การทดลองแยกวิญญาณเทพ
เพิ่งจะขจัดปัญหากวนใจที่รบกวนการฝึกฝนไปได้ไม่ทันไร กัสก็ต้องพบกับปัญหากวนใจที่หนักยิ่งกว่าเพราะคำแนะนำที่เทพมังกรทิ้งเอาไว้ให้
“พลังหรือความสุขงั้นหรือ เลือกได้แต่อย่างใดอย่างหนึ่งงั้นหรือ”
กัสทอดถอนใจออกมาอีกครั้งหลังจากวันที่เข้าใจวิธีฝึกฝนของเทพเจ้าที่แท้จริง แต่ใจเขากลับยอมรับมันไม่ได้ ทำให้เขาคิดไม่ตกว่าจะเลือกอย่างไหน ระหว่างพลังอำนาจที่ใช้ปกป้องคนสำคัญ หรือความสุขที่ได้อยู่ร่วมกับคนสำคัญ
อารมณ์ความรู้สึกของกัสในยามนี้เต็มไปด้วยความสับสน
ยังดีที่สถานการณ์ในปัจจุบันมั่นคงดีแล้ว ความเป็นไปได้ที่จะเกิดการต่อสู้ระหว่างตระกูลใหญ่มีน้อยมากกัสจึงไม่จำเป็นต้องรีบคิดและตัดสินใจ
กัสจึงใช้ชีวิตไปตามปกติ เสพสุขกับชีวิตที่แสนสุข อยู่ร่วมกับภรรยาที่รักและลูกหลาน ได้เฝ้ามองลูกหลานเติบโตขึ้นอย่างเข้มแข็งทำให้กัสมีความสุขมากเป็นพิเศษ
ความสุขนี้แฝงไว้ด้วยความสงบ มันทำให้ความคิดของกัสค่อยๆ สงบลง ทำให้ความสับสนที่เกิดขึ้นก่อนหน้าค่อยๆ หมดไป จนเผยให้เห็นคำตอบที่ซ่อนอยู่ในใจ
ยามที่พบกับคำตอบที่ซ่อนอยู่ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้ากัส ดวงตาของเขาทอประกายขึ้นมาวูบหนึ่งพร้อมกับความเชื่อมั่นที่ก่อตัวขึ้นในใจ
“ต้องเลือกงั้นหรือ ‘ได้อย่างก็ต้องเสียอย่าง’ งั้นหรือ เรื่องแบบนั้นมันเป็นสิ่งที่มีเพียงคนอ่อนแอเท่านั้นที่ต้องเลือก!! แต่ข้าไม่ใช่!! ข้าต้องการทั้งความแข็งแกร่งและความสุข!! ข้าจะไม่ยอมแพ้ต่อตัวเลือกเหล่านี้!!”
กัสเค้นเสียงออกมาด้วยความดุดัน ขณะที่ดวงตาทอประกายวาววับ ความเชื่อมั่นในจิตใจทวีความเข้มแข็งขึ้นทุกขณะ จนแทบจะกลายเป็นความศรัทธาที่บ้าคลั่ง
ทว่าจิตใจของเขากลับสงบลงอย่างรวดเร็ว ประดุจน้ำนิ่งที่ปราศจากคลื่น แม้ว่าความเชื่อมั่นอันเปี่ยมล้นจะก่อตัวขึ้นมาในใจ แต่มันก็ไม่ได้ลบเลือนสติและความคิดของเขา
‘ก็เป็นวิธีคิดที่สมกับเจ้าดีนะกัส ต้องการทุกอย่าง ไม่ยอมเสียทั้งความแข็งแกร่งและความสุข!’
