ผมได้ทำการตกลงกับท่านลูวว์ว่าให้ท่านเป็คนคอยควบคุมพลังพิเศษที่จะเกิดขึ้น ด้วยความช่ำชองเวทย์มนต์น้ำมานานกว่าสามสิบปี มันจึงไม่ใช่เื่ยาก
ห้องสมุดสมาคมกิลด์โลก
“สมแล้วที่เป็สมาคมกิลด์โลก รวบรวมและคัดลอกหนังสือมากกว่าพันล้านเล่ม 1เดือนมานี้เรามัวแต่สนใจเื่ร้านอาหารจนละเลยความรู้มากมายเหล่านี้ไป แต่ว่าจะเริ่มจากเล่มไหนดี มันมีเยอะเกินไปจนตาลายหมดแล้ว”
“ฉันเดาว่าคนแถวๆนี้กำลัง้าความช่วยเหลืออยู่นะ”
“ถิงถิง! เธอมาทำอะไรที่นี่แล้วชุดที่เธอใส่มันหมายความว่ายังไง?"
“อะไรกัน แค่มองก็น่าจะรู้แล้วนะ แต่เอาเถอะฉันจะบอกนายก็ได้ ฉันคือผู้ช่วยผู้ดูแลหอสมุดแห่งนี้ อันที่จริงฉันก็เพิ่งสมัครเข้ามาทำงานที่นี่”
“งั้นดีเลย เธอแนะนำบางสิ่งให้ฉันทีสิ ตอนนี้ฉันตาลายไปหมดแล้ว”
“ได้ นักผจญภัยระดับเริ่มต้นอย่างนาย สิ่งที่ต้องรู้อย่างแรกก็คือ เขตต่างๆของประเทศเป่ยซาน อย่างที่สองมอนสเตอร์รูปแบบต่างๆ และสุดท้ายนายจะต้องเข้าใจว่ามีมนุษย์ที่เป็อันตรายอยู่หลากหลายพวก พวกเขาเ่าั้เรียกตนเองว่าเป็องค์กรเวทย์มืด”
“อันที่จริงนายจะต้องไปหาหนังเหล่านี้จากชั้น856 แต่ว่าฉันได้เตรียมไว้ให้นายหมดแล้ว นี่คือสามเล่มที่เหล่านักผจญภัยหน้าใหม่จะต้องเข้าใจให้แจ่มแจ้งเสียก่อน”
“ขอบใจเธอมากนะ!”
“คนเราจะต้องทำในสิ่งที่ตนถนัดสินะ งั้นต่อไปฉันจะต้องขยันฝึกฝนให้มากขึ้น ขณะเดียวกันก็ต้องเรียนรู้เื่ราวใหม่ๆด้วยสินะ”
“หน้าใหม่อย่างนายก็ไม่ต้องหักโหมไปหรอกนะ ค่อยเป็ค่อยไป นั่นคือสิ่งที่ผู้ดูแลคอยบอกแก่ฉันหน่ะ”
“อื่ม ฉันจะไม่หักโหมหรอกนะ จริงสิถิงถิง เธอออกจะเก่งการต่อสู้ ร่างกายของเธอก็สุดยอดมากเลย ทำไมเธอไม่มาเป็นักผจญภัยหล่ะ”
“ถึงนายจะชมฉัน แต่ฉันไม่ยิ้มให้นายหรอกนะ”
“เธอกำลังยิ้มอยู่ชัดๆเลย”(เสี่ยวซือคิดในใจ)
“ฉันถูกพ่อกับแม่บังคับให้ฝึกต่อสู้ แต่ฉันไม่ชอบมันเลย การฝึกฝนมันทั้งเหนื่อยแล้วก็ทำให้ฉันตัวเหม็น ฉันชอบที่จะอ่านหนังสือมากกว่า มันทำให้ฉันสงบใจได้มากเลย”
“จริงสิ เื่ที่ฉันทำงานผู้ช่วยที่นี่ เธอห้ามไปบอกพ่อกับแม่ของฉันนะ ไม่งั้นฉันจะจัดการนายซะ เอ่อ แต่ว่านายแข็งแกร่งมากฉันคงไม่สามารถจัดการนายได้ เอาเป็ว่าฉันจะหาวิธีจัดการกับนายแน่นอน”
“ฉันไม่ใช่พวกปากสว่างซะด้วยสิ ไว้ใจฉันเถอะ เื่นี้ฉันจะไม่บอกใคร”
“งั้นก็ดีแล้ว งานของฉันคือคอยแนะนำเหล่าหน้าใหม่ ฉันได้ทำมันเรียบร้อยสมบูรณ์แล้ว ฉันไปแล้วนะ ยังมีหน้าใหม่เข้ามาเรื่อยๆ ฉันต้องไปทำงานต่อแล้ว”
