ตอนที่ 20 เยี่ยนเอ๋อภรรยาข้า
" เยี่ยนเอ๋อภรรยาข้า นี้ก็ยังเหลือเวลาอีกหลายชั่วยามเ้าช่วยเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายในอณาจักรเทพอสูรัแดงแห่งนี้ให้ข้าฟังว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเสด็จพ่อเสด็จแม่และคนในราชวงค์ของเ้าถึงได้ถูกคุมขังได้ "
" ได้ข้าจะเล่าให้ท่านฟังคุณชาย หยางโจว ว่าแต่ภรรยาที่ท่านใช้เรียกข้านั้นมันมีความหมายเช่นไรกันแน่ "
" ก็ไม่มีความหมายอะไรมากหรอก มันใช้เรียกคนสองคนที่อยู่ด้วยกันก็เท่านั้นความหมายก็คล้าย ๆ กับ ฮูหยิน นี้แหละ เอ่อ เ้าก็เรียกข้าว่าสามีก็แล้วกันไม่ต้องเรียกคุณชายอะไรนั้นหลอกนะ เ้าช่วยเล่าเื่ราวต่อเถิดว่ามันเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นภายในอณาจักรแห่งนี้ "
" ได้ คนในเผ่าอสูรของเราไม่ได้ยึดติดกับกฏระเบียนอะไรมากเหมือนกับเผ่ามนุษย์อะไรมากนัก ข้าจะเรียกท่านว่า สามี สามีข้าถูกหรือเปล่าที่ข้าเรียกท่านเช่นนี้ "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า เยี่ยนเอ๋อภรรยาข้า ใช่แล้วเ้าก็เล่าเื่ต่าง ๆ ต่อดีกว่า "
" สามีข้าในทวีปเทพอสูรัแดงนี้ มีเราชนเผ่าอสูรัแดง ซึ่งมีเชื้อสายมาจากเทพอสูรัแดงสืบเชื้อสายมาหลายล้านปีมาแล้ว และทวีปเทพอสูรัแดงเรานั้นมีสามชนเผ่าหลัก ๆ ที่ปกครองทวีปแห่งนี้มีสามชนเผ่าด้วยกัน และยังมีอีกหลายร้อยชนเผ่าทั้งขนาดกลางและขนาดเล็กที่อยู่ในทวีปแห่งนี้ โดยชนเผ่าอสูรัแดงของเรามีเชื้อสายจากเทพอสูรัแดง จึงเป็ผู้ปกครองสูงสุดของทวีปแห่งนี้ สามชนเผ่าหลักที่ปกครองทวีปแห่งนี้ได้แก่ ชนเผ่าอสูรัแดงของข้าผู้ปกครองสูงสุดของทวีปแห่งนี้ ชนเผ่าที่สองคือชนเผ่าอสูรพฤษาเป็ชนเผ่าที่รักความสงบและเชี่ยวชาญด้านการปรุงโอสถและการรักษาชนเผ่านี้อยู่ท่ามกลางหุบเขา ส่วนชนเผ่าสุดท้ายคือชนเผ่าอสูรพยัคเพลิงเป็ชนเผ่าที่ชั่วร้ายอยู่ท่ามกลางทะเลทรายอันแห้งแล้ง พวกมันมีความชั่วร้ายมาก ชอบความรุ่นแรงและกระหายในอำนาจ ชอบการฆ่าฟัน ส่วนสาเหตุที่พวกมันเข้ามายึดอำนาจและจับเสด็จพ่อเสด็จแม่คุมขังได้นั้น