“อ้อ” หยวนเข่อชิง
“แล้วคุณหนูจะไปหรือไม่เ้าคะ” แม่นมสี
“จะไปได้ยังไงข้าเป็เพียงอนุให้หาทางกันเอาเองเถอะ” หยวนเข่อชิงไม่สนใจ
“แต่ว่าพวกนั้นกำลังจะเผาหน้าเรือนให้ควันเข้ามานะเ้าคะ” แม่นมสี
“ไปเรียกเผยอันให้มาขนพัดลมั์นี้ไปเปิดด้านหน้า” หยวนเข่อชิง
“เ้าค่ะแล้ว” แม่นมสี
“แค่นั้นแหละข้าจะนอน” หยวนเข่อชิง
เมื่อเข้ามาในห้องก็สั่งงานอาไคว่ให้ออกไปปฏิบัติการสักพักก็ได้ยินเสียงความวุ่นวายลองเข้ามาแต่ไม่มีควันเข้ามาในจวนของนางเลยแม ม้แต่น้อย
“ดีมากอาไคว่เ้าชอบเมล็ดสนมั้ย” หยวนเข่อชิง
“ขอรับ” อาไคว่ดีใจนั่งแทะเมล็ดสนข้างๆ หยวนเข่อชิงที่กำลังออกแบบของบางอย่างอยู่
“ท่านไม่คิดว่ามันจะแปลกเกินไปหรือขอรับ” อาไคว่
“ทำไมล่ะที่นี่มีรถม้ามีนาฬิกาแดดได้ออกจะเปิดกว้าง” หยวนเข่อชิง
นางกำลังวาดยานพาหนะสองชิ้น ชิ้นแรกเรียบง่ายแต่มีปัญหาเื่ของตัวหมุนส่วนอีกตัวมีปัญหาเื่อุปกรณ์ที่จะนำมาทำ
“ที่นี่มีการเผาถ่านหรือยัง” หยวนเข่อชิง
“มีแล้วขอรับแต่แพงมากเพราะไม่แพร่หลาย” อาไคว่
“อีกไม่นานก็เข้าฤดูหนาวแล้ว” หยวนเข่อชิง
“แม่นมสี” หยวนเข่อชิง
“เ้าคะ” แม่นมสีที่กำลังจัดการกับสาวใช้ที่แอบออกไปดูความครึกครื้นหน้าประตูจนเกิดอาการคันตามตัวอยู่
“เป็อะไร” หยวนเข่อชิงยทนมองสาวใช้ที่ยืนเกาตัวแดงอยู่
“ไม่ทราบเ้าค่ะหลังจากไปแอบดูข้างนอกแล้วพอกลับมาก็คันตัวไปหมดล้างอย่างไรก็ไม่หาย” หยวนเข่อชิง
“เอานี่ไปผสมน้ำแล้วทาที่คันสักพักแม่นมท่านช่วยส่งจดหมายนี่ให้พ่อบ้านหวังด้วยบอกว่าหากซื้อได้แล้วให้คนไปทำ ตัดต้นไผ่2หมู่กลางที่แล้วผึ่งไม้ไผ่นั้นเอาไว้” หยวนเข่อชิง
“เ้าค่ะ” แม่นมสี
“ท่านออกไปแล้วเรียกเผยอันเข้ามาด้วย” หยวนเข่อชิง
“นายหญิง” เผยอัน
“รู้จักช่างตีเหล็กเก่งๆ มั้ย” หยวนเข่อชิง
“ข้าเคยรู้จักอยู่คนหนึ่งแต่ตอนนี้เขาพิการไม่สามารถตีเหล็กได้อีก” เผยอัน
“พิการอย่างไร” หยวนเข่อชิง
“เขาเคยมีเื่กับมือปราบคนหนึ่งเพราะมือปราบคนนั้นมันติดพันภรรยาแต่สู้ไม่ได้ถูกมือปราบคนนั้นตัดเส้นเอ็นข้อมือข้อเท้าตอนนี้ทำได้แค่เป็คนเทมูล” เผยอัน
“แล้วภรรยาของเขาล่ะ” หยวนเข่อชิง
“นางผูกคอตายหลังถูกมือปราบผู้นั้นข่มเหง” เผยอัน
“แล้วมือปราบคนนั้นล่ะ” หยวนเข่อชิง
“ตอนนี้ได้เป็หัวหน้ามือปราบ” เผยอัน
“แล้วไม่มีใครรู้เื่ที่เขาทำหรือ” หยวนเข่อชิง
