อภินิหารศาสตราวุธ

ตอนที่​ 159ปะทะโครงกระดูก​

"ข้าไม่ให้ใครแตะต้อง​เด็กคนนี้ทั้งนั้น"

"หากเจ้าคิดจะทำไรเด็กคนนี้ ข้อเสนอ​ยกเลิกทันที​"

อาวุโส​จิ้น ปกป้อง​หยางหลงเต็มที่​ถึงขนาดสามารถ​หักดิบกับผู้รอดชีวิต​จากสำนักนอกรีต​ทั้งสอง

"คืดจะขู่ข้าได้รึไง"

"ฆ่าเจ้าทิ้งพร้อมกับเจ้าหนูนี้แล้วค่อยชิงวิชามาก็ได้"

เต้าซื่อ ไม่มีทางปล่อยให้เสี้ยนหนามในอนาคตมีชีวิต​ได้เด็ดขาด

"อยากตายมากสินะ"

เต้าซื่อที่เห็นว่าอาวุโส​จิ้นไม่มีทีท่าว่าจะยอมปล่อยให้หยางหลงโดนสังหารแน่จึงตัดสินใจ​ฆ่าทั้งคู่พร้อมกัน​ขึ้นมา

ตอนนี้เต้าซื่อ ใช้ปราณ​จิตศาสตรา​วุธสร้างพัดหมากล้อม ขึ้นมาในพริบตา เตรียมจะใช้ท่าไม้ตายปิดฉากทั้งคู่​ลงทันที

กึก

แต่แล้ว พัดหมากล้อม ต้องหยุดชะงักลงเมื่อโครงกระดูก​จำนวนมาก ต่างยืนเบื้องหน้าราวกับคอยเป็นโล่ป้องกัน​ภยันตราย​จากศัตรู​ที่คิดจะหาเรื่องอาวุโส​จิ้น

"เจ้าพวกโครงกระดูก​เหล่านี้มันคิดจะปกป้อง​เจ้าแก่รึ"

เต้าซื่อเห็นเช่นนั้นต้องหยุดเอะใจออกมา

เมื่อตอนแรกสงสัยโครงกระดูก​พวกนี้ตั้งแต่​ที่เห็นแล้วแต่ด้วยการต่อสู้​ของหยางหลง จึงไม่คิดจะใส่ใจ​โครงกระดูก​เหล่านี้​มากนัก

แต่เมื่อตอนนี้​การต่อสู้​ได้จบลงเรียบร้อย​แล้วจึงนึกถึงเรื่องโครงกระดูก​ที่ขยับได้เหล่านี้อีกครั้ง

"เจ้าโครงกระดูก​มันขยับได้ไงกัน"

"ฝีมือมันรึ"

เต้าซื่อที่มีคำถามมากมาย​ผุดขึ้นมาในหัว แต่ก็ยังไม่อาจยืนยัน​ความคิดได้จนต้องมองสำรวจอาวุโส​จิ้นอีกครั้ง

"วิชานอกรีต​ของเจ้าใช่ไหม"

เต้าซื่อที่ถามเรียบง่ายออกมากับอาวุโส​จิ้นที่ตอนนี้ไม่คิดจะเหลียว​มองผู้รอดชีวิต​สำนักนอกรีต​แม้แต่น้อยเลย

"คิดจะเมินเฉย​ข้าคนนี้งั้นรึ"

พัดหมากล้อม ลอยออกจากมือเต้าซื่อพุ่งอ้อมเหล่าโครงกระดูก​เพื่อต้องการ​จะโจมตี​ใส่อาวุโส​จิ้นโดยตรง

แต่จู่ๆโครงกระดูก​กับขยับตัว​เคลื่อนไหว​อย่างรวดเร็ว​ใช้ปราณ​จิต สร้างศาสตราวุธ​ของตัวเองออกมา

เคล้ง เปรี้ยง

ศาสตราวุธ​ของโครงกระดูก​เข้าปะทะกับพัดอย่างรวดเร็ว​

ทำให้พัดคู่หมากล้อมกระเด็น​ออกไปก่อนจะพุ่งเล่นงานอาวุโส​จิ้น กับหยางหลงทันที

"อะไรกัน ศาสตราวุธ​นั่น"

