กบของผมกลัวว่าผมจะตายจึงเดินทางทะลุมิติ

ในขณะที่ไฟดับและแก๊สยาสลบถูกปล่อยออกมาทางช่องระบายอากาศด้านบน

คนรวยที่อยู่ภายในงานเริ่มที่จะสลบ นอกจากนั้นเงาสีดำบนเพดานยังฉวยโอกาสนี้ไปที่เวทีจัดแสดงหยก มือซ้ายเปลี่ยนเป็นตะขาบแล้วหยิบเอาหยกเลือดจักรพรรดิใส่กระเป๋า พอได้ของชิ้นนั้นแล้วโจรร้อยอสูรจึงรีบวิ่งออกไปจากงานผ่านประตูทางด้านหลังโดยไม่เสียเวลาหันกลับมามองเจ้าของงานที่กำลังโกรธ

“ไอ้โจรระยำ!” ชิงฟ่านเปลี่ยนร่างกายให้เป็นเพชร พยายามต่อต้านกับแก๊สยาสลบแล้วตามโจรออกไป

หลินตงรีบเอามือปิดปาก ซอยเท้ายิกๆ เพื่อไล่ตามประธานสาวที่แอบชอบ

“ระวังนะครับคุณชิง...”

หลินตงวิ่งไปสุดแรงโดยไม่สลบ ไม่รู้ว่าด้วยรัศมีพระเอกหรือเปล่าเขาถึงได้ไม่หลับเหมือนกับแขกคนอื่นๆ

เนี่ยฝานลุกขึ้นยืน เดินตามรอยเท้าของชิงฟ่านไปที่ประตูด้านหลัง เขาค่อนข้างเคลื่อนไหวได้สะดวก เนื่องจากว่าแก๊สยาสลบทำให้รัมและวอดก้ารวมถึงเหวินจิงหลับใหล ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถออกไปได้ง่ายขนาดนี้โดยไม่มีผู้ติดตาม

“ไวจังนะ!” ชายที่อยู่ในชุดดำสภาพสวมหน้ากากป้องกันแก๊สพิษหันไปมองชิงฟ่านที่อยู่ด้านหลังแต่ไม่ได้หยุดฝีเท้า เขาวิ่งกระโดดผ่านหน้าต่างแล้วใช้แขนของตัวเองเปลี่ยนเป็นตะขาบกลายเป็นตะขอเกาะตามแนวหน้าต่างเป็นชั้นๆ เพื่อชะลอความเร็วระหว่างหลบหนีไปชันล่าง

ชิงฟ่านไม่มีวิธีทุ่นแรงแบบนั้น แต่ด้วยร่างกายที่แข็งอย่างเพชรเป็นเรื่องง่ายที่หล่อนจะกระโดดลงไปจากชั้น 10 โดยไม่มีอุปกรณ์ป้องกันตัว อาศัยร่างเพชรที่แข็งแกร่ง มันเป็นเรื่องง่ายที่จะวิ่งเข้าหาศัตรูในสภาพดังกล่าว

โจรกลุ่มร้อยอสูรคิมัวไม่คิดเลยว่าหญิงสาวจะบ้าระห่ำขนาดนี้ เขากำลังจะเบี่ยงตัวหลบด้วยตะขาบที่เหมือนกับแส้ แต่ชิงฟ่านตกลงมาเร็วจนเกินไปร่างของทั้งสองจึงกระแทกกระทั้นกลางอากาศ โชคดีที่มันเป็นเพียงชั้น 2 แล้ว ไม่อย่างนั้นคิมัวคงได้เสียชีวิตเพราะตกจากที่สูง

หลินตงเดินมาถึงจุดที่กระจกแตก มองผ่านมุมนี้เขายิ่งเป็นห่วงชิงฟ่าน จึงรีบหาลิฟต์ตัวที่อยู่ใกล้ๆ พอใช้ไฟรำสองได้เพื่อไปช่วยทันที

เนี่ยฝานซึ่งตามมาทีหลังไม่รีบร้อนลงไปด้านล่าง แค่ยืนอยู่ในอากาศ รอดูการแสดงของตัวเอกในเรื่อง

