ฉันเห็นเธอครั้งแรกในตลาด
ไม่ใช่เพราะเธอโดดเด่น แม้จริงๆ แล้วเธอโดดเด่นมาก แต่เพราะ [ กระจกมืด ] กระตุกเบาๆ ในแบบที่มันทำเมื่อตรวจพบบางอย่างที่ "ซ่อน"
เธอสวมชุดเดินทางสีเทาเรียบๆ ผมสีน้ำตาลเข้มรวบไว้ข้างหลัง ใบหน้าปิดบางส่วนด้วยผ้าพันคอ มีบอดี้การ์ดสองคนเดินนำหน้าในระยะที่ดูเหมือนไม่ใช่บอดี้การ์ด แต่ทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขาประสานกัน
เธอเดินผ่านร้านค้าทีละร้าน หยุดคุยกับพ่อค้า พยักหน้า จดอะไรบางอย่างในสมุดเล่มเล็ก
[ กระจกมืด ] วิเคราะห์ทันทีที่ฉันเห็น
[ กระจกมืด — ตรวจพบเป้าหมาย ]ไลร่า อัลเธีย — เ้าหญิงองค์รองแห่ง VaelCrest: Gold Level — สกิล "เสียงแห่งบัญชา"สถานะ: กำลังตรวจสอบเส้นทางการค้าชายแดนระดับการซ่อน: สูง (ปิดตราไว้)คำเตือน: เป้าหมายนี้ประเมินคนได้เก่งมาก
ฉันหยุดนิ่งอยู่หน้าร้านขายเครื่องเทศ แสร้งทำเป็ดูสินค้า
เธอยังคงเดินตรวจสอบอยู่ ไม่มองทางฉัน
แต่บอดี้การ์ดคนซ้ายกวาดตามาทางฉันหนึ่งครั้ง ค้างไว้ครึ่งวินาที แล้วก็เดินต่อ
— ✦ —
ฉันไม่เดินตาม ไม่หยุดดูนาน แค่ซื้อเครื่องเทศที่ไม่้าหนึ่งห่อแล้วเดินต่อ
[ กระจกมืด ] ยังคงวิเคราะห์ต่อในระยะที่ฉันเดินห่างออกมา บันทึกทุกสิ่งที่เห็น
ไลร่า อัลเธีย
ฉันเคยได้ยินชื่อนี้มาสองสามครั้งในตลาด Karven แต่การเห็นตัวจริงนั้นต่างออกไป
เธอไม่ใช่คนที่ "แสดง" ว่าฉลาด เธอเป็คนที่ฉลาดจนไม่ต้องแสดง วิธีที่เธอถามพ่อค้า วิธีที่เธอบันทึกข้อมูล วิธีที่สายตาเธอเคลื่อนไหวในฝูงชน ทุกอย่างประหยัดและแม่นยำ
[ กระจกมืด ] เริ่มประมวลผลเธอแต่หยุดชะงัก
[ กระจกมืด — หมายเหตุ ]เป้าหมาย: ไลร่า อัลเธียระดับความซับซ้อน: สูงกว่าเป้าหมายก่อนหน้าทั้งหมดเงื่อนไขการเข้าใจ: ้าการสังเกตระยะยาวประมาณการเวลา: ไม่ทราบ
ฉันอ่านข้อความนั้น
[ กระจกมืด ] ไม่เคยบอกว่า "ไม่ทราบ" มาก่อน
— ✦ —
เรนยืนรออยู่ที่จุดนัดพบ เมื่อฉันมาถึงเขามองหน้าฉัน
"เห็นอะไร"
"เ้าหญิงไลร่า"
เรนนิ่งไปครู่หนึ่ง "อยู่ที่นี่จริงๆ" เขาพูดเหมือนคิดออกเสียง "น่าสนใจ ปกติเธอไม่มาเองหรอก มักส่งคนแทน"
"แปลว่าอะไร"
"แปลว่าเธอมาเพราะมีอะไรบางอย่างที่เธออยากเห็นด้วยตาตัวเอง" เรนพูด "ไม่ใช่แค่รายงานการค้า"
ฉันนั่งนิ่งกับความคิดนั้น
"เธอรู้เื่ผู้ถูกเลือกไหม"
"ทุกคนในราชสำนักรู้" เรนพูด "แต่เธออาจรู้มากกว่านั้น เธอเก็บข้อมูลเอง ไม่ฝากคนอื่น" เขาหยุด "ฉันจะบอกว่าอะไรล่ะ เธอเป็คนที่น่ากลัวที่สุดในราชสำนัก ในแบบที่ไม่มีใครรู้สึก"
ฉันหันกลับมามองตลาดไลร่ากำลังเดินต่อ ไม่หันมาแต่ใน่เสี้ยววินาทีหนึ่ง ก่อนที่เธอจะหายเข้าไปในฝูงชนฉันเห็นว่าเธอหยุดนิ่งเพียงครึ่งก้าวเหมือนมีบางอย่างทำให้เธอชะงักแล้วก็เดินต่อโดยไม่หันกลับมา
— จบตอนที่ 18 —