สอนเธอ....เสียว! NC++

ตอนที่ 46: สยบสมาคมการค้า

เรือสำราญ VIP มังกรสวรรค์แล่นฝ่าคลื่นลมและฝนตกหนักเข้าเทียบท่าเรือฝั่งตะวันออกอย่างมั่นคง เสียงเครื่องยนต์ดีเซลเรือคำรามต่ำยาวก่อนจะเงียบสนิทลง ท้องฟ้าเหนือท่าเทียบเรือขุ่นมัวไปด้วยสายฝนที่สาดกระหน่ำไม่ขาดสาย สายน้ำฝนเม็ดโตไหลรินอาบกราบเรือและตู้คอนเทนเนอร์สินค้าขนาดใหญ่ยักษ์ที่ตั้งวางเรียงรายสลับซับซ้อนสลัวในแสงไฟสปอร์ตไลท์

ผมก้าวเดินลงบันไดเทียบเรือสำราญก้าวลงสู่พื้นปูนท่าเรืออย่างเชื่องช้า สองมือยังคงซุกอยู่ในกระเป๋ากางเกงสแล็กสีดำ ร่างของผมเปล่งออร่าพลังปราณอุ่นร้อนจางๆ แผ่ออกมาขับไล่ไอเย็นจากสายน้ำฝนจนไอน้ำลอยระเหยบางๆ รอบตัว โดยมีจางเสวี่ยฉีเลขาคนสวยในชุดสูททำงานที่จัดระเบียบใหม่เรียบร้อย คอยเดินกางร่มสีดำตามหลังประคองคุ้มกันผมด้วยแววตาเลื่อมใสรักใคร่ดุเด็จสุนัขรับใช้ผู้ภักดีชั่วชีวิต

เบื้องหน้าห่างออกไปไม่ถึงยี่สิบเมตร ชายวัยกลางคนในชุดเสื้อคลุมยาวสีเทาเข้มสไตล์โบราณผู้หนึ่งยืนเอามือไพล่หลังท้าทายสายฝนอย่างสง่างาม ลมพายุและสายน้ำฝนรอบตัวของมันพลันพัดเบี่ยงทิศทางออกไปประหนึ่งมีบาเรียโปร่งใสคุ้มกัน รังสีพลังลมปราณโบราณขั้นสูงอันหนาแน่นแผ่กดทับรอบอาณาบริเวณจนพื้นปูนรอบตัวมันสั่นระริกมีรอยร้าวร้าวซึมกระจายตัว

มันคือ "เฉินเทียนเป่า" ยอดฝีมือพลังปราณโบราณประจำตระกูลใหญ่ฝั่งเมืองหลวงที่ถูกว่าจ้างและส่งตัวมาบดขยี้สมาคมมังกรสวรรค์เพื่อช่วงชิงควบคุมอิทธิพลเส้นทางเดินเรือและท่าเรือการค้าทั้งหมดในปักกิ่ง

"หึ... แกคือไอ้เด็กเหลือขอเย่เฉินที่คนเขาลือกันว่างั้นรึ?" เฉินเทียนเป่าแค่นเสียงถามแหบต่ำทว่าก้องกังวานแฝงพลังลมปราณจู่โจมสะกดจิตใจรอบปริมณฑล: "สมาคมมังกรสวรรค์ไม่ใช่สถานที่ที่คนส่งของระดับต่ำอย่างแกจะมาเย่อหยิ่งครอบครองได้หรอกนะ...หากไม่อยากกลายเป็นศพเฝ้าก้นทะเลลึก จงส่งมอบของประมูลโบราณมูลค่าห้าร้อยล้านและนังเลขาจางมาให้ฉัน แล้วคุกเข่าคลานออกจากปักกิ่งซะ!"

ผมคลี่ยิ้มเยาะก้าวเท้าตรงเข้าหามันอย่างไม่แยแสในน้ำฝน: "พวกยอดฝีมือลมปราณโบราณจากเมืองหลวงนี่ปากดีกันทุกคนเลยนะครับ... หวังว่ากระดูกของแกจะแข็งแกร่งได้เท่าครึ่งหนึ่งของปากสุนัขของแกนะ"

"รนหาที่ตาย! ฝ่ามือทลายศิลากลืนตะวัน!" เฉินเทียนเป่าตวาดก้องคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวสุดขีดจนดวงตาแดงก่ำ