คิมัวรู้ว่าไม่สามารถหนีได้สำเร็จจึงเลือกที่จะต่อสู้แทน แขนของเขาเปลี่ยนไปกลายเป็นตะขาบที่น่ากลัวสีดำ รายล้อมด้วยพลังสีม่วงอันน่าหวั่นเกรง ร่างเพชรของชิงฟ่านทอแสงระยิบระยับท่ามกลางดวงอาทิตย์ ยืนเผชิญหน้ากับคิมัวที่พุ่งเข้ามา แม้แต่หางคิ้วของเธอยังไม่ลู่ลง ประหนึ่งว่าศัตรูที่อยู่ตรงหน้าแก้ไขได้ง่ายๆ

คิมัวใช้ตะขาบที่เหมือนกับแส้โจมตีด้วยความเร็ว ทุกครั้งที่พลังงานบนตัวตะขาบกวาดผ่านพื้นที่บริเวณนั้นคล้ายว่ามันโดนกรดกัดกร่อน

ชิงฟ่านเองก็สังเกตเห็นสิ่งนั้นเช่นกัน แต่ด้วยร่างเพชรพลังปัองกันของเธอนั้นสูงส่งมาก สองมือคว้าจับตะขาบที่น่ารังเกียจที่กำลังกวัดแกว่งแล้วดึงเข้ามาหาตัวอย่างแรง

“เป็นไปได้ยังไงกัน พิษของฉันไม่สามารถทำอะไรเธอได้เลยเหรอ!” คิมัวตกตะลึง ทว่าไม่มีเวลาให้ขบคิดร่างของเขาพลันถูกดึงเข้าไปแล้วถูกหมัดอัปเปอร์คัตจังๆ!

คิมัวถึงกับหน้าสั่นตาลาย กลิ้งตัวไปหลายตลบบนพื้นแต่ยังพอมีสติ

“นายทำงานให้ใคร กล้าดียังไงมาปล้นของในบ้านประมูลฉัน!” ชิงฟ่านเดินเข้ามา ยังคงรักษาร่างเพชรไว้ ทว่าเนี่ยฝานที่ยืนอยู่ไม่ไกลรู้ดีว่ามันคือการบลั๊ฟของชิงฟ่าน ทำเหมือนว่าตัวเองเก่งไร้พ่าย แต่ความจริงแล้วหล่อนกำลังจะหมดเวลาในร่างเพชร 5 นาที จากนั้นจะคูลดาวน์ 30 นาทีถึงจะเริ่มใหม่ได้

ดังนั้นเวลาที่เหลืออยู่จึงคิดใช้ตรวจสอบข้อมูลของศัตรู แล้วค่อยทำให้สลบก็ยังไม่สาย

ต้องบอกว่าชิงฟ่านมั่นใจจริงๆ จึงไม่รีบปิดเกม

“คิมัวกลุ่มร้อยอสูร” เขาไม่ได้กลัวหล่อน อาศัยกลุ่มที่อยู่เบื้องหลังคิมัวมั่นใจจริงๆ ว่าต่อให้ต้องตายที่นี่ สมาชิกกลุ่มก็จะล้างแค้นให้เขา

“กลุ่มร้อยอสูร...” ชิงฟ่านดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับหยกและเครื่องเพชร หล่อนไม่แปลกใจเกี่ยวกับชื่อร้อยอสูรจากปากเขา เพราะเคยได้ยินบ่อยๆ ในมุมมืดของธุรกิจ แต่ไม่คิดเลยว่าวันนี้ตนจะตกเป็นเป้าหมายของกลุ่มโจร มันทำให้เธอโกรธ!

ชิงฟ่านกำลังจะเริ่มโจมตีเป็นครั้งที่สองแต่ในตอนนั้นเองหลินตงได้วิ่งออกมาจากลิฟต์แล้ว เขาแหกปากมาแต่ไกลว่าเป็นห่วงท่านประธาน แต่ไม่ดูตัวเองเลยว่าเข้ามาแล้วจะเป็นภาระของคนอื่น

เนี่ยฝานกรอกตา นี่เหรอคือพระเอกที่นักอ่านชอบ คนพวกนั้นมีสมองกันหรือเปล่า ส่วนเขามองว่าคนอย่างหลินตงก็แค่ภาระ

ฉวยโอกาสนี้ที่ชิงฟ่านสับสนคิมัวได้กระโดดเข้าไปหาหลินตง มือตะขาบพันรอบร่างกายเลขาแว่น จากนั้นจับยกขึ้นสูง

