นี่เป็นงานทัศนศึกษา ที่ผู้วิเศษ ริเอะ รับมา ในช่วงวันหยุดของห้องผมพอดี เป็นช่วงเดียวกับที่ ไอกะติดธุระ ต้องไปดูตัวที่พระราชวัง ถึงแม้เจ้าตัวจะปฎิเสธแล้ว แต่ขัดใจเสด็จแม่ ยูเรีย ไม่ได้ ( พระราชินียูเรีย แม่ขององค์หญิง ไอกะ หาผู้ชายหล่อๆ ที่มีคุณสมบัติผู้ดีเก่า มาให้ องค์หญิงไอกะ ดูตัว)
งานนี้ผมได้ขึ้นเรือไปที่เกาะ ที่ผู้วิเศษ ริเอะ หาเจอในแผนที่ท่องเที่ยว ซึ่งผมไม่แน่ใจนักว่ามันเป็นสถานที่ท่องเที่ยว และในกรุ๊ปทัวน์นี้ ก็มีเด็กใหม่ นามว่า ริซาโอะ มาด้วย เขาเป็นเจ้าชายแห่งอาณาจักร รีไธน์
" ข้าคือ ริซาโอะ องค์ชายของอาณาจักร รีไธน์ นะพวกเจ้าจงจำไว้ " ผมรู้สึกว่าองค์ชาย ริซาโอะ จะกร่างมาก ไม่ค่อยมีอัธยาศัยไมตรีกับใครเลย เจ้าชายองค์นี้นั่งเต๊ะจุ๊ยดูดน้ำส้มอยู่ที่ดาดฟ้าเรือ ซึ่งทำให้ผมรู้สึกไม่พอใจ เพราะผมก็เป็นองค์ชายเหมือนกันนี่นา ถึงแม้ตัวผมจะไม่ยอมรับ เสด็จพ่อ เลาห์คอน โปซาปุ ก็ตาม
เอมิเลีย ในชุดทูพีช สีชมพู นอนอาบแดดอยู่ที่หัวเรือ โดยมีเหล่าชายหนุ่ม คอย ปรนนิบัติพัดวีให้ โดยเจ้าตัวไม่ได้ขอ ทำให้เจ้าตัวรู้สึกไม่ค่อยดีนัก จึงเดินมาหาผม แล้วพูดว่า
" งานนี้พวกเราคงได้ไปเที่ยวกัน มันส์แน่ๆ ซาโต้ "
เมื่อผมเห็นชุดว่ายน้ำ อันสุดเซ็กซี่สีชมพู ของเอมิเลีย ทำให้ความดันผมขึ้น ผมรีบอุดจมูกทันที เพื่อไม่ให้เลือดพุ่งออกมา
เอมิเลีย ยังคงลูบผมสีเงิน อันสะสวยของเธอ พร้อมหยิบครีมกันแดด มาให้ผม และกล่าวว่า
" นี่ ซาโต้ ช่วยทาหลังให้หน่อยสิ ฉันทาครีมกันแดดไม่ถึง "
*-* โอ้วสวรรค์ ผมควรทำไงดี การทำแบบนี้เป็นการนอกใจองค์หญิง ไอกะ ชิมิ
เจ็บใจตัวเองจุงเบย ที่ไม่สามารถหักห้ามจิตใจได้ ผมจึงลงมือ ทาครีมกันแดดให้เอมิเลีย ดีนะที่ทาหลัง ไม่งั้น ผมอาจตบะแตกได้
เอมิเลียพลิกตัวกับมาทีเผลอ ทำให้ผมพลาดไปจับนมของเธอเข้า
" เอ๊ะ ขอโทษนะ เอมิเลีย ชั้นไม่ได้ตั้งใจ "
" ไม่เป็นไร ซาโต้ ฉันรู้ว่ามันเป็นอุบัติเหตุ "
แล้ว เอมิเลีย ก็มอบสร้อยที่ทำจากช็อคโกแลค ผสมแอลมอนด์ มาคล้องคอผม
