คนเฝ้าประตูสองคนต่างเดินเข้ามาหยิบจางเฉินซ้ายขวาอย่างรวดเร็วทั้งสองคนเป็นนักรบปราณ ทำหน้าที่เป็นผู้คุ้มกฎของสมาคมเภสัชกร
“ข้าทำอะไรผิด ข้ามาสอบข้าจ่ายเงินแล้ว ทำแบบนี้ไม่ได้” จางเฉินตะโกนเสียงดัง
“เจ้าเบาๆทำลายสมาธิคนในห้องกลั่นยาอื่นๆ” คนลงทะเบียนหน้าเสียทันที จำเป็นต้องยอมให้จางเฉิน
“ใครกำหนดว่าไม่มีใบรับรองการฝึกงานไม่สามารถประเมินได้ ข้าไม่เคยได้ยิน”จางเฉินถามไปตรงๆ เพราะเขาไม่เคยได้ยินจริงๆทั้งยังไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่างเกี่ยวกับการสอบ
“เอาละ เจ้าลงชื่อกรอกรายละเอียด แล้วเข้าไปรอห้องรอสอบ”คนลงทะเบียนขี้เกียจคุยจึงให้จางเฉินดำเนินการ แล้วส่งเข้าห้องรอการประเมินทันทีไม่อยากให้มีเสียงดังมาก ไม่งั้นหัวมันจะหลุดออกจากบ่า
จางเฉินเดินเข้าไปในห้องข้างในห้องโถงงดงามมาก มีอุปกรณ์การปรุงยามากมาย เตาหลอม สมุนไพร สิ่งของเล็กๆน้อยที่จางเฉินไม่รู้จักก็ค่อนข้างมาก ที่กลางห้องมีคนรออยู่หลายสิบคนส่วนใหญ่มีอายุมากกว่าสามสิบปีหลังจากสอบถามก็ทราบว่ารอการประเมินเหมือนกัน จางเฉินโชคดีที่วันนี้มีการประเมินปกติจะจัดทุกหนึ่งเดือนนี่มันบังเอิญเหมือนนิยายเลยจางเฉินคิดในใจ
รออยู่นานก็มีนักปรุงยาใส่ชุดคลุมสีดำเดินมาสองคนลี่จิ้งกับหลินเมิ่ง หลังจากแนะนำตัวแล้วก็ให้ทุกคนหาที่นั่งเพื่อทำการสอบ
จางเฉินหาที่นั่งอยู่กลางฝูงชน มีอาหารห่าวเล็กน้อย
“อะไร?เด็กไม่มีมารยาทนั้น มาร่วมการประเมินการปรุงยา?”ลี่จิ้งหันไปถามหลินเมิ่ง
“ไม่รู้ดิ เจ้าโง่ป่าวเราก็อยู่ด้วยกันตลอด ถามอะไรคิดด้วย เด็กคนนี้ดูๆ น่าจะแค่ สิบห้า สิบหกช่างเถอะก็แค่เด็ก” หลินเมิ่งขี้เกียจเกินจะใส่ได้และแอบด่าเพื่อนเบาๆ
“ข้าละเหนื่อยใจพวกที่ปล่อยให้เข้ามาคิดว่าการประเมินเป็นที่สำหรับให้เด็กมาเล่นเหรอนอกจากจะต้องรู้สมุนไพรนับหมื่นๆ ตัวความสามารถควบคุมไฟด้วยความแข็งแรงพลังปราณรวม ไม่ใช่ฝึกกันแค่ปี สองปีซะที่ไหน”ลี่จิ้งยังคงบ่นต่อเนื่อง
“ข้าเห็นด้วยถ้าอาจารย์หลินเทียน มาเห็นคงจะโมโหมากที่ปล่อยเด็กเข้ามา แต่ช่างเถอะป่ะเริ่มกันเลย”หลินเมิ่งกับลี่จิ้งเลิกชุปชิปกันสองคน แล้วยืนอยู่หน้ากลุ่มผู้เข้าประเมิน
“การสอบแบ่งเป็น 3 รอบรอบแรกเป็นข้อเขียน รอบที่สองกลั่นยารอบที่สามเราจะแจ้งอีกทีเมื่อผ่านสองรอบแรกแล้ว เอาละทุกคนมาหยิบกระดาษข้อสอบได้”ลี่จิ้งประกาดเสียงดังและหยิบกระดาษเอกสารหนาๆ แจกจ่ายให้กับมือทุกคน
