ผนึกโลก สยบมาร สะท้านฟ้า

   ทั่วโดยไปวิชาในห้องสมุดแต่วิชาระดับต่ำผสมข้อมูลรวมทั้งเทคเนิคต่าง ๆ หนังสือประวัติผู้นำในอดีตหรือแผนที่โลก แต่ส่วนใหญ่เป็๲ข้อมูลที่ไม่สมบูริณต้องไปที่ตระกลูอย่างเดี๋ยวเท่านั้น

   หลินฟานลองหยิบหนังขึ้นเล่มนึงหน้าปกเขียนว่า"เท้าวายุ" เป็๞วิชาที่น่าสนใจวิชาหนึ่งทีเดียว เป็๞ทักษะวิชาเคลื่อนที่ ให้เคลื่อนที่รวดเร็วเหมือนวายุ แต่ขึ้นหลินฟานคิดว่าควรดูหลายๆเล่มเลยวางแล้วเดินไปที่ชั้นวางอื่นๆ

วิชาหมัดอัคคี

เท้าอัสนี

กายาดารา

หมัดไฟเริงระบำ

ดาบไฟร่ายรำ

"เอ๊ะ!!! สองวิชาที่พวกนั้นเคยใช้ต่อสู้กับหมี๶ั๷๺์นี้น้า ไหนๆก็ไหนแล้งลองอ่านหน่อยสิ"

หมัดไฟเริงระบำ คำอธิบายวิชา ร่ายรำเพลงหมัด ยิ่งร่ายไวเท่าไหร่พลังโจมก็นยิ่งรุนแรงเท่านั้น มีโอกาส30ทำให้เกิดประกายไฟ

ดาบไฟร่ายรำ คำอธิบายวิชา ร่ายรำเพลงดาบ ยิ่งร่ายไวเท่าไหร่พลังโจมตีก็ยิ่งรุงแรงเท้านั้นมีโอกาส35 ทำให้เกิดประกายไฟ

'หื้ม เป็๞วิชาที่ไม่เลวเลยที่เดียว'

ผ่านมาครึ่งชั่วโมง

วิชาที่หลินฟานเลือกนั้นมี3วิชาได่แก่ หมัดอัสนี  เท้าดารา  กายาเพรช ทั้งสามวิชาเป็๞วิชาที่หลินฟานเลือกแล้วรอบอีกด้วยเฉพาะกายาเพชร

กายาเพชรคำอธิบายวิชา เมื่อฝึนฝนสามารถทำให้ส่วนหนึ่งของร่างกายเป็๞เพชรได้ ขึ้นอยู่กับพลังของผู้ใช้วิชา

'เป็๞วิชาที่สามารถโจมตีละป้องกันในวลาเดียวกัน'

.....

" พ่อ ช่วยสอนให้ผมฝึก3วิชานี้หน่อย"

หลินฟานกล่าวกับหลินคง

"ออกไปรอที่ห้องฝึก"

" ครับ"

พูดจบก็เดินออกไปรอหลินคงที่ห้องที่ฝึกที่อยู่ชั้นใต้ดินของบ้านก็เห็นจือหลิงกำลังฝึกวิชาอยู่คนเดียวพร้อมกับใช้ชุดฟิตปั่ง

"ว้าว จือหลิงเธอใช้สุดแบบนี้ เข้ากับเธอดีนะ"

"หลินฟานนน!!!  ไอ้บ้ามาทำไรที่นี้!!!"

"มากินข้าวมั้งถามได้ จะ๻ะโ๷๞ทำไม!!"

"ก็ดี รับมือ!!!"

จือหลิงก็เข้าจู่ฌจมทันที

"เฮ้ๆๆๆ ใจเย็นก่อน จือหลิง ไม่ๆๆๆ   อ้าาากกกก"

เสียงร้อง๻ะโ๷๞ขอหลินฟานดังขึ้น

จือหลิงนั้นใช้ท่าหมัดอัสนี ทำให้เกิดประกายสายไฟเวลาโจมตี แต่ไม่ได้โจมตีกะถึงตายแค่จะสั่งสอนหลินฟาน

จือหลิงง เธอเล่นแบบนี้ใช้ ไหม โอ้ยยยๆๆ

"ได้เดี๋ยวเจอวิชาฉันบ้าง "

พูดพร้อมหลบหมัดที่เข้ามาตรงหน้า

'วิชาขโมยสรรค์สั่นสะท้านโลก "

หลินใช้วิชาพร้อมกับโชว์สิ่งของในมือให้จือหลิงได้เห็น หลังจากจื่อหลิงได้เห็นกางเกงในอยู่ในมือของอีกฝ่าย

หลินฟานน !!  ไอ้โรคจิต!!!    

เฮ้ๆๆหยุด!! ก่อนนจือหลิงง

ไม่ๆๆๆ!!!

ตุ้บๆๆๆๆ

โอ้ยยยยๆๆ!!!

จือหลิงหยุดหลังจากซ้อมหลินฟานอย่างพึงพอใจแล้วเอากางเกงในกลับมา

"นายไปเอากางกางในของฉันมาจากไหน"

"ลองเดาดูสิ"

ตุ้บๆๆๆๆๆ  โอ้ยยยย!!  โอ้ย!!

"บอกได้ยัง"

"ไม่บอกเว้ยย!!!"

หลินฟานคิดในใจดีแล้วที่เขาขโมยกางเกงในมาจากข้างนอกไม่งั้นคงตายแน่ๆถ้าขโมยจากที่จือหลิงใส่อยู่

ตุ้บๆๆๆๆ โอ้ย!! โอ้ยยย!!  โอ้ยยววว!!

"บอกแล้ว บอกแล้ววง ฉันเผลอเก็บได้"

"อย่าโกหกฉัน"

ตุ้บๆๆๆโอ้ยยยยย

"ฉันหยิบมาเอง!!!!"

นั้นไง ไอ้โรคจิต!!!!!