" สุขสันต์ วันเกิดนะ ซาโต้ ขอให้โชคดีในวันนี้นะ "
" เธอรู้ได้ยังไงว่าเป็นวันเกิดชั้น "
" ชั้นดูในใบระเบียนเวทย์ นะ ซาโต้ "
" ขอบคุณนะ " ผมถอดสร้อย ซิลวาเทียออกแล้วใส่มันลงไปในแหวนมิติ ก่อนจะเปลี่ยนมาใส่สร้อยคอ ช็อคโกแลต ผสมแอลมอนด์ของ เอมิเลีย และยังคงทาครีมกันแดดให้ที่กลางหลังเธอต่อไป
ในขณะที่ผมทาครีมกันแดดให้ เอมิเลียอยู่ ก็มีสายตาหนึ่ง มองด้วยความอิจฉา มันเป็นสายตาของ เซกิ ที่มีเหล่าสาวๆแฟนคลับมารุมล้อม แม้ว่าเหล่าสาวๆ จะเสนอตัวทาครีมกันแดดให้เขาเช่นกัน แต่เขากลับไม่สนใจ
" ตรู อยากทาครีมกันแดดให้ เอมิเลีย สุดสวยจัง ว่ะ โนริมาจิ ทำไมเจ้าซาโต้ ถึงได้โชคดีอย่างนี้ ว้าาาาาาาาา " เซกิ ปรับทุกข์กับ โนริมาจิ โดยไม่ดูตัวเองเลยที่มีเหล่าสาวๆ ไม่ว่าจะเป็นสาวน้อย สาวใหญ่มารุมล้อม ทาครีมกันแดดให้
ตอนนั้นเองที่ ริซาโอะ ขึ้นไปเล่นสกายคอยด์ ( เครื่องเล่นชนิดหนึ่งที่สามารถบินบนอากาศได้ แพร่หลายในอาณาจักร โปปุรอน )
แสงบนฟ้าไกลนวลผ่องฉันเห็นท้องฟ้าอันไกลริบโลกนี้มันช่างแสนบ้าโอฮาโอ้ โอฮาโอ้..........
ยัยริเอะ นั่งอยู่ที่ดาดฟ้าเรือเช่นกัน และกำลังนั่งเล่นโอฮาโอ้ อยู่ มันเป็นเครื่องเล่นดนตรีที่แพร่หลายใน อาณาจักรโปปุรอน ที่มีคนนิยมอยู่มาก ผมได้ยินเสียงเพลงอันไพเราะ ของยัยริเอะ แล้ว รู้สึกว่าเสียงอันไพเราะจะไม่เข้ากับนิสัยของยัยผู้วิเศษ ริเอะ
ริเอะ อยู่ในชุด ทูพีช สีแดง ลายดอกกุหลาบ มองดูจากภายนอกแล้ว เป็นสาวสวยที่มีน่าตาน่ารัก จัดว่าสวยระดับนางงามโลกเลย แต่นิสัยของเธอโหดมาก เธอชอบหยิกหูผม ชอบใช้ความรุนแรงกับผม จนผมแทบทนอยู่ด้วยไม่ได้ ถ้าเธอไม่สวยขนาดนี้ละก็นะ
" มองอะไรนะซาโต้ " เอมิเลียหันมาถามผมอีกครั้ง ด้วยแววตาสงสัย ที่มือกำลังทาครีมกันแดดให้เธออยู่ แต่วิญญาณล่องลอยไปตามเสียงดนตรีของยัย ริเอะแล้ว
" ก็มองยัย ริเอะ ยังไงล่ะ "
" เธอชอบ เซนเซย์ ริเอะ มากกว่าชั้นเหรอ ซาโต้ "
" โอ๊ะ เปล่าๆ ฉันไม่ได้ชอบยัยริเอะมากกว่าเธอ " เอมิเลียหน้าแดงออกมาน้อยๆ
" ระหว่างฉัน กับ เซนเซย์ริเอะ เธอชอบใครมากกว่ากัน "
