ปึง!
ชุดเกราะที่ถูกสร้างมาสำหรับป้องกันหล่อนกระแทกพื้นหลังจากแอนเดอร์สันถอดมันออกจากร่าง ก่อนการเริ่มต้นเขาและพี่ชายได้คุยกันแล้วว่าจะขอใช้พลังเต็มที่ในการปะทะกัน หลังจากที่ถอดชุดเกราะทิ้งไปแล้วนั้นแอนเดอร์สันได้ทิ้งอาวุธทั้งหมดที่ได้มาจากการแข่งขันแล้วมองรอบตัวของเขา
“ดูนั่น พื้นที่สุดท้ายในการแข่งคือชายหาด แบบนี้สนุกแน่”
นักเรียนที่มาดูการแข่งทีม 2 มองดูสภาพพื้นที่ของการแข่งที่เปลี่ยนไป บนชายหาดที่แอนเดอร์สันถูกส่งเข้าไปมีก้อนหินหลากหลายขนาดให้ใช้หลบซ่อนและป้องกันตนเองจากศัตรู ด้านซ้ายมือมีทะเลที่สามารถก้าวขาลงไปได้ ด้านขวาเต็มไปด้วยป่าไม้ที่สามารถหลบหลีกสายตาของอีกฝ่ายได้เช่นกัน อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้ทุกคนตื่นเต้นมากที่สุดนั้นคือการปลดล็อกชุดเกราะและอุปกรณ์ทั้งหมดออกแล้วหันไปใช้สิ่งที่แข็งแกร่งที่สุดในการโจมตี
พุ!
ดอกไม้สีแดงขนาดใหญ่ยิงขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อท้าทาย ทุกคนที่เห็นโรแลนเป็นฝ่ายเปิดเผยตำแหน่งล้วนแล้วแบ่งใจไปเชียร์เพราะนายน้อยโรแลนเป็นนักเวทย์ 600 ปีแล้วและเขายังเป็นคนจากตระกูลซิกฟรีทที่ได้ฝึกมาอย่างดีจากตระกูล
อย่างไรก็ตามกลุ่มคนที่วิตกกังวลกับพลังของแอนเดอร์สันก็มีเช่นเดียวกัน แม้อายุจะน้อยกว่าพี่ 10 ของเขาถึง 2 ปีก็ตาม พลังเวทย์ของเขากลับเท่ากับพี่ชาย และที่น่ากลัวไปกว่านั้นคือข่าวต่างๆมากมายที่ประโคมเรื่องของแอนเดอร์สันตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา เกี่ยวกับพรที่มีมากถึง 3 ด้วยพรของแอนเดอร์สันนี้เองทำให้หลายคนลุ้นอย่างหนักว่าใครจะเป็นฝ่ายชนะ
“หืม ครั้งนี้ของจริงทั้งหมดเลยเหรอ”
แอนเดอร์สันที่กำลังก้าวเท้าเดินทางไปหาพี่ชายช้าๆไม่เร่งรีบพูดด้วยรอยยิ้มหลังจากเขาสัมผัสได้ว่าพื้นทราย ต้นไม้และน้ำในทะเลเป็นของจริงที่ไม่ได้สร้างมาจากเวทมนตร์ ดูท่าการแข่งขันรอบชิงจะมีงบประมาณมากเป็นพิเศษเพื่อให้ผู้แข่งขันได้แสดงพลังของตนเองออกมาเต็มที่ กระทั่งแอนเดอร์สันเดินตามสายลมที่พัดผ่านมาถึงตำแหน่งพี่ชายของเขายืนอยู่นี้ เสียงกล่าวทักทายก็ได้ส่งมาจากพี่ชายของตน