เต้าซื่อ ตกตะลึง​ตาค้างเมื่อสิ่งที่ตาเห็นในตอนนี้คือ พัดหมากล้อมกับถูกดาบไม้ของโครงกระดูก​ปัดกระเด็น​ออกมาได้แทนที่จะกลายเป็น​พัดหมากล้อมต้องทำลายดาบไม้ที่อ่อนแอ​ บอบบางนั่นมากกว่า

ศาสตราวุธ​ของโครงกระดูก​ที่เข้ามาคุ้มกันอาวุโส​จิ้นคือ ดาบไม้ ซึ่งไม่เคยคิดว่าผู้ใช้ปราณ​จิตจะสร้างศาสตราวุธ​อ่อนแอ​แบบนี้ได้มาก่อน

"คิดว่า ดาบไม้กิ๊กก๊อก​แบบนั้นจะหยุดพัดหมากล้อมข้าได้รึ"

เต้าซื่อไม่เชื่อว่าจะโดนดาบไม้หยุดพัด จึงลองดู​ใหม่อีกครั้ง แต่ผลลัพธ์​ยังเหมือนเดิม​

"หนอย"

ไม่ว่าจะลองใช้พัดเข้าปะทะกับดาบไม้กี่ครั้งก็ไม่อาจทำลายดาบไม้บอบบางในมือโครงกระดูก​ได้เลย

"เป็นไปได้ไงกัน ข้าไม่เชื่อเด็ดขาด​"

"ต้องมีความลับซ่อนอยู่แน่"

เต้าซื่อ ที่สงบสติอารมณ์​เริ่มคิดว่าโครงกระดูก​ผู้ถือดาบไม้ตนนี้ต้องใช้วิชาบางอย่างอยู่แน่

"ข้าจะเผยความลับออกมาให้ดู"

เต้าซื่อ ใช้วิชาปราณ​จิตขั้น 5 ธาตุแสง ความมืด ออกมาพร้อมกัน​

พัดหมากล้อม ขาวดำเริ่มเปล่งแสงขึ้นมาเมื่อได้รับการส่งเสริมจากปราณ​ผู้ใช้ขึ้นมาแล้ว

พัดแสงเคลื่อนไหว​จู่โจม​ด้วยความเร็ว เพื่อต้องการ​ทำลายดาบไม้ลงด้วยความเร็ว​เหนือแสง

เปรี้ยง

ดาบไม้ที่ถูกความเร็วเหนือแสงตัดลงในพริบตาอย่างรวดเร็ว​จนตอนนี้พัดแสงผ่านทะลุดาบไม้เล่นงานโครงกระดูก​โดยตรงได้แล้ว

แต่กลายเป็น​ว่าพัดแสงที่จู่โจม​ใส่โครงกระดูก​กับไม่สามารถ​บดขยี้กระดูกได้กับถูกหยุดค้างติ่ง​อยู่กับ​ที่ขึ้นมา

"กระดูก​มันทำจากอะไรกันแน่"

พัดแสงไม่อาจเจาะร่างกระดูก​ลงได้จนสร้างความแปลกใจ​แก่เต้าซื่ออีกครั้ง

เต้าซื่อ ยังคงไม่รับรู้ว่าโครงกระดูก​แท้จริงคือ ศาสตราวุธ​ของอาวุโส​จิ้น จึงช่วยไม่ได้​ที่จะต้องสงสัย​ออกมา

"หึ"

แม้ว่าจะยังสงสัยในร่างกระดูก​ของโครงกระดูก​อยู่แต่พัดสีดำก็ได้แอบลอบจู่โจม​อาวุโส​จิ้นจากอีกด้านแล้ว

เปรี้ยง

ดาบไม้อีกเล่มที่ปรากฏ​ออกมาในมือโครงกระดูก​จัดการ​ปัดพัดสีดำออกไปได้อย่างหวุดหวิด​