หลินตงไม่มีร่างกายพิเศษ ดังนั้นเขาจึงติดพิษจากจะขาบทันที

“อย่าขยับ! ถอยไปซะไม่งั้นหมอนี่ตาย” คิมัวเริ่มคำขู่ ในฐานะโจรเขาถูกสั่งสอนมาตั้งแต่ยังเด็กดังนั้นจึงจับสังเกตสายตาของชิงฟ่านได้อย่างชัดเจน สำหรับเธอหมอนี่สำคัญมาก พิจารณาจากข้อนี้เขาน่าจะหนีรอดไปได้หลังจากจับตัวเลขาแว่นหลินตง

“ก็ได้...ใจเย็นๆ ไม่ต้องห่วง ฉันจะถอยไปเดี๋ยวนี้” ชิงฟ่านกัดฟันกรอด กำลังจะเผด็จศึกแล้วแท้ๆ แต่สถานการณ์กลับเปลี่ยน จะฝืนไปก็ไม่ได้เพราะหลินตงเป็นแค่คนธรรมดา นอกจากนั้นตอนนี้เวลา 5 นาทีหมดลงแล้ว ร่างของเธอจึงกลับไปเป็นผู้หญิงธรรมดาที่ไม่มีเพชรปกป้อง

“คุณชิง...” หลินตงสลบเพราะทนพิษไม่ไหว และนั่นคือคำพูดสุดท้ายของเขา

คิมัวหัวเราะเล็กน้อยแล้วโยนสิ่งไร้ประโยชน์ลงพื้น เลียริมฝีปากแต่แทนที่จะหนีไปกลับวิ่งเข้าไปหาชิงฟ่าน นี่คือการเดิมพันอย่างหนึ่งของเขา ในฐานะกลุ่มโจรที่อยู่ในเงามืดคิมัวต้องศึกษาข้อมูลของคู่ต่อสู้อย่างดี ดังนั้นจึงเข้าใจพลังของชิงฟ่านที่มีการป้องกันสุดแกร่ง

แต่จากรายงานเหมือนว่าจะอยู่ได้ไม่นาน แต่ไม่มีใครกล้าพิสูจน์ เพราะที่ผ่านมาไม่เคยมีใครอยู่ได้ถึง 5 นาที!

มือตะขาบที่ปนเปื้อนด้วยพิษร้ายกำลังจะถึงตัว ชิงฟ่านกัดฟันกรอด ปกป้องหินหยกก็ไม่ได้ปกป้องเลขาก็ไม่ได้ ช่างเป็นเรื่องน่าเสื่อมเสียของสกุลชิง ดังนั้นในสถานการณ์นี้จึงทำได้เพียงโทษตัวเองที่ไม่แข็งแกร่ง แต่ถึงอย่างนั้นชิงฟ่านเลือกที่จะสู้กับศัตรูต่อแทนที่จะวิ่งหนี เพราะด้วยความแข็งแกร่งทางกายภาพที่ลดลงมาต่อให้หนีไปก็คงไม่พ้น คงดีกว่าที่จะสู้จนตัวตาย!

ทว่าในตอนนั้นเองคล้ายกับลมพัดผ่าน ชิงฟ่านรู้สึกตัวอีกทีก็เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของคนคนหนึ่ง เธอกำลังจะโวยวายแล้วเชียวแต่เมื่อเห็นว่าเป็นใครหัวใจถึงกับเต้นไม่เป็นจังหวะ

นายน้อยเนี่ย!

“เป็นไปได้ยังไง เขาไม่ใช่คนสมองเพี้ยนของสกุลเนี่ยเหรอ...” ชิงฟ่านพึมพำในใจอย่างเงียบๆ ตอนนี้หล่อนกำลังตื่นตระหนก เช่นเดียวกับคิมัวที่อยู่ๆ ก็พลาดเป้าหมายไป

“นั่นมัน...อะไรกัน ชายคนนั้นกำลังยืนอยู่บนท้องฟ้างั้นเหรอ!” คิมัวเอามือบังแสงสว่างบนท้องฟ้า พยายามเงยหน้ามองเนี่ยฝานที่กลายเป็นจุดสีดำเล็กๆ บนท้องฟ้า

“นายน้อยเนี่ย...นี่มัน...”