“โปรดรู้ไว้ว่าต้องไม่มีการโกง ถ้าเราตรวจเจอจะยกเลิกคุณสมบัติการประเมินตลอดชีวิต”หลินเมิ่งประกาศอีกครั้ง
ทุกคนต่างมีความกลัวและพยักหน้า ส่วนจางเฉินหาที่นั่งแล้วก็ดูคำถามทดสอบ
1.โปรดเขียนเทคนิคพื้นฐานการจ่ายยา ข้อดีข้อเสียแต่ละวิธี
2.นิสัยการเจริญเติบโตของต้นผิงกั่ว พร้อมทั้งอธิบายสรรพคุณทางยาบทบาทในการกลั่นสมุนไพร
3.โปรดบอกเหล่งที่สามารถค้นพบตังกุย และการใช้งานตังกุย
....... 100
จางเฉินกวาดผ่านข้อสอบทั้งร้อยข้อแล้วจึงเริ่มเขียนตั้งแต่ข้อแรกไม่มีข้อไหนยากสำหรับจางเฉินเลย เขาทั้งอ่านตำราเองมาแต่แรกตำราจากอาจารย์ของโสมแดง ศึกษาในโลกใบเล็ก รวมกับความรู้จากหลงอู่เมิน เวลาสอบ 2ชั่วยามเขาใช้เวลาเพียงหนึ่งก้านธูปก็แล้วเสร็จจึงส่งข้อสอบ แล้วออกจากห้องสอบ
“เด็กนี่ มันมาเล่นจริงๆ”ลี่จิ้งเกาหัว
“อืมถ้าอาจารย์หลินเทียนอยู่ที่นี่คงตบมันตายเหมือนแมลงสาบ”หลินเมิ่งก็รู้สึกไม่ชอบใจเช่นกัน
การประเมินนักปรุงยานั้นจะจัดขึ้นเดือนละครั้งแต่ละครั้งก็จะมีอาจารย์ผู้ออกข้อสอบและดูแลการสอบซึ่งครั้งนี้คืออาจารย์หลินเทียนซึ่งเข้มงวดมาก และข้อสอบนั้นยาก หินสุดๆ มีทั้งตอบคำถามแบบคร่าวๆและคำตอบที่ถามหามุมมองอย่างยากลำบาก รวมทั้งมีหลุมพรางในคำถามแต่ละคำถาม
ในครั้งนี้หลังจากอ่านคำถาม คำตอบของอาจารย์หลินเทียนแล้วลี่จิ้งและหลินเมิ่งพนันกันว่ามีคนสอบผ่านไม่เกิน 10 คนแน่นอน หลังจากผ่านไป 2ชั่วยาม อาจารย์หลินเทียนก็เข้ามาที่สนามสอบ
“เอากระดาษคำตอบมาช่วยกันตรวจอันไหนเจ้าไม่แน่ใจก็ถามข้าอีกที” อาจารย์หลินเทียนมาถึงก็สั่งงานทันที
กระดาษคำตอบของจางเฉินอยู่อันท้ายสุดเพราะส่งเป็นคนแรกหลังจากตรวจสอบกันจนถึงของจางเฉินอาจารย์หลินเทียนก็แปลกใจมาก
“นี่เจ้าสองคน ใครส่งกระดาษคำตอบคนแรก” หลินเทียน
ทั้งสองคนมองตากันเหมือนจะเห็นความผิดปกติและเตรียมใจไว้แล้วสำหรับเรื่องนี้
“เป็นเด็กอายุสิบห้าสิบหกปีคนหนึ่งครับ” หลินเมิ่งตอบ
“ใช่ครับ ใช่เวลาไม่นานมาเขียนเร็วเหมือนรีบไปไหน ไม่รู้ว่าเห็นการประเมินเป็นสนามเด็กเล่นหรือยังไงทำการสอบที่ศักดิ์สิทธิ์ของเราด่างพร้อยไปหมด”ลี้จิ้งรีบอธิบายเพื่อเอาดีเข้าตัวและป้องกันตัวเอง
“ใช่ครับไม่รู้พวกข้างนอกปล่อยให้เข้ามาสอบได้ยังไง พวกผมเห็นแล้วก็ไม่อยากรังแกเด็กมันเท่าไหร่กลัวจะเป็นเสียงดังเอะอะ” หลินเมิ่งก็รีบโยนความผิดไปที่คนอื่นเพื่อความปลอดภัย
“เด็กอายุสิบห้า สิบหกใช้เวลาไม่นาน” หลินเทียนลูบหนวดใช้ความคิด