เกิดจากที่พวกมันได้พบแหล่งกำเหนิดพลังลมปราณภายในชนเผ่าของพวกมัน จึงทำให้พวกมันสามารถบ่มเพาะพลังลมปราณได้อย่างรวดเร็ว ทำให้พวกมันสามารถเพิ่มทหารชนเผ่าอสูรพยัคเพลิงขั้นจักรพรรดิยุทธได้หลายพันคนและยังมีทหารชนเผ่าของมันมีขั้นกึ่งจักรพรรดิยุทธหลายแสนคนและทหารขั้นาายุทธอีกหลายล้านคน และตัวจักรพรรดิพยัคเพลิงเองตอนนี้มันก็มีพลังบ่มเพาะพลังลมปราณและมีขั้นยุทธถึงระดับขั้นกึ่งเซียนยุทธแล้ว ซึ่งไม่มีใครในทวีปแห่งนี้มีขั้นยุทธเทียบเท่ามันได้ แม้แต่เสด็จพ่อของข้าก็อยู่แค่ขั้นจักรพรรดิยุทธขั้นที่ 9 เท่านั้น บรรพชนของข้าอยู่ขั้นจักพรรดิยุทธขั้นที่ 9 สูงสุด ท่านบรรพชนของข้าก็ถูกจักรพรรดิเพลิงสังหารทิ้งทั้งหมด ทหารขั้นจักรพรรดิยุทธเรามีไม่กี่ร้อยคนก็ถูกพวกชนเผ่าอสูรพยัคเพลิงสังหารทั้งหมดเช่นกัน ส่วนกองทัพทหารของเราก็ถูกชนเผ่าพวกมันควบคุมไว้ทั้งหมด ไม่ให้มีการเคลื่อนไหวและมันได้จับครอบครัวของทหารเ่าั้ไว้เป็ตัวประกันเช่นกันสามีข้า "
" อ้อ ! มันเป็เช่นนี้นี้เอง ถ้าอย่างนั้นเราก็รีบไปช่วยครอบครัวและคนของเ้ากันก่อนเถิด ก่อนที่พิธีแต่งงานของเ้าจะเริ่มขึ้น เยี่ยนเอ๋อภรรยาข้า จับมือข้าไว้ข้าจะพาเ้าไปช่วยเหลือครอบครัวเ้า "
" แล้วเราจะไปเช่นไรสามีข้าในเมื่อท่านไม่มีขั้นยุทธใด ๆ เลย "
"เชื่อใจข้าเถิด ข้ามาหาเ้าได้อย่างไรข้าก็สามารถพาเ้าไปได้อย่างนั้น จับมือข้าไว้เยี่ยนเอ๋อภรรยาข้า ไปพื้นที่คุมขัง พรึ๊บ !! "
..................................................
" หยุด ! พวกเ้าเป็ใครจึงบังอาจบุกรุกเข้ามาที่คุมขังนักโทษแห่งนี้ได้ ทหารจับพวกมันไว้ "
" ซิ ซะ เ้าพวกนี้คิดจะมาขวางข้า กระบี่วายุ สังหารพวกมันให้สิ้น ไป ฟิ๊ว ฟิ๊วว ฟิ๊ววว !!! "
" ฉึ๊บ ฉึ๊บบ อ๊ากก ! อ๊ากกก ! ฉึ๊บบบ อ๊ากกกก !! "
" กำแพงค่ายกลกระบี่วายุ ปิดกันที่นี้ไว้ทั้งหมดแล้วฆ่าทหารที่เฝ้าที่ทั้งหมดไปและห้ามให้ใครเหลือรอดและเข้ามาได้เด็ดขาด "
" ไป ฟู๊มมมม ! "
" บึ๊ม อ๊าก ! บึ๊มม บึ๊มมมม อ๊ากก !! อ๊ากกก !!! "
" นั้นใคร ใครอยู่ภายนอก เป็ใครกันที่มาช่วยข้า ข้าและคนอื่น ๆ อยู่ในห้องคุมขังด้านนี้ ช่วยข้าด้วย ข้าอยู่ทางห้องคุมขังทางนี้ "
