วันนี้เป็วันแรกที่ปู้มั่วเสวียนจะได้ร่วมเดินทางไปร่วมศึกษาที่สถานศึกษาตี้ซู นางแต่งตัวธรรมดาม่โดนเด่นเพราะสถานศึกษาตี้ซูมีชุดสำหรับศึกษาเหมือนกันทุกคน เป็ชุดสีขาวล้วน ผู้หญิงจะตกกต่างกันตรงที่เครื่องประดับที่ใครจะอยากใส่สิ่งใดก็แล้วแต่ ลูกคุณชายคุณหนูมักจะโอ้อวดกันด้วยเครื่องประดับติดตัว แน่นอนว่าเมื่อก่อนปู้มั่วเสวียนก็มีใส่ปบ้างแต่นางใส่เสียคล้ายตัวตลก มีสิ่งใดก็นำใส่ตัวหมด
ปู้มั่วเสวียนต้องเดินไปเรือนใหญ่เพื่อรับคำอวยพรของนายท่านผู้เฒ่า ฮูหยินผู้เฒ่า บิดาของนาง และฮูหยินรอง ปกติปู้มั่วเสวียนไปไม่เคยทันเพราะตนตื่นสายและต้องทำท่าว่าไม่สบายเสมอ แต่เมื่อไม่สำเร็จก็ต้องไปจบที่รถม้าโดยไม่มีข้อโต้แย้งใดจากบิดานาง ทำให้ผู้ใหญ่ในจวนเอือมระอากับพฤติกรรมของปู้มั่วเสวียนยิ่ง แต่ก็ได้ฮูหยินรองคอยให้คำแก้ต่างให้ดูรักบุตรสาวคนนี้ยิ่ง
ปู้มั่วเสวียนปรากฏตัวต่อหน้าครอบครัวที่ดูรักใคร่กันที่อยู่ตรงหน้านางยิ่ง ปู้เฉินต่งหลบมุมอยู่ข้างเสาดูไม่โดดเด่นเป็จุดสนใจเขาคงจะมาถึงที่นี่นานแล้ว ปู้มั่วเสวียนเดินมาเช่นนี้และการแต่งตัวของนางที่เปลี่ยนแปลงไปทำให้ คนทั้งหลายมองมาที่นางกันด้วยสายตาประหลาดใจ
ปู้มั่วเสวียนเห็นทุกคนสนใจนางเช่นนี้ก็รู้สึกอบอุ่นไม่น้อยจึงยิ้มแล้วกล่าวทักทายผู้าุโที่อยู่ตรงหน้า
"คารวะ ท่านปู่ ท่านย่า ท่านพ่อ ฮูหยินรอง"
การคารวะทักทายทำได้ดีมากจนคนทั้งหมดที่พบเห็นรู้สึกว่าปู้มั่วเสวียนรู้มารยาทขึ้นไม่น้อย ทั้งการทำความเคารพผู้ใหญ่ก็ทำได้ดียิ่ง นี่เป็ผลมาจากการอ่านตำราและรู้จักสังเกตท่าทางของปู้มั่วเสวียนนี่เป็ความสามารถอย่างหนึ่งที่นางมีติดตัวมาั้แ่ชาติก่อนหน้านี้
"คุณหนูใหญ่ มาถึงเป็คนสุดท้ายเช่นนี้ คงต้องรอคุณหนูรองกับคุณชายน้อยรับโอวาทจากผู้าุโในจวนก่อน"
ฮูหยินใหญ่เอ่ยออกมาเพื่อให้ปู้มั่วเสวียนเห็นว่าถึงนางจะมาที่นี่วันนี้ นางก็ไม่ได้รับความสำคัญเท่าบุตรสาวและบุตรชายของนาง เพื่อเป็การกดข่มเด็กโง่เง่านางนั้น ได้ฟังแล้วก็คงรู้สึกตัวเองเป็รองลูกของนางอย่างไร
"เชิญ "
ปู้มั่วเสวียนเอ่ยออกมาพร้อมยิ้มให้ฮูหยินรองโดยไม่กล่าวสิ่งใดมากมาย ดูแล้วคล้ายนางยอมจำนนโดยง่าย แต่มันง่ายเกินไป เด็กผู้นี้ปกติหากมาเช้าขนาดนี้ต้องมีสิ่งใดอยากร้องขอจากบิดา แต่นี่ยอมรับโดยง่าย ว่านอนสอนง่ายเชียวรึ