มันสะบัดฝ่ามือขวาพุ่งตรงเข้าหาผมด้วยความเร็วสูงปานสายฟ้าแลบจนทิ้งภาพเงาซ้อน ลมปราณสีครามหนาแน่นหมุนเกลียวก่อตัวเป็นคลื่นกระแทกขนาดใหญ่รอบฝ่ามือ พัดพาเอาน้ำฝนฝุ่นผงปูนซีเมนต์พัดปลิวว่อน พลังฝ่ามือนี้รุนแรงขนาดบดขยี้แผ่นเหล็กกล้ารถถังทหารให้พังยับเยินป่นปี้ได้ในกระบวนท่าเดียว

มันพุ่งฝ่ามือเข้าปะทะหน้าอกซ้ายของผมตรงจุดตัดหัวใจหมายปลิดชีพด้วยพลังลมปราณทำลายล้างทั้งหมดที่มี

"เปรี้ยง!!!..."

เสียงระเบิดของพลังปราณและน้ำฝนปะทะกันดังสนั่นหวั่นไหวราวกับสายฟ้าฟาดกึกก้องท่าเรือ ปูนซีเมนต์ใต้เท้าของพวกเราแตกกระจายเป็นหลุมกว้างสองเมตร ฝุ่นควันน้ำฟุ้งกระจายบดบังสายตา ทว่า... ฝ่ามือครามของเฉินเทียนเป่าที่อัดกระแทกอยู่บนหน้าอกเสื้อเชิ้ตสีขาวของผมกลับแข็งค้างหยุดชะงัก รังสีพลังทำลายล้างของมันสูญสลายพินาศไปต่อหน้าทักษะ "พลังกายศิลาเหล็กกล้าขั้นสูง" ของระบบเลเวล 4 ของผมอย่างสมบูรณ์แบบโดยสิ้นเชิง!

ตัวของผมยืนนิ่งตระหง่านไม่ขยับไหวเลยแม้แต่มิลลิเมตรเดียว เสื้อเชิ้ตสีขาวมีเพียงรอยยับจางๆ แววตาสีทองประกายครามของผมจ้องมองใบหน้าอวดดีของมันที่บัดนี้เบิกตากว้างช็อกตะลึงหน้าถอดสีซีดขาวด้วยความสยดสยองสุดชีวิตราวเห็นยมทูตมาทวงวิญญาณ

"เป็น... เป็นไปไม่ได้! นี่มันร่างกายคนหรือเหล็กไหลโบราณกันแน่วะ! พลังโจมตีกว่าสามหมื่นจินของฉันทำไมไม่ได้ผลเลยแม้แต่น้อย?!" เฉินเทียนเป่าครางเสียงสั่นระริก พยายามจะถอยก้าวเท้าชักฝ่ามือกลับคืน ทว่าสะโพกของมันกลับทรุดหนักขยับไม่ได้

"ถึงตาผมบ้างนะครับ... หมัดระเบิดทวีคูณสิบเท่า!" ผมคำรามต่ำในใจด้วยพลังปราณแกร่ง

ผมตวัดหมัดขวาชกสวนตรงเข้าใส่หน้าอกของเฉินเทียนเป่าอย่างเฉียบขาดรวดเร็วปานแสงเลเซอร์ หมัดขวาที่เคลือบด้วยพลังปราณสีทองหนาแน่นเจิดจ้าดุจรูปเศียรมังกรอัดแน่นไปด้วยพลังโจมตีกายภาพเพิ่มพูนสิบเท่าของระบบขั้นสูงสุด

"ปัง!!!... กร๊อบบ!!!..."

เสียงกระดูกซี่โครงและกระดูกข้อต่อหน้าอกของเฉินเทียนเป่าหักสะบั้นแตกร้าวระเบิดดังระงมสนั่นท่าเรือ ร่างของยอดฝีมือลมปราณโบราณจากเมืองหลวงปลิวละลิ่วกระเด็นลอยไปไกลกว่าสามสิบเมตร ปะทะชนเข้ากับตู้คอนเทนเนอร์เหล็กขนาดใหญ่จนยุบตัวพังเสียหายส่งเสียงโครมครามสนั่นหวั่นไหว ก่อนจะร่วงหล่นลงมานอนกองกับพื้นปูนปางตายกระอักเลือดสีแดงสดคำโตคำรามหน้าถอดสี สภาพแขนขวาบิดงอหักพินาศปอดแตกสลายสิ้นสภาพยอดฝีมือในกระบวนท่าเดียวปางตายทันทีไร้ทางต่อสู้กอบกู้หน้ากลับคืน