" อ๊ะ ! นั้นมันเสียงเสด็จพ่อของข้านี้สามีข้า "
" เสด็จพ่อ เสด็จพ่อลูกมาช่วยท่านแล้ว "
" เยี่ยนเอ๋อหรือลูกพ่อกับแม่อยู่ทางนี้ "
" เสด็จพ่อท่านหลบไปก่อนลูกจะเปิดประตูเหล็กที่คุมขังให้ ตู๊ม ! ตู๊มม ! ทำไมจึงทำลายประตูเหล็กนี้ไม่ได้ "
" ไม่มีประโยชน์หลอกลูกพ่อ พ่อนั้นได้ใช้ทุกวิธีแล้ว พวกมันวางค่ายกลป้องกันไว้และประตูเหล็กนี้มันก็แข็งแรงมาก ลูกพ่อหนีไปก่อนเถิดไม่ต้องเป็ห่วงพ่อกับแม่
" ไม่ข้าจะช่วยท่านพ่อกับท่านแม่ให้ได้ "
" เยี่ยนเอ๋อภรรยาข้าเ้าหลบไปก่อน ข้าจะเป็คนเปิดประตูนี้เอง "
" อัคคีจากเปลวเพลิงจงทำลายค่ายกลนี้ซะ กรึ๊ม กรึ๊มม กรึ๊มมม บึ๊มม ! "
" ประตูเหล็กจงเปิดออก แกร็ก แกร็กกก "
" ท่านทำได้อย่างไรสามีข้า "
" เยี่ยนเอ๋อลูกแม่ "
" ลูกพ่อ "
" เสด็จพ่อ เสด็จแม่ ท่านทั้งสองทรงปลอดภัยดีนะเพค่ะ "
" พ่อกับแม่เ้าปลอดภัยดีนี้เ้าเข้ามาได้อย่างไรกัน วันนี้ไม่ใช่เ้าจะต้องแต่งงานกับเ้าทรราชพยัคเพลิงหรือลูก แล้วมนุษย์คนนี้เป็ใครกัน ทำไมเ้าถึงเรียกเข้าว่าสามีกัน "
" เอ่อ ! ท่านพ่อลูกนั้นปลอดภัยดี ส่วนชายคนนี้สามีข้าก็คือเหล่ากงของข้าเอง "
" ห๊ะ ! เ้าว่าเป็เหล่ากงของเ้าถ้าอย่างนั้นเขาก็เป็ราชบุตรเคยของข้านะสิ แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาที่เ้าจะเล่าเื่เหล่ากงหรือสามีให้พ่อกับแม่ฟังแล้ว เราต้องช่วยคนอื่น ๆ ออกมาก่อนแล้วเราก็ต้องรีบหนีกันก่อน "
" ไม่ต้องห่วงองค์จักรพรรดิ องค์ราชินี ข้าจะช่วยพวกเขาเอง พลังอัคคีจงทำลายค่ายกลทั้งหมด "
" กรึ๊ม กรึ๊มม กรึ๊มมม กรึ๊มมม บึ๊มมม ! "
" ประตูเหล็กทุกบานจงเปิดออก "
" แกร๊ก แกร๊กกก แกร๊กกก แกร๊กกก "
" อ้า ! พวกเราทั้งหมดออกมาจากห้องคุมขังแล้ว "
" ถวายบังคมองค์จักรพรรดิ องค์ราชินิ องค์หญิงหรานเยี่ยนเอ๋อพระเ้าค่ะ "
" แล้วมนุษย์คนนี้เป็ใครกันพระเ้าค่ะ "
" พวกเ้าทุกคนลุกขึ้น มนุษย์คนนี้คือราชบุตรเขยของข้าและเป็คนที่มาช่วยพวกเราเอาไว้ทุกคน "