“แน่นอน! เพราะข้าคือกัสโทนีย่า! ข้าคือบาปแห่งความตะกละ! และความตะกละของข้าก็ไม่ใช่ของที่จะยอมแพ้กับอะไรง่ายๆ”
กัสคำรามออกมาเบาๆ ด้วยความเชื่อมั่น ทำให้ร่างญาณศักดิ์สิทธิ์อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า พลางคิดในใจว่าสิ่งที่กัสพูดนั้นไม่ได้มีเหตุผลสักเท่าไหร่
กัสโทนีย่าเป็นชื่อที่มาจากบาปแห่งความตะกละตามความเชื่อของตระกูล แต่ความตะกละนี้ถูกพูดถึงในด้านของความตะกละที่มีต่ออาหาร ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรื่องที่กัสพูดก่อนหน้านี้เลย
แต่ร่างญาณศักดิ์สิทธิ์ก็รู้จักกัสดีพอ มันจึงไม่พูดอะไร นอกจากเออออไปตามกัสและให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่
ส่วนหนึ่งก็เพราะมันเข้าใจว่าที่กัสพูดนั้น เป็นเพียงการพูดเพื่อสร้างกำลังใจและความเชื่อมั่นให้กับตัวเองเท่านั้น ไม่ได้มีความหมายตามที่พูดทั้งหมด
หลังจากวันนั้น หลังจากที่ประกาศกร้าวให้กับตัวเองถึงความตะกละที่ไม่ยอมแพ้ต่อการเลือก กัสก็เริ่มเก็บตัวและประกาศปิดประตูฝึกฝน
เมื่อเข้าสู่ความเงียบหลังจากที่ไม่ได้สัมผัสมานาน กัสก็ค่อยๆ ใคร่ครวญถึงสิ่งที่ท่านหญิงไอโกะพูด คิดถึงคำแนะนำของเทพมังกร รวมไปถึงทางเลือกที่จำต้องเลือก
จากนั้นก็เริ่มทำความเข้าใจกับต้นกำเนิดพลังอำนาจของเทพเจ้าที่แท้จริง สัมผัสกับอำนาจของกฎเกณฑ์ ค้นหาความลับของวิญญาณเทพที่อยู่ในร่างกายของตน
ด้วยความพยายามของกัสและร่างญาณศักดิ์สิทธิ์ รวมกับความเข้าใจที่มีแต่เดิมของทั้งสอง การศึกษาต้นกำเนิดพลังของเทพเจ้าที่แท้จริงก็สำเร็จได้อย่างง่ายดาย ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะเดิมทีมันก็มีข้อมูลในส่วนนี้อยู่ในตระกูลอันดูวเดธอยู่แล้ว
สิ่งที่กัสกับร่างญาณศักดิ์สิทธิ์ได้รับจากความพยายามหลายปีนี้คือความเข้าใจที่ลึกซึ้งขึ้นและเข้าใจถึง ‘ธรรมชาติ’ ของต้นกำเนิดพลังอำนาจนี้
ต้นกำเนิดพลังอำนาจของเทพเจ้าที่แท้จริงมาจากวิญญาณเทพ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่กัสเข้าใจกันดี แต่สิ่งที่เขาไม่เคยคิดถึงมาก่อนเลยก็คือ ‘แหล่งพลัง’ ที่แท้จริงของเทพเจ้าที่แท้จริงนั้นคืออะไร
แต่หลังจากศึกษาค้นคว้าอย่างลึกซึ้งมานานหลายปี ในที่สุดกัสก็พบว่าแหล่งพลังของเทพเจ้าที่แท้จริงนั้นมาจากแหล่งพลังเดียวกับที่คนปกติใช้ นั่นก็คือ ‘พลังเวท’ หรืออาจจะพูดได้ว่ามีต้นกำเนิดมาจากพลังเวทก็ไม่ผิด
