ตำนานหมอภูติแห่งแสง

กลางเขาเทียนหมิ่น – วันแห่งเงาสุดท้าย

เมฆหมอกสีดำทะมึนปกคลุมฟ้าเหนือหอวิญญาณที่ย่อยยับ เศษพลังมารยังคงลอยอยู่ในอากาศ  กลุ่มพันธมิตรแห่งแสง — หลี่หมิง, แม่ทัพซ่งอวิ๋น, เทียนหมิง และทัพหลี่ — กำลังรวมพลหน้าผาแห่งเงา จุดสุดท้ายก่อนเผชิญหน้าศัตรู

“วันนี้…ข้าจะไม่หนีอีก”

หลี่หมิงกล่าวต่อหน้าทุกคน ดวงตากระจ่างราวเปลวไฟอำพันในยามค่ำ

เขาหยิบหยกปัญญาไว้ในมือ กำกระบี่ประจำตระกูลหลี่ ก่อนก้าวนำเข้าสู่เขตต้องห้าม

ภายในสุสานเงา – เฮาเทียนปรากฏ ภายในโถงหินกว้าง เฮาเทียนในร่างสมบูรณ์ยืนอยู่ท่ามกลางพลังสีดำที่หมุนวนราวพายุ  “หลี่หมิง…เจ้ากล้ามาหาข้าถึงที่เช่นนี้…”

“เพื่อจบทุกอย่าง” หลี่หมิงตอบเพียงคำเดียว ก่อนปลดตราหยกกลางอก

พลังหยกปัญญาสว่างวาบ—พุ่งเข้าปะทะกับพลังมาร

ศึกแห่งแสงและเงาเริ่มขึ้นทันที!

หลี่หมิงใช้กระบวนท่า “กระบี่ห้าธาตุผสานจิต” โจมตีเข้าใส่

เฮาเทียนโต้ด้วย “ฝ่ามือเงาจันทราพันปี” จนผืนดินสะเทือน เสียงระเบิด พลังเวท พายุจิต หมุนวนรอบสองเงาเลือดไหลจากริมฝีปากหลี่หมิง แต่เขายังไม่หยุด

“เพื่อแม่ข้า! เพื่อพ่อข้า! เพื่อพี่น้องของข้า! ข้าจะไม่ล้ม!!” เฮาเทียนเริ่มสั่นไหว รอยร้าวปรากฏกลางอก ขณะที่หลี่หมิงกำลังพ่ายพลังสุดท้ายของเฮาเทียน รอยแยกบนเพดานสุสานแตกออก เงาดำหนึ่งพุ่งทะยานลงมา

“เฮาเทียน! เจ้ายังไม่ตาย ข้าก็จะยังไม่ยอมตาย!”

เสียงของเสวี่ยเหิงดังก้องไปทั้งโถง!

เขาปรากฏขึ้นพร้อม “กระบี่จันทราเงา” และเกราะสีเลือดมารที่เปล่งแสงสว่างตรงกลางอก

“เจ้ารอดจากมิติเงาซ้อน…”เฮาเทียนสบถ เสียงสั่น

“ข้ารอด…เพราะข้ามี ‘สิ่งที่เจ้าไม่เคยมี’ — นั่นคือหัวใจที่ยังผูกพันกับแสง!”เสวี่ยเหิงร่วมมือกับหลี่หมิง บุกพร้อมกันในจังหวะสุดท้าย

สองดาบ — ดาบเงา และดาบแสง ปะทะตรงจุดศูนย์กลางพลังมาร เสียงกรีดร้องของวิญญาณพันปีดังสนั่น พลังมารแหลกสลาย เฮาเทียนแตกสลายกลางแสงสว่างแห่งคำสัตย์  ร่างของเฮาเทียนสลายไปกับสายลม… จบสิ้นตำนานจอมมารแห่งรัตติกาล

หนึ่งเดือนต่อมา

เสวี่ยเหิง สวมอาภรณ์ดำแดง ยืนเบื้องหน้าพรรคจอมมารทมิฬทั้งหมด

“จากนี้ไป…พรรคจอมมารจะไม่ใช่ศัตรูของโลกยุทธภพอีก”

“ผู้ใดใช้วิชามารเพื่อเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์ จะต้องถูกข้าลงโทษ!”

เสียงประกาศดังก้อง เงาทั้งหลายต่างก้มศีรษะ ผู้เคยหวาดกลัวเงา…บัดนี้ได้เห็นแสงสว่างภายในมัน

หลี่หมิงยืนใต้ต้นเหมยที่ผลิดอกกลางลานบ้านตระกูลหลี่ หลี่เซียงและหลี่เจิ้งนั่งสงบอยู่ข้างเขา

“ข้าได้สืบทอดทุกสิ่งจากพวกท่านแล้ว…แต่ข้ายังมีสิ่งหนึ่งต้องทำต่อ”เสียงของเขาแน่วแน่

“ข้าจะเขียนตำนานบทใหม่…ในยุทธภพที่ไม่ต้องมีเงา” ดอกเหมยร่วงปลิว…แต่แสงตะวันเริ่มส่องผ่านม่านเมฆแล้ว

