ผู้ฝึกสัตว์อสูรั์!
อาชีพนี้ปรากฏขึ้นครั้งแรกเมื่อหลายร้อยปีก่อนในยุคที่มนุษย์ยังขาดความเข้าใจในระบบอาชีพอย่างละเอียดดังนั้นอาชีพนี้จึงถูกกำหนดให้เป็... อาชีพพิเศษ!
ทว่าเมื่อเวลาผ่านไปผู้คนก็เริ่มตระหนักถึงข้อบกพร่องร้ายแรงของอาชีพผู้ฝึกสัตว์อสูร
จนถึงปัจจุบันโลกของผู้เปลี่ยนสายอาชีพได้ก่อเกิดเป็ความเข้าใจร่วมกันว่า...ถ้าไม่มีเงิน อย่าริอ่านเป็อาชีพผู้ฝึกสัตว์อสูร
นี่คืออาชีพที่สูบเงินอย่างมหาศาล
สาเหตุหลักคือประสบการณ์ที่ผู้ฝึกสัตว์อสูรได้รับจากการสังหารสัตว์อสูรจะต้องแบ่งให้กับสัตว์อสูร
เพียงข้อนี้ข้อเดียวก็ทำให้ผู้ฝึกสัตว์อสูรแทบจะตัดขาดจากผู้เล่นทั่วไปโดยสิ้นเชิง
คนธรรมดาที่แทบไม่มีข้าวกินจะมีปัญญาซื้อสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งได้อย่างไรกัน!?
ไม่มีสัตว์อสูร แล้วจะเลเวลอัปได้อย่างไร?
คงไม่คิดจะยืนประจันหน้ากับสัตว์อสูรในดันเจี้ยนด้วยมือเปล่าหรอกใช่ไหม?
นี่ยังเป็แค่ผู้ฝึกสัตว์อสูรธรรมดาๆเท่านั้น แต่หวังเฉินกลับเปลี่ยนอาชีพเป็ผู้ฝึกสัตว์อสูรั์ซึ่งสูบเงินยิ่งกว่าผู้ฝึกสัตว์อสูรทั่วไปถึงสิบเท่า
"จบเห่แล้วสิเนี่ยราคาของอสูรั์แต่ละตัว แม้แต่ตระกูลใหญ่ก็ยังต้องขายบ้านขายช่องเพื่อซื้อมันแล้วต่อให้โชคดีซื้อมาได้ค่าใช้จ่ายในการเลี้ยงดูอสูรั์ก็คงจะมหาศาลต่อให้จะเฉือนไตหวังเฉินไปขายก็ยังไม่พอเป็ค่าอาหารของมันมื้อเดียวหรอก"
"ส่วนเื่ที่จะไปจับอสูรั์ในป่าก็ยิ่งเป็ไปไม่ได้เลยจนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครเคยจับอสูรั์ในป่าได้สำเร็จเลยสักรายไม่ใช่เหรอ?"
"ไม่อย่างนั้นคิดว่าทำไมผู้ฝึกสัตว์อสูรั์ที่แต่เดิมถูกจัดอยู่ในอาชีพพิเศษถึงได้กลายเป็สายอาชีพประเภทการต่อสู้ธรรมดาไปได้ล่ะ? พูดจริงๆแล้ว ผู้ฝึกสัตว์อสูรั์ ยังด้อยกว่าสายอาชีพประเภทการต่อสู้อื่นๆ อีกนะมันก็แค่ผู้ไร้อาชีพดีๆ นี่เอง"
"เวรแล้วหวังเฉินไม่ซวยแล้วเหรอเนี่ย?"
"ให้ตายสิจากอัจฉริยะกลายเป็ขยะในพริบตาเดียว?"