" ก็............... "
ในขณะที่ผมจะตอบก็ได้มีลมแรงขึ้นมาอย่างมาก มันพัดสกายคอยด์ ของ ริซาโอะ ให้ลอยหลุดจากเรือไป
ช่วยด้วยครับ ช่วยด้วย
ริซาโอะ ตะโกนสุดแรงด้วยความหวาดกลัว ผู้วิเศษ ริเอะ กระโจนไปจับ หางของ สกายคอยด์ทันที
" ไม่ต้องกลัวนะ เด็กน้อย อาจารย์มาช่วยแล้ว "
ผู้วิเศษ ริเอะ ค่อยๆไต่ขึ้นไปบนสกายคอยด์ แล้วพยายามควบคุมมัน แต่ก็ไม่อาจควบคุมได้
" ยัย ริเอะ " ผมกระโดดจับหางสกายคอยด์ ด้วยอีกคน ก่อนที่ลมจะพัดพวกเราปลิวออกไปจากเรือ ยอร์จ
" ซาโต้ ไม่นะะะะะะะะะะะะ " เอมิเลีย ตะโกนเสียงดัง และพยายามจะจับหางของสกายคอยด์ด้วย อย่างไม่กลัวว่าชุดว่ายน้ำสีชมพูจะหลุด แต่เธอก็ทำไม่สำเร็จ
ครืน ครืน ครืน
กระแสลมแรงพัดเราปลิวไปกับสายลม สกายคอยด์ ลอยละล่องไป จนไปร่วงหล่นอยู่บนผืนเกาะแห่งหนึ่ง ที่เป็นที่พำนักของ สัตว์อสูร ขนาดเล็กไปถึงขนาดใหญ่
ผู้วิเศษ ริเอะ ถอดสกายคอยด์ ออกจากตัวริซาโอะ และรีบใช้คาถารักษาเขาทันที
ริซาโอะ ฟื้นตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาวิ่งอย่างบ้าคลั่ง ราวกับไม่รู้จักว่าเกาะนี้มันอันตรายแค่ไหน
" ที่นี่มันที่ไหนกันนะ " ผมบ่นพึมพำในใจ
ผู้วิเศษ ริเอะ รีบวิ่งตาม ริซาโอะ ไปด้วยเป็นห่วงที่เขาจะเป็นอันตราย
ฟ้าว ฟ้าว ฟ้าว
สัตว์อสูรระดับทอง สามตัว พุ่งออกมาจากต้นไม้ข้างทาง หน้าตามันเหมือน กระต่ายเสือดาว อย่างมิผิดเพี้ยน
พวกมันแยกเขี้ยวเล็บออกมาอย่างไม่หวาดกลัวต่อผู้วิเศษ ริเอะ
" ยัยริเอะ ระวังนะ " ผมตะโกนเรียก ผู้วิเศษ ริเอะสุดเสียง
ผู้วิเศษ ริเอะ เผชิญหน้า กับ กระต่ายเสือดาวสามตัว
[บากิราก้า] คาถาอัคคี ก็ได้ถูกยิงออกไป แรงระเบิด ทำให้ ผู้วิเศษ ริเอะ ลอยคว้าง และล้มตกลงมาจากฟ้า
กึก
" แย่แล้ว "
เธอสะดุดหินล้มลง ขาแพลง ในขณะที่ริซาโอะ วิ่งหนีอย่างคนบ้าโดยไม่คิดที่จะเข้าไปช่วย ผู้วิเศษ ริเอะเลย
" ยัยริเอะ " ผมหยิบ ฟรอสเซ่น ซอร์ด ดาบคู่กายขึ้นมาทันที
ในขณะที่ กระต่ายเสือดาวกำลังกระโจนเข้าใส่ผู้วิเศษ ริเอะ อย่างผู้มีชัย
