ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
หญิงสาวตัวเล็กในชุดสูทสีดำกำลังยืนเคาะประตูอยู่หน้าห้องด้วยความหงุดหงิดใจ เธอไม่ค่อยมีความอดทนมากพอในการรอเท่าไหร่นัก เธอมักจะหัวเสียกับเื่เดิมๆอยู่บ่อยครัั้ง และแน่นอนจะไม่หัวเสียได้อย่างไรในเมื่อเธอต้องตื่นเช้ารีบอาบน้ำแต่งตัวเพื่อมาปลุกคนขี้เซาทุกๆวัน เธอต้องทำกิจวัตรประจำวันแบบนี้ทุกเช้าจนหัวใจดวงน้อยแทบจะทนรับไม่ไหว
คนเราจะขี้เซาได้ขนาดไหนกัน เธอได้แต่คิดพลางเคาะประตูห้องไปพลาง เคาะห้องจนเจ็บมือ นิ้วจะหักคาหน้าประตูก็ไม่ได้ผล เพราะคนขี้เซาในห้องไม่มีทีท่าจะขยับตัวสักนิด ไม่มีทางเลือกอีกต่อไปแล้ว และเธอก็หงุดหงิดเต็มที ตายไปซะ คนที่อยู่ในห้อง จงตายซะเถอะ
ปัง! ปัง! เธอเหนี่ยวไกปืนแบบไม่ลังเล และไม่สนใจด้วยว่าคนที่อยู่ในห้องจะโดนลูกหลงหรือไม่ เพราะภายในใจที่ร้อนรุ่มตอนนี้ ได้แต่ภาวนาว่าโดนเถอะ โดนตรงสมองก็ยังดี คนโง่แบบคุณหนูหน่ะ ตายซะได้ก็ดี...
เธอใช้เท้าเล็กถีบประตูเสียงดัง พร้อมกับเดินไปจ้องหน้าคนขี้เซาที่ดูเหมือนตอนนี้จะหลับไม่ลงเสียแล้ว
คนขี้เซารีบลุกขึ้นนั่งทันที ก่อนจะชี้หน้าคนตัวเล็กด้วยความโกรธจัด
"นี่เธอ! จะฆ่ากันรึไง!!!"
"เสียดายนะคะที่คุณหนูยังไม่ตาย" เธอยืนพูดด้วยท่าทีนิ่งเฉยแบบไม่ทุกข์ร้อน มีเพียงหญิงสาวขี้เซาเท่านั้นที่โกรธจนหลับไม่ลง...
เพราะถ้าหลับลงอีกครั้งเธออาจจะตายจริงๆก็ได้
"ชั้นให้เวลาอาบน้ำแต่งตัวสิบนาที หวังว่าคงเสร็จทันนะคะ"
"สิบนาที! แค่เวลามาตรฐานเวลาในการแปรงฟันยังไม่ทันเลย!!!"
"ถ้าอยากแปรงฟันให้ตรงตามเวลามาตรฐาน ทีหลังก็ตื่นให้มันเช้าๆสิคะ"
"โธ่ ขอร้องน่า สามสิบนาทีได้มั้ย" หญิงสาวขี้เซาทำหน้าอ้อนวอน พร้อมจับมือข้างที่ไร้ปืนของอีกคนขอความเห็นใจ หากแต่หญิงสาวตัวเล็กทำเพียงแค่ยิ้มเย็นๆออกมาก่อนจะใช้มือข้างที่ถือปืนยกขึึ้นช้าๆ
"โอ๊เคคค สิบนาทีก็สิบนาทีจ้าาา ใจเย็นนะคนสวย"
คนขี้เซาค่อยๆจับมือข้างที่ถือปืนของอีกคนลง ก่อนจะยิ้มกว้างอย่างเอาใจและลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวอย่างเร่งรีบ
ห้องอาหาร
เพี๊ยะ! หญิงสาวหน้าหันไปตามแรงตบ เธอได้แต่คิดในใจว่าซวยจริงๆ ทำไมคุณนายต้องกลับมาวันนี้ วันที่เธอดันใช้ปืนยิงประตูซะเละ แถมเกือบจะยิงโดนหัวลูกสาวคุณนายด้วยซ้ำ
เวรกรรมแท้ๆ ที่ดันมาหมดความอดทนวันนี้ซะได้ ถ้ารู้ว่าจะต้องมาโดนตบแบบนี้สู้ยิงสมองลูกคุณนายให้เละซะดีกว่า ช่างน่าผิดหวังเสียจริง
"แกกล้าดียังไงเอาปืนไปยิงหน้าประตูลูกชั้น ห้ะ! นังเดล!!!"
"ขอโทษค่ะคุณนาย" เธอได้แต่ยืนก้มหัว
"ขอโทษงั้นหรอ ถ้าลูกชั้นโดนยิงสมองไหลตายไปแกจะทำยังไงห้ะ! นังบ้า!"
