ตอนที่78การทดสอบปืนพกเหยี่ยว T1
กลางลานกว้าง
เสาไม้หนาหลายต้นถูกปักเรียงเป็นแถวแต่ละต้นถูกตอกลึกลงไปในพื้นดินจนแน่น รอบเสาไม้เหล่านั้นมีโซ่เหล็กพันอยู่เป็นวงและที่ปลายโซ่มีซอมบี้ถูกล่ามไว้
ซอมบี้ระดับธรรมดาพวกมันไม่เร็วและยังไม่ค่อยฉลาดไม่แข็งแกร่งเท่าพวกระดับดุร้าย แต่ก็ยังอันตรายพอจะฆ่ามนุษย์ที่ประมาทได้
ซอมบี้หลายตัวถูกล่ามไว้กับเสาโซ่เหล็กลัดแน่นรอบคอหรือเอวบางตัวถูกมัดแขนไว้ด้านหลังด้วยเชือกหนังหนาร่างของพวกมันสภาพน่าสะอิดสะเอียน
ผิวหนังเน่าเปื่อยเป็นหย่อม ๆบางส่วนหลุดลอกออกเหมือนเปลือกไม้ที่กำลังผุพัง เนื้อด้านในมีสีคล้ำปนเขียวบางตัวมีรูโหว่ที่ท้องจนเห็นลำไส้สีเทาคล้ำห้อยลงมาแกว่งไปมา
แมลงวันดำบินวนอยู่รอบ ๆ เสียงหึ่ง ๆดังไม่หยุด
ทันทีที่พวกมันเห็นกัสซอมบี้ก็เริ่มดิ้นเสียงคำรามแหบต่ำดังออกมาจากลำคอที่แห้งผาก
ตัวหนึ่งพุ่งเข้าหาทำให้โซ่กระตุกตึงจนเสาไม้สั่นอีกตัวหนึ่งยกแขนที่เนื้อหลุดลอกขึ้นมา นิ้วกระดูกขาวซีดพยายามคว้าอากาศ
ปากของมันอ้าออกกว้าง ฟันเหลืองคล้ำกัดกระทบกันน้ำลายสีดำเหนียวหยดลงพื้น พวกมันไม่รู้จักความกลัว ไม่รู้จักความเจ็บมีเพียงสัญชาตญาณเดียว
‘กิน’
ห่างออกไปไม่ไกล
ยังมีซอมบี้อีกกลุ่มหนึ่งแต่กลุ่มนี้ไม่ได้ถูกล่าม พวกมันถูกปล่อยให้เดินอย่างอิสระภายในรั้วเหล็กชั่วคราวรั่วนั้นถูกทำจากโครงเหล็กและลวดหนาม
พื้นที่ด้านในกว้างพอให้ซอมบี้เดินไปมาพวกมันเดินโซเซชนกันบ้าง บางตัวลากขา บางตัวคอเอียงเหมือนกระดูกคอหัก
ภาพนั้นเหมือนฝูงศพที่ยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองตายไปแล้ว
ซอมบี้ระดับธรรมดาทั้งหมดนี้กัสสั่งให้จับมาไม่ใช่เพื่อเปลี่ยนพวกมันเป็นทหารมืด แต่เพื่อใช้ทดสอบสอบอาวุธปืน
ด้านหน้าของลานฝึก
กัสยืนอยู่เสื้อคลุมสีเข้มของเขาปลิวเบา ๆตามลมสายตาของเขากวาดมองพื้นที่ทั้งหมดอย่างเงียบ ๆภายในหัวของเขากำลังประเมินทุกอย่างเหมือนนายทหารที่กำลังตรวจสนามยิงปืน
ตรงหน้าเขามีโต๊ะไม้ยาว ปืนพกเหยี่ยว T1วางเรียงกันเป็นแถวตั้งอยู่บนโต๊ะ ลำกล้องสีดำด้านส่วนตัวปืนแข็งแรง รูปทรงเรียบง่ายแต่ดูดุดัน
กัสหยิบปืนขึ้นมาหนึ่งกระบอก
‘น้ำหนักพอดีมือ...สมดุลดี’
เขาหมุนปืนเบา ๆ ตรวจดูศูนย์เล็งในหัวของเขามีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา
‘เหมาะมือมากไพ่ตายของค่ายมิดไนท์เพิ่มมาอีกอย่างแล้ว’ มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย
ในฐานะอดีตทหารกัสรู้ดีว่าอาวุธปืนหมายถึงอะไรในสนามรบดาบหอก หรือธนูล้วนต้องใช้ทักษะสูงต้องใช้แรงและฝึกเป็นปี ๆ
แต่ปืนใช้เวลาไม่นานก็ยิงได้กับยิงอย่างมืออาชีพต่างกันมากพวกทหารมืดหัวช้า แต่ที่มี่ดีก็คือมันฝังคำสั่งอย่างเคร่งครัด อาจจะต้องใช้เวลาฝึกฝนบ้าง
ปืนพกเหยี่ยว T1ใช้ชีวิตก่อนเขาเคยลองยิงมาแล้วพลังของมันมากพอจะยิงทะลุ เกราะ T1คุณภาพต่ำ ได้ใน 3 นัด ถ้าเป็นเกราะ T1คุณภาพกลางหรือสูง อาจต้องยิงซ้ำหกนัด
ส่วนพวกอุปกรณ์และชุดระดับธรรมดาทั่วไปแค่นัดเดียวก็ส่งไปคุยกับรากมะม่วงได้
ข้อเสียมีเพียงอย่างเดียวตอนนี้คือ กระสุนในตอนนี้เขามีกระสุนไม่พอ แต่กัสไม่กังวลมากนัก
‘ถ้ามีเหมืองทองแดงมากพอกระสุนก็ผลิตได้ไม่จำกัด แต่ว่าชั้นแรกของหอคอยไม่มีเหมืองแบบนั้นตอนนี้คงได้แต่แลกเปลี่ยนกับค่ายรอบ ๆ ไปก่อน’
เขายกปืนขึ้นเล็งไปยังซอมบี้ที่ถูกล่ามไว้กับเสาระยะห่างประมาณห้าสิบเมตร
ซอมบี้เห็นการเคลื่อนไหวมันคำรามทันทีร่างเน่าเปื่อยพุ่งเข้าหาเขาโซ่เหล็กกระชากตึง
กัสเหนี่ยวไก
ปัง!
เสียงปืนดังสะท้อนทั่วลานกระสุนพุ่งออกจากลำกล้องยิงเข้าที่อกของซอมบี้จนระเบิดเป็นรูเนื้อและเลือดสีคล้ำกระจายออกมา
แรงกระแทกทำให้ท้องของมันฉีกขาดลำไส้สีเทาคล้ำทะลักออกมาเหมือนถุงที่ถูกฉีก เศษเนื้อเปียก ๆ กระเด็นกระทบพื้นเสียงแฉะดังน่าขยะแขยง
ร่างซอมบี้ทรุดลง
แต่ยังดิ้นอยู่เล็กน้อยแขนที่เน่าเปื่อยกระตุก ลำไส้ที่หลุดออกมาลากไปกับพื้นดิน มันไม่ตายเพราะยังเหลือส่วนหัวอยู่ เพียงแต่หมดสภาพไปแล้ว
ภาพนั้นน่าสะอิดสะเอียนแบบนี้ถ้าเป็นพวกทหารใหม่ในโลกข้างนอกบางคนคงเบือนหน้าหนีไปแล้วแต่ทหารมืดไม่แสดงอาการใด ๆ
ด้านหลังของกัสทหารมืดหนึ่งร้อยนายยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบ พวกเขาคือกองกำลังหลักของค่ายและวันนี้พวกเขาจะกลายเป็นพลปืนฝึกหัด
กัสโยนปืนให้ทหารมืดคนหนึ่ง
“เริ่มทดสอบ”
ทหารมืดรับปืนก้าวออกมามันเล็งไปยังซอมบี้ที่ถูกล่าม
เหนี่ยวไก
ปัง!
กระสุนเจาะท้องซอมบี้แรงกระแทกทำให้เนื้อด้านหลังระเบิดออก เลือดสีดำสาดกระเซ็น ลำไส้หลุดลงมากองกับพื้น
ซอมบี้ยังคงดิ้น
ปัง!