ผู้คนต่างตกตะลึง
สายตานับไม่ถ้วนจับจ้องไปที่ร่างของหวังเฉิน
เวทนา
เห็นใจ
สมน้ำหน้า
ใครๆ ก็รู้ว่าหวังเฉินที่มาจากครอบครัวยากจนแทบจะไม่มีทางทำสัญญาผูกพันกับอสูรั์ได้เลย
หนทางเดียวที่เหลืออยู่ตรงหน้าเขาคือการก้มหัวให้กับตระกูลใหญ่ๆ เพื่อเป็ข้ารับใช้
แน่นอนว่าจะยอมถูกเลี้ยงดูปูเสื่อก็ได้
ไม่ว่าชายหรือหญิงใครให้ราคาสูงสุดก็ได้ตัวเขาไป
…
บนเวทีประธาน
ไม่ว่าจะเป็ผู้อำนวยการ อาจารย์หรือคนจากตระกูลใหญ่ๆ ต่างก็มีสีหน้าที่ไม่น่าดูเลยเมื่อได้ทราบผลลัพธ์
ผู้อำนวยการยิ่งไม่ต้องพูดถึงเขาเป็คนแรกที่มองเห็นศักยภาพของหวังเฉินถึงขั้นทำนายต่อหน้าทุกคนว่าหวังเฉินมีโอกาสที่จะเปลี่ยนอาชีพไปเป็อาชีพลึกลับเพียงหนึ่งเดียว
ผลปรากฏว่า ความจริงตบหน้าเขาอย่างแรงจนเสียหน้าไปไม่น้อย
สีหน้าของคนจากตระกูลใหญ่ๆก็เหมือนกินขี้แมลงวันเข้าไป
ถ้าหวังเฉินเปลี่ยนอาชีพเป็ผู้ฝึกสัตว์อสูรธรรมดาแม้ว่ามันจะสูบเงิน แต่เมื่อพิจารณาจากพร์และศักยภาพของหวังเฉินแล้วพวกเขาก็อาจจะยอมลงทุนเพื่อเสี่ยงดูสักตั้ง
แต่ไอ้หนูนี่ดันเปลี่ยนอาชีพเป็ผู้ฝึกสัตว์อสูรั์
นี่ไม่ใช่แค่การพนันแล้วมันคือการเอาชีวิตของพวกเขาไปทิ้งชัดๆ!
"ไม่ไหวๆ"
"ต่อให้เป็พ่อแท้ๆ ของฉันก็คงไม่ตามใจขนาดนี้หรอก"
คนกลุ่มหนึ่งคำนวณข้อดีข้อเสียในใจโดยไม่ต้องคิดก็ตัดสินใจที่จะตัดเื่เลี้ยงสุนัขตัวนี้ทิ้งไปได้เลย
ในขณะนั้นเอง
ในวงเวทมนตร์การเปลี่ยนสายอาชีพได้เสร็จสิ้นลงแล้วแต่หวังเฉินกลับยังไม่ออกมาจากวงเวทมนตร์เสียที
ไม่ใช่ว่าเขาถูกข่าวร้ายกะทันหันเล่นงานอย่างที่คนอื่นๆคาดเดา แต่หลังจากที่การเปลี่ยนสายอาชีพเสร็จสิ้นหน้าต่างข้อมูลของเขาก็ปรากฏช่องพร์ที่ไม่เคยมีมาก่อน
[ขอแสดงความยินดีที่คุณได้เปลี่ยนอาชีพเป็ผู้ฝึกสัตว์อสูรั์!]
[ขอแสดงความยินดีที่คุณได้รับมิติสัตว์อสูรเฉพาะของผู้ฝึกสัตว์อสูร!]
[ขอแสดงความยินดีที่คุณได้เรียนรู้ทักษะเฉพาะของผู้ฝึกสัตว์อสูร:ศาสตร์ควบคุมอสูร พันธสัญญาอัญเชิญ ศาสตร์ฟื้นฟูสัตว์อสูร!]
[ขอแสดงความยินดีที่คุณได้ปลุกพลังพร์ระดับSSS: ดวงใจแห่งสรรพสัตว์!]
[ขอแสดงความยินดีที่คุณได้ปลุกพลังพร์ระดับเทพ:ได้รับทักษะ 'ศาสตร์วิเคราะห์สายเื'!]
