เมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์!

    เล่มที่ 4 บทที่ 115 ออกจากดันเจี้ยนดินแดนลับ

            ภายดันเจี้ยนนดินแดนลับ‘แดนจิ้งจอกทมิฬ’

            หวังเฉินหาที่สะอาดแห่งหนึ่งหยิบขนมจากแหวนมิติออกมาให้สัตว์อสูรตัวน้อยทั้งสอง

            ส่วนเขาก็นั่งรออยู่ข้างๆรอการเคลื่อนย้ายออกจากดันเจี้ยนพลางตรวจดูแผงสถานะไปพร้อมกัน

            ในช่วงสามวันนี้ระดับพลังของเขาเพิ่มขึ้นจากเลเวล 56 เป็นเลเวล58 ระดับพลังของปิงชิงก็เพิ่มขึ้นเป็นเลเวล 53

            ส่วนซูซูเนื่องจากมีระดับพลังต่ำ จึงเพิ่มขึ้นถึงเลเวล 46

            ...

            [สัตว์อสูร: พญามังกรเหมันต์]

            [ชื่อเล่น: ปิงชิง]

            [เพศ: เมีย]

            [อายุ: หนึ่งเดือน (วัยหนุ่มสาว)]

            [เลเวล: 53]

            [ชั้น: สัตว์อสูรเทพบรรพกาล]

            [พรสวรรค์: เติบโตไม่สิ้นสุด (SSS)]

            [คุณสมบัติหลัก: พลัง 2800; สติปัญญา 2800; พละกำลัง 2800; ความว่องไว 2800 (ไม่มีบัฟ, อุปกรณ์, หรือไอเท็มใดๆเสริมพลัง)]

            [ทักษะ: กายาเหมันต์ (SSS), ลมหายใจเยือกแข็ง (SSS),เขตแดนนรกเหมันต์นิรันดร์ (SSS), แรงกดดันแห่งมังกร(SSS), เหมันต์พิโรธ (SSS)]

            [ความจงรักภักดี: 100]

            [อุปกรณ์: ไม่มี]

            [ข้อมูลเบื้องต้น: ละไว้]

            ...

            [สัตว์อสูร: จิ้งจอกเก้าหางเทวะ]

            [ชื่อเล่น: ซูซู]

            [เพศ: เมีย]

            [อายุ: ยังไม่ครบเดือน (วัยหนุ่มสาว)]

            [เลเวล: 46]

            [ขั้น: สัตว์อสูรเทพบรรพกาล]

            [พรสวรรค์: เติบโตไม่สิ้นสุด (SSS)]

            [คุณสมบัติหลัก: พลัง 2300; สติปัญญา 3000; พละกำลัง 2300; ความว่องไว 2400 (ไม่มีบัฟ, อุปกรณ์, หรือไอเทมใดๆเสริมพลัง)]

            [ทักษะ: กายาลวงตา (SSS), เนตรสีชาด (SSS), มนต์เสน่ห์พันปี (SSS), พิบัติเก้าหางล้างโลก (SSS),ตรวนพันธนาการ (SSS)]

            [ความจงรักภักดี: 100]

            [อุปกรณ์: ไม่มี]

            [ข้อมูลเบื้องต้น: ละไว้]

            ...

            ตอนนี้พลังของสัตว์อสูรตัวน้อยทั้งสองเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสามส่วนเมื่อเทียบกับก่อนเข้าสู่ดันเจี้ยนดินแดนลับ

            แต่ที่กล่าวได้ว่าเพิ่มขึ้นมากที่สุดก็คงจะเป็นหวังเฉินผู้เป็นนายของพวกมัน

            [ชื่อ: หวังเฉิน]

            [อาชีพ: ผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์]

            [เลเวล: 58]

            [พรสวรรค์: ดวงใจแห่งสรรพสัตว์ (SSS), หลอมรวมสัตว์อสูร(เทพ)]

            [ทักษะ: ศาสตร์ควบคุมอสูร (S), ศาสตร์ฟื้นฟูสัตว์อสูร(B), ศาสตร์วิเคราะห์สายเลือด (เทพ), พันธสัญญาอัญเชิญ(B), คมดาบพริบตา (D), วิชาลมวายุคลั่ง(C), คลุ้มคลั่งกระหายเลือด (B), ศาสตร์เสริมพลังสัตว์อสูร(B), ผ่าจันทรา (A), ย่างก้าวสายฟ้า (A),โจมตีสะสมพลัง (A)]

            [พลัง: 1140+630 แต้ม]

            [สติปัญญา: 1280+100 แต้ม]

            [พละกำลัง: 1140+450 แต้ม]

            [ความว่องไว: 1160+5+250 แต้ม]

            [แต้มคุณสมบัติที่ยังไม่ได้จัดสรร: 0 แต้ม]

            [แต้มทักษะที่ยังไม่ได้จัดสรร: 310 แต้ม]

            ...

