(จบ)ระบบวิวัฒนาการสัตว์อสูร

บทที่ 38 สัตว์เลี้ยงตัวใหม่ แอนต์แมน

"แมลงวันหรือ!"

ยามนี้ เขาเห็นแล้วว่ามีจุดสีดำเล็ก ๆ ขวางตรงหน้าคมดาบ

เมื่อมองใกล้ ๆ มันคือแมลงวันตัวเล็ก!

อู๋จื้อสิงมองด้วยความไม่เชื่อสายตาและคิดว่าตัวเองคิดผิด จึงรีบเก็บดาบกลับมา

แต่แล้วเขาก็ตกใจมากที่เห็นรอยบิ่นเล็ก ๆ บนสันดาบที่ถูกแมลงวันตัวจ้อยขัดขวาง

ส่วนแมลงวันกังฟู ก็บินยั่วยุเป็นวงกลมตรงหน้าอีกฝ่าย ก่อนจะบินร่อนลงบนไหล่ของหลินฮ่าว

"นี่...นี่มันสัตว์ประหลาดอะไรกัน?!"

เมื่อเห็นเช่นนั้น อู๋จื้อสิงก็ตกใจอย่างมาก แม้แต่เฉินหู่กับหม่าลิ่วยังตกตะลึง

ด้วยการโจมตีนั้น หากเป็นแมลงวันธรรมดา ดาบยาวจะผ่ามันออกเป็นสองส่วนอย่างง่ายดาย

ทว่าผลลัพธ์นั้นกลับเกินความคาดหมายของพวกเขาโดยสิ้นเชิง

อู๋จื้อสิงตกตะลึงกับความแข็งแกร่งอันทรงพลังของแมลงวันกังฟู มือที่ถือดาบยาวเริ่มสั่นระริกและไม่กล้าก้าวไปข้างหน้า

ในความเห็นของเขา เหตุผลที่ว่าทำไมแมลงวันที่น่ากลัวตัวนั้นถึงไม่ตอบโต้ เพราะมันกำลังเตือนเขา

หากยังโจมตีต่อไป ผลที่ตามมาย่อมยากจะคาดเดา

สิ่งนั้นจึงทำให้หลินฮ่าวเดินตรงเข้าไปในจวนตระกูลหลินได้โดยไร้สิ่งกีดขวาง

ตระกูลหลินครอบครองอาณาเขตขนาดใหญ่และการออกแบบตึกอาคารก็แบ่งออกเป็นลานกว้างห้าแห่ง

ที่ลานตรงกลางเป็นสถานที่ซึ่งผู้อาวุโสในตระกูลมารวมตัวกัน

หลังจากเข้าไปในจวน การปรากฏตัวของหลินฮ่าวได้ดึงดูดความสนใจจากคนรับใช้มากมาย

"หืม? ชายคนนั้นดูคุ้น ๆ คล้ายกับนายน้อยหลินฮ่าวมากเลย"

"ไม่ นั่นเขา!"

"เขาเป็นบุตรคนแรกของตระกูลหลินที่ต้องแต่งเข้าตระกูลอื่น"

"จ้าวหลิงเอ๋อร์ บุตรสาวของผู้นำตระกูลจ้าวเป็นสตรีที่มีชื่อเสียงในเมืองเทียนอู่ แต่เลือกแต่งงานกับเขาโดยไม่คาดคิด ราวกับดอกไม้ปักขี้ควาย ช่างน่าเสียดายเหลือเกิน"

พวกเขากระซิบกันซึ่งแฝงไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามและเยาะเย้ย

หลินฮ่าวได้ยินคำเย้ยหยันและเสียงหัวเราะแดกดันพวกนั้นอยู่ตลอด

"เจ้าพวกเกียจคร้านที่อิ่มหนำและไม่มีอะไรทำ ในเมื่อพวกเจ้ากล้ากลั่นแกล้งข้า ข้าย่อมสนองความสนุกแก่พวกเจ้า!"

หลินฮ่าวเยาะเย้ยและก้มลงจับมดตัวหนึ่ง

[ติ๊ง! ท่านจับมดได้ ต้องการรับเป็นสัตว์เลี้ยงหรือไม่?]