“รู้ขอรับรู้กันทั่วต้าฉินแต่ไม่มีใครทำอะไรเขาได้เขาไม่กลัวใครเลยนอกจากท่านที่ปรึกษาโจวแต่ว่าท่านโจวเองก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้” เผยอัน
“ทำไมล่ะ” หยวนเข่อชิง
“เพราะเขาเป็น้องเขยของท่านเสนาบดีจงจื่อซานน่ะขอรับ” เผยอัน
“อ้อแล้วช่างตีเหล็กคนนั้นชื่ออะไร” หยวนเข่อชิง
“อู่เตี๋ยขอรับ” เผยอัน
“เขามีลูกหรือไม่” หยวนเข่อชิง
“มีสองคนชายหญิงขอรับ” เผยอัน
“แล้วเขาเก่งจริงหรือไม่” หยวนเข่อชิง
“ว่ากันว่าดาบของอู่เตี๋ยไม่มีใครฟันหักได้ดาบของเขาคมที่สุด จอบของเขาก็แข็งแรงที่สุด” เผยอัน
“เ้าไปตามตัวเขามาได้หรือไม่” หยวนเข่อชิง
“ได้ขอรับ” เผยอัน
“ไปรับพวกเขามาก่อนหาที่อยู่ให้ชั่วคราวข้ามีงานให้เขาทำ” หยวนเข่อชิง
“ขอรับแล้วให้พามาพบท่านตอนไหนขอรับ” เผยอัน
“พรุ่งนี้ข้าต้องออกไปทำธุระมะรืนนี้ถ้าโชคดีคงได้สิ่งที่ข้า้าแต่ว่าจัดจัดการได้ก็สามสี่วันอีกสามวันก็แล้วกันหากเ้าพาเขามาได้ก่อนก็พามาอย่าช้าเพราะไม่แน่ว่ามือปราบคนนั้นอาจจะหาเื่เขาจนตายเสียก่อน” หยวนเข่อชิงสั่งงานเสร็จก็เข้านอน
ทิ้งให้เผยอันอึ้งกับการอนุมานของหยวนเข่อชิงอยู่เป็อย่างที่นางว่ามือปราบเยี่ยไม่ยอมเลิกราแม้ไม่สามารถฆ่าเขาได้ก็พยายามกดดันให้เขาตายจึงมาหาเื่ทุบตีและรังแกแม้แต่เด็กน้อย
เผยอันเมื่อได้รับโอกาสจึงรีบออกไปตามหานายช่างอู่และลูกๆ และแอบลักลอบพาพวกเขาหนีมาที่จวนอ๋องใน่ยามไฮ่ซึ่งเป็่ดึกสงัดและสามารถแอบพาสามพ่อลูกเข้ามาในจวนโดยที่ไม่มีใครเห็น
“นายท่านขอรับ” อาไคว่
“ว่า” หยวนเข่อชิงผู้ประหยัดคำ
“เผยอันพาคนสามคนมาที่จวนขอรับ” อาไคว่
“รู้แล้วขอบใจ” หยวนเข่อชิง
เธอกำลังวาดสิ่งก่อสร้างบางอย่างที่เตรียมเอาไว้สำหรับพื้นที่ใหม่
“ท่านจะเอาไปขึ้นทะเบียนหรือขอรับ” อาไคว่
“แบบหนึ่งขายอีกแบบไม่ให้ใครเห็น” หยวนเข่อชิง
“นายท่านไม่พักบ้างหรือขอรับ” อาไคว่
“เอาไว้พัก่หน้าหนาวตอนนี้ต้องเตรียมการก่อนฤดูหนาวไม่อย่างนั้นจะลำบาก” หยวนเข่อชิง
ในวันรุ่งขึ้นนางก็ปลอมตัวเป็อาเข่อแล้วไปที่หอทะเบียนเพื่อขายแบบเตาเผาถ่าน
“เ้าไม่เสียดายหรือ” โจวจื่อหยวนซึ่งบัดนี้ลงมาตรวจแบบให้อาเข่อผู้นี้โดยเฉพาะ
“ไม่หรอกข้ามีแบบเตาที่ผลิตถ่านคุณภาพสูงกว่านี้” อาเข่อ
“แล้วอยากจะขายอันนั้นด้วยหรือไม่” โจวจื่อหยวน
“ไม่” อาเข่อ