[ขอแสดงความยินดีที่คุณได้ปลุกพลังพร์ระดับเทพ:หลอมรวมสัตว์อสูร (มีความสามารถในการหลอมรวมสัตว์อสูรสามารถใส่สัตว์อสูรเผ่าพันธุ์เดียวกันสามตัวเพื่อสังเคราะห์เป็ร่างสุดยอดของสัตว์อสูรนั้น โดยไม่มีข้อจำกัดใดๆ!)]
เฮือก!
หลังจากตรวจสอบช่องพร์เสร็จหวังเฉินก็สูดหายใจเข้าปอดลึก
ตื่นเต้น!
ดีใจจนแทบบ้า!
ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยประหม่าจนหายใจแทบไม่ออก
ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมภาพนิมิตของเขาถึงหายไปอย่างกะทันหันที่แท้สาเหตุของภาพนิมิตอันยิ่งใหญ่เช่นนั้น ไม่ใช่การเปลี่ยนอาชีพในตอนแรกแต่เป็พร์ในการเปลี่ยนสายอาชีพที่เขาได้รับเหนือคนอื่นๆ ต่างหาก!
หนึ่งระดับ SSS
สองระดับเทพ
พร์เช่นนี้ถือเป็คำตอบที่สมบูรณ์แบบที่สุดที่นักเรียนอันดับหนึ่งของโรงเรียนมัธยมตงหลิงจะมอบให้ในพิธีเปลี่ยนสายอาชีพ
ด้านล่างเวที
หลี่เซี่ย อาจารย์ประจำชั้นห้อง 7มองขึ้นไปด้วยสายตาจริงจังจับจ้องไปยังนักเรียนที่เธอเคยภาคภูมิใจมากที่สุดและเป็นักเรียนที่เธอประทับใจมากที่สุดในชีวิตการสอนของเธอ
ในเวลานี้
ในขณะนี้
หลี่เซี่ยยังคงเชื่อมั่นในความคิดนั้น
ทั้งห้อง 7 หรือแม้แต่ทั้งโรงเรียน
มีเพียงเธอที่เป็อาจารย์ประจำชั้นเท่านั้นที่ได้เห็นกับตาว่าหวังเฉินเริ่มต้นจากศูนย์ ไม่พึ่งพ่อ ไม่พึ่งฐานะ เดินทีละก้าวอาศัยความขยันหมั่นเพียรและความพยายามของตัวเองจนมาถึงวันนี้
เขาคือความภาคภูมิใจของโรงเรียนมัธยมตงหลิง
เมื่อก่อนใช่ ตอนนี้ก็ยังใช่
ปฏิเสธไม่ได้ว่าการที่หวังเฉินเปลี่ยนอาชีพเป็ผู้ฝึกสัตว์อสูรั์ ทำให้หลายคนผิดหวัง เสียใจหรือแม้แต่โกรธเคือง
แต่ในฐานะอาจารย์ประจำชั้นเธอก็ยังคงเชื่อมั่นว่า นักเรียนที่ชื่อหวังเฉินคนนั้น สามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตเปลี่ยนแปลงชะตากรรมได้
คนบางคนเกิดมาเพื่อสร้างปาฏิหาริย์อย่างต่อเนื่อง!
เช่นเดียวกับอาจารย์ประจำชั้นของซือถูอวี้หลี่เซี่ยก็มาที่ลานพิธีเปลี่ยนสายอาชีพด้วยตนเอง เพื่อนำหวังเฉินลูกศิษย์ของตนออกมาจากวงเวทมนตร์เปลี่ยนสายอาชีพ
เมื่อเห็นว่าหวังเฉินยังคงงุนงงอยู่บ้างหลี่เซี่ยก็ตบไหล่เขาเบาๆ พร้อมกับปลอบใจด้วยเสียงเบา"เส้นทางชีวิตยังอีกยาวไกลความสำเร็จหรือความล้มเหลวเพียงชั่วครู่ไม่ได้หมายความว่าทุกอย่างจะเป็แบบนั้นในอนาคต"
"เงินสำหรับซื้อสัตว์อสูรเธอสามารถลองยื่นขอทุนการศึกษาจากโรงเรียนได้ หลังจากการเปลี่ยนสายอาชีพพร์แค่ระดับ F ก็สามารถยื่นขอได้แล้ว"
"ถ้าไม่อยากให้คนอื่นรู้เธอสามารถตั้งค่าให้เห็นได้เฉพาะฉันคนเดียวก็ได้ ไม่ต้องกังวลว่าการยื่นขอจะยากมีอาจารย์อยู่นี่ไง!"
