แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมายังลานกว้างของสวนสนุกร้างริมแม่น้ำฮันกล้องเครนขนาดใหญ่ค่อย ๆ เคลื่อนตัวลงจากมุมสูง จับภาพเหล่าสมาชิก รันนิ่ง แมน ทั้งเจ็ดคนที่ยืนเรียงแถวอยู่หน้าเครื่องเล่นม้าหมุนเก่าแก่
เสียงดนตรีประจำรายการดังขึ้นพร้อมกับเสียงปรบมือและเสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความคึกคัก
“ยินดีต้อนรับเข้าสู่... รันนิ่ง แมน!!”
พิธีกรแห่งชาติประกาศเสียงดังพร้อมทำท่าประจำรายการร่วมกับสมาชิกคนอื่นอย่างพร้อมเพรียง
“วันนี้ผมพาทุกคนออกมาถ่ายทำกันที่สวนสนุกที่มีประวัติเก่าแก่ครับ!”
เสียงเชียร์จากทีมงานดังขึ้น
“และธีมของวันนี้ก็คือ...เกมสะสมแต้มแลกอิสร!”
สมาชิกหลายคนส่งเสียงร้องอย่างตื่นเต้น
“ภารกิจครั้งนี้ไม่มีใครคาดเดาได้แน่นอนและที่สำคัญ เรายังมีแขกรับเชิญพิเศษเป็นเกิร์ลกรุ๊ปน้องใหม่ที่กำลังถูกจับตามองอย่างมากในตอนนี้!”
สิ้นเสียงประกาศดนตรีเปิดตัวจังหวะสดใสก็ดังขึ้น มิ้นและซูยอนวิ่งออกมาจากด้านหลังฉากด้วยรอยยิ้มสดใส
ทั้งคู่สวมเอี๊ยมยีนส์ขาสั้นเสื้อยืดสีขาว และรองเท้าผ้าใบเรียบง่าย ดูทะมัดทะแมงและเหมาะกับการทำภารกิจ
ด้านหลังเสื้อมีป้ายชื่อขนาดใหญ่ติดอยู่ชัดเจนมิ้น,ซูยอน สัญลักษณ์สำคัญที่ผู้ชม รันนิ่ง แมน คุ้นเคยเป็นอย่างดี
“สวัสดีค่ะ! พวกเรา NOX ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ!”
มิ้นและซูยอนประสานเสียงพร้อมชูมือทำท่าทักทายประจำวง
“โอ้โห! สดใสกันมาก ๆ เลยครับ!”
เหล่าสมาชิกประจำรายการต่างส่งเสียงเชียร์ต้อนรับอย่างอบอุ่นก่อนที่พิธีกรจะทักขึ้นตามสไตล์
“เดี๋ยวก่อนนะปกติวงนี้มีสามคนไม่ใช่เหรอ?”
เขามองซ้ายมองขวาอย่างเว่อร์เกินจริง
“หรือวันนี้มีใครแอบหลงทางอยู่กลางแม่น้ำฮันกันแน่นะ?”
เสียงหัวเราะดังขึ้นทันที มิ้นยกไมค์ขึ้นตอบเธอส่งรอยยิ้มสดใสประดับอยู่บนใบหน้า
“พอดีพี่มินอาพี่ใหญ่ของวงป่วยกะทันหันค่ะ พี่มินอาฝากมาขอโทษพี่ ๆ รันนิ่ง แมน และคุณผู้ชมทุกคนด้วยนะคะ”
จากนั้นเธอก็กำหมัดกำปั้นเล็ก ๆ ขึ้น
“แต่ถึงจะมากันแค่สองคนพวกเราก็พร้อมสู้เต็มที่ค่ะ!”
“พร้อมสู้ตายค่ะ!”
ซูยอนชูกำปั้นขึ้นเหนือศีรษะพร้อมทำหน้าจริงจังเกินเหตุท่าทางของเธอเรียกเสียงหัวเราะจากทุกคนได้ทันที พิธีกรไม่ปล่อยโอกาสให้ผ่านไปง่ายๆ
“ได้ข่าวว่าวงนี้ขึ้นชื่อเรื่องการเต้นมากงั้นขอพิสูจน์หน่อยนะครับ!”
เขาหันไปมองทีมงาน ก่อนดนตรีเพลงเดบิวต์ของNOXดังขึ้นทันที
มิ้นและซูยอนสบตากันเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะเข้าสู่จังหวะการเต้นอย่างพร้อมเพรียง ทุกการเคลื่อนไหวคมชัดและแม่นยำ รอยยิ้มสดใสและสายตาที่ส่งเข้าหากล้องทำให้บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไปทันที
แม้จะมีสมาชิกเพียงสองคนแต่เวทีกลับดูเต็มอย่างน่าประหลาด ระหว่างการแสดง ซูยอนแอบใส่ท่าทางตลก ๆลงไปตามธรรมชาติ จนทีมงานด้านหลังพากันหัวเราะคลืนน...
บนจอมอนิเตอร์ของทีมตัดต่อขึ้นข้อความทันที
[น้องเล็กซูยอน!ดาวตลกคนใหม่แห่งวงการวาไรตี้!]
เสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วกองถ่าย หลังจากนั้นรายการก็เข้าสู่ช่วงพูดคุยคำถามต่าง ๆ ถูกยิงออกมาอย่างต่อเนื่อง
“ในวงใครสวยที่สุด?”
“ใครนอนกรนดังที่สุด?”
“ใครขี้งอนที่สุด?”
