ตอนที่ 2 นวดหัวใจกู้ชีพ (1)
“ยังเหม่ออันใดอยู่อีก หากลี่อ๋องมีอันเป็ไปขึ้นมา พวกเราล้วนต้องถูกฝังทั้งเป็!” เสียงแหลมสูงอันแหบแห้งของเซ่ากงกงเริ่มสั่นขึ้นมาแล้ว
กู้เชียนเสวี่ยรีบตื่นจากอาการตกตะลึงที่ได้เห็นสิ่งงดงาม เมื่อสงบสติลงได้ ก็ทำตามภาพความจำในหัว ดึงผ้าคาดเอวหยกดำบนร่างของอ๋องลี่ออก
ผู้คนที่เห็นภาพนั้นก็พากันสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่
“หญิงชั่วร้าย! เ้าจะทำสิ่งใดกันแน่” เ้ากรมกู้อยากจะฆ่านางเสียให้ได้ หันไปเอ่ยกับเซ่ากงกง “เซ่ากงกงโปรดตรวจสอบ ปกติหญิงชั่วร้ายนางนี้ก็โง่เขลาไม่รู้ความอยู่แล้ว กงกงอย่าได้หลงเชื่อนาง!”
เซ่ากงกงตวัดสายตามองเ้ากรมกู้ “ไม่เชื่อนาง แล้วจะให้เชื่อเ้าหรือ เหอะ ทางที่ดีท่านเ้ากรมภาวนาเอาเถิดว่าคุณหนูของจวนท่านจะสามารถช่วยชีวิตของท่านอ๋องได้ มิเช่นนั้น เกรงว่าจวนตระกูลกู้คงจะต้องถูกปะาทั้งบ้าน แล้วอย่าหาว่าข้าไม่เตือน”
กู้เชียนเสวี่ยไม่เข้าใจเลยสักนิด...ยุคจีนโบราณนั้นตำแหน่งเ้ากรมถือเป็ตำแหน่งที่สำคัญอย่างมาก ต่อให้คนในครอบครัวพลั้งมือทำร้ายชินอ๋อง[1] จะต้องถูกโทษหนักถึงขั้นฆ่าทั้งตระกูลเชียวหรือ
ขณะที่กำลังงุนงง มือของกู้เชียนเสวี่ยก็ไม่ได้หยุด พยายามถอดอาภรณ์ที่ทับซ้อนกันหลายชั้นออก กระทั่งเผยให้เห็นหน้าอก
กลุ่มคนต่างก็พากันร้องเสียงสูง เป็เสียงของเหล่าหญิงสาวที่กรีดร้องขึ้นมา เพราะได้เห็นเรือนร่างของบุรุษแปลกหน้า
“บังอาจ กู้เชียนเสวี่ย เ้ารู้หรือไม่ว่ากำลังทำสิ่งใดอยู่” เสียงของเ้ากรมกู้แหบแห้ง เหมือนกำลังจะเป็บ้าอย่างไรอย่างนั้น
เซ่ากงกงก็ตกตะลึงจนนิ่งไป หรือว่าหญิงนางนี้จะเป็อย่างที่เ้ากรมกู้บอกจริงๆ นางเป็คนบ้าอย่างนั้นหรือ
หากเป็เช่นนั้น ต่อให้ตนมีสักร้อยหัวก็ไม่พอให้ตัดหรอก! อย่างแรกคือบกพร่องต่อหน้าที่ ซ้ำยังปล่อยให้ลี่อ๋องถูกทำอนาจารอีก
คิดได้ดังนั้น ชุดที่เซ่ากงกงสวมใส่อยู่ก็เริ่มชื้นเหงื่อไปทั้งตัว เริ่มรู้สึกผิดกับสิ่งที่ตัดสินใจไปก่อนหน้านี้
กู้เชียนเสวี่ยไม่ได้ให้ความสนใจ มีสมาธิจดจ่ออยู่กับการช่วยชีวิตเท่านั้น นาง้าช่วยฟื้นคืนชีพ หรือที่เรียกกันทั่วไปว่าการนวดหัวใจนั่นเอง
การช่วยฟื้นคืนชีพนั้น อย่างแรกคือต้องถอดเสื้อของผู้ป่วยออกก่อน เพื่อป้องกันไม่ให้เสื้อผ้ารัดจนทำให้หายใจไม่สะดวก
รูปร่างของลี่อ๋องดีมาก ไม่มีกล้ามเนื้อที่มากเกินไป ทว่าเส้นกล้ามเนื้อกลับเรียวยาวแข็งแรง กล้ามเนื้อหน้าท้องทั้งหกลูกเลือนราง ค่อยๆ หายไปตรง่ขอบเสื้อบริเวณเอว
กู้เชียนเสวี่ยไม่มีเวลามาชื่นชมรูปเปลือยท่อนบนของชายงามอีกต่อไป เริ่มช่วยชีวิตทันที
่ต้นยามสารทฤดู อากาศเริ่มเย็นลง ยิ่งเสื้อผ้าเปียกชุ่มไปทั้งตัวก็ยิ่งหนาว จึงอดไม่ได้ที่จะหนาวสั่น
สิ่งแรกที่นางทำคือวางตัวบุรุษให้นอนราบ มือซ้ายวางลงบนหน้าผากของบุรุษแล้วกดแรงไปด้านหลัง นิ้วมือด้านขวาวางลงบนบริเวณขากรรไกร ดันศีรษะของเขาให้เชิดขึ้นมาด้านหน้า
จากนั้นก็ก้มศีรษะลงอย่างไม่ลังเล ประทับลงบนริมฝีปากบางที่มีแรงดึงดูดอย่างล้นเหลือของบุรุษ...
กลุ่มคนแตกฮือ คุณหนูใหญ่ไม่เอาไหนผู้นี้ถึงขั้นกล้าทำตัวเ้าชู้ใส่ลี่อ๋องอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้เชียวหรือ!
กู้เชียนเสวี่ยยังคงตั้งใจช่วยฟื้นคืนชีพต่อไป
มือขวาแตะบริเวณขากรรไกรของบุรุษ เพื่ออ้าปากของเขาออก นิ้วโป้งและนิ้วชี้ด้านซ้ายบีบจมูกเอาไว้ หลังจากนั้นก็สูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ แล้วเป่าลงไปในปากของบุรุษ ทุกครั้งที่เป่าเสร็จ เธอก็จะเงยหน้าขึ้นรสูดหายใจเข้าลึกๆ อีกครั้ง ในขณะเดียวกันก็ปล่อยมือซ้ายออกด้วย จากนั้นก็สูดหายใจเข้า แล้วก้มหน้าลงเป่าลมให้กับเขา
เมื่อเป่าลมใส่ปากไปแล้วสองครั้ง ก็ประกบมือทั้งสองข้างซ้อนกัน กดทับลงบริเวณหน้าอกของบุรุษ ทำแบบนั้นติดๆ กันสามครั้ง
เป่าลมสองครั้ง กดทับอีกสามครั้ง ทำแบบนั้นซ้ำไปซ้ำมา
ครั้งแล้วครั้งเล่า เป็ระเบียบขั้นตอน
เชิงอรรถ
^ ชินอ๋อง ตำแหน่งเชื้อพระวงศ์ชายลำดับที่ 1 โดยมากผู้ที่ได้รับตำแหน่งนี้จะเป็นพระโอรส พระเชษฐา หรือพระอนุชาของฮ่องเต้