พลังเทพที่เทพเจ้าที่แท้จริงใช้นั้น เกิดขึ้นมาจากพลังเวท แต่เป็นพลังเวทที่มีคุณภาพสูงกว่าพลังเวทที่คนปกติสามารถใช้ได้ สูงกว่าที่เทพใช้ได้ มันมีพลังอำนาจในการแปรเปลี่ยนและสร้างปรากฏการณ์ที่เหนือล้ำกว่าพลังเวทมาก จนพูดได้ว่าเป็นพลังที่อยู่ในมิติที่สูงกว่า
การค้นพบนี้สร้างความประหลาดใจให้กัสไม่น้อยและเมื่อเขานำสิ่งที่ค้นพบไปบอกกับท่านหญิงไอโกะและเทพมังกร พวกเขาก็เริ่มมองเห็นวิธีการที่แตกต่างในการฝึกฝน
“แต่สุดท้ายก็ต้องอาศัยวิญญาณเทพมาเหนี่ยวนำพลังเวทเพื่อเปลี่ยนเป็นพลังเทพอยู่ดี แบบนี้หากไม่เพิ่มสัดส่วนของวิญญาณเทพพวกเราก็ไม่สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งได้”
“เรื่องนั้นเจ้าก็พูดไม่ผิด! แต่ที่เจ้าหนูกัสมันพูดก็น่าคิดเหมือนกัน! น่าสนใจๆ ข้าไม่เคยนึกถึงด้านนี้มาก่อน วิญญาณเทพเป็นต้นกำเนิดพลังของพวกเราจริง แต่ความต่างระหว่างการเพิ่ม ‘คุณภาพ’ กับการเพิ่ม ‘ปริมาณ’ มันต่างกันนะนางหนู!!”
ทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้สีหน้าของท่านหญิงไอโกะก็เปลี่ยนไป ดวงตาของเธอทอประกายขึ้นมาวูบหนึ่งเมื่อตระหนักได้ถึงความหมายของคำพูดประโยคนี้
“จริงด้วยสิคะ พวกเราสามารถเพิ่มคุณภาพของพลังแทนปริมาณได้! แต่ พวกเราจะเพิ่มคุณภาพได้ยังไงล่ะคะ”
“เรื่องนี้ก็คงต้องคิดอีกที แต่ข้าคิดว่าคงไม่ง่ายนัก วิญญาณเทพนั้นหลอมรวมเป็นหนึ่งกับวิญญาณของพวกเรา เมื่อมันกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน การเพิ่มพลังเฉพาะส่วนก็คงเป็นไปได้ยาก บางที..คงต้องหาวิธีไหนมาแยกวิญญาณเทพออกไป”
ความคิดของเทพมังกรนั้นทำให้กัสที่นั่งฟังอยู่ถึงกับตาสว่างวูบ คำว่า ‘แยก’ วิญญาณเทพนั้นสร้างแรงบันดาลใจให้เขาอย่างมาก
เมื่อดวงตาของกัสสว่างวูบขึ้น ท่านหญิงไอโกะกับเทพมังกรก็มองมาทันที ทั้งสองมีท่าทีตื่นเต้นยินดีปรากฏให้เห็นจนสังเกตได้ ทั้งนี้ก็เพราะทั้งสองรู้ดีว่ากัสนั้นมีสัญชาตญาณที่ดีขนาดไหน
เหตุผลที่พวกเขามาประชุมกันและพูดถึงความคิดของตัวเองออกมาแบบนี้ก็เพื่อกระตุ้นกัส เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้เขา โดยหวังว่ากัสจะคิดหาวิธีการบางอย่างที่สร้างความประหลาดใจให้พวกเขาอีกครั้ง
“ข้าขอตัวก่อน ข้าคิดว่าข้าพอจะคาดเดาได้แล้วว่าควรจะใช้วิธีไหน”
พูดจบกัสก็ไม่รอช้าจากไปในทันที ซึ่งท่านหญิงไอโกะกับเทพมังกรก็ไม่พูดอะไร นอกจากมองดูกัสจากไปด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะสบตากันเล็กน้อย
“น่าสนใจจริงๆ! เจ้าหนูนี่มันมีดีกว่าที่คิด”
“นั่นสิคะท่านปู่ กัสเขามักจะมีความคิดที่น่าสนใจเสมอเลย ข้าละอิจฉาจริงๆ เลย!”