นะจังงัง ผู้วิเศษ ริเอะ เร่งพลังเวทย์สุดกำลัง จึงหยุดพวกมันทั้งสามตัวไว้ได้ เป็นจังหวะที่ผมใช้ ฟรอสเซ่น ซอร์ด ดาบน้ำแข็งที่ผมชนะได้รางวัลมาจากการแข่งขัน ฟันเข้าใส่หัวของพวกมันสองตัว ขาดกระเด็น แต่มีอีกตัวที่ไวพอ จะ วิ่งหนีไปได้
" ยัย ริเอะ เป็นไงบ้าง " ผมเข้าไปดูอาการที่ขาของเธอ เธอพยายามจะใช้เวทย์ รักษาขาที่แพลงของเธอ แต่ไม่สำเร็จ เนื่องจากเกาะนี้ ใช้เวทย์มนต์รักษาได้ยาก
ผมนึกถึงซิลวาเทียขึ้นมาทันที แต่เรื่องอะไรที่ผมจะใช้มันรักษาอาการของ ยัยริเอะ ละ มันหมูเกินไป *-*ต้องแกล้งยัยริเอะ ให้เข็ดจนร้องไห้ขี้มูกโป่งไปเลย
" เอ๊ะ จะทำอะไรนะ เจ้าเด็กแสบ " ผู้วิเศษ ริเอะ ถูกผมอุ้มขึ้นมาขี่หลังผม
................................. นี่ซาโต้ ชอบให้สาวๆขี่หลังหรือไง ว่ะ ฮะ ฮะ ฮ่า ..................................เทพธิดาอินฟีเรีย หัวเราะอย่างขำขัน เพราะผู้วิเศษ ริเอะ ทั้งข่วน ทั้งผลักผม เท่าที่เธอจะนึกได้
" อยู่นิ่งๆ สิยัยริเอะ เดี๋ยวก็ทิ้งไว้ในป่านี่เสียเลย " ผมพูดแบบหยอกเย้า ผู้วิเศษ ริเอะ
ตอนนี้ผู้วิเศษ ริเอะ เธออยู่ในชุด ทูพีชสีแดง ลายดอกกุหลาบ ทำให้ถูกยุงตอม ดูดเลือดเธออย่างชุกชุม ผมสงสัยว่า เลือดของผู้วิเศษ ริเอะ คงจะหวานหอมขนาดไหนกันน้า ถึงทำให้พวกยุงมารุมตอม ดูดเลือดของเธอมากขนาดนี้
องค์ชาย ริซาโอะ ที่วิ่งไปวิ่งมา ทำให้ผมแทบประสาท ผมจึงใช้ เชือกเวทย์ มัดเขาไว้กับขอนไม้ จะได้ไม่เป็นตัวถ่วงเวลามีสัตว์อสูรมา
และแล้ว ด้วยความจำยอม ผู้วิเศษ ริเอะ จึงยอมขึ้นขี่หลังผม โดยไม่ข่วนหยิกอีก ซึ่งกว่าเธอจะทำใจยอมรับได้ เวลาก็ผ่านไปกว่า 3 ชั่วโมง จนพระอาทิตย์ใกล้ลาลับขอบฟ้าแล้ว
พวกเราก่อกองไฟยามค่ำคืนกัน ด้วยฟืนแห้งๆที่เก็บได้แถวนั้น ในยามค่ำคืนที่นี่ก็เหมือนกับนรกก็ไม่ปานมีเสียงฆ่าฟันกันดังแว่วมาอยู่อย่างไม่ขาดสาย
ผมทำแผลให้กับผู้วิเศษ ริเอะที่ขาแพลง โดยการเข้าเฝือก โชคดีที่มีชุดปฐมพยาบาลอยู่ในแหวนมิติด้วย
พวกเราย่างกระต่ายเสือดาวกินอย่างเอร็ดอร่อย ดูเหมือนค่ำคืนนี้จะผ่านไปด้วยดี
ทว่า..........