“ไม่มีอะไรพี่สาวชิง บังเอิญผมเห็นว่าพี่ต้องการความช่วยเหลือจึงเข้ามาเท่านั้นเอง และเหมือนว่าผมจะมาทัน แบบนี้เหมือนกับว่าผมเป็นพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยนางเอกเลยเนอะว่าไหม ฮี่ฮี่” เนี่ยฝานกระซิบที่ข้างหูของเธอ เนื่องจากอยู่ในสภาพลอยบนท้องฟ้าจึงไม่มีผลต่อส่วนสูง ทั้งสองใกล้ชิดกัน เรียกได้ว่าใกล้ขนาดนี้แม้แต่ลมหายใจยังได้ยิน

ชิงฟ่านเป็นผู้หญิงเย็นชาตั้งแต่เด็ก หล่อนไม่เคยถูกตัวผู้ชายคนไหนมาก่อน แม้แต่หลินตงพระเอกของเรื่อง จนถึงจบเรื่องยังทำได้เพียงจูบ ไม่สิเขากล้าได้เพียงจูบต่างหาก ดังนั้นวิธีการของเนี่ยฝานตอนนี้จึงทำให้ชิงฟ่านหวั่นไหวเป็นพิเศษ

“นายน้อยเนี่ย คิมัวจากกลุ่มร้อยอสูรกำลังจะหนีแล้ว ฉันไม่สามารถปล่อยให้หยกเลือดจักรพรรดิไปกับเขาได้ ปล่อยฉันลงเถอะค่ะเดี๋ยวฉันจะจัดการเขาเอง!” ชิงฟ่านต้องการหลบหนีจากเงื้อมมือเล็กๆ แต่โอกาสดีแบบนี้เขาจะปล่อยมันไปได้ยังไง ในขณะเดียวกันการจัดการคิมัวยังสามารถสร้างความประทับใจให้กับนางเอกที่แข็งแกร่ง สิ่งนี้นับว่าเป็นทางเลือกที่พระรองอย่างเนี่ยฝานไม่สามารถปฏิเสธได้

“ฮี่ฮี่ วางใจเถอะ ผมจะเอาหยกเลือดจักพรรดิมาให้เอง พี่สาวแค่รอดูก็พอ” เนี่ยฝานพูดกรอกหูแล้วบินไล่ตามคิมัวที่กำลังวิ่งเข้าไปในป่าบนภูเขาอู่กวงด้านหลังโรงแรม

ชายคนนี้ได้เตรียมทางหนีไว้เรียบแล้ว จะเห็นได้ว่ามีมอเตอร์ไซด์วิบากคันหนึ่งจอดอยู่เตรียมพร้อมสตาร์ทจากไปได้ทุกเมื่อ

คิมัวกำลังจะขึ้นรถมอเตอร์ไซค์แต่ในขณะนั้นเองเขารู้สึกว่าร่างกายขยับไม่ได้ คล้ายว่ามีมือบางอย่างคว้าตัวเอาไว้แน่น ร่างถูกตรึงไว้บนพื้น สร้างความตื่นตระหนกให้เขาเป็นอย่างมาก

“พลังของชายคนนั้น!” คิมัวเห็นมันได้อย่างชัดเจน เมื่อคนคนนั้นปรากฎตัวสถานการณ์ก็ยิ่งแย่ เลวร้ายกว่าการเผชิญหน้ากับชิงฟ่านหลายเท่า หลังจากเห็นว่าไม่สามารถหลบหนีได้เขาจึงตัดสินใจเด็ดขาด ใช้ลิ้นของตัวเองดันฟันกรามซี่บนเกือบสุดท้ายออกมาแล้วเคี้ยวยาพิษที่ซ่อนอยู่ข้างใน ครู่เดียวคิมัวยืนนิ่ง น้ำลายฟูมปากตายไปทั้งอย่างนั้น เนี่ยฝานลงมาบนพื้น ปล่อยร่างของชิงฟ่านให้เป็นอิสระ

“สมกับเป็นกลุ่มโจรร้อยอสูร เด็ดขาดเหมือนกับงานต้นฉบับเป๊ะๆ” เนี่ยฝานกล่าวชื่นชมในใจ ขณะที่ชิงฟ่านเข้าไปรื้อค้นกระเป๋าเพื่อหาหยกเลือดจักรพรรดิ