หัวของมันแตกเศษกระดูกและเนื้อกระเด็นออกมาเหมือนผลไม้เน่าที่ถูกทุบ
...
กัสหันไปมองด้านข้างของตนเองที่นั่นมีทหารมืดคนหนึ่งยืนอยู่เงียบ ๆเขาคือทหารมืดคนใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นไม่นานมานี้แถมยังมีระดับพลังพื้นฐานขั้นสูงที่ติดตัวมาจากตอนที่ยังมีชีวิตอยู่
เขาคือ “บารอน”
บารอนถูกซุ่มโจมตีโดยแอรีสและลิชที่หมู่บ้านฮันนี่แบร์ตอนแย่งชิงตราประทับดินแดน ก่อนที่ศพของเขาจะถูกนำกลับมายังค่ายมิดไนท์โดยเปลี่ยนให้อยู่ในสภาพที่ติดเชื้อไวรัสซอมบี้
ความตายไม่ได้เป็นจุดจบของเขา
กัสใช้ระบบปรับแต่งซอมบี้เปลี่ยนให้กลายเป็นทหารมืดด้วยความที่ความแข็งแกร่งของบารอนอยู่ในขึ้นสูงจึงยังคงมีสติและความสามารถในการต่อสู้และความทรงจำด้านการรบของบารอนยังคงหลงเหลืออยู่บางส่วน
พลังเดิมของเขาก็ยังไม่หายไปทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในทหารมืดที่แข็งแกร่งที่สุดในค่าย
ร่างของบารอนสูงใหญ่ ไหล่กว้างผิวหนังซีดเย็นแบบซอมบี้ ดวงตาเฉียบคมเหมือนนักล่าที่ไม่รู้จักความลังเล
บนร่างของเขาสวม เกราะหนังสัตว์เนลสัน T1
เกาะสีเข้มที่ทำจากหนังสัตว์กลายพันธุ์ชนิดพิเศษมันแข็งแรงพอจะต้านเขี้ยวและเล็บของซอมบี้ได้ในระดับหนึ่งแต่ยังคงมีน้ำหนักเบาและยืดหยุ่น
เกราะแบบเดียวกันนี้ถูกสวมใส่โดยพลปืนทุกคนในกองร้อย
สำหรับทหารที่ใช้อาวุธปืนความคล่องตัวสำคัญกว่าความหนาของเกราะ พลปืนต้องเคลื่อนที่ เปลี่ยนตำแหน่ง เล็งและยิงซ้ำได้อย่างรวดเร็ว หากร่างกายถูกหุ้มด้วยเกราะหนักการเคลื่อนไหวจะช้าลงทันที
มันเหมือนนักล่าที่ต้องวิ่งในป่าหากร่างกายถูกถ่วงด้วยเหล็กหนัก ต่อให้มีอาวุธดีเพียงใดก็ยากจะเอาชีวิตรอดในสนามรบที่ทุกวินาทีสามารถตัดสินความเป็นความตายได้
กัสมองกองร้อยพลปืนตรงหน้า ก่อนจะออกคำสั่ง
“บารอน เตรียมให้ทุกคนลองยิงดู”
“ขอรับนายท่าน”
บารอนกวาดสายตามองกองร้อยพลปืนที่ยืนเรียงอยู่ด้านหลังก่อนจะออกคำสั่งต่อทันที
“หน่วยทดสอบที่หนึ่ง เตรียม”
ทหารมืดสิบคนก้าวออกมาจากแถวอย่างพร้อมเพรียงพวกมันเริ่มยิงซอมบี้ที่ถูกล่าม เสียงปืนดังเป็นระยะทุกครั้งที่กระสุนโดน
ร่างซอมบี้จะกระตุกเนื้อแตกเลือดกระเด็นบางตัวโดนที่ท้อง ไส้ทะลักบางตัวโดนที่หัวกะโหลกระเบิดกลิ่นเลือดเน่าเริ่มแรงขึ้นในอากาศ
จากนั้นบารอนยกมืออีกครั้ง
“ทดสอบเป้าเคลื่อนที่”
ประตูเหล็กของคอกถูกเปิดซอมบี้ที่ถูกปล่อยไว้ด้านในเริ่มเดินโซเซออกมาพวกมันเห็นกัสซึ่งเป็นลอร์ด ด้วยความที่สิ่งมีชีวิตและสัตว์ประหลาดชอบกินเนื้อลอร์ดมากกัสอยู่ที่นี่ทำให้พวกมันหิวโหยเพิ่มขึ้นหลายเท่า
ว๊ากก!!!