เรือนลับตระกูลหลี่ – ใต้แสงโคมหลังสงคราม

ภายในห้องลับแห่งตระกูลหลี่ หลังศึกใหญ่สงบลงหลี่หมิง, หลี่เซียง และหลี่เจิ้งกลับมาพักรักษาตัวอย่างเงียบงันในถ้ำบรรพชน ร่างของหลี่เจิ้งยังไม่ฟื้นเต็มที่ แม้พลังลมปราณจะเริ่มกลับมา แต่รอยแผลลึกจากการทรมานยังฝังแน่น  ส่วนหลี่เซียง แม้จิตใจกล้าแกร่ง แต่พลังภายในปั่นป่วนจากการฝืนฝ่าค่ายกลมารในอดีต

ในคืนนั้น แสงจาก “แหวนมิติ” สืบทอดจากหลี่เซียงเริ่มเปล่งแสงเบา ๆ หลี่หมิงจึงหยิบ ตำราโบราณที่เพิ่งค้นพบ ออกมาอ่าน“แหวนมิติประจำตระกูลหลี่…มีประตูทั้งห้า

ประตูแรก — คือ ‘ประตูแห่งพลังชีวิต’

ผู้ใดเปิดได้ จะได้สมุนไพรฟื้นคืนเลือดเนื้อ พลังธาตุ และตำราปรับลมหายใจจิตวิญญาณ”

หลี่หมิงลุกขึ้น หันมองพ่อแม่“ข้าอยากลองเปิดประตูนี้ เพื่อรักษาท่านพ่อกับท่านแม่… หากมีแม้เพียงเสี้ยวโอกาส ข้าก็จะคว้ามันไว้”

พิธีเปิดประตู – ลมหายใจ 108 จุด

ตามตำราระบุว่า ผู้เปิดประตูแรกต้องสามารถควบคุม “ลมหายใจ 108 จุดชีพจร” ของตนได้ หลี่หมิงจึงใช้คืนทั้งคืนฝึกปราณสะท้อนลมหายใจ ทั้งแบบภายในและนอกกาย

ใช้พลังหยกปัญญาประสานจิตกับแหวนในมือ จิตของเขาค่อย ๆ ถูกดูดเข้าไปในมิติด้านใน — ที่ที่บรรพชนทุกคนเคยทิ้งความลับไว้

ภายในแหวนมิติ – หน้าประตูศิลาแห่งพลังชีวิต

ตรงหน้าหลี่หมิง ปรากฏ “ประตูหินสีขาวขุ่น” กว้างสามจั้ง บนบานประตูมีอักขระคำว่า “พลังชีวิต”และรอบประตู เต็มไปด้วยแสงชีพจรสีทองเล็ก ๆ ที่ลอยวนอยู่ เสียงจากบรรพชนในอดีตก้องขึ้นในใจ

“ผู้จะเปิดประตูนี้…ต้องรู้จักจังหวะชีวิตของตนอย่างแท้จริง ไม่เร่ง ไม่ฝืน ไม่หวั่น ไม่หวัง” หลี่หมิงหลับตา กำหนดจิต ควบคุมลมหายใจอย่างแม่นยำทุกจุด ทุกท่วงท่า

เวลาผ่านไปทีละอึดใจ… จนเมื่อชีพจร 108 จุดของเขาประสานกันทั้งหมด—

เปรี้ยง!

ประตูค่อย ๆ แง้มออก แสงสีเขียวทองอบอุ่นสาดออกมาจากภายใน

กลิ่นหอมของสมุนไพรหายากอบอวลไปทั้งมิติ

ภายในประตูแรก

• สมุนไพร “หงหยวนชิงหลิง” — สมุนไพรที่สามารถซ่อมแซมธาตุพื้นฐานของร่างกาย ฟื้นฟูเลือดเนื้อ และปราณชีวิตที่เสื่อมสลาย

• ตำรา “ลมหายใจสวรรค์จิต” — คัมภีร์การกำหนดลมหายใจที่บรรพชนใช้ยืดอายุ และรักษาพลังภายใน

หลี่หมิงนำสมุนไพรและตำรากลับออกมาจากแหวนมิติ หลี่เซียงตะลึงเมื่อลูกรับรู้วิธีเปิดได้สำเร็จ  หลี่หมิงใช้เวลาปรุงยาถึง 7 วันกว่าสำเร็จ   ให้พ่อแม่ทานร่วมกับฝึกฝนตามตำราลมหายใจ

เมื่อแสงแรกของรุ่งเช้ามาถึง —ร่างของหลี่เจิ้งเริ่มฟื้นเต็มที่ ลมหายใจกลับมานิ่งมั่นอีกครั้ง ส่วนหลี่เซียง สีหน้าสงบนิ่งกว่าที่เคย ดวงตากลับมาเปล่งประกาย

“นี่คือเพียงประตูแรกเท่านั้นหรือ…”

หลี่หมิงพึมพำกับตัวเอง

“เช่นนั้น…ในประตูถัดไป ข้าจะพบอะไรกันแน่”