“มาช้าจังนะแอนเดอร์สัน แต่ก็ชั่งมันในที่สุดเราก็เจอกันสักที”
“ต้องยอมรับล่ะนะว่าเดินบนพื้นทรายมันยากนิดหน่อย ฉันก็ดีใจเช่นกันที่เจอคนอย่างนาย พี่ชายที่เอาแต่มุดหัวอยู่ภายในบ้าน กลัวอย่างกับเต่าไม่กล้าทำอะไร สิ่งที่ทำได้มีเพียงบอกให้คนอื่นวิ่งเต้นแทนตนเอง จริงไหมพี่ชาย”
บทสนทนาทั้งสองส่งออกไปด้านนอก ทุกคนที่ได้ยินการทักทายของพี่น้องต่างก็รู้ได้ถึงความไม่ลงรอยกันจากทั้งสองฝ่าย
“นายกำลังโกรธฉันเรื่องตระกูลเฟียร์ใช่ไหม ฉันบอกเลยว่าฉันไม่ได้เป็นคนทำ”
“นายจะทำหรือไม่ทำเดี๋ยวเราก็ได้รู้กัน แต่ที่ฉันมาวันนี้มีจุดประสงค์หนึ่งอย่าง”
“จุดประสงค์เหรอ ทางฉันก็มีเช่นกัน มาสู้กันเถอะน้องชาย แสดงให้พวกเขาเห็นกันหน่อยว่าพรทั้ง 3 อย่างของนายเป็นยังไงกัน”
“ก็ได้”
พรึ่บ!
อาวุธในมือทั้งสองพุ่งเข้าปะทะกัน ทางฝั่งหนึ่งโยนดาบที่ชักออกมาจากแหวนเก็บของ ส่วนอีกฝ่ายชักมีดออกมาปาปะทะกัน ทันทีที่อาวุธทั้งสองกระเด็นถอยกลับไปด้านหลังพวกมันก็ถูกคว้าจับกลางอากาศจากชายทั้งสองคนก่อนจะกระโดดเข้าไปปะทะกันระยะประชิดด้วยการใช้เพียงแค่พละกำลังและทักษะเท่านั้น
เปล้ง เปล้งเปล้ง!
“แอนเดอร์สัน ได้ยินว่านายมีพรเกี่ยวกับมีด แสดงออกมาให้ทุกคนเห็นหน่อยว่านายทำอะไรได้บ้าง”
“ เก็บปากเอาไว้แล้วใช้สมาธิจะดีกว่าพี่ชายเพราะมันมีไว้ฆ่าไม่ได้มีไว้เล่น”
เปล้ง!
มีดอีกเล่นนำออกมาถือในมือของแอนเดอร์สัน มันได้ตวัดไปยังโรแลนจนกระเด็นถอยหลังจากการตวัดเพียงแค่มีดเท่านั้น ส่งผลให้โรแลนมองจ้องมือของตัวเองที่เต็มไปด้วยอาการสั่นหลังจากมันได้รับผลจากแรงกระแทก
“จะบุกล่ะนะพี่ชาย”
พรึ่บ!
เวทย์เสริมความเร็วธาตุสายฟ้าและสายลมถูกใช้โดยไม่ต้องร่าย ตามด้วยเวทย์เสริมกำลัง ทันทีที่แอนเดอร์สันใช้เวทย์ระดับ 6 ออกมานั้นโรแลนก็ได้ใช้งานเวทย์เสริมความเร็วและเสริมกำลังธาตุไฟที่หน่วงเอาไว้ในความทรงจำแล้วพุ่งเข้าปะทะกันกับแอนเดอร์สันในทันที ภายใต้การปะทะระหว่างมีดและดาบนี้ ส่งผลให้โรแลนย่นคิ้ว
“นี่มันบ้าอะไรกัน”
เปล้ง เปล้งเปล้ง!