ในเวลานั้น ชายชราสวมชุดผ้าไหมจีนสีดำท่าทางมีภูมิฐานบารมีที่แอบซ่อนดูเหตุการณ์อยู่เบื้องหลังตู้คอนเทนเนอร์... เขาคือ "ท่านประธานใหญ่จางเทียนสยบ" ประธานใหญ่สูงสุดผู้กุมอำนาจล้นฟ้าของสมาคมการค้ามังกรสวรรค์ เดินก้าวออกมาประคองกายสั่นเทาด้วยความตื่นตะลึงสุดชีวิต ใบหน้าของชายชราเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรงสูงสุดต่อพลังอำนาจระดับเทพของผมจนเนื้อตัวสั่นเทา

ชายชราไม่รอช้ารีบตรงเข้ามาก้มหัวโค้งคำนับให้ผมอย่างนอบน้อมที่สุดคล้ายสุนัขสยบยอมต่อพระราชาเจ้านายคนใหม่: "คุณ... คุณเย่เฉิน! พลังฝีมือระดับเทวะครอบจักรวาลขนาดนี้... สมาคมมังกรสวรรค์เรายินดีกราบไหว้ยกย่องเชิญคุณขึ้นดำรงตำแหน่ง 'ผู้อุปถัมภ์สูงสุด' ของสมาคมทันทีครับ! อำนาจสั่งการ สิทธิ์ควบคุมเส้นทางธุรกิจ และทรัพย์สินในคลังสมาคมกว่าแปดหมื่นล้านหยวนจะขึ้นตรงต่อคุณเย่เฉินแต่เพียงผู้เดียวชั่วชีวิต!"

จางเสวี่ยฉีและกลุ่มบอดี้การ์ดยอดฝีมือมาเฟียเสื้อดำนับร้อยคนที่ยืนล้อมท่าเรือพลันทรุดร่างลงคุกเข่าหมอบกราบคำนับผมในบัดดลเสียงดังสะท้านผืนน้ำฝ่าสายฝน: "กราบคำนับท่านผู้อุปถัมภ์สูงสุดเย่เฉิน! พวกเราพร้อมยอมถวายชีวิตและวิญญาณรับใช้!"

ผมยืนพิงร่มกางเกงสแล็กคลี่ยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจสูงสุด อำนาจเศรษฐกิจใต้ดินและกำลังทหารขนส่งทั้งหมดของมหานครปักกิ่งบัดนี้ตกมาอยู่ในมือของผมเรียบร้อยสมบูรณ์แบบ ตระกูลเซียวและบรรดาสาวๆ ของผมจะได้รับการหนุนหลังมั่นคงดุจภูผาเหล็กกล้าปกครองท้องฟ้านี้

ทว่าพริบตานั้น ระบบผู้ฝึกสอนศิลปะระดับเทพส่งเสียงแจ้งเตือนภารกิจใหม่ในระบบสมองของผมอย่างเจิดจ้าแดงวาบกะพริบถี่เร้าอารมณ์:

[ระบบ: ยินดีด้วย! โฮสต์เข้าครอบครองสมาคมการค้ามังกรสวรรค์สำเร็จ ปลดล็อกอิทธิพลระดับมณฑล!]

[ระบบ: ตรวจพบพิกัดการแจ้งเตือนเป้าหมายคุณภาพสูงอันดับที่ 8 (เป้าหมายระดับโกลด์สากล)!]

[ระบบ: ระบุพิกัดเป้าหมาย - ถังลู่เหยา (ทายาทสาวคนโตตระกูลมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของประเทศ อายุ 24 ปี ระดับความงาม 9.6/10) กำลังเดินทางจากเซี่ยงไฮ้มาถึงปักกิ่งในวันพรุ่งนี้เพื่อร่วมงานประมูลสมาคมแห่งชาติ]

[ระบบ: ตรวจพบชีพจรราคะที่เป็นอันตรายขั้นวิกฤต - ชีพจรพิษอัคคีแฝงเร้น (Hidden Fire Pulse) ระดับความร้อนเผาผลาญอวัยวะภายใน โฮสต์ต้องเร่งเข้าสัมผัสรักษาฝังเข็มทองและInfuseกระแสน้ำหยินบริสุทธิ์เพื่อประสานหยินหยางโดยด่วนที่สุด!]