" อะไรนะ ! มนุษย์ผู้ไร้ขั้นยุทธใด ๆ คนนี้ คือราชบุตรเขยขององค์จักรพรรดิ หรือว่าท่านราชบุตรเขยสามารถปิดกั้นพลังลมปรานและซ่อนขั้นยุทธได้ ต้องใช่แน่ พวกเราเหล่าราชวงค์และทหารแห่งอณาจักรอสูรัแดงคาราวะท่านราชบุตรเขย "
" พรึ๊บ พรึ๊บบ พรึ๊บบ "
" พวกท่านทุกคนลุกขึ้นเถิด แล้วยังมีพวกท่านยังถูกคุมขังทีใดอีกหรือไม่ "
" ไม่มีแล้ว พะยะค่ะท่านราชบุตรเขย "
" งั้นก็ดีพวกเราต้องรีบไปจากที่นี้ก่อนพวกมันมาอีก แล้วจะเกิดปัญหาขึ้นได้ องค์จักรพรรดิและพวกท่านมีสถานที่ใดที่จะไปหลบซ่อนกันก่อนหรือไม่ "
" กราบทูลท่านราชบุตรเขย กระม่อมเห็นควรไปขอความช่วยเหลือจากชนเผ่าอสุรพฤกษาดีกว่าพะยะคะ เพราะชนเผ่าอสูรพฤษาเป็ชนเผ่าที่รักความสงบไม่ชอบการฆ่าฟันพวกเขาต้องช่วยพวกเราได้แน่ ๆ พะยะคะ
" แต่ข้าในฐานะองค์จักรพรรดิ ข้านั้นไม่อยากนำความเดือดร้อนไปให้กับชนเผ่าอสูรพฤกษา พวกเ้าก็เห็นความโหดร้ายป่าเถื่อนของชนเผ่าอสูรพยัคเพลิงแล้ว ถ้ามันรู้ว่าชนเผ่าอสูรพฤกษาช่วยเหลือให้ที่หลบซ่อนแก่พวกเรา มันต้องทำลายชนเผ่าอสูรพฤษาเป็แน่ "
" แล้วเราจะทำกันอย่างไรดีพระเ้าค่ะองค์จักรพรรดิ "
" อื้อ ! ตอนนี้ข้าก็ยังคิดไม่ออก ราชบุตรเขยของข้าเ้ามีสถานที่ใดพาพวกเราไปหลบซ่อนหรือไม่ "
" เอ่อ ! "
" เสด็จพี่เพค่ะน้องมีสถานที่แห่งหนึ่งที่พวกชนเผ่าอสูรเพลิงไม่กล้าไปตามจับกุมพวกเราเป็แน่เพค่ะ "
" ที่ใดหรือน้องหญิงของข้า "
" ท่านลืมไปแล้วหรือเพค่ะน้องนั้นมาจากอณาจักรมนุษย์ และน้องหญิงของหม่อมฉันก็เป็ราชินีของจักรพรรดิผู้ครองอณาจักรมุษย์เช่นกัน "
" ใช่ ใช่แล้ว ก่อนที่เราจะโดนเ้าทรราชยึดราชบัลลัง ข้าก็ได้ข่าวว่าราชบุตรเขยของน้องหญิงเ้า ได้รวบรวมแผ่นดินได้ทั้งหมดและได้สร้างอณาจักรใหม่ ชื่ออะไรนะอณาจักรนี้ "
" ชื่อว่า อณาจักรเทพอสูรัฟ้าพระเ้าค่ะองค์จักรพรรดิ (เวรกรรมอะไรของข้ากันดันมาเจอญาติพี่น้องของเสวี่ยเอ๋อภรรยาเข้าให้และยังไม่พอข้ายังนำพี่น้องของนางมาเป็ภรรยาของข้าอีกแล้วข้าจะอธิบายเื่นี้กับนางทั้งสองว่าอย่างไรดี เฮ้อ ! )"
" ใช่ ใช่ ราชบุตรเขยข้าอณาจักรในทวีปมนุษย์ มีชื่อว่าอณาจักรเทพอสูรัฟ้า เ้ามาจากอณาจักรมนุษย์คงรู้จักกับราชบุตรเขยของอณาจักรเทพอสูรัฟ้าดีแน่ ๆ เลย ถ้ามีเวลาเ้าช่วยเล่าเื่ราวของเขาให้ข้าฟังด้วยนะราชบุตรเขยข้า "
