ชู: แต่พวกเราไม่มีเงินกันเลยนะ
โซ: นั่นนะสิ ขโมยเงินคนอื่นไมละ
ชาม: อะไรกัน ปกติเราก็ขโมยของกันอยู่แล้วนิ
ชู: มันก็ใช้อยู่แต่นี้มันเป็เงินเลยละสิ แถมไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหนซะด้วย
โนอาห์: เรามาอยู่ในป่าไหมละ มาสร้างบ้านอยู่ในป่าช่วยกันสร้างดีไหม ของกินก็หากันในป่า
โซ : งั้นเรามาสร้างตอนนี้เลยไมละแล้วถ้าไม่เสร็จก็ค่อยมาสร้างพรุ่งนี้ต่อเป็ไง
ชู : แต่ฉันเป็ห่วงที่บ้านอ่ะ
โซ : เอาน่าที่บ้านคงไม่เป็ไรหรอก
ชู: ฉันเป็ห่วงน้องอ่ะ
โซ: น้องของแกก็มีพ่อแม่อยู่ไง
โนอาห์ : แล้วเราจะเริ่มสร้างได้ยัง จะเริ่มทำอะไรกันดีอ่ะ แบ่ง หน้าที่ก่อนละกันนะ
เดี๋ยวโซเป็คนตัดไม้หาไม้มาละกันนะ
โซ: โอเค งานนี้สบายมาก บอกเลย
โนอาห์: ส่วนชูก็หาหญ้า หรือ ทางมะพร้าวมาละกัน ได้แค่ไหนเอาแค่นั้นนะชู ถ้าเอามาไม่หมดก็บอกเดี๋ยวฉันจะได้โชว์พลัง งานนี้แหละ พลังฉันมีประโยชน์ละ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า~~~~
โนอาห์: เดี๋ยว ชาม กับ ชูไปด้วยนะ ฉันจะไปกับ โซ
ชาม: หวังว่าไม่ใช่ฉันเป็คนตัดไม้หรอกนะ
โนอาห์: ป่าวซักหน่อย ก็ไปหาอะไรที่มันปิดหลังคาไง ไม่ได้ฟังที่ฉันพูดเลยใช่ไหมเนี่ย
ชาม: ฟังสิ เ้าบ้าเอ๊ย (ทำหน้างอลใส่ )
โนอาห์: เค รับทำเถอะ เดี๋ยวจะค่ำซะก่อน
โนอาห์: เราว่า เอาต้นไม้ที่ล้มดีกว่าเนอะ โซก็ตัดให้มันเล็กลงหน่อยละกัน
โซ: อะไรกันเอาแต่สั่งๆๆๆ ไม่คิดจะช่วยเลยหรือไง
โนอาห์ :ก็บอกแล้วไงฉันจะยกไม้พวกนี้เอง รีบตัดเถอะ
เวลาผ่านไป 2 ชม. ______~~~~~
โซ: ฉันว่าไม้เท่านี้ น่าจะพอแล้วนะก็เยอะแล้วนะเนี่ย
โนอาห์: ได้เยอะเลยอ่ะ โซ นี่สุดยอดเลยไม่ธรรมดานะเรา (ดีใจที่เห็นได้ไม้เยอะ)
โซ: มันก็แน่นอนอยู่แล้ว เื่กำลังกายของให้บอก ฮ่าฮ่าฮ่า~~~~~ ในใจ (จะหมดแรงสิไม่ว่า)
โนอาห์: ท่อนไม้ จงลอยขึ้น
โซ: อะไรกันนึกว่าจะขนด้วยมือป่าวซะอีก
โนอาห์ : ถ้ามัวแต่ขนทีละอันเมื่อไรจะเสร็จละ ทีโซก็ยังใช้พลังเลย
_____ ตัดภาพไปที่ ชาม ชู _____
ชู: เราจะเอาอะไรไปเป็หละงคาดีอ่ะ
ชาม: ก็คงจะต้องหาหญ้า หรือไม่ก็ทางมะพร้าวอ่ะเราต้องรีบหาแล้วละ นี้ก็ผ่านไปนานละ ยังไม่ได้อะไรซักอย่าง
ชู: เหนื่อยจัง
ชาม: เดี๋ยวไปนั่งพักข้างหน้าก็ได้ มีธารน้ำอยู่ข้างหน้านี้ด้วย
ชู: โอเค
ชู : ดูนั่นสิ ทางมะพร้าวเจอทางมะพร้าวแล้ว
ชาม: ชูระวัง (ผลักชู)
ชู: โอ้ย~~~เจ็บนะชามทำบ้าอะไรเนี่ย
ชู: ห้ะ ชามเป็อะไรมากไหมอ่ะ ดาวกระจายนิ ดาวกระจายของใครกัน
ชาม: มีคนแอบมองเราอยู่แถวนี้แหละ
ชู: แขนนายมีเืออกด้วยอ่ะ ทำไงดี
คนที่ไม่รู้จัก?? : ออกไปจากตรงนี้เลยนะเ้าหนู ถ้ายังไม่อยากเจ็บตัว นั่นแค่เตือนเฉยๆ ถ้าไม่อยากตายก็กลับไปซะ
ชาม: แกเป็ใคร!! (ะโ)
คนที่ไม่รู้จัก??: จะรู้ไปทำไหม ข้าเตือนแล้วรีบออกไปจากตรงนี้ซะ
ชู : เรารีบไปกันเถอะชาม เรากลับไปหาพวกโนอาห์ก่อนดีไม
ชาม: โอเคงั้นเรากลับกันก่อนก็ได้
ชู : (พยุงตัวของชามขึ้น) ไหวไหมชาม
ชาม: ไหว~
___________________________________
โนอาห์ : ชามกับชูกลับมาแล้ว ชามเป็อะไรอ่ะทำไมมีแผลละ
ชาม: พวกเราโดนคนทำร้ายน่ะ~``
โซ: ห้ะให้ทำชามฉันจะไปจัดการมันเอง
ชาม: ฉันไม่เป็ไรหรอก
ชู:ฉันว่าทำแผลก่อนเถอะ
ชาม: ในถุงผ้าที่เอาของกินมามันมียาอยู่เอามาทาแผลก่อนได้ไม
โนอาห์: ไหนดูสิ แผลใหญ่อยู่นะเนี่ยทายาก่อนโซเอาไปบดทีนะจะได้เอามาทาแผลให้ชาม
______ ผ่านไปซักพัก_____
โนอาห์: แสบหน่อยนะชาม (เอายาทาที่แผล)
ชาม: โอ้ยยยยย~~~~~~~แสบเป็บ้าเลย
โซ: ใครมันมากล้าทำกันขนาดนี้ ค่อยดูฉันคนนี้แหละจะไปจัดการมันเอง (ทำหน้าจริงจัง)
โปรดติดตามตอนต่อไป~~~~~~~~
ขอบคุณที่เขามารับชมนะครับ
2K