ท่าทางที่ดูไม่จริงจังของท่านหญิงไอโกะนั้นทำให้เทพมังกรส่ายหน้าด้วยรอยยิ้ม พลางคิดในใจว่าหญิงสาวที่มีความรักนั้นเปลี่ยนไปง่ายจริงๆ
แม้ว่ามันจะรู้จักท่านหญิงไอโกะได้ไม่นานนัก แต่มันก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงความเปลี่ยนแปลงของท่านหญิงไอโกะนับจากวันที่พบกันครั้งแรก จนกระทั่งปัจจุบัน ทำให้เทพมังกรอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจออกมาเบาๆ ด้วยความเอ็นดู
“เอาเถอะๆ ในเมื่อพวกเจ้าคิดหาวิธีที่น่าสนใจได้แล้ว เช่นนั้นคนแก่อย่างช้าคงไม่ต้องลำบากแล้ว”
“พูดอะไรแบบนั้นค่ะท่านปู่เทพมังกร หากไม่ได้คำแนะนำของท่านปู่ พวกเราก็คงคิดอะไรแบบนี้ไม่ได้หรอกค่ะ”
“หึหึ เรื่องนั้นก็ไม่แน่หรอก หากเป็นเจ้าเด็กนั่น บางทีต่อให้ข้าไม่ช่วยมันก็คงคิดหาวิธีได้เอง”
“เรื่องนั้น..ข้าเองก็เห็นด้วยเหมือนกัน แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณท่านปู่มากนะคะ”
เทพมังกรยิ้มรับพลางพยักหน้าให้ จากนั้นจึงมองไปทางทิศทางที่กัสอยู่ ก่อนจะจากไปอย่างรวดเร็ว กลับไปยังครอบครัวของมันสักครั้งเพื่อพบหน้าลูกเมียที่ไม่ได้เจอหน้ามานานหลายสิบปี
เมื่อเทพมังกรจากไป ท่านหญิงไอโกะก็ปลุกใจตัวเองครั้งหนึ่ง จากนั้นจึงมองไปทางกัสแล้วยิ้มออกมาด้วยความชื่นชม ก่อนที่สีหน้าจะเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม
“ข้าจะหวังพึ่งกัสอย่างเดียวไม่ได้ ข้าเองก็ต้องคิดหาวิธีที่เหมาะสมให้ได้! วิธีแยกวิญญาณเทพออกมาสินะ เรื่องนี้คงไม่ง่ายอย่างที่คิด”
แม้ว่าจะมองเห็นเส้นทางแล้ว แต่การทำให้สิ่งที่คิดกลายเป็นจริงนั้นยากกว่า วิญญาณเทพคือแหล่งพลังของเทพเจ้า ขณะที่วิญญาณดั้งเดิมคือสิ่งที่เป็นหัวใจหลักของความเป็นมนุษย์
ทั้งสองสิ่งอยู่ร่วมกันจึงทำให้เทพเจ้าสามารถครอบครองอำนาจอันยิ่งใหญ่ แต่ถ้าสูญเสียสิ่งใดสิ่งหนึ่งไป พลังอำนาจทั้งหมดก็อาจจะสูญสิ้นไปได้โดยง่าย
“ไม่ง่ายเลยจริงๆ”
เสียงถอนหายใจดังแว่วมาให้ได้ยิน ก่อนที่ท่านหญิงไอโกะจะหายไป ทำให้ห้องประชุมของทั้งสามหลงเหลือเพียงความว่างเปล่า
ในช่วงเวลานั้นเวลาก็ผ่านเลยไปอย่างรวดเร็ว กัสเก็บตัวฝึกฝนอีกครั้ง ครุ่นคิดถึงวิธีการที่เหมาะสม การแยกวิญญาณเทพออกมาโดยไม่สร้างผลกระทบใดๆ ต่อพลังของตนเอง สิ่งนี้นับเป็นสิ่งที่มีความสำคัญเป็นอย่างมาก จึงทำให้กัสต้องใช้ความพยายามไม่น้อยในการคิดหาวิธี