มิ้นและซูยอนช่วยกันตอบช่วยกันโยนมุกใส่กันอย่างเป็นธรรมชาติ บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ราวกับว่าเรื่องราวเลวร้ายเมื่อคืนไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
...
เมื่อทีมงานสั่งคัตเพื่อเปลี่ยนช่วงถ่ายทำมิ้นและซูยอนต่างลอบถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้า เหล่าสไตลิสต์รีบวิ่งเข้ามาซับเหงื่อเติมแป้ง และจัดทรงผมให้ทั้งสองอย่างรวดเร็ว
“น้อง ๆ ทำได้ดีมากเลยค่ะ..”
หนึ่งในทีมงานกล่าวด้วยรอยยิ้มพิมใจ
“พวกเธอน่ารักมากจริง ๆ”
หลังช่วยซับเหงื่ยและเติมหน้าเสร็จทีมงานก็รีบกลับไปเตรียมอุปกรณ์สำหรับภารกิจถัดไป
มิ้นและซูยอนเดินมานั่งพักใต้ต้นไม้ใหญ่ริมแม่น้ำฮันบริเวณนั้นค่อนข้างเงียบ เพราะทีมงานส่วนใหญ่กำลังวุ่นอยู่กับการจัดตำแหน่งกล้อง
ทันทีที่นั่งลงมิ้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตรวจดูหน้าจอ หัวใจของเธอยังคงเป็นห่วงพี่สาวมินอาที่นอนพักอยู่ในหอพักเพียงลำพัง
“พวกเธอทำได้ดีกว่าที่ฉันคิดไว้อีกนะเนี่ย!”
เสียงทุ้มอบอุ่นดังขึ้นจากด้านหน้า ทั้งสองสาวเงยหน้าขึ้นพร้อมกันเห็นชายหนุ่มร่างสูงในชุดวอร์มสีเข้มกำลังเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเป็นมิตร แดฮยอน นักร้องชื่อดังระดับแนวหน้าของวงการและหนึ่งในแขกรับเชิญพิเศษของวันนี้
“รุ่นพี่แดฮยอน สวัสดีค่ะ!”
มิ้นและซูยอนรีบลุกขึ้นยืนพร้อมโค้งตัวทันที
“ไม่ต้องเป็นทางการขนาดนั้นก็ได้”
แดฮยอนหัวเราะเบา ๆก่อนนั่งลงที่ม้านั่งฝั่งตรงข้าม
“เมื่อกี้ได้ยินว่ามินอาป่วยเหรอ?”
เขาพยักหน้าอย่างเสียดาย
“น่าเสียดายจริง ๆ นะรายการวันนี้เรตติ้งดีมาก วงเพิ่งเดบิวต์แท้ ๆ แต่ได้มาออกรายการพิเศษแบบนี้ถือว่าไม่ธรรมดาเลย”
“ขอบคุณค่ะ พี่มินอาไข้ขึ้นสูงเลยมาไม่ได้ค่ะ” มิ้นตอบกลับไปพร้อมรอยยิ้ม
แดฮยอนพยักหน้าช้า ๆ ก่อนจะมองพวกเธออยู่ครู่หนึ่ง
“วงการนี้เหนื่อยใช่ไหมล่ะ แรงกดดันก็เยอะค่ายก็คาดหวัง แฟนคลับก็คาดหวัง”
น้ำเสียงของเขาฟังดูจริงใจ ให้ความรู้สึกเหนื่อยล้า
“ตอนฉันเดบิวต์ใหม่ ๆ นะ แทบไม่ได้นอนเลย...!!”
เขาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแจ็กเก็ต ท่าทางผ่อนคลายราวกับกำลังเล่าเรื่องสบายๆ จากนั้นจึงหยิบมวนกระดาษเรียวยาวออกมา มันดูคล้ายบุหรี่ แต่ไม่มียี่ห้อและมีกลิ่นสมุนไพรแปลก ๆ ลอยออกมาจาง ๆ
“ลองไหม?”
เขายื่นมันมาตรงหน้าพวกเธอทั้งสองคน
“เวลาฉันเหนื่อย ๆเจ้าสิ่งนี้ช่วยให้ผ่อนคลายได้ดีเลยละ”
แดฮยอนยิ้ม มิ้นจ้องมองสิ่งของในมือของเขาสัญชาตญาณบางอย่างกำลังร้องเตือนอย่างรุนแรง ซูยอนเองก็ดูอึดอัดไม่ต่างกัน
“เอ่อ...”
มิ้นรวบรวมสติ ก่อนก้มศีรษะลง
“ขอบคุณมากนะคะรุ่นพี่ แต่พวกหนูไม่คุ้นกับของพวกนี้ต้องขอโทษจริง ๆ นะคะ”
แดฮยอนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเก็บมวนกระดาษกลับเข้ากระเป๋าเสื้อรอยยิ้มยังประดับอยู่บนใบหน้าของเขาไม่เปลี่ยนไป
“งั้นเหรอ” เขาหัวเราะเบา ๆ “ก็ดีแล้วล่ะ รักษาสุขภาพเอาไว้ดีที่สุด”
จากนั้นชายหนุ่มก็ลุกขึ้นยืน
“ไว้เจอกันตอนถ่ายทำนะ”
เขาโบกมือให้ ก่อนเดินกลับไปหาทีมงาน
มิ้นและซูยอนนั่งเงียบอยู่ที่เดิม สายลมจากแม่น้ำฮันยังคงพัดผ่านพวกเธอไปอย่างแผ่วเบา