"ทำไมล่ะ"โจวจื่อหยวน
“อย่างที่บอกข้าไม่ร้อนเงิน” อาเข่อ
“..” โจวจื่อหยวนมองหน้านวลนิ่งเด็กคนนี้
“ใกล้ฤดูหนาวท่านไม่คิดหรือว่าราคาของถ่านมันแพงเกินไปคนจนที่ไหนจะซื้อได้แถม่าหากทหารมีถ่านใช้ย่อมดีกว่ามีแค่ฟืน” อาเข่อ
“เ้าห่วงคนอื่นหรือ” โจวจื่อหยวน
“ร้านข้าก็ขายถ่านแม้ได้กำไรดีก็ได้จำนวนน้อยสู้ขายถูกหน่อยแต่ขายได้เยอะไม่ดีกว่าหรือ” อาเข่อ
“ดีถ้าอย่างนั้นข้าเช่าสิทธิ์สามปีเหมือนเดิม” โจวจื่อหยวน
“ข้าให้ท่านใช้ได้ตลอดไปแค่จดสิทธิ์ให้ข้าก็พอ” อาเข่อ
“แล้วบอกข้าได้หรือไม่ว่าเตาเผาถ่านอีกแบบดีกว่าอย่างไร” โจวจื่อหยวน
“ข้าจะผลิตถ่านขาวน่ะ” อาเข่อ
“ถ่านขาวอย่างนั้นหรือ” โจวจื่อหยวน
“ที่จริงมันไม่ได้สีขาวหรอกแต่สีออกเหลือบเงินมีความแข็งและคุณสมบัติดีมากหนึ่งในนั้นคือเป็เชื้อเพลิงที่ให้ความร้อนได้มากขึ้นและสม่ำเสมอน่ะ” อาเข่อ
“แล้วมีคุณสมบัติอะไรอีก” โจวจื่อหยวน
""ดับกลิ่นล้างพิษจุดแล้วไร้ควันบดละเอียดผสมน้ำแก้ท้องร่วงใส่ตอนหุงข้าวทำให้ข้าวบูดช้าลงเอาไปแช่น้ำนอกจากจะทำให้น้ำสะอาดขึ้นแล้วยังทำให้เป็น้ำแร่ด้วย"อาเข่อ
“ไปเอาความรู้เหล่านี้มาจากไหน” โจวจื่อหยวน
“ข้าฝันเอาน่ะหากท่านไม่เชื่อก็ไม่เป็ไรเอาไว้ทำเสร็จแล้วพิสูจน์กันก็ไม่สาย” อาเข่อ
“ข้าอยากเห็นจริงๆ” โจวจื่อหยวน
เด็กสาวที่อยู่ในร่างผู้ชายตรงหน้าแม้จะฉลาดแต่คุณสมบัติที่นางว่ามาออกจะเกินจริงไปมาก
“ข้าไปล่ะ” อาเข่อ
แต่เมื่อก้าวเท้าออกไปก็หยุดหันมามองโจวจื่อหยวน
“หากข้าอยากจะเปิดเผยข้าก็จะทำแต่ถ้าไม่ก็อย่าพยายามเลยเพราะครั้งต่อไปอาจมีเื่ไม่น่าสนุกให้สะสาง” อาเข่อ
“เข้าใจแล้ว” โจวจื่อหยวนยิ้มมุมปาก
เหรินอวี้ที่ยืนเงียบั้แ่ต้นตาโตเป็ไปไปได้อย่างไรที่อาเข่อทำให้อาจารย์ของเขายิ้มได้ทุกครั้ง
“อาจารย์” เหรินอวี้
“ไม่ต้องตามแล้ว” โจวจื่อหยวนยื่นแบบให้ลูกศิษย์
“มันจะทำได้จริงๆ หรือขอรับ” เหรินอวี้
“ตามหลักการแล้วได้ลองไปให้คนทำก่อนที่จะเผยแพร่” โจวจื่อหยวน
“ขอรับ” เหรินอวี้แปลกใจมากที่อาจารย์เชื่อใจอาเข่อมากขนาดนี้
"เพราะที่จริงต้องมีการพิสูจน์ก่อนซื้อแบบแต่ครั้งนี้เขาให้เงินเ้าหนุ่มนั่นโดยไม่ลังเลเลย
“ยังอยากจะลอกแบบข้าอยู่อีกหรือ” หยวนเข่อชิง
ตอนนี้อาเข่อมาที่หอไคหยวนในร่างของหยวนเข่อชิงแล้ว
________
ยามไฮ่คือ่ดึกประมาณสามถึงห้าทุ่ม
1K