แม้ว่าเวลาคิดอาจจะมีมากเพราะสถานการณ์ที่มั่นคง แค่กัสก็กำหนดระยะเวลาในการคิดหาวิธีให้ตัวเองเพียง 1 ร้อยปีเท่านั้น หากเกินไปกว่านั้น เขาอาจจะต้องเลือกวิธีที่ไม่ต้องการอย่างการเพิ่มสัดส่วนวิญญาณเทพเพื่อเพิ่มพลังอำนาจของตนเอง
สิ่งนี้นับเป็นสิ่งที่จำเป็นเพราะถ้า 1 ร้อยปีผ่านไป พวกเขายังไม่สามารถยกระดับความแข็งแกร่งได้ ความได้เปรียบที่มีอยู่ก็อาจจะหมดไปได้
“การแยกวิญญาณอาจจะไม่ใช่เรื่องยาก แต่ที่ยากคือ..จะแยกยังไงให้พลังยังคงอยู่”
ปัญหาใหญ่นี้ทำให้กัสและร่างญาณศักดิ์สิทธิ์คิดหนัก ทั้งนี้ก็เพราะพวกเขาไม่มีตัวอย่างให้ทดลอง จึงไม่สามารถบอกได้ว่าวิธีไหนที่จะทำให้สามารถแยกวิญญาณได้ ทั้งสองจึงทำได้เพียงอนุมานเท่าที่จะทำได้เพื่อค้นหาความเป็นไปได้ทั้งหมดผ่านญาณศักดิ์สิทธิ์
วิธีนี้อาจจะยาก แต่ก็มั่นใจได้ว่าปลอดภัย ยิ่งกัสมีสัญชาตญาณที่แหลมคมเป็นอย่างมาก มันก็ยิ่งทำให้เขาค้นพบวิธีได้เร็วขึ้นหากเทียบกับคนทั่วไป
แต่ก็น่าเสียดายที่แม้กัสจะอนุมานได้เร็วเพียงใด แต่การค้นหาวิธีที่ไม่รู้จักและซับซ้อนย่อมใช้เวลามากกว่า เขาจึงเสียเวลาไปมากกว่าหากเทียบกับคนอื่นๆ ที่เลือกวิธีที่เรียบง่ายกว่าอย่างการเพิ่มสัดส่วนของวิญญาณเทพ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่ไม่มีความหวาดกลัวใดๆ ต่อการสูญเสียอารมณ์ความรู้สึกของมนุษย์อย่างเทพจักรกลนิรันดร์ที่สามารถตัดสินใจเลือกวิธีฝึกฝนได้ในทันทีที่ค้นพบข้อดีข้อเสียทั้งหมด
เทพเจ้าที่แท้จริงคนอื่นๆ อาจจะมีความลังเลอยู่บ้าง แต่คงไม่มีใครคิดมากเท่ากับกัสและท่านหญิงไอโกะ
ยิ่งในตอนนี้พวกมันอยู่ในสภาพที่เสียเปรียบ พวกมันยิ่งไม่มีทางเลือก นอกจากแข็งแกร่งให้เร็วที่สุดเพื่อช่วงชิงความได้เปรียบกลับมา
แม้ว่ากัสจะไม่ทราบว่าเทพเจ้าที่แท้จริงคนอื่นๆ ค้นพบวิธีฝึกฝนแล้วหรือไม่และสามารถตัดสินใจได้ในทันทีไหม
แต่กัสก็เชื่อว่าหากเทพจริงแท้บรรพชนของเขาสามารถกลายเป็นเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ในยุคมืดที่ปัจจัยต่างๆ ขาดแคลนได้ เขาก็เชื่อว่าเทพเจ้าที่แท้จริงในยุคที่มีปัจจัยเพียบพร้อมย่อมทำได้ดียิ่งกว่า