" เอ่อ ! ตัวข้านั้นรู้จักตัวเขาดีเลยท่านพ่อตา แต่ท่านอย่ารู้เื่ของเขาเลยจะดีกว่า "
" จริงรึ ลูกเขยข้า ถ้าอย่างนั้นเ้าช่วยไปขอร้องให้เขามาช่วยอณาจักรอสูรของข้าได้หรือไม่ เพราะข้านั้นรู้มาว่าราชบุตรเขยของน้องหญิงของราชินิข้านั้นมีพลังที่แปลกประหลาดและมีกองกำลังขั้นจักรพรรดิยุทธหลายหมื่นคน "
" องค์จักรพรรดิ แล้วเราจะไปยังอณาจักรเทพอสูรัฟ้าดินแดนของมนุษย์อย่างไรดีพระเ้าค่ะ"
" นั้นสิ ลูกเขยข้าเ้าจะพาพวกเราไปยังอณาจักรเทพอสูรัฟ้าอย่างไร "
" เอ่อ ! ไอ้วิธีพาไปนั้นก็มีอยู่หลอกพระเ้าค่ะ แต่มีเื่หนึ่งที่ข้ายังไม่ได้บอกให้ทุกคนรู้ ไว้ไปถึงอณาจักรมนุษย์แล้วทุกท่านจะรู้ความจริงเองพระเ้าค่ะ "
" ท่านมีเื่อะไรจึงบอกพวกข้าไม่ได้ตอนนี้หรือสามีข้า แต่เอาเถิดเราไปจากที่นี้กันก่อนดีกว่า "
" ได้ ๆ ทุกคนทำสมาธิให้ว่างแล้วจับมือกันให้แน่นแล้วมองมาที่ข้า ข้าจะพาทุกคนไปยังดินแดนมนุษย์ ถ้าพร้อมแล้วก็ไปอณาจักรเทพอสูรัฟ้า ไป กรึ๊มมม !! "
........................................................
" รายงาน องค์จักรพรรดิอสูรพยัคเพลิง "
" มีเื่อะไร แล้วเมื่อไรน้องหญิงของข้าจะออกมาเสียที นี้ก็ใกล้ได้เวลาพิธีแต่งงานของข้าแล้ว ตัวแทนจากชนเผ่าต่าง ๆ ก็มากันมากมายทำไมน้องหญิงของข้าไม่ออกมาเสียที "
" เอ่อ ! คือว่า เอ่อ ! องค์จักรพรรดิ "
" มีอะไรก็รีบพูดมา มั่วแต่ อ้ำอึ้งอยู่นั้นแหละรีบพูดมา "
" คือว่าองค์หญิงหรานเยี่ยนเอ๋อหายตัวไปแล้วพะยะคะ "
" ตู๊มมม !!! เ้าว่าอะไรนะองค์หญิงหรานเยี่ยเอ๋อหายตัวไป หายไปได้อย่างไร ข้าบอกให้พวกเ้าเฝ้านางไว้ให้ดี ๆ แล้วทำไม่ปล่อยให้นางหนีไปได้ พวกเ้าจงตายซะโทษฐานที่ปล่อยให้องค์หญิงหรานเยี่ยนเอ๋อหนีไปได้ ตาย ! "
" อย่า ! ได้โปรดทรงอภัยให้แก่พวกข้าด้วยองค์จักรพรรดิ อย่า !! "
" ตู๊ม ตู๊มมม อ๊าก ! อ๊ากกก ! "
" ทหารมาเก็บศพไอ้พวกไม่มีประโยชน์เหล่านี้ไปทิ้ง แล้วส่งกองกำลังไปตามหาองค์หญิงหรานเยี่ยนเอ๋อให้พบ แล้วพวกเ้าส่วนหนึ่งไปที่คุมขังนำพ่อแม่ของนางและคนของนางออกมา แล้วประกาศออกไปถ้านางยังไม่กลับมาแต่งงานกับข้า ข้าจะฆ่าคนของนางทุก ๆ หนึ่งชั่วยาม "