ทุกครั้งที่ดาบฟันออกไปจะมีมีดพุ่งเข้ามารับและทุกครั้งที่ดาบปะทะกับมีดเสร็จจะเป็นดาบที่กระเด็นถอยหลังด้วยพลังที่ด้อยกว่า ทำให้มันถูกแอนเดอร์สันไล่ต้อนอย่างกับลูกไก่ จากเดิมคิดว่าพลังของตัวเองคงไม่น้อยเกินไปเพราะแอนเดอร์สันก็เป็นนักเวทย์ 600 ปีเช่นเดียวกัน แต่ตอนนี้มันกลับคิดผิดเพราะคิดว่าถ้าแอนเดอร์สันไม่ใช้คำสาปพลังของเขาไม่ได้น่ากลัวแต่อย่างใด กลับกันความน่ากลัวของแอนเดอร์สันกลับเท่าเดิม ทุกครั้งที่เขาเร่งการฟันมีดคู่ในมือเพิ่มขึ้นอีกกลับเป็นมันที่พยายามป้องกันด้วยความเร็วเต็มกำลังทั้งๆที่อีกฝ่ายทำเพียงแค่ยิ้มและวิ่งไปรอบๆเท่านั้น
“ฝีมือต่างกันมาก”
“นายน้อยโรแลนจนมุมแล้ว!”
นักเรียนที่อยู่รอบข้างต่างเห็นเหมือนกัน การมีพรเกี่ยวกับอาวุธทำให้การใช้มีดของแอนเดอร์สันน่ากลัวมากยิ่งขึ้นไปอีก จนตอนนี้โรแลนที่ไม่ได้มีพรเกี่ยวกับอาวุธเขาได้ถูกแอนเดอร์สันกดดันจนเกิดรอยฟันตามร่างกาย แม้มันจะไม่มีบาดแผลแต่ก็ทำให้ทุกคนรู้ได้ว่าแอนเดอร์สันกำลังเล่นหยอกล้อกับพี่ชายของตน
“พี่ชาย ฉันใช้แค่พรผู้ใช้สายลมและมีดผสานเท่านั้นนะ ยังไม่รวมพรลูกหลานผู้ต้องสาปมาคัสเลยด้วยซ้ำ”
“ชิ งั้นก็ลองดูพรของฉันก็แล้วกัน”
บู้ม!
เปลวไฟระเบิดออกมาจากร่างกายของโรแลนก่อนที่มันจะกระโดดออกจากตำแหน่งที่แอนเดอร์สันไล่ฟัน เมื่อทุกคนรู้ว่าโรแลนปลดปล่อยพรอันที่ 2 ออกมานั้น ต่างก็พากันมองดูผู้มีพรธาตุไฟและลมปะทะกัน
“อาวุธฉันอาจจะแพ้แก แต่ถ้าเป็นเรื่องเวทย์ เรามาดูกันดีกว่าว่าใครจะเป็นฝ่ายชนะ”
“โอ้ พี่คิดว่ายังมีโอกาสชนะอีกสินะ เอาสิ เริ่มเลย อยากจะโยนอะไรมาก็โยน”
แอนเดอร์สันกล่าวอย่างท้าทายพร้อมกับกวักมือเรียกให้พี่ชายโจมตีตนเอง ระหว่างนี้เขาก็ได้ใช้เวทย์ภูติสายลมจำแลงร่างจนปรากฎร่างจำแลงสีเขียวเท่ากำปั้นลอยอยู่เหนือหัวของเขา ด้วยระดับพลังเวทย์ที่สูงขึ้นทำให้ร่างจำแลงของเขามีขนาดใหญ่ขึ้นเช่นกัน
“ถ้าอย่างนั้นฉันก็ขอเริ่มก่อนแล้วกันนะ”
วิ๊ง!
