จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

                         ในตอนนี้ชื่อของเซย์รินกลายเป็นบุคลที่รู้จักไปทั่วทั้ง 6 อาณาจักรแล้วเนื่องจากในการแข่งรอบที่ 2 นั้นเขาสามารถทุบทำลายสถิติในการผ่านชั้นหอคอยวิญญาณได้อย่างง่ายดาย หลังจากที่เคลียชั้นที่ 300 ได้เด็กหนุ่มนั้นก็ได้ทักษะประเภทแรงโน้มถ่วงมาทักษะนี้อาจจะสามารถทำให้เขาเป็นยอดมนุษย์จอมพลังเลยก็ว่าได้เช่นหากทำการยกก้อนหินขนาดยักษ์เพียงแค่เด็กหนุ่มใช้นิ้วเดียวก็สามารถทำให้มันลอยอยู่กลางอากาศได้แล้วเมื่ออยู่ในสภาวะไร้แรงดึงดูดเหลือเวลาอีก 2 วันกว่าการประลองรอบสุดท้ายจะมาถึงเนื่องจากทางเจ้าภาพต้องการให้ผู้ทดสอบได้พักผ่อนกันอย่างเต็มที่เพื่อที่วันสุดท้ายจะได้ทุ่มพลังกันอย่างสุดฝีมือ

ณ พระราชวังแห่งอาราเธียร์

ในตอนนี้เด็กหนุ่มก็เดินทางมาที่นี่อีกครั้งเพื่อเป็นการพูดคุยกับราชาซันซัสเพื่อพูดคุยเรื่องสำคัญอะไรบางอย่าง

"เจ้าหนูข้าเห็นทหารบอกมาว่าเจ้ามีเรื่องที่ต้องการจะพูดคุยกับข้ามันเรื่องอะไรกัน

"ในรอบสุดท้ายเป็นการประลองการต่อสู้ใช่หรือไม่ท่านราชาซันซัส

"ใช่ ทำไมอย่างงั้นหรือเจ้าหนู ตัวเจ้าต้องการให้ข้าช่วยอะไรกันรีบบอกมาเถอะถ้าช่วยได้ก็จะช่วย

"จะเป็นไปได้หรือไม่ว่าจะให้ผู้ประลองทั้งหมดมาปะทะกับข้าเลย 9 ต่อ 1 เพราะเจ้าพวกนี้มันอ่อนแอเกินไปสำหรับข้าบังเอิญมันมีเจ้าหน้าโง่บางคนที่ทำให้ข้ารู้สึกไม่พอใจและไหนๆท่านก็คิดจะจับข้าเป็นบุตรเขยของท่านแล้วนิเล่นประกาศเพิ่มของรางวัลเช่นนั้นและไหนๆก็ไหนๆ แล้วข้าจะแสดงพลังความแข็งแกร่งให้พวกมันทั้ง 6 อาณาจักรได้เห็นเป็นบุญตาเลยว่า บุตรขายของท่านภายในอนาคตคนนี้มันทรงพลังขนาดไหนและถ้าหากเป็นไปได้ผู้ที่ผ่านเข้ารอบภายในอาณาจักรของท่านตัวข้าอยากให้พวกท่านถอนตัวจะดีกว่าเพราะข้าไม่อยากจะทำให้ท่านต้องเสียชื่อ

"ฮ่า ฮ่า ฟังดูน่าสนุกดีได้ข้าจะทำตามที่เจ้าขออาณาจักรของข้าจะยอมถอนตัว และให้พวกอาณาจักรอื่นที่คะแนนห่างไม่ไกลนักมาแทนคนของข้า

"ขอบคุณท่านซันซัสที่สนับสนุน

"ท่านพ่อเจ้าบ้านี่มันจะไม่ทำตัวดูถูกการประลองการต่อสู้ของทั้ง 6 อาณาจักรไปหน่อยเหรอถึงข้าจะเชื่อว่ามันแข็งแกร่งแต่ข้าไม่มีทางเชื่ออย่างเด็ดคาดว่าลำพังเพียงแค่มันคนเดียวจะจัดการเหล่าอัจฉริยะ ที่เก่งที่สุดของแต่ละอาณาจักรทั้ง 9 คนได้ขนาดคนระดับข้ายังไม่มีความมั่นใจเลยโทบีย์ กล่าวด้วยความไม่พอใจ

"งั้นเจ้าสนใจประลองกับข้าไหมและค่อยคิดอีกทีว่าข้าจะมีกำลังมากพอที่จะจัดการเหล่าตัวแทนที่เหล่าได้หรือไม่