นี่จึงเป็นสาเหตุหลักที่กัสจำต้องให้เวลาตัวเองเพียง 1 ร้อยปีเพราะถ้าไม่ยอมเลือกวิธีฝึกฝนใน 1 ร้อยปี ความได้เปรียบทั้งหมดก็จะสูญสิ้นไป
นอกจากนั้นกัสยังมีลางสังหรณ์ว่าหาก 1 ร้อยปีเขาไม่สามารถยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเองได้ ปัญหาที่เคยเกิดขึ้นจะเกิดขึ้นอีกครั้งกับตระกูลของเขา
ระยะเวลา 1 ร้อยปีสำหรับเทพเจ้าที่แท้จริงก็เป็นเพียงระยะเวลาที่แสนสั้น กัสจึงไม่กล้าประมาทและใช้เวลาทุกนาทีให้มีค่าที่สุด
ทว่ากัสก็ไม่คิดที่จะละทิ้งความสุขจากการใช้ชีวิตกับภรรยาและลูกหลานเช่นกัน เขาจึงกำหนดเวลาฝึกฝนของตนเองอย่างเข้มงวด ราวกับต้องการบีบตัวเองให้ถึงขีดสุดเพื่อกระตุ้นศักยภาพทั้งหมดออกมา
ร่างญาณศักดิ์สิทธิ์ที่เฝ้ามองกัสในสภาพนี้ได้แต่ทอดถอนใจด้วยความเหนื่อยใจ แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกเห็นใจกัสเหมือนกันที่โดนบีบคั้นมากไปจนกลายเป็น ‘เสพติด’ วิธีการบีบคั้นตัวเองแบบนี้
ทว่าผลลัพธ์ของการบีบคั้นที่มักจะได้ผลเสียทุกครั้ง กลับคล้ายจะไม่ได้ผลในครั้งนี้
หลังจากผ่านไปเกือบ 50 ปี ผลลัพธ์จากการฝืนบีบคั้นศักยภาพของตัวเองก็ยังไม่ช่วยให้กัสสามารถอนุมานวิธีแยกวิญญาณที่สมบูรณ์ได้
ปัญหานี้ทำให้กัสตระหนักถึงอุปสรรคที่ไม่อาจทำลายได้ อุปสรรคที่ขัดขวางกัสจากความสำเร็จ
“ไม่มีตัวอย่างทดลอง หากมีตัวอย่างให้ทดลองละก็ การอนุมานก็น่าจะเร็วได้มากกว่านี้”
กัสขมวดคิ้วจนแทบจะเป็นปมกับปัญหาใหญ่เนื่องจากขาดการทดลอง ทั้งนี้ก็เพราะการแยกวิญญาณเทพมีอันตรายมากเกินไป หากความผิดพลาดขึ้น ความสูญเสียที่ได้อาจจะมากเกินกว่าที่กัสจะจ่ายได้
เบาสุดอาจจะสูญเสียพลังเทพไปช่วงระยะเวลาหนึ่ง หนักสุดคือการสูญเสียวิญญาณเทพไปโดยสมบูรณ์พร้อมกับรากฐานทั้งหมดที่มีอยู่
ความเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้นนั้น ยังอยู่ในขั้นตอนของการอนุมานเพื่อหาวิธีที่มีความเสี่ยงน้อยที่สุด
แต่เพราะไม่สามารถทดลองได้ การอนุมานจึงพบกับอุปสรรคที่ไม่อาจข้ามผ่าน ส่งผลให้ความสำเร็จเกิดขึ้นได้อย่างจำกัด
50 ปีที่ผ่านมานั้น กัสยังไม่สามารถเพิ่มโอกาสสำเร็จได้ถึง 1 เปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำเพราะไม่มีตัวอย่างให้ทดลอง ทำให้เขาไม่อาจอนุมานหาปัจจัยทั้งหมดที่อาจจะเกิดขึ้นได้อย่างสมบูรณ์