ซอมบี้คำรามร่างเน่า ๆเริ่มเดินเข้าหากัสและกองทัพ
บารอนพูดสั้น ๆ
“ยิง”
ปัง! ปัง!
กระสุนเจาะหัวซอมบี้ตัวหนึ่ง มันล้มลงทันทีอีกตัวเดินเข้ามาหน้าอกมันระเบิดเนื้อกระจายมันล้มลงแต่ยังคลานทหารมืดจึงยิงซ้ำเข้าไปอีกจนสมองแตกกระจาย
ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ
กัสมองภาพทั้งหมดนั้นในหัวของเขาคิด
'ถ้าทหารหนึ่งร้อยคนยิงพร้อมกันหนึ่งร้อยกระสุน ฝูงซอมบี้ทั้งฝูงจะล้มภายในไม่กี่วินาที' กัสคาดหวังที่จะได้เห็นฉากนั้นเร็วๆ
เขามองปืนในมืออีกครั้งแล้วความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมา
'กองทัพของฉันได้ไพ่ตายใบใหม่แล้ว'
ขณะที่บารอนยืนควบคุมการฝึกของกำลังพลปืนมิดไนท์จำนวนหนึ่งร้อยนายอยู่ตอนนี้
ทหาร 50 นายหน่วยแรกก็กำลังทำการทดสอบยิงส่วนที่เหลือกำลังยืนรอคำสั่งอยู่ด้านหลัง
บารอนยกมือขึ้นเล็กน้อย
“หน่วยที่หนึ่ง เปลี่ยนเป้า”
ทหารมืดสิบคนขยับตำแหน่งอย่างพร้อมเพรียงปืนถูกยกขึ้นอีกครั้ง ซอมบี้ที่ถูกปล่อยให้เดินในกรงเหล็กเริ่มโซเซเข้าหาพวกเขา
“ยิง”
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงปืนดังต่อเนื่องทันทีกระสุนพุ่งเข้าใส่ซอมบี้อย่างแม่นยำ ร่างเน่าเปื่อยหลายร่างล้มลงทีละตัวเลือดสีคล้ำและเศษเนื้อกระจายเต็มพื้นลานฝึก
ขณะเดียวกันกัสยืนมองทุกอย่างอยู่ไม่ไกลเขาไม่ได้พูดอะไร เพียงปล่อยให้บารอนควบคุมการทดสอบไปตามจังหวะของมัน
ในฐานะอดีตทหารกัสรู้ดีว่าการฝึกแบบนี้ต้องปล่อยให้ผู้บัญชาการภาคสนามจัดการเอง
ทันใดนั้นมีเงาหนึ่งเดินเข้ามาจากด้านหลังเป็นลิชที่เดินมา
เมื่อบารอนเห็นเขาเดินเข้ามาเขาก็หันศีรษะเล็กน้อยก่อนกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพ
“ท่านลิช”
แม้บารอนจะมีพลังการต่อสู้สูงกว่าแต่เขารู้ดีว่าในค่ายมิดไนท์ ตำแหน่งของลิชนั้นสูงเพียงใด
ลิชพยักหน้าเล็กน้อยตอบรับจากนั้นจึงเดินมาหยุดข้างกัส
เสียงปืนยังคงดังอยู่ด้านหลังแต่กัสไม่ได้หันไปมอง สายตาของเขาเลือนไปทางลิชแทน
“นายท่าน” ลิชทำความเคารพก่อนจะกล่าวรายงาน “มีข่าวเรื่องอาการของเบนจามินขอรับ”
“ว่ามา” กัสพูดสั้น ๆ
ลิชยกมือประสานไว้ด้านหน้า ก่อนเริ่มรายงาน“เบนจามินได้สติแล้ว...”