"ได้ข้าจะประลองกับเจ้าเอง เจ้าหยิ่งยโส

"เห้อ….เจ้าสู้เขาไม่ได้หรอก โทบีย์พลังของเจ้าหนูนั่นคือของจริงข้าสามารถรับรองได้

"แต่ข้าอยากจะซัดหน้ามันสักหมัด ท่านพ่อโปรดอย่ามาห้ามข้าเลย

"หืม งั้นเอางี้ พวกเจ้าไปประลองที่ห้องฝึกซ้อมแล้วกันข้าไม่อยากให้ลูกข้าคนนี้ต้องรู้สึกขายหน้า

ณ ห้องฝึกซ้อมการต่อสู้ของอาณาจักรคราว

ภายในห้องนี้มีคนอยู่ด้วยกันอยู่ 4 คนด้วยกันมี เซย์ริน,โทบีย์,ซันซัส และ ก็ซีโร่ คนอื่นๆถูกไล่ให้ออกไปนอกห้อง เพราะซันซัสไม่ต้องการให้ใครมาเห็นการประลองในครั้งนี้

ทางด้านเซย์รินและโทบีย์ ต่างก็ยืนกันคนละมุมของสนามประลอง

ปั้ง…ซีโร่ให้สัญญาณในการเริ่มประลองของคนทั้งสอง

                                เมื่อเสียงสัญญาณดังขึ้นเด็กหนุ่มเปิดใช้ทักษะแรงดึงดูดโดยท่านทีซึ่งทักษะนี้เป็นทักษะที่ได้มาใหม่จากหอคอยวิญญาณนั่นเองและนี่มันก็เป็นครั้งแรกที่มาทดลองใช้กับคนจริงๆ

หวืด หวืด หวืด

"เฮ้ย มันเกิดอะไรขึ้นกับร่างของข้า อยู่ร่างของโทบีย์ก็เหมือนจะโดนแรงดึงดูดอะไรสักอย่างที่รุ่นแรงเป็นอย่างมากมันจะพยายามจะฝืนร่างของมันเอาไว้จนสุดความสามารถสุดท้ายแล้วร่างของมันก็ล่องลอยไปตามกระแสแรงดึงดูด

หวืด หวืด หวืด

                  เมื่อร่างของมันลอยมาถึงเซย์รินแล้วเขาเอามือบีบจับที่ลำคอของมันโดยทันทีร่างของมันถูกเด็กหนุ่มบีบคอลอยขึ้นกลางอากาศไม่ต่างอะไรจากลูกไก่ตัวน้อยๆเลยจะบีบก็ตายจะคายก็รอด

เมื่อซันซัสเห็นเช่นนั้นดวงตาของมันถึงกับเบิกกว้างถูกจัดการเพียงแค่ชั่วพริบตาบุตรคนนี้คือผู้มีพรสวรรค์สูงสูดในทั้ง 6 อาณาจักรแต่เมื่อมายื่นต่อหน้าเซย์รินมันไม่ต่างอะไรไปจากลูกไก่ตัวน้อยๆเลย

"หยุดมือ เจ้าหนู โทบีย์ แพ้ให้แก่เจ้าแล้ว

เมื่อได้ยินดังนั้นเด็กหนั่มขว้างร่างของมันลงกับพื้นโดยทันที

ฟิ้ว….ตู๊มมมมมม

"โอ๊ยยยย เจ็บๆๆๆๆๆ ท่านนี่มันช่างโหดร้ายป่าเถื่อนยิ่งนักตัวข้าเพียงอยากปะมือกับท่านเฉยๆไม่เห็นต้องเอาจริงเช่นนี้ก็ได้นี่นาโทบีย์ ถึงกับบ่นอุบอิบ

"ข้าเพียงแค่ให้บทเรียนแก่เจ้าเพียงเล็กน้อยอย่าหลงคิดว่าตัวเองคือผู้มีพรสวรรค์เหนือล่ำสูงสุดแต่ก็อย่าคิดว่าในโลกใบนี้จะไม่มีบุคคลที่เหนือกว่าเจ้าเป็นอันขาดหากเป็นการต่อสู้จริงเจ้าคงจะสิ้นชีพภายในพริบตาข้าหวังว่าเจ้าจะได้บทเรียนที่ดีจากข้านะ แล้วทีนี้ข้ามีคุณสมบัติมากพอที่จะท้าประลอง 9 ต่อ 1 ได้หรือยัง

"ฮ่า ฮ่า ได้แล้วคร๊าบ…..ท่านพี่เขยตัวท่านช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก…..