            ซูซูเข้าสู่ช่วงการเติบโตที่สองอัตราส่วนคุณสมบัติที่ส่งกลับเพิ่มขึ้นเป็น 20% ทำให้คุณสมบัติพื้นฐานแต่ละด้านของหวังเฉินทะลุหนึ่งพันแต้ม

            ตอนนี้เขาสามารถต่อสู้กับผู้เปลี่ยนอาชีพขั้นสามได้อย่างสูสีเพียงดูจากคุณสมบัติเท่านั้น

            นอกจากการเพิ่มขึ้นของพลังแล้วในช่วงสามวันนี้ ด้วย ‘เกมอัศวินกับมังกร’ ทำให้หวังเฉินได้รับผลตอบแทนอื่นๆ อีกมากมาย

            ไอเท็มเวทมนตร์และวัตถุดิบจากสัตว์อสูรป่าที่ได้จากผู้เปลี่ยนอาชีพทั่วไปและนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยอีกหกแห่งนั้นเกือบจะเต็มแหวนมิติของเขา

            แม้จะยังไม่ได้นำไปขายในตลาดแต่จากการประมาณการมูลค่าของวัสดุเหล่านี้บวกกับอุปกรณ์ที่ได้จากหีบสมบัติของบอสนั้นมีมูลค่ามากกว่าหนึ่งพันล้านเหรียญทอง

            และตอนนี้คะแนนสะสมบนป้ายหยกของเขาก็สูงถึงห้าหมื่นหกพันแต้มแล้ว!

            เพียงพอที่จะคว้าอันดับหนึ่งในการแข่งขันแลกเปลี่ยนประสบการณ์ได้อย่างง่ายดาย

            “เป็นสามวันที่มีความสุขจริงๆ!”

            หลังจากรวบรวมสิ่งที่ได้รับหวังเฉินก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

            ตอนนี้ค่าใช้จ่ายในการซื้อจิ้งจอกเก้าหางเทวะกลับคืนมาแล้วครึ่งหนึ่ง

            เมื่อรางวัลจากการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ถูกมอบให้เงินในคลังของเขาก็น่าจะกลับคืนสู่สภาพเดิมเมื่อตอนที่เข้าเรียน

            ครืนครืน ครืน!!

            ขณะที่หวังเฉินและสัตว์อสูรตัวน้อยทั้งสองกำลังรอคอยอย่างสบายๆพื้นที่ภายในแดนจิ้งจอกทมิฬก็สั่นสะเทือนขึ้นมาทันที

            ผู้เปลี่ยนอาชีพทุกคนที่เข้าสู่ดินแดนลับถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีขาวพลังมิติสีเงินขาวพวยพุ่ง ทุกคนหายไปจากดันเจี้ยนทันที และกลับคืนสู่โลกภายนอก

            ดันเจี้ยน‘แดนจิ้งจอกทมิฬ’ ถูกปิดลงอย่างเป็นทางการแล้ว!

            “ออกมาแล้ว ออกมาแล้ว!”

            “ในที่สุดก็ออกมาแล้ว! ไม่รู้ว่าครั้งนี้ฉันจะได้อันดับที่เท่าไร?”

            “ฮ่าๆๆ ผมก็ไม่ได้ต้องการมากหรอก แค่แปดพันแต้มติดสิบอันดับแรกก็สมเหตุสมผลแล้ว!”

            เมื่อนักศึกษาที่เข้าร่วมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ฟื้นจากอาการเวียนหัวจากการเคลื่อนย้ายก็พากันส่งเสียงเอะอะ บางคนมีสีหน้าตื่นเต้น และแววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

            แต่...

            นักศึกษาส่วนใหญ่กลับนิ่งอึ้งสีหน้าของพวกเขาดูแย่ราวกับว่าอมขยะเข้าไป

            ในขณะเดียวกัน

            สายตาของพวกเขาทุกคนจับจ้องไปที่ชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่งซึ่งอยู่ด้านหลังฝูงชนด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง

            “เฮือก!”

