หอคอยโลกาวินาศ ฉันมีระบบปรับแต่งซอมบี้

    ตอนที่ 78 การทดสอบปืนพกเหยี่ยว T1

    ตอนที่78การทดสอบปืนพกเหยี่ยว T1

    กลางลานกว้าง

    เสาไม้หนาหลายต้นถูกปักเรียงเป็นแถวแต่ละต้นถูกตอกลึกลงไปในพื้นดินจนแน่น รอบเสาไม้เหล่านั้นมีโซ่เหล็กพันอยู่เป็นวงและที่ปลายโซ่มีซอมบี้ถูกล่ามไว้

    ซอมบี้ระดับธรรมดาพวกมันไม่เร็วและยังไม่ค่อยฉลาดไม่แข็งแกร่งเท่าพวกระดับดุร้าย แต่ก็ยังอันตรายพอจะฆ่ามนุษย์ที่ประมาทได้

    ซอมบี้หลายตัวถูกล่ามไว้กับเสาโซ่เหล็กลัดแน่นรอบคอหรือเอวบางตัวถูกมัดแขนไว้ด้านหลังด้วยเชือกหนังหนาร่างของพวกมันสภาพน่าสะอิดสะเอียน

    ผิวหนังเน่าเปื่อยเป็นหย่อม ๆบางส่วนหลุดลอกออกเหมือนเปลือกไม้ที่กำลังผุพัง เนื้อด้านในมีสีคล้ำปนเขียวบางตัวมีรูโหว่ที่ท้องจนเห็นลำไส้สีเทาคล้ำห้อยลงมาแกว่งไปมา

    แมลงวันดำบินวนอยู่รอบ ๆ เสียงหึ่ง ๆดังไม่หยุด

    ทันทีที่พวกมันเห็นกัสซอมบี้ก็เริ่มดิ้นเสียงคำรามแหบต่ำดังออกมาจากลำคอที่แห้งผาก

    ตัวหนึ่งพุ่งเข้าหาทำให้โซ่กระตุกตึงจนเสาไม้สั่นอีกตัวหนึ่งยกแขนที่เนื้อหลุดลอกขึ้นมา นิ้วกระดูกขาวซีดพยายามคว้าอากาศ

    ปากของมันอ้าออกกว้าง ฟันเหลืองคล้ำกัดกระทบกันน้ำลายสีดำเหนียวหยดลงพื้น พวกมันไม่รู้จักความกลัว ไม่รู้จักความเจ็บมีเพียงสัญชาตญาณเดียว

    ‘กิน’

    ห่างออกไปไม่ไกล

    ยังมีซอมบี้อีกกลุ่มหนึ่งแต่กลุ่มนี้ไม่ได้ถูกล่าม พวกมันถูกปล่อยให้เดินอย่างอิสระภายในรั้วเหล็กชั่วคราวรั่วนั้นถูกทำจากโครงเหล็กและลวดหนาม

    พื้นที่ด้านในกว้างพอให้ซอมบี้เดินไปมาพวกมันเดินโซเซชนกันบ้าง บางตัวลากขา บางตัวคอเอียงเหมือนกระดูกคอหัก

    ภาพนั้นเหมือนฝูงศพที่ยังไม่รู้ตัวว่าตัวเองตายไปแล้ว

    ซอมบี้ระดับธรรมดาทั้งหมดนี้กัสสั่งให้จับมาไม่ใช่เพื่อเปลี่ยนพวกมันเป็นทหารมืด แต่เพื่อใช้ทดสอบสอบอาวุธปืน

    ด้านหน้าของลานฝึก

    กัสยืนอยู่เสื้อคลุมสีเข้มของเขาปลิวเบา ๆตามลมสายตาของเขากวาดมองพื้นที่ทั้งหมดอย่างเงียบ ๆภายในหัวของเขากำลังประเมินทุกอย่างเหมือนนายทหารที่กำลังตรวจสนามยิงปืน

    ตรงหน้าเขามีโต๊ะไม้ยาว ปืนพกเหยี่ยว T1วางเรียงกันเป็นแถวตั้งอยู่บนโต๊ะ ลำกล้องสีดำด้านส่วนตัวปืนแข็งแรง รูปทรงเรียบง่ายแต่ดูดุดัน

    กัสหยิบปืนขึ้นมาหนึ่งกระบอก

    ‘น้ำหนักพอดีมือ...สมดุลดี’

    เขาหมุนปืนเบา ๆ ตรวจดูศูนย์เล็งในหัวของเขามีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา

    ‘เหมาะมือมากไพ่ตายของค่ายมิดไนท์เพิ่มมาอีกอย่างแล้ว’ มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย

    ในฐานะอดีตทหารกัสรู้ดีว่าอาวุธปืนหมายถึงอะไรในสนามรบดาบหอก หรือธนูล้วนต้องใช้ทักษะสูงต้องใช้แรงและฝึกเป็นปี ๆ