" ฮะ ฮะ ฮ่า เจ้าพวกมนุษย์มาอยู่ในถิ่นข้าแบบนี้อยากตายนักเหรอ " ปีศาจชั้นสูงตนหนึ่ง คาบชิ้นเนื้อกระต่ายเสือดาวที่เพิ่งย่างเสร็จใหม่ๆ คาบไว้ในปาก
" เจ้าเป็นใครกันน่ะ " ผู้วิเศษ ริเอะ ถาม
" ข้าชื่อ เอลูเอล เป็นปีศาจแห่งอัคคี ที่เฝ้าสมบัติในเกาะนี้ ซึ่งตอนนี้ ภูเขาไฟบนเกาะก็ใกล้จะระเบิดแล้ว ในเร็ววันนี้ "
ครืน ครืน ครืน
เสียงภูเขาไฟดังมาเป็นระยะ ระยะ
" แล้วแกมาทำอะไรที่นี่ " ริซาโอะ ที่ถูกมัดไว้กับขอนไม้กล่าว
" ก็มาฆ่าพวกแกไง ล่ะ ฮะ ฮะ ฮ่า " ว่าแล้วเอลูเอล ก็ชักดาบสีดำทมิฬออกมา หมายจะปลิดชีวิต ผู้วิเศษ ริเอะ ที่มีพลังมากที่สุดในกลุ่มก่อน
เช้ง
ดาบ ฟรอสเซ่นซอร์ด ปะทะเข้ากับดาบดำทมิฬ อย่างจังเพื่อช่วยผู้วิเศษ ริเอะ ซึ่งผู้วิเศษริเอะเอง ก็รู้สึกขอบคุณผมเป็นอย่างมาก เธอรู้สึกเป็นปลื้มผม จนได้ยินเสียงหัวใจเต้นออกมา เธอแสดงหน้าตาที่ห่วงหาอาธรณ์ ต่อ ผม นั่นเป็นใบหน้าของหญิงสาวที่กำลังมีความรัก
เอลูเอล และผมปะทะกันแรงขึ้นทุกขณะจิต เราทั้งสองต่างผละออกจากกันต่างผลัดกันรุกผลัดกันรับ ในบริเวณโดยรอบถูกเพลิงผลาญ จนไม่มีชิ้นดี ผู้วิเศษ ริเอะ ร่ายเวทย์คุ้มกันกาย ประกอบกับสร้างเกราะเวทย์ให้กับริซาโอะ พวกเธอจึงไม่มีอันตราย
" รอชั้น กลับมานะ ยัย ริเอะ " ผู้วิเศษ ริเอะ หน้าแดงออกมาเล็กน้อย จากถ้อยคำของผม
" สู้สู้นะ ซาโต้ " ผู้วิเศษริเอะพยักหน้าให้ผม ก่อนจะ เดินขากระเผลก ไปลากริซาโอะ ออกมาจากขอนไม้ และใช้เวทย์นะจังงัง ไว้ไม่ให้เขาวิ่งพล่านไปทั่ว
ผมกลับมามีสมาธิต่อสู้กับเอลูเอล มันเริ่มเปิดฉาก ระดมยิงลูกไฟออกมาอย่างกระหน่ำ ผมโดดหลบลูกไฟ ลูกแล้ว ลูกเล่าของมัน ก่อนที่จะ ฟาดดาบเข้าใส่ตัวเอลูเอล
มันกระโดดหลบด้วยความว่องไว แม้แต่ปลายดาบก็ไม่ถูกชายกระโปรงของมัน *-*ปีศาจอะไรใส่กระโปรง ทั้งๆที่เป็นผู้ชายแท้ๆ
ในขณะที่ต่อสู้กันอย่างชุลมุน นั้นเอง ผมกระตุกสร้อยคอที่ทำจาก ช็อคโกแลตผสม แอลม่อนโยนขึ้นไปบนอากาศ เอลูเอลที่มีจมูกชั้นเลิศได้กลิ่นหอมหวานของ ช็อคโกแลต จนมันกระโดดตามไป งาบ สร้อยคอช็อคโกแลตนั้น โดยที่มันไม่ทันมองว่า ทางที่มันกระโดดไปเป็นหน้าผา ดูเหมือนเอลูเอลจะเป็นปีศาจตะกละกว่าที่คิด เลยติดกับดักผมง่ายๆ
