เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่สี่สิบหก เสือป่าน

ด้วยความสามารถในการเลียแข้งเลียขาพ่อกำนันขั้นสุดยอดของไอ้เจิด

ไอ้เจิดก็ได้เงินนับหมื่นมาได้อย่างง่ายดาย

ไม่ต้องออกไปจับปลาไหลตามท้องนาและขณะที่เอาไปขายในตลาดก็เจอกับนายหัวที่ถูกตาต้องใจเรามาช่วยเราจากนักเลงในตลาดแต่ประการใด

ใครกล้ามาหาเรื่องไอ้เจิดลูกชายกำนันแจ่มในพื้นที่แถบนี้ได้?

ว่าแต่ไอ้เจิดสามารถทำเรื่องราวต่างๆได้งงกับมันจริงๆที่ตามต้นฉบับดันไปเป็นเสือในพระนคร

ปล้นร้านทองก็อาจจะได้เงินดีอยู่

แต่เอ็งอยู่เฉยๆกินดอกเบี้ยเงินกู้เกินอัตรากฎหมายและทำนาบนหลังคนไปเรื่อยๆน่าจะสบายกว่านะ

ไอ้เจิดมันออกปล้นคนในพระนครไปทำไมหว่าสนุกเรอะ?

การไปปล้นคนในพระนครอาจจะได้เงินมามากกว่าขอพ่อกำนันแต่ก็เสี่ยงมากกว่านั่นล่ะ

แถมทำได้ไม่กี่ครั้ง ทั้งพระนครก็ออกตามล่าไอ้เจิดแล้ว

มันคิดอะไรของมันถึงไปเป็นเสือในพระนครทั้งที่จบจากต่างประเทศพูดภาษาอังกฤษกับญี่ปุ่นได้จนสามารถเยาะเย้ยไอ้ขามเรื่องควายเหล้กและเครื่องจักรต่างๆได้กันนะ

และไอ้เสือป่านนั่นก็อีกคน

ทำไมมันถึงสร้างซุ้มโจรได้เป็นป้อมค่ายมีคนอยู่ร้อยกว่าคน

เอ็งคิดว่านี่เป็นยุคสามก๊กหรือไงอยู่ดีดีก็สร้างค่ายโจรซุ้มโจรได้ขนาดนั้น

ไอ้ขามก็ยังใช้ปืนพกกระบอกเดียวยิงชนะทั้งซุ้มโจรอีกแน่ะ

และเสือป่านมีวิชาเสกหมอก เสกลมฝนพรายกระซิบได้ประมาณปรมาจารย์เตียวก๊ก

แต่เอาความสามารถพวกนั้นมาปล้นควายชาวบ้านหรือเศรษฐีในพระนครเท่านั้นเวทย์เรียกหมอก เรียกฝนก็เอามาแค่ใช้หนีตำรวจ

ผมก็คิดว่าเป็นโจรก็เป็นอะไรที่น่าสนใจดีแต่สำหรับคนที่มีความรู้น่ะจะเตือนไว้ว่ามันคือธุรกิจที่มีความเสี่ยงมากเกินไป

มีปืนกระบอกเดียวน่ะจะปล้นคนได้แค่ไม่กี่คน

ให้ธนาคารกลางเขาสิเขาจะปล้นคนได้ทั้งประเทศ

รวบรวมคนมาได้หลายร้อยคนรวมกับครอบครัวก็เป็นพันได้มั้ง

พี่แกรวมคนได้ยังกับอยู่ในยุคสามก๊กอย่างนี้ไปทำอาชีพอื่นดีกว่ามั้ง?

ทำไมดันเลือกที่จะเป็นเสือได้?

ทำไมเราต้องเอาความสามารถสุดยอดขนาดนั้นไปทำเรื่องอย่างการปล้นด้วย?

บางครั้งผมก็คิดเหมือนกันว่าพวกนี้มันเก่งขนาดนี้แต่ทำไมถึงเลือกที่จะเป็นโจรกันเสียได้

สุดท้ายผมนึกถึงโซมาเลียที่เป็นแหล่งรวมของโจรสลัด

พยายามปราบปรามก็ลำบาก แต่สุดท้ายปัญหาก็ลดน้อยลงเพราะญี่ปุ่นจ้างโจรสลัดโซมาเลียให้เป็นชาวประมงแทน

เอาเงินลงไป เราก็จะแก้ปัญหาได้

ปัญหาในโลกเกิดแก้ไขได้โดยการจัดสรรทรัพยากรนั่นคือแนวคิดของอเมริกา

แนวคิดที่แท้จริงก็เรียบง่ายเช่นนั้นล่ะ

ทำไมคนที่เก่งกาจบริหารเมืองได้แบบซุ้มโจรหลายร้อยคนได้แบบกำนันผู้ใหญ่บ้านหรือกำนัน

แต่กลับกลายเป็นโจร?

ก็เพราะพวกเขาไม่มีโอกาสที่จะทำงานในสังคมนั่นล่ะ

หากอยู่ในยุคสามก๊ก

เสือป่านก็น่าจะกลายเป็นพวกแก๊งโจรที่ยึดครองภูเขาไท่ซานเอาไว้ก่อนที่จะโดนโจโฉมาล้อมปราบล่ะมั้ง

แต่ในโลกนี้โดนไอ้ขามใช้ปืนกระบอกเดียวยิงตายทั้งซุ้มโจรแทน

ผมนึกว่าผมจะทำอย่างไรจึงจะสามารถเกลี้ยกล่อมเสือป่านได้

ว่านี่ไม่ใช่ยุคสามก๊กแล้วตั้งซุ้มโจรมาก็ไม่สามารถยึดครองแผ่นดินได้

เอากำลังคนอย่างนั้นไปทำอย่างอื่นน่าจะดีกว่า

ผมพยายามจะหาลูกน้องมาคอยติดตามผมก่อน

จากการโดนผีฟ้าเล่นงานทำให้ผมนับถือขุนแผนมากว่า

การหาคนมีวิชาอาคมสามสิบห้าคนมาเป็นลูกน้องนั้นทำให้เอาชนะได้แม้แต่แสนตรีเพชรกล้า

เราเป็นลูกชายกำนันก็อย่าไปทำแบบไอ้ขามที่ใช้ปืนกระบอกเดียวฆ่าคนทั้งซุ้มโจร

แต่ต้องอาศัยลูกน้องคอยเป็นมือเท้าให้กับเรา