    แต่ปืนใช้เวลาไม่นานก็ยิงได้กับยิงอย่างมืออาชีพต่างกันมากพวกทหารมืดหัวช้า แต่ที่มี่ดีก็คือมันฝังคำสั่งอย่างเคร่งครัด อาจจะต้องใช้เวลาฝึกฝนบ้าง

    ปืนพกเหยี่ยว T1ใช้ชีวิตก่อนเขาเคยลองยิงมาแล้วพลังของมันมากพอจะยิงทะลุ เกราะ T1คุณภาพต่ำ ได้ใน 3 นัด ถ้าเป็นเกราะ T1คุณภาพกลางหรือสูง อาจต้องยิงซ้ำหกนัด

    ส่วนพวกอุปกรณ์และชุดระดับธรรมดาทั่วไปแค่นัดเดียวก็ส่งไปคุยกับรากมะม่วงได้

    ข้อเสียมีเพียงอย่างเดียวตอนนี้คือ กระสุนในตอนนี้เขามีกระสุนไม่พอ แต่กัสไม่กังวลมากนัก

    ‘ถ้ามีเหมืองทองแดงมากพอกระสุนก็ผลิตได้ไม่จำกัด แต่ว่าชั้นแรกของหอคอยไม่มีเหมืองแบบนั้นตอนนี้คงได้แต่แลกเปลี่ยนกับค่ายรอบ ๆ ไปก่อน’

    เขายกปืนขึ้นเล็งไปยังซอมบี้ที่ถูกล่ามไว้กับเสาระยะห่างประมาณห้าสิบเมตร

    ซอมบี้เห็นการเคลื่อนไหวมันคำรามทันทีร่างเน่าเปื่อยพุ่งเข้าหาเขาโซ่เหล็กกระชากตึง

    กัสเหนี่ยวไก

    ปัง!

    เสียงปืนดังสะท้อนทั่วลานกระสุนพุ่งออกจากลำกล้องยิงเข้าที่อกของซอมบี้จนระเบิดเป็นรูเนื้อและเลือดสีคล้ำกระจายออกมา

    แรงกระแทกทำให้ท้องของมันฉีกขาดลำไส้สีเทาคล้ำทะลักออกมาเหมือนถุงที่ถูกฉีก เศษเนื้อเปียก ๆ กระเด็นกระทบพื้นเสียงแฉะดังน่าขยะแขยง

    ร่างซอมบี้ทรุดลง

    แต่ยังดิ้นอยู่เล็กน้อยแขนที่เน่าเปื่อยกระตุก ลำไส้ที่หลุดออกมาลากไปกับพื้นดิน มันไม่ตายเพราะยังเหลือส่วนหัวอยู่ เพียงแต่หมดสภาพไปแล้ว

    ภาพนั้นน่าสะอิดสะเอียนแบบนี้ถ้าเป็นพวกทหารใหม่ในโลกข้างนอกบางคนคงเบือนหน้าหนีไปแล้วแต่ทหารมืดไม่แสดงอาการใด ๆ

    ด้านหลังของกัสทหารมืดหนึ่งร้อยนายยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบ พวกเขาคือกองกำลังหลักของค่ายและวันนี้พวกเขาจะกลายเป็นพลปืนฝึกหัด

    กัสโยนปืนให้ทหารมืดคนหนึ่ง

    “เริ่มทดสอบ”

    ทหารมืดรับปืนก้าวออกมามันเล็งไปยังซอมบี้ที่ถูกล่าม

    เหนี่ยวไก

    ปัง!

    กระสุนเจาะท้องซอมบี้แรงกระแทกทำให้เนื้อด้านหลังระเบิดออก เลือดสีดำสาดกระเซ็น ลำไส้หลุดลงมากองกับพื้น

    ซอมบี้ยังคงดิ้น

    ปัง!

    หัวของมันแตกเศษกระดูกและเนื้อกระเด็นออกมาเหมือนผลไม้เน่าที่ถูกทุบ

    ...

    กัสหันไปมองด้านข้างของตนเองที่นั่นมีทหารมืดคนหนึ่งยืนอยู่เงียบ ๆเขาคือทหารมืดคนใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นไม่นานมานี้แถมยังมีระดับพลังพื้นฐานขั้นสูงที่ติดตัวมาจากตอนที่ยังมีชีวิตอยู่

    เขาคือ “บารอน”

    บารอนถูกซุ่มโจมตีโดยแอรีสและลิชที่หมู่บ้านฮันนี่แบร์ตอนแย่งชิงตราประทับดินแดน ก่อนที่ศพของเขาจะถูกนำกลับมายังค่ายมิดไนท์โดยเปลี่ยนให้อยู่ในสภาพที่ติดเชื้อไวรัสซอมบี้

    ความตายไม่ได้เป็นจุดจบของเขา

    กัสใช้ระบบปรับแต่งซอมบี้เปลี่ยนให้กลายเป็นทหารมืดด้วยความที่ความแข็งแกร่งของบารอนอยู่ในขึ้นสูงจึงยังคงมีสติและความสามารถในการต่อสู้และความทรงจำด้านการรบของบารอนยังคงหลงเหลืออยู่บางส่วน