ปู้มั่วเสวียนเดินไปยืนอยู่ข้างปู้เฉินต่งที่ยามนี้หลบเข้าไปใกล้จะสิงเสาไม้ต้นนั้นเสียแล้ว เขาไม่อยากทำตัวโดดเด่น ยิ่งปู้มั่วเสวียนทำตัวโดดเด่นแล้วเดินมาหาเขาเช่นนี้ เขายิ่งไม่ชอบใจ แต่ทำสิ่งใดไม่ได้ยกเว้นหลบเข้าไปหลังเสา ปู้มั่วเสวียนเห็นปู้เฉินต่งเป็เช่นนี้ก็หันไปยิ้มให้น้อยๆ เพราะท่าทีของปู้เฉินต่งยามนี้ดูน่าเอ็นดูยิ่ง ปู้มั่วเสวียนใช้มือของตนไปยีหัวของปู้เฉินต่ง ทำให้ปู้เฉินต่งใแทบแย่ มองนางอย่างหวั่นใจ
การแสดงออกของสองพี่น้องมุมเสาไม่สามารถรอดพ้นสายตาของบิดาของทั้งสองไปได้ ปู้มั่วเสวียนกับปู้เฉินต่งดูสนิทสนมกันั้แ่เมื่อใดกัน ทำให้เขารู้สึกอยากมองบุตรทั้งสองคนให้ดีขึ้นอีกสักหน่อย
แต่มีหรือที่ฮูหยินรองจะมองไม่เห็นสายตาเอ็นดูนั้นของสามีนาง นางรีบเอ่ยขัดความสนใจของสามีทันที
"ท่านพี่ ฮุยฮุย กับ ปัวเยียน รอท่านอวยพรพวกเขาอยู่นะเ้าคะ
"อ่อ อืม "
ความสนใจของนายท่านใหญ่ของจวนหันไปสนใจบุตรสาวและบุตรชายของนางทันทีที่ฮูหยินรองเอ่ยขึ้นมา
"เ้าได้รับคำอวยพรจากบิดาบ่อยหรือไม่"
ปู้มั่วเสวียนเอ่ยถามปู้เฉินต่ง เพราะเห็นว่าจู่ๆเขาก็มองไปยังภาพตรงหน้าที่บิดากำลังอวยพรลูกทั้งสองคนนั้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
"ได้แต่่เวลาแบบนี้"
ปู้เฉินต่งเอ่ยตอบ ปู้มั่วเสวียนออกมาเพราะนางดูเหมือนจะใช้เสียงที่ดังนั้นดึงความสนใจจากบ่าวไพร่ข้างๆมากดดันเขา
"เ้าอยากให้บิดามองเ้าเป็บุตรชายที่คู่ควรหรือไม่"
ปู้เฉินต่งมองหน้าของปู้เฉินต่งแต่เขาไม่กล้าเอ่ยตอบออกมา เขานั้นไม่มีความกล้าหาญพอที่ทำเช่นนั้น
ปู้มั่วเสวียนเห็นน้องชายของตนไม่ตอบก็ไม่คาดคั้นสิ่งใด แต่หันไปมองภาพของครอบครัวสุขสันต์ตรงหน้าแทน นางสบสายตากับนายท่านผู้เฒ่า ฮูหยินผู้เฒ่า และสุดท้าย บิดาของตน เพื่อส่งสัญญาณว่าตน้าเข้าไปรับคำอวยพรจากพวกเขาบ้างแล้ว ดูแล้วผิดกับที่ผ่านมายิ่ง เพราะปู้มั่วเสวียนยามนี้ดูสงบนิ่ง ไม่เอนไหวไปกับความรู้สึกอิจฉาหรือไม่พอใจสิ่งใด นางดูเติบโตขึ้นเพราะลักษณะที่นางแสดงออกมา
"ต่อไปมั่วเสวียน เ้าเดินมานี่"
เสียงของนายท่านใหญ่เอ่ยขึ้นหลังจากสบตากับปู้มั่วเสวียน เขาอยากจรู้นักว่าบุตรสาวคนโตผู้นี้ของเขาคิดสิ่งใดอยู่ในหัวถึงมีท่าทีเปลี่ยนแปลงไป
ปู้มั่วเสวียนกำลังจะเดินไปตามเสียงเรียกของบิดา แต่นางก็หันไปหาปู้เฉินต่งเพื่อบอกให้เขาตามมาเช่นกัน แต่ปู้เฉินต่งไม่กล้าออกมาเพราะบิดาไม่ได้เรียกชื่อเขา การแสดงออกของเขาเช่นนี้ทำให้ฮูหยินรองรู้สึกชื่นชอบเป็อย่างมาก เป็ถึงคุณชายใหญ่ของจวนแต่ขี้ขลาดนัก
ปู้มั่วเสวียนเลือกจะมองข้ามไม่้ากดดันน้องชาย แต่เดินตรงเข้าไปยืนตรงหน้าบิดาของตน
"ท่านพ่อ"
"วันนี้เ้ามารับคำอวยพรจากข้าถือเป็เื่ที่ดี"