เวทย์เพลิงระดับ 6 ถูกร่ายผ่านอาวุธก่อให้เกิดวงเวทย์รัศมี 10 เมตรบนท้องฟ้า ก่อนที่โรแลนจะยิงโจมตีแอนเดอร์สันจากระยะไกล ทันใดนั้นแอนเดอร์สันกลับยิงเพียงแค่บอลลมออกไปปะทะกับเวทย์ของอีกฝ่ายจนทำให้เกิดการระเบิดขนาดใหญ่ขึ้นมากลบสายตาของทุกๆคน
“พี่ชาย มันยังเบาไป”
โรแลนกัดฟันก่อนจะร่ายเวทย์เพลิงอีกครั้ง มันไม่อยากจะเชื่อว่าพรธาตุไฟของมันจะไม่สามารถทะลวงผ่านธาตุลมของแอนเดอร์สันได้ ทันใดนั้นลูกไฟของมันก็ถูกทำลาย ต่อให้จะลองใช้เวทย์ระดับ 6 บทใดก็ตามสายลมในมือของแอนเดอร์สันจะพุ่งเข้ามาทำลายเวทย์ของมันทุกครั้งจนไม่สามารถโจมตีถึงตัวแอนเดอร์สันได้
“พี่ชาย พรที่ได้จากตระกูลซิกฟรีทมันแข็งแกร่งได้เท่านี้เองเหรอ”
คำพูดถากถางทำให้โรแลนเริ่มโกรธ นอกจากแอนเดอร์สันจะพูดจาถากถางแล้วเขายังแคะหูแสดงท่าทางเหมือนกับว่าการโจมตีที่กำลังเกิดขึ้นนี้ไม่ได้มีความต่างอะไรจากสะเก็ดไฟ มันจึงเปิดใช้เวทย์ระดับ 7 ด้วยพลังมานาที่เหลืออยู่จนทำให้บนท้องฟ้าปรากฎวงเวทย์ขนาดใหญ่ถึง 20 เมตรเตรียมจะปลดปล่อยเปลวเพลิงออกมา
“แอนเดอร์สัน เวทย์นี้คือเวทย์ระดับ 7 ระวังตัวด้วยล่ะเพราะมันอาจจะทำให้แกตายได้”
“โอ้ งั้นฉันก็ขอใช้ด้วยเช่นกัน”
แอนเดอร์สันเปิดใช้งานเวทย์ระดับ 8 ใต้วงเวทย์ของพี่ชาย เพื่อยิ่งเวทย์ถล่มเวทย์ของอีกฝ่าย ภายใต้เวทย์ระดับ 8 ที่เปิดใช้งานผ่านการชูมือของแอนเดอร์สันส่งผลให้ทุกคนรอบสนามตกใจตื่น
“นี่มัน เขาใช้เวทย์มากกว่าระดับตัวเองได้ถึง 2 ระดับ”
นักเวทย์ 600 ปี มากสุดที่ใช้เวทย์เกินระดับตัวเองได้คือเวทย์ระดับ 7 แอนเดอร์สันที่ใช้เวทย์ระดับ 8 ทำให้ทุกคนรู้ว่าเขามีพลังมานามากกว่านักเวทย์ 600 ปีทั่วไป พริบตาที่ทุกคนตกใจเวทย์ระดับ 8 โรแลนก็ได้เรียกอุกกาบาตขนาดใหญ่ออกมาร่วงทับร่างแอนเดอร์สัน แต่เมื่อเวทย์ลมของแอนเดอร์สันทำงานพายุหมุนขนาดใหญ่กว่าอุกกาบาตก็ได้เกิดขึ้นก่อนที่มันจะพัดถล่มอุกกาบาตของโรแลนจนสลายหายไปต่อหน้าทุกๆคน
“พี่ชาย ไม่เห็นว่าคุณจะเก่งอะไรเลยหนิ อ๋อลืมไป พี่ของผมเก่งเรื่องใช้คนอื่นให้ไปทำแทนนี่นะ ฮ่าๆๆ”
แอนเดอร์สันพูดด้วยท่าทางติดตลก ส่งผลให้โรแลนโกรธมากยิ่งขึ้นไปอีก จากเดิมไม่คิดจะใช้คำสาปเพราะแอนเดอร์สันมีคำสาปมากมายกว่ามัน หากถูกแอนเดอร์สันสวนกลับจะเป็นมันที่ตาย อย่างไรก็ตามด้วยท่าทางของแอนเดอร์สันในตอนนี้ ทำให้มันสามารถโจมตีเขาได้สบายๆ ด้วยคำสาปใหม่ที่เรียนมาจึงถูกมันร่าย ภายใต้คำสาปนี้มันเชื่อว่าตัวเองจะสามารถทำให้แอนเดอร์สันพ่ายแพ้ได้แน่นอน