            หวังเฉินสูดอากาศบริสุทธิ์จากภายนอกเข้าไปเต็มปอดสายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ

            สำหรับสายตาที่จับจ้องมาที่เขาเขาก็สบตาตอบและยิ้มอย่างอ่อนโยนให้เจ้าของสายตาเหล่านั้น

            พวกเขาทั้งหมดคือผู้เข้าร่วม‘เกมอัศวินกับมังกร’ อย่างกระตือรือร้นเพื่อที่จะสวมบทบาทอัศวิน พวกเขาแทบจะควักเงินเก็บทั้งหมดออกมา

            เรียกได้ว่าเป็นคนดีที่สุดยอดไปเลย!

            หวังเฉินแอบชื่นชมพวกเขาทุกคนในใจสุดท้ายสายตาของเขาก็หยุดลงที่อาจารย์ของมหาวิทยาลัยชิงชิว ผู้เป็นเจ้าภาพจัดงาน

            ในตอนนี้

            ราวกับว่ารับรู้ถึงสายตาของหวังเฉินอาจารย์มหาวิทยาลัยชิงชิวก็ส่งยิ้มที่ไม่เป็นธรรมชาติกลับไป จากนั้นก็โบกมือป้ายหยกทั้งหมดก็ลอยเข้ามารวมกันอยู่ในมือของเขา

            พลังเวทมนตร์พวยพุ่งป้ายหยกที่รวมเป็นหนึ่งก็ฉายภาพแสงออกมากลางอากาศแสดงคะแนนและอันดับของนักศึกษาทุกคน

            [1:มหาวิทยาลัยเหยียนหลง: หวังเฉิน, คะแนนสะสม: 56,000แต้ม]

            [2:มหาวิทยาลัยเยี่ยนหัว: จูเจียงหมิง, คะแนนสะสม:18,000 แต้ม]

            [3:มหาวิทยาลัยชิงชิว: อู่จื่อเซิง, คะแนนสะสม: 17,000แต้ม]

            [4:มหาวิทยาลัยปิงเฟิง: เหลียงเฉิงหยง, คะแนนสะสม:15,000 แต้ม]

            [5:มหาวิทยาลัยหนิงหยวน: อู๋เซี่ยนเหวิน, คะแนนสะสม:14,000 แต้ม]

            ...

            ในตอนนี้

            เมื่อเห็นอันดับคะแนนนักศึกษาหลายคนก็มีสีหน้าแข็งค้างไปชั่วขณะ

            หวังเฉิน?

            อันดับหนึ่ง?

            ล้อเล่นใช่ไหม?

            “อันดับนี้มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?”

            “เลเวลของหวังเฉินนั้นต่ำที่สุดในบรรดาพวกเราทั้งหมดเขาจะได้รับคะแนนมากที่สุดได้อย่างไร?”

            “แถมตั้งห้าหมื่นกว่าแต้ม ล้อเล่นใช่ไหม! คะแนนของจูเจียงหมิงกับคนอื่นๆอีกสี่คนรวมกันยังแทบจะเทียบเขาคนเดียวไม่ได้เลย!”

            “...”

            หลังความเงียบงันอันน่าตกตะลึงเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อก็ดังขึ้นจากกลุ่มนักศึกษา

            คะแนนของคนคนเดียวสามารถเทียบเท่ากับคะแนนรวมของอีกสี่อันดับแรกนี่มันเกินความคาดหมายของพวกเขาไปมาก!

            ในทันใดนั้นแม้แต่นักศึกษาที่เคย ‘มีปฏิสัมพันธ์อันดี’กับหวังเฉินในดันเจี้ยน ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกตะลึง

            พวกเขารู้ว่าตนแตกต่างกับหวังเฉินแต่ไม่คิดว่าจะแตกต่างกันมากขนาดนี้!!

            มากจนทำให้พวกเขาไม่สามารถคิดที่จะเปรียบเทียบอะไรได้เลย

            “เงียบ!”

            เมื่อเห็นนักศึกษาแต่ละคนดูอันดับของตัวเองเสร็จอาจารย์ผู้คุมทีมจากมหาวิทยาลัยชิงชิวก็ปัดกำแพงแสงออกดึงดูดความสนใจของทุกคนมาที่เขา

            “การชุมนุมแลกเปลี่ยนสิ้นสุดลงแล้วต่อไปจะเป็นการมอบรางวัลตามอันดับที่แต่ละคนได้รับ”

             

    คล้ายกับเรื่องเมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์! ที่คุณอ่าน