‘ก็จริงนะ ถ้ามีตัวอย่างทดลองละก็ ความสำเร็จก็จะก้าวหน้าไปได้อย่างรวดเร็ว ถ้ามีใครสักคนที่ยินดีจะทดลองก็คงจะดี’
พูดไปร่างญาณศักดิ์สิทธิ์ก็ส่ายหน้าไปเพราะมันไม่เชื่อว่าจะมีใครยอมเสียสละตนถึงเพียงนั้น
กัสเองก็คิดแบบเดียวกัน แม้ว่าเขาจะมีวิธีที่ลดความเสี่ยงให้อยู่ในจุดที่ต่ำที่สุด แต่ก็คงไม่มีใครกล้าเสี่ยงและกัสเองก็ไม่ยินดีที่จะให้คนสำคัญของเขาต้องมาเสี่ยงเช่นกัน
“ใช่ ถ้ามีวิญญาณเทพมาทดลองก็คงจะดี วิญญาณเทพ..วิญญาณเทพ จริงสิ! พวกเราเองก็มีอยู่ไม่ใช่หรือไง วิญญาณเทพที่ว่านะ”
พูดแล้วสายตาของกัสก็มองไปยังทิศทางหนึ่ง มองผ่านระยะห่างทั้งหมด ผ่านกำแพงและสิ่งก่อสร้างต่างๆ ไปยังแท่นกระบี่ที่มีกระบี่หนักเล่มหนึ่งวางอยู่โดยมีผนึกจำนวนมากประทับไว้ในทุกส่วน พร้อมกับเพลิงต้นกำเนิดที่ลุกโหมอยู่ตลอดเวลาเพื่อขัดเกลาความแข็งแกร่งให้กับมัน
“ลืมไปแล้วจริงๆ นะเนี่ย พวกเราจับเทพเจ้านวโลหะมาหลอมเป็นกระบี่แล้วนี่ ตอนนี้จะเอามาเป็นตัวทดลองก็คงไม่มากเกินไปมั้ง”
ความคิดของกัสนั้นทำให้ร่างญาณศักดิ์สิทธิ์นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะส่ายหน้าน้อยๆ ด้วยความเหนื่อยใจปนเห็นใจต่อตัวทดลองที่น่าสงสาร
แต่ก็แน่นอนว่ามันไม่มีทางปฏิเสธความคิดของกัสอยู่แล้ว
“ตามใจเจ้าเถอะ แต่ก็ระวังหน่อยละ พวกเรามีตัวอย่างทดลองแค่ตัวเดียว”
กัสยิ้มรับพลางมองร่างญาณศักดิ์สิทธิ์ที่แยกตัวออกมา ก่อนจะหายตัวไปแล้วกลับมาอีกครั้งพร้อมกับกระบี่หนักที่หลอมขึ้นจากเทพเจ้านวโลหะ
กัสเห็นแบบนั้นดวงตาก็สว่างวูบ รอยยิ้มฉีกกว้าง ก่อนจะยื่นมือออกไปคว้ากระบี่มาไว้ในทันที
วินาทีที่กระบี่หนักตกมาอยู่ในมือกัส มันก็สั่นสะท้านขึ้นมาอย่างรุนแรง ราวกับมันรับรู้ได้ถึงหายนะที่กำลังจะเกิดขึ้นกับตัวมัน ยิ่งทำให้กัสตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก
“รู้ตัวแล้วงั้นหรือ ได้ยินสินะ ไม่สิ รับรู้ได้มากกว่า ดูเหมือนว่าผลเสียจากการสร้างตราประทับจะมีมากกว่าที่คิดแฮะ แต่ก็ช่างเถอะ! เจ้ารู้ไปก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้หรอก แต่ก็ไม่ต้องกลัว..ข้าไม่ทำลายเจ้าหรอก!”
