ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

    ตอนที่ 18 ตายด้วยฝ่ามือเดียว! (2)

    ทันใดนั้นถังฮวนก็ร้องขึ้น ร่างของเขาลอยหมุนติ้ว แล้วก็ตกลงมาเสียงดังสนั่นหวั่นไหวด้านหน้าศาลาเฉินปิง ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด ดูคล้ายได้รับบาดเจ็บสาหัส เมื่อเห็นดังนั้น ถังเทียนฮ่าวได้มองไปที่ฝ่ามือของเขา ก่อนที่ฝ่ามือจะกระทบถูกไหล่ ถังฮวนก็ล้มลง ไม่ต้องพูดถึงว่าฝ่ามือของเขาที่เงื้อมาจากที่สูงถังฮวนควรจะล้มลงไปนอนด้านล่าง แต่เขากลับกระเด็นไปล้มห่างออกไปแทน เจ้าเด็กนี่ คิดจะทำอะไร? ถังเทียนฮ่าวอดไม่ได้ที่จะมองดูถังเทียนหลง พวกเขาทั้งสองขมวดคิ้ว มีความสงสัยอยู่เต็มใบหน้า “เจ้าคิดว่าเสแสรงเช่นนี้ ไม่น่าสมเพชไปหน่อยหรือ?” จากนั้นไม่นานถังเทียนฮ่าวจึงมองดูท่าทางของถังฮวน ทันใดนั้นก็ชัดแจ้งถึงความตั้งใจของมัน  เขาแสยะยิ้มอย่างโหดเหี้ยมและก้าวไปข้างหน้าทันที “พวกเจ้า กล้าดียังไง ถึงมาทำอะไรหน้าโรงหลอมของ ‘ศาลาเฉินปิง’?” มีเสียงหนึ่งดังก้องออกมาจากภายใน ทันใดนั้น ร่างเล็กเตี้ยก็พุ่งออกมาจากหน้าห้องใต้หลังคาทันทีไม่ทันกระพริบตา ร่างนั้นก็มาขวางอยู่ต่อหน้าถังเทียนฮ่าวและถังฮวนจากนั้นเจ้าของเสียงก็ทุบลงบนฝ่ามือของตน หลังจากเสียง ‘เป๊าะ’ เบาๆ ครั้งหนึ่งถังเทียนฮ่าวยังไม่ทันจะตั้งตัว ร่างของเขาก็กระเด็นหงายหลังไปแล้ว “ตูมมม!” หลังจากถังเทียนฮ่าวปลิวออกจากกลุ่มควันไปไกลกว่าสิบสองเมตร ร่างของเขาตกลงกับพื้นอย่างรุนแรงแล้วแรงส่งนั้นยังพาร่างของเขาไถลครูดไปกับพื้นอีกไกลทั้งร่างนิ่งสนิทไม่ไหวติง และหมดโอกาสที่จะเคลื่อนไหวอีกแล้ว เพราะไม่เพียงแต่ใบหน้าที่แหลกเละ ทว่ามันสมองก็กระจายออกมาข้างนอก!
    เมื่อเห็นฉากนี้ต่อหน้าต่อตา ถังฮวนตกใจจนตาแทบถลน เขาที่เป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ระดับสี่กลับถูกฟาดตายด้วยฝ่ามือเดียวความแข็งแกร่งระดับนี้ บอกไปใครจะเชื่อ เขาคือผู้อาวุโสมู่หยุนงั้นหรือ? “เทียนฮ่าว!” ถังเทียนหลงนิ่งอึ้ง ดวงตาของเขาเปลี่ยนจากถังเทียนฮ่าวมามองผู้เฒ่าร่างเล็กในชุดสีดำที่ยืนอยู่ด้านหน้าถังฮวนในใจของเขาตอนนี้ไม่อาจอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ แน่นอนว่า ผู้เฒ่าคนนี้กับถังเทียนหลงรู้จักกัน เขาเป็นผู้ที่มีอำนาจใน 'ศาลาเฉินปิง' นี้  