หลินฮ่าวรู้สึกตื่นเต้นพร้อมพูดว่า "ใช่" 

[ขอแสดงความยินดีกับการรับสัตว์เลี้ยงด้วย ท่านตั้งชื่อให้มันได้เลย]

"แอนต์แมน" ในฐานะแฟนภาพยนตร์มาร์เวล หลินฮ่าวจึงรู้สึกว่าชื่อนี้เหมาะสมที่สุด

[ติ๊ง! สัตว์เลี้ยงรหัส 003 ตั้งชื่อแอนต์แมนเสร็จสมบูรณ์]

เมื่อเสียงระบบดังขึ้น แผงข้อมูลก็ปรากฏขึ้นในใจของหลินฮ่าว

[แอนต์แมน]

[รหัส: 003]

[เจ้าของ: หลินฮ่าว]

[กำลังรบ: 2]

[อายุขัย : 16 วัน]

[ทักษะ: ไม่มี]

[อัปเกรด: ยังไม่ได้อัปเกรด]

……

ข้อมูลนั้นเรียบง่ายและชัดเจน

หลินฮ่าวเลือกการวิวัฒนาการระดับ D และความแข็งแกร่งทางกายภาพขั้นสูงโดยตรง

[ติ๊ง! อัปเกรดสำเร็จ ขอแสดงความยินดี แอนต์แมนอัปเกรดเป็นระดับ D และได้รับทักษะพิเศษอัญเชิญฝูงมด]

[ติ๊ง! อัปเกรดความแข็งแกร่งทางกายภาพขั้นสูงสำเร็จ แอนต์แมนได้รับการเลื่อนขั้น]

หลินฮ่าวได้ใช้เงินหนึ่งล้านหนึ่งหมื่นตำลึงจากบัตรทองหมดไปในชั่วพริบตา

หลินฮ่าวจึงสังเกตเห็นว่า ศักยภาพในการต่อสู้ของแอนต์แมนเพิ่มขึ้นอย่างมาก เมื่อวิวัฒนาการระดับพลัง

เพิ่มขึ้นจาก 2 เป็น 2,000

อายุขัยเพิ่มขึ้นเป็น 300 วัน

แอนต์แมนเองก็มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยยะสำคัญเช่นกัน ทั้งผิวสีเข้มของมันมีประกายแวววาวและแข็งดุจโลหะ ขาของมันก็แข็งแกร่งและทรงพลังเช่นกัน

โดยเฉพาะเขี้ยวที่มุมปากนั้นแหลมคมอย่างยิ่ง

แต่หลินฮ่าวกลับรู้สึกประหลาดใจกับทักษะพิเศษอัญเชิญฝูงมดของเจ้าสิ่งมีชีวิตตัวจ้อยนี้ 

"ระบบ ทักษะอัญเชิญฝูงมดนี้คืออะไร?"

หลินฮ่าวสงสัย จึงอดไม่ได้ที่จะถาม

[ติ๊ง! การอัญเชิญฝูงมดสามารถเรียกมดที่อยู่รอบ ๆ มาใช้งานได้ ตอนนี้ทักษะนี้มีเพียงระดับเดียว และมีระยะจำกัดอยู่ที่หนึ่งพันหมี่*[1]]

เสียงสังเคราะห์ทางอิเล็กทรอนิกส์ของระบบดังขึ้นในใจของหลินฮ่าว

หลินฮ่าวหายใจเข้าลึก ๆ เมื่อรับรู้การทำงานของทักษะพิเศษ

หากมีรังมดอยู่ในรัศมีหนึ่งพันหมี่ เขาก็สามารถเรียกพวกมันมาสร้างกองทัพมดได้!