"ใช่ เ้าค่ะ ท่านพี่ ปกติมั่วเสวียนมักจะทำตัวไม่รู้ความ แม้วันนี้จะมาสายที่สุด แต่ก็ยังมาได้ทันรับคำอวยพร"
ฮูหยินรองเอ่ยขึ้นมาเช่นนี้ทำให้สีหน้าของผู้คนในบริเวณคล้ายนึกย้อนถึงเื่ราวตลอดมาของปู้มั่วเสวียนที่มักจะทำตัวไร้สาระแกล้งป่วยเพื่อไม่ต้องไปร่ำเรียน ปู้ฮุยฮุยกับน้องชายของนางหัวเราะ ปู้มั่วเสวียนคล้ายกั้นไม่อยู่ทันที
"ข้าเป็เช่นนั้นจริง แต่พอถึงจุดหนึ่งที่เด็กเช่นข้าจะคิดได้จึงอยากทำตัวเป็บุตรที่ดีของบิดาและทำตนกตัญญูต่อสกุลปู้ หวังว่าฮูหยินรองจะเลิกกล่าวถึงเื่ราวในกาลก่อน ข้านั้นน่าขายหน้านัก"
ปู้มั่วเสวียนเอ่ยออกมาแล้วก็ทำให้สายตาของบิดามองมายังนางด้วยความคาดไม่ถึงที่ลูกสาวคนนี้ของเขาจะรู้จักกล่าววาจาเช่นนี้ได้ ยิ่งท่านผู้เฒ่าทั้งสองที่นั่งฟังก็ยิ่งรู้สึกยินดีในหัวใจไม่น้อยที่เด็กอย่างนางที่เคยทำตัวเหลวไหลกลับกล่าววาจาดังคนที่กตัญญูต่อสกุลปู้ หาได้ยากยิ่ง จิตใจของท่านผู้เฒ่าทั้งสองรู้สึกว่าตนเองได้รู้จักหลานสาวคนนี้อย่างสนิทชิดเชื้อมากขึ้นแล้ว มีก็แต่ฮูหยินรองที่บุตรทั้งสองของนางที่ยามนี้เริ่มตีสีหน้านิ่ง เพราะรู้สึกความสนใจของทุกคนไปอยู่ที่ปู้มั่วเสวียนเสียหมด
"เื่ในอดีตกลับเอามาพูดให้เด็กคนนี้รู้สึกแย่ ทีหลังก็อย่าพูดวาจาไม่เป็รู้กาลเทศะเช่นนี้ออกมา"
ฮูหยินผู้เฒ่าเอ่ยขึ้นมาทันทีที่ฟังวาจาของลานสาวที่ปรับปรุงตัวใหม่คนนี้ เมื่อก่อนนางรักหลานสาวคนนี้มากแต่ภายหลังนางนิสัยย่ำแย่ลงและโง่เขลาเบาปัญญา ปู้ฮุยฮุยจึงก้าวขึ้นมามีบทบาทมากขึ้นในสายตาคนทั้งจวน ไม่รู้ว่ากี่ปีแล้วที่นางไม่ได้มองหลานสาวคนโตผู้นี้ตรงๆอีก นายท่านผู้เฒ่าก็พยักหน้าเบาๆเป็การเห็นด้วยฮูหยินของเขา สะใภ้รองนางนี้วันนี้กล่าววาจาไม่น่าฟังจนทำให้หลานสาวคนโตรู้สึกแย่แล้วกระมัง
"ท่านย่าอย่าได้กล่าวโทษฮูหยินรองเพราะหลานคนนี้เลย วันนี้เป็วันที่หลานสมควรได้รับคำอวยพรจากพวกท่าน หลานอยากฟังเพียงสิ่งเหล่านี้เท่านี้ ขออภัยฮูหยินรองด้วย"
ยิ่งปู้มั่วเสวียนกล่าวเช่นนี้ ฮูหยินรองยิ่งรู้สึกจิตใจอยู่ไม่สุขอยากจะด่ากราดนางเสียให้จม วันนี้นางถึงกับทำให้พ่อกับแม่สามี กล่าวโทษนางทั้งที่พึ่งได้พบกันเพียงครู่ ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีใครสนใจที่นางลื่นล้มตกบันไดไปทีอย่างงี้ทำมาเป็สนใจ ซึ่งความจริงแล้ว ฮูหยินรองปิดบังเื่นี้ต่อทุกคนในจวนทุกวิถีทาง แต่ฮูหยินนั้นติดตามความเคลื่อนไหวของเรือนบุตรสาวมาโดยตลอดจึงทราบเื่ ฮูหยินรองก็ไม่ขัดขวางยิ่งชอบให้ฮูหยินใหญ่ทุกข์ใจที่เห็นบุตรสาวของนางไม่เป็ที่สนใจ