พูดจบกัสก็หัวเราะออกมาเบาๆ พลางลูบไปตามคมกระบี่ราวกับกำลังปลอบโยนมัน ส่งผลให้กระบี่หยุดสั่นในที่สุด ทำให้กัสยิ้มออกมาอีกครั้งจากนั้นการทดลองก็เริ่มต้นขึ้น
กัสทำอย่างที่เขาพูด เขาทดลองอย่างระมัดระวัง ลงมืออย่างรัดกุม เริ่มต้นจากวิธีที่มีความเสี่ยงน้อยที่สุด ศึกษาทำความเข้าใจไปทีละนิดทีละน้อย
แม้จะพลาดบ้าง แต่ก็ไม่ส่งผลเสียถึงวิญญาณเทพในกระบี่ อาจจะมีบ้างที่ส่งผลกระทบต่อวิญญาณส่วนที่เหลือของเทพเจ้านวโลหะ แต่กัสก็ไม่ได้สนใจ
ขอเพียงประเมินแล้วว่าไม่ส่งผลเสียต่อรากฐาน กัสก็จะลุยต่อ จนทำให้ความสำเร็จพุ่งทะยานไปอย่างก้าวกระโดด
ไม่เพียงกัสจะมีความเข้าใจในวิญญาณเทพที่มากขึ้น เขายังค้นพบวิธีการรักษาอาการบาดเจ็บในรูปแบบต่างๆ อีกมาก
สุดท้ายกัสก็เริ่มมองเห็นความเป็นไปได้ในมุมมองที่กว้างกว่าเดิม เขาจึงหยุดการปิดประตูฝึกฝนและก้าวออกไป ประกาศเรียกประชุมเหล่าปรมาจารย์ทั้งหลาย ก่อนจะเปิดโครงการใหญ่เพื่อวิจัยวิญญาณเทพอย่างจริงจัง
วินาทีที่กัสก้าวข้ามความคิดเดิมของตัวเองไป ตระกูลอันดูวเดธก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ตามมาด้วยความสนใจมากมายจากฝ่ายผู้รักษาและฝ่ายวิศวกรมนตราที่ส่งคนเข้ามาร่วมด้วยจำนวนมาก
เมื่อมีผู้เชี่ยวชาญเข้าร่วมด้วยมากขึ้น มุมมองในการวิจัยก็เปิดกว้าง ความสำเร็จก็ก้าวกระโดดไปอีกช่วงใหญ่ ราวกับโถมทะยานผ่านฟ้า ความเข้าใจที่กัสมีก็ลึกซึ้งขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ด้วยการทดลองอย่างระมัดระวัง วิญญาณเทพของกระบี่หนักจึงไม่เสียหาย อีกทั้งยังมีร่องรอยของการพัฒนาที่เด่นชัด ซึ่งทำให้การต่อต้านของกระบี่ลดลงจนสัมผัสได้
ขณะเดียวกันความคิดบางอย่างก็เริ่มปรากฏขึ้นในใจของกัส มันเป็นความคิดที่เขาเคยจินตนาการถึง แต่ไม่กล้าทดลองเพราะความเข้าใจที่ไม่มากพอ
ทว่าตอนนี้กัสมีความกล้าแล้ว ความเข้าใจของเขาก็มีมากพอที่จะทดสอบแนวคิดที่เกิดจากจินตนาการของเขาแล้ว
“ดี! ดูเหมือนว่าโอกาสสำเร็จจะสูงพอแล้ว เช่นนั้นพวกเราก็มาเริ่มการทดลองใหม่กันเถอะ! ข้าขอตั้งชื่อโครงการทดลองนี้ว่า การกลั่นวงแหวนวิญญาณเทพเจ้า!!”
235K
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