“อื่ม! ขอบใจเธอมาก”
ประเทศเป่ยซานตามบันทึกตั้งอยู่ในพื้นที่เดียวกับในสมัยอดีตที่เรียกกันว่าประเทศจีน แต่ว่าพื้นที่ส่วนใหญ่ถูกมอนสเตอร์ยึดคลองหมดแล้ว ถ้าดูจากแผนที่ที่บันทึกเอาไว้ในหนังสือเล่มนี้
เขต15จะอยู่ทางภาคเหนือของประเทศสยามที่ล่มสลาย การจะข้ามไปเขตอื่นๆไม่ใช่เื่ง่ายเลย อีกอย่างแต่ละเขตก็อยู่ไกลออกไปมาก การเดินทางอย่างน้อยจะต้องมีนักผจญภัยแรงค์ทองคอยปกป้อง หากไม่สามารถหานักผจญภัยแรงค์ทองมาคอยปกป้อง การเดินทางก็ไม่สามารถไปไหนได้
“แค่เื่เขตต่างๆก็กินเวลาไปทั้งวันแล้วเหรอเนี่ย เริ่มมึนหัวแล้วสิ ไปหาอะไรกินดีกว่า”
ณ ร้านอาหารมอน ตุ๋น ต้ม นึ่ง
“เปาเปา วันนี้นายไม่มาตามนัดเลยนะ แต่ฉันไม่ว่าอะไรหรอก ฉันเข้าใจดีว่าลูกค้ามีเยอะมาก แต่ผิดก็คือผิด นายจะต้องเลี้ยงข้าวสำหรับมื้อนี้”
“นายสามารถกินฟรีเพื่อนรัก ส่วนของนายฉันจะจ่ายเอง”
“สมแล้วที่นายคือทีมของฉัน”
1 เดือนผ่านไป
“เฮ้อ ข้อมูลพวกนี้มันมีเยอะมากจริงๆ แต่ว่ามันก็สำคัญหล่ะนะ ฉันไม่อยากพลาดท่าให้พวกมอนสเตอร์ มันคงน่าอายถ้าถูกพวกมันไล่ล่าแทนที่จะไล่ล่าพวกมัน เพื่อการนั้นฉันจะละเลยไม่ได้ อย่างไรก็ตาม ข้อมูลสำคัญต่างๆเราก็จดจำเอาไว้แทบทั้งหมดแล้ว ต่อไป ผจญภัยสินะ พรุ่งนี้จะต้องมารับภารกิจที่สมาคมโลก”
“ตอนนี้ท้องเริ่มหิวแล้วสิไปที่ร้านของคุณป้าดีกว่า เผื่อว่าคุณป้าจะทำอาหารอร่อยๆให้กินอีก”
ณ ทางเข้าสมาคมกิลด์โลก
“แย่…แย่แล้ว เสี่ยวซือ นายหายไปไหนมาทั้งวัน ฉันตามหานายแทบพลิกแผ่นดิน ไม่คิดว่านายจะมาอยู่ที่นี่”
“เธอมีอะไรงั้นหรอลีน่า ไม่ใช่ว่าเธอต้องช่วยงานคุณป้าเก็บสมุนไพรหรอกหรือ?”
“ใช่ ฉันกำลังเก็บเมล็ดพันธุ์อยู่ในห้อง พอออกมา แม่ก็หายไปจากสวน ฉันตามหาทั่วบ้านก็ไม่พบ แม้แต่คนแถวๆนั้นก็บอกไม่เห็นแม่ของฉันเลย ทำยังไงดี"
“คุณป้าอาจมีธุระสำคัญหรือเปล่า เธอลองนึกดีๆสิว่าคุณป้าได้บอกอะไรที่สำคัญเอาไว้ไหมหน่ะ”
“ไม่นะ ปกติแม่ไม่ค่อยได้ออกไปไหน วันนี้เป็วันสำคัญมากๆ เพราะพวกเราจะต้องเก็บเมล็ดพันธุ์เอาไว้ปลูกในปีต่อไป ”
“งั้นหรอ พวกเราคงต้องไปขอความช่วยเหลือจากท่านลูวว์ซะแล้วสิ"
“ท่านลูวว์ ช่วยแม่ของหนูด้วยนะคะ แม่ของหนูหายไปไหนไม่รู้คะ”
“เฮ่อ…ในที่สุดมันก็เกิดขึ้นแล้วสินะ แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะเร็วแบบนี้ ปล่อยไปคงไม่ดีแน่"
“หมายความว่ายังไงครับ?…ท่านลูวว์ท่านรู้หรอครับว่าคุณป้าหายไปไหน?"