"แอนต์แมน ใช้ทักษะอัญเชิญฝูงมดมาดูแลคนรับใช้หน่อย"

หลินฮ่าวตื่นเต้นและออกคำสั่งกับแอนต์แมนทันที

หลังจากได้รับคำสั่ง แอนต์แมนก็เริ่มเคลื่อนไหว หนวดทั้งสองบนหน้าผากของมันสั่นไหวอย่างรวดเร็ว

ภายใต้การสั่นของหนวด ดูราวกับมีคลื่นพลังแผ่ออกไปเป็นวงกว้าง

จากนั้นพลังนี้ก็กระจายตัวและครอบคลุมพื้นที่หนึ่งพันหมี่ในทันที

“ดูสิ จู่ ๆ เขาก็ก้มลงกับพื้น กำลังทำอะไรอยู่กัน?”

“จะทำอะไรได้อีก คงเดินไปเตะบันไดหินจนเท้าเจ็บกระมัง”

"จุ๊ ๆ โลกของคนตาบอดช่างน่าเศร้านัก กระทั่งจะเดินไปตามทางง่าย ๆ แบบนี้ยังเป็นเรื่องลำบาก"

เมื่อเห็นหลินฮ่าวนั่งลง คนรับใช้ตระกูลหลินที่อยู่ไม่ไกลก็มองเขาอย่างสงสัยระคนเหยียดหยาม

พวกเขาไม่รู้เลยว่าตอนนี้มีมดออกมาจากรูบนพื้นดินรอบตัวพวกเขา

ภายใต้คำสั่งของแอนต์แมน กลุ่มมดรวมตัวกันจากทุกทิศทางและปีนเข้าหาพวกคนรับใช้ด้วยความรวดเร็ว

มดเหล่านี้ไม่ใช่มดธรรมดา แต่เป็นมดคันไฟแดงที่มีพิษ พิษจะลุกลามหลังจากที่ถูกพวกมันกัด ซึ่งทำให้รู้สึกทรมานอย่างมาก

"อ๊ะ! มีบางอย่างกัดเท้าข้า!"

ไม่นาน เสียงกรีดร้องก็ดังขึ้น

คนแรกที่โดนกัดคือคนรับใช้ชายร่างผอม

เมื่อมองลงไป ก็เห็นว่าเท้าของเขาเต็มไปด้วยมดจำนวนมาก เขาหน้าซีดด้วยความตกใจ แล้วกระโดดโหยงและตะโกนอย่างบ้าคลั่ง 

"อ๊ะ! อ๊ะ!"

ตามมาด้วยคนรับใช้คนอื่น ๆ ในตระกูลหลินก็ถูกฝูงมดรุมล้อมเช่นกัน พวกเขาหวาดกลัวจนวิ่งหนีไปทั่วทุกที่

ต้องบอกว่าผู้คุ้มกันของตระกูลหลินนั้นตื่นตัวมาก ในไม่ช้าเสียงที่นี่ก็ดึงดูดเหล่าผู้คุม

"ทำไมจู่ ๆ มดจำนวนมากถึงเข้ามาในจวน"

เมื่อมองฝูงมดกลุ่มใหญ่บนพื้น ผู้คุ้มกันก็อดไม่ได้ที่จะสูดอากาศเย็น ๆ แล้วรีบล่าถอย

แม้ว่ามดจะดูอ่อนแอเสมอ แต่ในขณะนี้ พื้นที่สีดำขนาดใหญ่นี้ทำให้ผู้คนรู้สึกกลัว

“วันนี้มีแขกในจวน รีบทำความสะอาดให้เร็วที่สุด!”

ในฐานะหัวหน้าคุ้มกันตระกูล ชายวัยกลางขมวดคิ้วและตะโกนด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม

หลังจากพูดจบ เขาก็ชักดาบออกมาจากด้านหลัง

ปราณดาบที่กว้างและหนาได้เปล่งแสงเปลวเพลิงอันร้อนแรงออกมาด้วยการโคจรพลัง

ตู้ม!

พริบตาต่อมา หัวหน้าคุ้มกันวัยกลางคนถือดาบขนาดใหญ่ไว้ในมือ พลังปราณดาบสีแดงแผ่ไอร้อนออกมา

ชั่วพริบตา ฝูงมดในพื้นที่ก็ถูกฆ่าตายนับพันตัว

[1] 1,000 หมี่ เท่ากับ 1 กิโลเมตร