" รายงาน องค์จักรพรรดิ "
" เ้ามีอะไรอีก หรือว่าน้องหญิงของข้ากลับมาแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าว่าแล้วนางจะหนีเอาตัวรอดคนเดียวไปได้อย่างไร ในเมื่อพ่อแม่และคนของนางยังอยู่ที่นี้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" เอ่อ ! ไม่ใช่พระเ้าค่ะฝ่าา อดีตองค์จักรพรรดิ องค์ราชินีและคนที่ยังจงรักภักดีกับจักรพรรดิองค์ก่อนหายตัวไปทั้งหมดเลยพระเ้าค่ะ "
" เ้าว่าอะไรนะคนที่ถูกคุมขังหายตัวไปทั้งหมด มันจะหายตัวไปได้อย่างไรทั้งค่ายกลควบคุมและทหารที่เฝ้าอยู่มากมายทำไมพวกมันถึงปล่อยให้นักโทษพวกนั้นหลบหนีไปได้ บอกข้ามาเดี๋ยวนี้ "
" เอ่อ ! องค์จักรพรรดิทหารที่เฝ้าอยู่ถูกสังหารทั้งหมดแล้วพระเ้าค่ะ และค่ายกลและประตูที่คุมขังก็ถูกทำลายเช่นเดียวกัน "
" เ้าว่าทหารที่คุมขังอยู่มากมายถูกสังหารทั้งหมด ค่ายกลและประตูที่แ่าก็ถูกทำลายทั้งหมด เป็ไปไม่ได้มีแต่ผู้มีขั้นเซียนยุทธและขั้นเทพยุทธเท่านั้นจึงจะทำลายได้ แล้วพวกทหารที่อยู่ข้างนอกที่คุมขังไม่มีใครเห็นพวกมันที่ถูกคุมขังทหารตั้งหลายร้อยคนหลบนี้เลยรึยังไง"
" กราบทูลองค์จักรพรรดิค่ายกลด้านนอกที่คุมขังไม่ได้ถูกทำลายและทหารที่เฝ้าอยู่ภายนอกก็ไม่เห็นมีใครเข้าและออกเลยพระเ้าค่ะ "
" รึว่ามันจะใช้ค่ายกลพิเศษสามารถเข้าและออกจากภายในคุกได้ ใช่มันต้องใช่แน่ ๆ พวกเ้าจึงไม่เห็นพวกมัน มันเป็ใครที่เข้ามากล้ายุ่งเื่ของข้า "
" แจ้งทหารของเราและแจ้งกลับไปยังชนเผ่าอสูรพยัคเพลิงของเราออกให้ตามหาพวกมันให้พบ ถ้ามีใครหรือชนเผ่าอสูรไดช่วยเหลือ หรือให้ที่หลบซ่อนพวกแก่มันพวกเ้าจงทำลายพวกที่ให้ความช่วยเหลือให้สิ้น "
" พระเ้าค่ะองค์จักรพรรดิ แล้วงานอภิเษกสมรสนี้เล่า พระเ้าค่ะ "
" นี้เ้ายังมีหน้าจะให้ข้าจัดงานแต่งอีกหรือ สั่งยกเลิกให้หมดและให้ตัวแทนแต่ละชนเผ่ากลับไปให้หมด "
" รับด้วยเกล้า พระเ้าค่ะ "
..............................................
2K