“ใช่ ฉันมั่นใจว่าเขาคงจะถูกองค์กรมืดลักพาตัวไป”
“องค์กรมืด แล้วทำไมพวกมันจะต้องมาจับตัวแม่ของหนูไปด้วยหล่ะคะ”
“เื่นี้มันยาว แต่ฉันจะบอกคร่าวๆให้พวกเธอฟังก่อน องค์กรมืดคือพวกที่้าพลังเวทย์โดยไม่สนวิธีการ พวกมัน
ได้ลักพาเด็กๆไปฝึกฝนด้วยวิธีที่โหดร้าย ทีนี้พวกเธอเริ่มเข้าใจขึ้นมาบ้างหรือยัง?”
“หมายความว่าพวกมัน้าบังคับให้คุณป้าทำอาหารสูตรโบราณให้กับพวกมันสินะครับ”
“ถูกต้อง หลายปีมานี้พวกมันเงียบไป ไม่ค่อยเคลื่อนไหวเท่าไหร่นัก อาจเป็เพราะถูกพวกเราเพ่งเล็งด้วยก็ได้นะ แต่ว่าการที่ป้าเพ็ญหายไปฉันมั่นใจว่าต้องเป็ฝีมือของพวกองค์กรมืดแน่นอน”
“หึ…องค์กรมืดงั้นหรอ พวกแกจะต้องเสียใจที่คิดร้ายกับคนใกล้ตัวของฉัน คอยดูเถอะฉันจะตอบแทนพวกแกอย่างสาสมเลย”
“ท่านลูวว์ ผมอยากให้ท่านใช้เื่นี้ทำเป็ภารกิจของกิลด์โลกได้ไหมครับ ผมจะรับภารกิจนี้เอง”
“ฉันสามารถทำได้นะ แต่ว่าภารกิจนี้มันอันตรายเกินไปสำหรับเด็กหน้าใหม่… เอาเถอะ ฉันจะจัดการเื่ภารกิจให้ เธอต้องเตรียมตัวให้พร้อมก่อนทำภารกิจหล่ะ อย่าประมาทพวกมันเด็ดขาด”
“ขอบคุณสำหรับคำเตือนครับ ผมจะจดจำไว้ในใจ”
“ดี ถ้างั้นพรุ่งนี้เช้าเธอมารับภารกิจที่สมาคกิลด์โลกได้เลย ฉันจะเป็คนยืนยันให้เธอเอง”
“ครับ งั้นวันนี้ผมขอลากลับบ้านก่อนนะครับ ดูเหมือนว่าผมจะต้องเตรียมของขวัญให้องค์การมือพวกนี้ซะแล้ว”
“เฮ้อ…องค์กรมืด ดูเหมือนว่าครั้งนี้พวกนายจะเล่นผิดคนแล้วนะ”(ท่านลูวว์คิดในใจ)
“ฉันได้ข่าวว่าคุณป้าหายไป มันเกิดอะไรขึ้นอย่างงั้นหรอ?”
“เปาเปา เื่ราวมันเป็แบบนี้นะ คือว่าคุณป้าถูก…”
“อะไรกันพวกองค์กรมืดน่ารักเกียจพวกนั้น กล้าลงมือกับคนในหมู่บ้านเขต15เชียวหรือ พวกมันไม่รู้ซะแล้วว่าเขตนี้เปาเปาคนนี้ควบคุมดูแลอยู่”
“เอาหล่ะ! พรุ่งนี้พวกเราต้องไปรับภารกิจกับท่านลูวว์ นายกับฉัน ภารกิจแรกของพวกเราจะได้เริ่มขึ้น”
“ฉันจะโชว์อะไรเด็ดๆให้นายเห็นเองเมื่อฉันเจอพวกองค์กรมืด”
“งั้นหรอ ฉันก็อยากเห็นเหมือนกันว่านายพัฒนาไปมากแค่ไหนแล้ว เพราะหากนายช้าหล่ะก็ ฉันไม่รอนายหรอกนะ”
“วางใจเถอะ ฉันไม่ทำให้นายผิดหวังแน่”
“วันนี้พวกเราแยกย้ายกลับบ้านกันก่อนเถอะ”
…………
![[จบ] ระบบกลืนกินพรสวรรค์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1667199691_86625281.webp)
271K