“ลาก่อนแอนเดอร์สัน แม้แกจะมีคำสาปมากมายแต่คำสาปนี้ไม่เคยปรากฎมาก่อน เรามาดูกันว่าแกจะเป็นเช่นไร”
แอนเดอร์สันปล่อยให้พี่ชายของเขาร่ายเวทย์คำสาปจนเสร็จ ทันใดนั้นเขาก็พบว่ามีรอยแผลเหมือนถูกมีดกรีดเกิดขึ้นบนใบหน้า ไม่ช้าเขาก็รับรู้ได้ว่าตามร่างกายมีรอยกรีดเต็มไปหมด มันไม่ใช่รอยแผลที่จะทำให้เขาตายเพราะเลือดหมดตัว เนื่องจากเลือดไม่ได้ไหลออกมาจากบาดแผล แต่มันจะทำให้เขาตายเพราะบาดแผลที่มากเกินจะรับไหม ภายใต้คำสาปที่กำลังทำงานไปเรื่อยๆแอนเดอร์สันจึงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดหัวใจ จนทำให้โรแลนถอนหายใจแล้วเริ่มฉีกยิ้มกว้าง
“อ้าว น้องชาย แกมีคำสาปมากมายไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่ใช้คำสาปเหล่านั้นปลดล็อกการทำงานของมันล่ะ หรือว่าการมีคำสาปมากมายจะไม่ทำให้แกแข็งแกร่งกัน”
“แอนเดอร์สัน”
“แอนเดอร์สันน้องพี่ แกไหวหรือเปล่า”
อ้าก!
ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของแอนเดอร์สันโรแลนก็ได้ก้าวเท้าเข้ามาใกล้ๆด้วยความสบายใจ ทันทีที่มาถึงตำแหน่งที่แอนเดอร์สันก้มตัวลงไปคุกเข่าร้องด้วยท่าทางเจ็บปวด โรแลนก็ได้นั่งลงไปกระซิบถามน้องชาย แต่ทันใดนั้นมันกลับตกใจกับการเคลื่อนไหวที่เร็วกว่าจากแอนเดอร์สัน ทำให้มันถูกคว้าเข้าที่คอแล้วยกร่างจนเท้าลอยเหนือพื้น
“เจ็บเหรอ มันก็เจ็บจริงๆนั่นแหละ แต่ถามว่าฉันตายไหม ไม่นะ แค่นี้มันไม่ทำให้ฉันตายได้หรอกนะพี่ชาย”
ทุกคนที่มองเห็นแอนเดอร์สันคว้าคอโรแลนต่างพากันทำหน้าตกใจ อาการเจ็บปวดที่เกิดขึ้นก่อนหน้าล้วนแล้วเป็นการเล่นละครของแอนเดอร์สันทั้งหมด ทันใดนั้นทุกคนก็พบว่าแอนเดอร์สันใช้เวทย์ชำระล้างระดับ 8 ส่งผลให้พวกเขาตื่นกลัว
“บ้าไปแล้วนอกจากธาตุลมแล้วเขายังเรียนธาตุแสงด้วย ถ้านับคำสาปเข้าไปเขาใช้เวทย์ระดับ 8 ได้ถึง 3 ธาตุเลยนะ”
ทุกคนต่างร้องลั่นหลังจากเห็นความสามารถของแอนเดอร์สัน อย่างไรก็ตามผู้ชมต่างเงียบงันเพื่อดูว่าแอนเดอร์สันกำลังจะทำอะไรกับพี่ชายที่คว้าจับเอาไว้
![จ้าวศัสตราเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608265528_24768503.webp)
5.95M
![ราชันเทพอัคคี [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/11a7fd270f3b88178230a9706d9f19dd.webp)