ผมคลี่ยิ้มเหี้ยมเกรียมแววตาสีทองเปล่งประกายคมปลาบดุจพญามังกรทองสวรรค์ที่เพิ่งสยายปีกกว้างขึ้นในความมืด จ้องมองเม็ดฝนที่ร่วงหล่นกระทบผิวกายแล้วระเหยเป็นไออย่างใจเย็น เหยื่อสาวสวยรายถัดไปที่มีคุณค่าและฐานะร่ำรวยล้นฟ้าระดับประเทศบัดนี้กำลังจะเดินเข้าสู่เงื้อมมือและรอยยิ้มคุมกระดานของผมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ในวันพรุ่งนี้...ชัยชนะครั้งใหญ่รอคอยการสลักชื่อเย่เฉินลงไปอยู่ไม่ไกล!

จางเสวี่ยฉีขยับกายเข้าใกล้ขนาบกายซ้ายของผมพลางโอบกอดท่อนแขนซ้ายแกร่งของผมอย่างอ่อนโยน ใบหน้าสวยคมของเธอซบลงบนไหล่อย่างเทิดทูนเสน่หาไม่แคร์สายตาคนทั้งท่าเรือปักกิ่ง "นายท่านคะ... ตระกูลถังจากเซี่ยงไฮ้กุมอำนาจการค้าทางใต้ทั้งหมดของประเทศ และการประมูลระดับชาติในวันพรุ่งนี้จะเป็นตัวตัดสินสิทธิ์การเปิดสัมปทานท่าเรือพาณิชย์หลัก การที่เฉินเทียนเป่าพยายามบุกยึดอำนาจสมาคมของเราในคืนนี้ก็เพราะหวังปูทางอำนาจให้เจ้านายเบื้องหลังของมันเข้ายึดสิทธิ์ประมูลเช่นกันค่ะ..."

"หึ... แปลว่าตระกูลใหญ่พวกนั้นต้องการจะกลืนกินมังกรอย่างเรางั้นเหรอครับ?" ผมเอ่ยกระเซ้าเสียงทุ้มเลียริมฝีปากเบาๆ

"ตอนนี้เมื่อนายท่านขึ้นดำรงตำแหน่งผู้อุปถัมภ์สูงสุดของพวกเราแล้ว...สมาคมการค้ามังกรสวรรค์และกองกำลังมาเฟียใต้ดินทั้งหมดพร้อมปะทะสู้ศึกและทำตามบัญชาของนายท่านทุกอย่างค่ะ! ไม่ว่าตระกูลถังหรือตระกูลใดหน้าไหน หากกล้าเป็นอริกับนายท่าน ข้าน้อยจะสั่งคนกวาดล้างพวกมันให้สิ้นซากเองค่ะ" เลขาสาวคนสวยก้มหัวรับคำมั่นสัญญาด้วยแววตาจงรักภักดีขีดสุดชั่วชีวิต

ผมหัวเราะในลำคอเบาๆ ด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่ง การที่ผมสยบสมาคมการค้าใต้ดินมังกรสวรรค์นี้ได้สำเร็จไม่เพียงแต่ทำให้ผมได้เงินทุนก้อนยักษ์กว่าแปดหมื่นล้านหยวนมาต่อยอดอาณาจักรธุรกิจของผมกับพวกเจียงฉินและซูเมิ่งหยิงเท่านั้น แต่ยังทำให้ผมกุมไพ่ตายในการจัดการกับกลุ่มอิทธิพลที่พยายามคุกคามตระกูลเซียวอีกด้วย

และที่สำคัญที่สุด... 'ถังลู่เหยา' คุณหนูใหญ่ผู้สูงศักดิ์ทายาทอันดับหนึ่งของประเทศที่กำลังจะเดินทางมาพร้อมกับปมชีพจรพิษอัคคีแฝงเร้นในร่าง ค่ำคืนวันพรุ่งนี้เธอจะต้องรู้ซึ้งว่า พลังฝีมือฝังเข็มเทวะสวรรค์และความเสียวซ่านอุ่นร้อนที่ผมจะมอบให้ จะแปรเปลี่ยนราชินีผู้ร่ำรวยล้นฟ้ารายนี้ให้กลายมาเป็นทาสสวาทที่ร้องคร่ำครวญวิงวอนอยู่แทบเท้าของผมอีกคนอย่างแน่นอน!

ผมโอบเอวคอดของจางเสวี่ยฉีเบียดชิดร่างกายของเธอพลางก้าวเท้าเดินกลับขึ้นเรือสำราญเพื่อเดินทางกลับที่พักอย่างองอาจ ม่านเมฆหมอกพายุฝนราตรีเหนือน่านน้ำปักกิ่งพลันแหวกออกเผยให้เห็นดวงจันทร์กลมโตสลัวที่พร้อมต้อนรับชัยชนะและการล่มสลายของศัตรูในวันพรุ่งนี้!