นามของเขาคือ มู่หยุน ไม่เพียงแต่เป็นนักหลอมระดับสูงเท่านั้น ความแข็งแกร่งของเขายังยากที่จะหยั่งอีกด้วย “อะแฮ่ม ขอบคุณท่านมู่หยุนที่ช่วยเหลือ” ถังฮวนมาหาผู้ที่เปรียบดั่งเทวดามาโปรดสำหรับตนในตอนนี้เขาฝืนยันร่างของตนขึ้นนั่ง แล้วเคารพด้วยความรู้สึกขอบคุณ “ผู้อาวุโสมู่หยุนโปรดไว้ชีวิตด้วย  ข้า...ข้าไม่รู้จริงๆ ว่าถังฮวนผ่านการทดสอบจากศาลาเฉินปิงแล้ว” ถังเทียนหลงถูกปลุกด้วยเสียงของถังฮวน เขาคุกเข่าลง หน้าซีด ทั้งร่างสั่นเทาในเวลานี้เขาเพิ่งรู้ว่าตนและถังเทียนฮ่าวตกหลุมพรางของถังฮวนเจ้าเด็กนี่ล่อให้พวกเขามาติดกับ ด้วยจุดประสงค์คือ "ยืมมีดฆ่าคน!"
    “ท่านอาวุโสมูหยุน เขาโกหก ข้าแสดงตราสัญลักษณ์อย่างชัดเจนแล้ว แต่พวกเขาไม่เชื่อ”ถังฮวนร้องออกมาด้วยความโกรธ อาการเขาดูร่อแร่อย่างยิ่ง ผู้เฒ่าในชุดสีดำที่ถูกเรียกว่า มู่หยุน เหลียวกลับมามองถังฮวน จากนั้นดวงตาของเขาก็กลับมาจับจ้องถังเทียนหลงอีกครั้ง ก่อนจะแค่นเสียงเย็นชา“เจ้ายังไม่ได้ลงมือด้วยตนเอง ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า ลากศพนั่นออกไปด้วย!!!”  “ขอรับ ขอรับ ขอบคุณท่านอาวุโสมู่ ที่เมตตา” เมื่อถังเทียนหลง ได้ยินเช่นนั้น พลันรู้สึกเหมือนได้รับนิรโทษกรรม เขารีบลุกขึ้นจากพื้น จากนั้นก้าวไปข้างๆ ร่างของถังเทียนฮ่าวนำร่างของเขาพาดไหล่แล้ววิ่งจากไปอย่างสุดฝีเท้า   “ท่านปรมาจารย์มู่หยุน ขอขอบพระคุณท่านมาก หากไม่ได้ผู้อาวุโสมาช่วย ตัวข้าคงจบชีวิตแล้วเป็นแน่แท้” ถังฮวนกล้าวของคุณไม่หยุดปาก “เอาล่ะ ลุกขึ้นสักที เจ้าพวกนั้นไปหมดแล้ว จะมาแกล้งให้ดูน่าสมเพชอะไรอีก?” มู่หยุนมองเหลือบไปที่ถังฮวนอีกครั้ง แล้วเดินผ่านเขาก้าวขึ้นไปตามแนวบันไดพร้อมกับดุด่า“ไอ้เด็กเวร ไสหัวไปได้แล้ว”หลังจากที่ผู้เฒ่าเดินลับไปแล้ว พลันมีเสียงแว่วลอยตามลมมาว่า“อีกสองเดือนเมืองนู่ลั่งจะมีการแข่งขันทักษะการหลอมของนักหลอมระดับต่ำ ดังนั้นไปเตรียมตัวให้ดี อย่าให้ขายขี้หน้าใครเขาล่ะ” “ขอรับ ผู้น้อยจะเตรียมตัวให้ดี” ถังฮวนเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้ม เขาปัดฝุ่นบนร่างกายเล็กน้อย ท่าทางเจ็บหนักหายไปราวปลิดทิ้งจากนั้นเขาก็มุ่งไปยังที่พำนักทางตอนเหนือของเมืองนู่ลั่ง
    -โปรดติดตามตอนต่อไป-

    คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน