตื่นแต่เช้าขนาดนี้เลยเหรอ?" กู้อวี่ได้ยินคำพูดนี้ ร่างที่นอนอยู่ก็ลุกขึ้นนั่งอีกครั้ง
"อยู่ไหน? ทำไมไม่เห็น" สายตาของเขากวาดมองไปรอบ ๆ
คนรับใช้พูดด้วยสีหน้าแปลก ๆ "คุณหนูเธอ… เธอ… กำลังฝึกต่อยมวยอยู่ที่สวนหลังบ้านค่ะ!"
อะไรกัน?
กู้อวี่ที่ง่วงจนลืมตาไม่ขึ้น ทันใดนั้นก็ตื่นตัวขึ้นมา เกือบจะคิดว่าหูของตัวเองมีปัญหา
แต่เช้าตรู่แบบนี้ เด็กสามขวบตื่นมาฝึกต่อยมวย?
เธอไม่ใช่พวกเซียนสักหน่อย ทำไมถึงขยันขันแข็งขนาดนี้?
"ผมจะไปดูหน่อย" พูดจบก็ลุกเดินออกไปข้างนอก
ไม่นานเขาก็เห็นน้องสาวบุญธรรมของตัวเองอยู่ข้าง ๆ แปลงดอกกุหลาบ เห็นเธอสวมชุดนักพรตขาดวิ่นที่ใส่เมื่อวาน กำลังฝึกท่าทางทีละท่า
กู้อวี่มองไม่ออกเลยว่าเป็ท่าอะไร แต่ก็ไม่ได้ขัด ทำเพียงแค่เข้าไปทักทาย "เหยาเหยา เช้าแบบนี้ เธอกำลังฝึกอะไรอยู่น่ะ?"
“นี่มัน… ‘ลมปราณแปดท่า’ นี่!” เหยาเหยาได้ยินเสียงใครบางคนเรียกชื่อเธอ
เด็กหญิงหันกลับไป มองเห็นพี่เจ็ดที่ใบหน้าอิดโรย เธอจึงแนะนำท่าฝึกของตัวเอง
“มันเป็วิชายืดเส้นฝึกยุทธภายใน ฝึกทุกวันจะช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อและเส้นเอ็นทั่วร่างกาย อาจารย์ชอบมาก บอกว่าช่วยยืดอายุ หนูเลยต้องฝึกตามท่านทุกครั้ง”
เพราะฝึกฝนทุกวัน เหยาเหยาจึงเคยชินกับการตื่นเช้ามาฝึกหนึ่งชุด และถึงแม้จะมาอยู่ที่บ้านตระกูลกู้ เเต่เธอก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
“ได้ผลขนาดนั้นเลยเหรอ? งั้นสอนพี่หน่อยได้ไหม?” ดวงตากู้อวี่เป็ประกายขึ้นมาทันที
อย่างไรเสียเขาก็นอนไม่หลับอยู่แล้ว หากิจกรรมอะไรทำคลายเบื่อก็ดี แถมยังได้ใกล้ชิดน้องสาวด้วย
"ได้สิคะ" เหยาเหยาพยักหน้าเล็กน้อย
ปกติเธอฝึกคนเดียวก็เบื่อบ้างเหมือนกัน
“งั้นรอพี่หน่อยนะ พี่ไปเอาของแป๊บหนึ่ง” ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ กู้อวี่จึงรีบวิ่งกลับเข้าห้อง
ไม่นาน เขาก็เดินถือขาตั้งกล้องออกมา วางโทรศัพท์มือถือไว้บนนั้น แล้วจัดแจงมุมกล้องไปมา ใต้สายตาที่จับจ้องของเหยาเหยา ในที่สุดเขาก็เปิดไลฟ์สตรีมได้สำเร็จ
“เอาล่ะ พวกเรามาฝึกกันเถอะ”
ใช่แล้ว กู้อวี่กำลังใช้เวลาว่างให้เป็ประโยชน์ ทั้งไล่ความเบื่อหน่าย แถมยังยืดเวลาไลฟ์ไปในตัวได้ด้วย
พี่ฉินพูดเองไม่ใช่เหรอ ว่าห้ามพูดไร้สาระ?
เขาไม่พูดก็ได้ ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว สอนมวยไปเลยดีกว่า!
“ดีจริง ๆ” เหยาเหยา ไม่รู้เลยว่าพี่กำลังทำอะไร เธอไม่ประสีประสาเื่การไลฟ์อยู่แล้ว
เพราะขึ้นเขาทีไร ไม่มีแม้แต่ละครให้ดู!
“พวกเราเริ่มกันเลย!”
กู้อวี่ไม่อยากเสียเวลาอธิบายอะไรในไลฟ์ที่เช้าขนาดนี้
จะมีใครว่างมานั่งดูกันล่ะ
ทว่า นั่นเป็แค่ความรู้สึกของคุณชายเจ็ดแห่งตระกูลกู้เท่านั้น ไลฟ์ของเขาในวันนี้ กำหนดมาให้ไม่สงบสุขเสียแล้ว
20K
![[นิยายแปล] Naughty Queen! ยัยตัวแสบขอเกิดใหม่ มัดใจคุณพ่อซุปตาร์ ★](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1769914722_39971644.webp)