ในตอนนี้หวังเฉินได้สติกลับคืนมาอย่างสมบูรณ์แล้ว
ถึงแม้จะรู้ว่าตัวเองไม่ได้เปลี่ยนอาชีพเป็อาชีพขยะแต่คำพูดของอาจารย์ประจำชั้นก็ยังทำให้รู้สึกอบอุ่นในหัวใจ
ส่วนนโยบายทุนการศึกษาของโรงเรียนที่อาจารย์พูดถึงนั้นในฐานะนักเรียนยากจน หวังเฉินท่องจำระเบียบต่างๆ ได้ขึ้นใจแล้ว
ตามข้อกำหนดจำนวนเงินทุนการศึกษาจะแตกต่างกันไปตามระดับพร์
เงินรางวัลสูงสุดสามารถสูงถึงหลักล้าน
อย่างน้อยในตอนนี้หวังเฉินก็หาเหตุผลที่จะปฏิเสธเงินก้อนนี้ไม่ได้
หลังจากตั้งค่าหน้าต่างส่วนตัวแล้วเขาก็ซ่อนช่องอื่นๆ ไว้
โดยเปิดเผยเฉพาะพร์ระดับ SSS
[พร์ระดับ SSS: ดวงใจแห่งสรรพสัตว์]
[เมื่อใช้ทักษะอาชีพที่เกี่ยวข้องกับศาสตร์ควบคุมอสูรจะเพิ่มผลลัพธ์ 1000%!]
"ให้ตายเถอะ!!!"
คงจินตนาการไม่ออกว่าเมื่ออาจารย์ประจำชั้นสาวสวยที่สวมแว่นตากรอบทองซึ่งปกติจะมีความเป็ผู้ใหญ่และรอบรู้ ตอนนี้กลับเปล่งเสียงดังขึ้นกว่าปกติและสบถคำหยาบคายออกมาต่อหน้าเหล่านักเรียน อาจารย์ ผู้อำนวยการ และตระกูลต่างๆมากมาย
ภาพนั้นช่างน่าเวทนาจนไม่อยากมอง
หลี่เซี่ยสงสัยว่าเธอตาฝาดไปเธอจึงจ้องมองที่ช่องพร์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ต่ำกว่าสามรอบ
"S"
ตัว S สามตัว!
SSS!
อาจารย์ประจำชั้นเซไปเล็กน้อยถ้าหวังเฉินไม่คว้าตัวเธอไว้ได้ทัน เธอคงจะล้มหน้าคะมำไปแล้ว
หลังจากนั้นครู่ใหญ่อาจารย์ประจำชั้นก็ฟื้นคืนสติ ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
ภาพเหตุการณ์นี้ถูกผู้คนหลายพันคนที่อยู่ในที่นั้นเห็นเช่นกันทำให้ทุกคนงุนงงเป็ไก่ตาแตก
บนเวทีประธาน
สีหน้าของผู้อำนวยการดูไม่พอใจเล็กน้อยหวังเฉินทำให้เขาเสียหน้าไปแล้วครั้งหนึ่ง ตอนนี้อาจารย์ประจำชั้นห้อง 7ก็มาส่งเสียงเอะอะโวยวายต่อหน้าอาจารย์ นักเรียน และตระกูลต่างๆมากมายอีก แบบนี้มันสมควรแล้วหรือ?
"อาจารย์หลี่ คุณก็เป็ผู้ใหญ่แล้วระวังเื่ภาพลักษณ์หน่อย เกิดอะไรขึ้นหรือว่าพร์ของนักเรียนหวังเฉินถึงระดับ B+?" ผู้อำนวยการถามผ่านไมโครโฟนเสียงของเขาดังไปทั่วทั้งบริเวณ