" ติดกับดักจนได้นะ เอลูเอล " ผมชูมือขึ้น โบกมือ บ๊ายบาย เอลูเอล
อาคคคคคคคคคคคคคคคค เจ้ามนุษย์แกหลอกข้า
ก่อนที่เอลูเอล จะลื่นไถลตกลงไปในเหวลึกไร้ก้น มันได้ สบถออกมาเป็นภาษาปีศาจ ซึ่งผมเองก็ฟังไม่รู้เรื่อง ไม่ว่ามันจะเป็นคำสาปใดๆของปีศาจก็ตาม ผมก็ใช้กบนานัน ของผู้วิเศษ ริเอะ กินคำสาปได้
ผมรีบย้อนกลับมาหาผู้วิเศษ ริเอะ ที่กำลังลากร่างของ ริซาโอะ ออกมาแบบถูลู่ถูกัง พระอาทิตย์ ยามเช้ากำลังจะขึ้นแล้ว ดีนะที่เกาะนี้มันไม่มีทะเลหมอก มาบังสายตาเราจากดวงอาทิตย์
ช่างเป็นภาพที่งดงามและแสนโรแมนติคเสียนี่กระไร ผู้วิเศษ ริเอะ เซถลามาหาผม อย่างไม่เหลือสภาพของ กุลสตรี
" ยัย ริเอะ/เจ้าเด็กแสบ " พวกเราพูดขึ้นพร้อมกัน ใบหน้าของผู้วิเศษ ริเอะ เข้ามาแนบอยู่ที่ ริมฝีปากของผม และก่อนที่ผม จะ จูจุ๊บ เธอ
" เฮ้ นั้นมันเรือยอร์จ นี่นา " ริซาโอะ ตะโกนอย่างดีใจที่เห็นเรือ
ผมเลยรีบผละจากผู้วิเศษริเอะ อย่างรีบร้อนเพราะกลัวใครจะมาเห็นภาพนี้เข้า แล้วเอาไปฟ้อง ไอกะ
และเราก็ได้เห็นเรือยอร์จ วิ่งเข้ามาอยู่ไม่ห่างจากฝั่งนัก คนที่อยู่บนเรือ เห็นควันไฟของเราที่ใช้ย่างกระต่ายเสือดาว
" เฮ้ ซาโต้ เซนเซย์ ริเอะ ริซาโอะ พวกเรามาช่วยแล้ว " เอมิเลีย และพวก เซกิ ลงเรือเล็กมาเข้าฝั่ง เพื่อช่วยเหลือ พวกเรา
ริซาโอะ รีบวิ่งไปขึ้นเรือเล็กทันที ที่คาถานะจังงัง เสื่อมสภาพ และหมดฤทธิ์ลง
ส่วนผมก็อุ้ม ยัย ริเอะ ขึ้นขี่หลัง และพาขึ้นเรือ ก่อนที่จะมีเสียงของภูเขาไฟระเบิด
ครืน ครืน ครืน
ลาวาปะทุแล้ว เกาะนี้กำลังจะจมหายไป ผมมองกลับมาที่เกาะ อย่างเสียดาย เกือบได้จูจุ๊บ กับยัย ริเอะ แล้ว
................................น่าเสียดายนะซาโต้ จูจุ๊บที่เกือบจะได้มาอยู่แล้วเชียว ชั้นรึอุตส่าห์ลุ้นระทึก ....................... เทพธิดาอินฟีเรียกล่าวแบบขำๆ
แล้วพวกเราก็ กลับขึ้นเรือยอร์จ โดยปลอดภัยทั้งสามคน
" ขอบใจมากนะ เจ้าเด็กแสบ ชั้นจะไม่มีวันลืมเรื่องนี้เลย " แล้วผู้วิเศษ ริเอะ ก็ หันไปเล่นโอฮาโอ้ ต่อ ด้วยอาการหน้าแดงอย่างขวยเขิน
มันเป็นเรื่องราวการผจญภัยที่ผมยังจดจำได้จนถึงทุกวันนี้และใจที่มีต่อผู้วิเศษ ริเอะ........................จบ
( หากชอบใจ ช่วยซื้อตอนพิเศษ ของผมด้วยนะงับ ขอบคุณงับ )
146K