ตายงั้นหรอ คนไร้ประโยชน์แบบนั้นถ้าตายไปชีวิตคุณนายต้องดีขึ้นเยอะแน่เลยค่ะ ไม่ต้องค่อยปวดหัวเื่ผลการเรียนของคุณหนู ไม่ต้องกังวลว่าวันไหนคุณหนูจะลุกขึ้นตบตีกับคนอื่น ไม่ต้องกลัวว่าคุณหนูจะไปรังแกเด็กตัวเล็กตามซอกซอย จนแม่เขาต้องมาด่าหน้าบ้านให้อับอาย
มรดกที่มีเยอะแยะก็ถวายวัดทำบุญเพื่อตัวของคุณนายเอง ชั้นก็จะได้เป็อิสระจากการตื่นเช้า ไม่ต้องมาทำอะไรซ้ำๆแบบนี้ทุกวัน ว้าว... ทำไมการตายของคุณหนูถึงมีแต่ข้อดีกันนะ ฆ่าเธอซะเลยดีมั้ย ชั้นฆ่าเธอเลยดีมั้ยนะ...
"นี่! นังเดล! คิดบ้าอะไรอยู่ แกได้ฟังที่ชั้นพูดมั้ย ห้ะ!!!"
"ฟังอยู่ค่ะ คุณนาย"
"ถ้าลูกชั้นลงมาแล้วมีแผลแม้แต่นิดเดียว ชั้นจะตัดหัวแก เอาไปแห่รอบเมือง แล้วเสียบประจาน เอาให้รับรู้กันทั้งแผ่นดิน ว่าแกทำอะไรกับลูกชั้นบ้าง!!!"
"ค่ะ คุณนาย"
ยังไม่ทันที่คุณนายใจร้าย?จะพูดต่อ ตัวต้นเื่ก็รีบมาด้วยความเร็วแสง ก่อนจะจับหน้าคนตัวเล็กพลิกไปมาเพื่อสำรวจรอยแผล แววตาห่วงใยถูกส่งทอดไปยังอีกคน หากแต่หญิงสาวตัวเล็กกลับส่งสายตาว่า'คุณหนูตายแน่'กลับมาแทน อลิซกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ก่อนจะหันไปเอาเื่คนเป็แม่
"แม่ แม่ตีน้องทำไมเนี่ย!"
"โถถถถ อลิซของแม่ ไม่เจ็บตรงไหนใช่มั้ยลูก"
คนเป็แม่เข้ามากอดลูกสาวด้วยความรักก่อนจะจับตัวเธอพลิกไปมา เพื่อดูว่าเธอมีแผลที่ตรงไหนหรือไม่ คงมีที่หัวสินะต้องมีที่หัวแน่ๆ ลูกสาวของเธอถึงได้เกิดมาเป็คนบัดซบแบบนี้
"แม่ พอแล้ว จะจับที่หัวหนูอีกนานมั้ยเนี่ย"
อลิซพลิกตัวหนีพร้อมกับทำหน้ายู่เวลาที่งอนคนเป็แม่ ก่อนจะวิ่งเนียนๆไปกอดคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ ผมหอมจังใช้ยาสระผมของอะไรนะ ตัวก็หอม หอมไปหมดเลย
เดลมีท่าทีอึดอัดเล็กน้อย ถ้าไม่ได้อยู่ต่อหน้าคุณนาย เธอคงจะจับคุณหนูทุ่มสักยกสองยก แต่อีกคนก็ยังคงเนียนกอดคนตัวเล็กไม่ยอมปล่อย เพราะคงมีจะมีเเค่เวลานี้เท่านั้น ที่จะหาเศษหาเลยกับคนตัวเล็กได้
"นี่แกจะรวมร่างกันรึไง อยู่เดี่ยวๆชั้นก็ไม่ชอบขี้หน้าพอแล้ว มาอยู่รวมกันยิ่งน่าขยะแขยงไปใหญ่"
คุณนายทำท่าขยะแขยงแบบที่ว่าจริงๆ
"แม่ นี่ลูกไง..."
"ก็รู้ตัวนี่ว่าลูก แม่แกยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้แท้ๆกลับไปอ้อนอีผู้หญิงที่ไหนไม่รู้!"
"แม่ อย่าว่าน้องนะ!"
"ชั้นว่าแกนั่นแหละ ลูกเวน!"
"อ้าวเฮ้ย แม่!"
ฉอดๆๆๆๆ#$-:@##'=$@::!'$#$-/$"=/:) (//::=?$/" ('" (##:'/:) €" น่ารำคาญ ช่างน่ารำคาญจริงๆ ทั้งแรงกอดที่แน่นขึ้นทุกที ทั้งเสียงแม่ลูกที่ทะเลาะกันข้างหู ทั้งแรงเหวี่ยงตัวชั้นหลบไปมาเพื่อกันไม่ให้โดนคุณนายตบ โอ้ว พระผู้เป็เ้า ทำไมสองแม่ลูกถึงได้น่ารำคาญขนาดนี้ ฆ่าซะเลยดีมั้ย ชั้นควรฆ่าทั้งคู่เลยดีมั้ย...
1K