    พลังเดิมของเขาก็ยังไม่หายไปทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในทหารมืดที่แข็งแกร่งที่สุดในค่าย

    ร่างของบารอนสูงใหญ่ ไหล่กว้างผิวหนังซีดเย็นแบบซอมบี้ ดวงตาเฉียบคมเหมือนนักล่าที่ไม่รู้จักความลังเล

    บนร่างของเขาสวม เกราะหนังสัตว์เนลสัน T1

    เกาะสีเข้มที่ทำจากหนังสัตว์กลายพันธุ์ชนิดพิเศษมันแข็งแรงพอจะต้านเขี้ยวและเล็บของซอมบี้ได้ในระดับหนึ่งแต่ยังคงมีน้ำหนักเบาและยืดหยุ่น

    เกราะแบบเดียวกันนี้ถูกสวมใส่โดยพลปืนทุกคนในกองร้อย

    สำหรับทหารที่ใช้อาวุธปืนความคล่องตัวสำคัญกว่าความหนาของเกราะ พลปืนต้องเคลื่อนที่ เปลี่ยนตำแหน่ง เล็งและยิงซ้ำได้อย่างรวดเร็ว หากร่างกายถูกหุ้มด้วยเกราะหนักการเคลื่อนไหวจะช้าลงทันที

    มันเหมือนนักล่าที่ต้องวิ่งในป่าหากร่างกายถูกถ่วงด้วยเหล็กหนัก ต่อให้มีอาวุธดีเพียงใดก็ยากจะเอาชีวิตรอดในสนามรบที่ทุกวินาทีสามารถตัดสินความเป็นความตายได้

    กัสมองกองร้อยพลปืนตรงหน้า ก่อนจะออกคำสั่ง

    “บารอน เตรียมให้ทุกคนลองยิงดู”

    “ขอรับนายท่าน”

    บารอนกวาดสายตามองกองร้อยพลปืนที่ยืนเรียงอยู่ด้านหลังก่อนจะออกคำสั่งต่อทันที

    “หน่วยทดสอบที่หนึ่ง เตรียม”

    ทหารมืดสิบคนก้าวออกมาจากแถวอย่างพร้อมเพรียงพวกมันเริ่มยิงซอมบี้ที่ถูกล่าม เสียงปืนดังเป็นระยะทุกครั้งที่กระสุนโดน

    ร่างซอมบี้จะกระตุกเนื้อแตกเลือดกระเด็นบางตัวโดนที่ท้อง ไส้ทะลักบางตัวโดนที่หัวกะโหลกระเบิดกลิ่นเลือดเน่าเริ่มแรงขึ้นในอากาศ

    จากนั้นบารอนยกมืออีกครั้ง

    “ทดสอบเป้าเคลื่อนที่”

    ประตูเหล็กของคอกถูกเปิดซอมบี้ที่ถูกปล่อยไว้ด้านในเริ่มเดินโซเซออกมาพวกมันเห็นกัสซึ่งเป็นลอร์ด ด้วยความที่สิ่งมีชีวิตและสัตว์ประหลาดชอบกินเนื้อลอร์ดมากกัสอยู่ที่นี่ทำให้พวกมันหิวโหยเพิ่มขึ้นหลายเท่า

    ว๊ากก!!!

    ซอมบี้คำรามร่างเน่า ๆเริ่มเดินเข้าหากัสและกองทัพ

    บารอนพูดสั้น ๆ

    “ยิง”

    ปัง! ปัง!

    กระสุนเจาะหัวซอมบี้ตัวหนึ่ง มันล้มลงทันทีอีกตัวเดินเข้ามาหน้าอกมันระเบิดเนื้อกระจายมันล้มลงแต่ยังคลานทหารมืดจึงยิงซ้ำเข้าไปอีกจนสมองแตกกระจาย

    ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ

    กัสมองภาพทั้งหมดนั้นในหัวของเขาคิด

    'ถ้าทหารหนึ่งร้อยคนยิงพร้อมกันหนึ่งร้อยกระสุน ฝูงซอมบี้ทั้งฝูงจะล้มภายในไม่กี่วินาที' กัสคาดหวังที่จะได้เห็นฉากนั้นเร็วๆ

    เขามองปืนในมืออีกครั้งแล้วความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมา

    'กองทัพของฉันได้ไพ่ตายใบใหม่แล้ว'

    ขณะที่บารอนยืนควบคุมการฝึกของกำลังพลปืนมิดไนท์จำนวนหนึ่งร้อยนายอยู่ตอนนี้

    ทหาร 50 นายหน่วยแรกก็กำลังทำการทดสอบยิงส่วนที่เหลือกำลังยืนรอคำสั่งอยู่ด้านหลัง

    บารอนยกมือขึ้นเล็กน้อย

    “หน่วยที่หนึ่ง เปลี่ยนเป้า”

    ทหารมืดสิบคนขยับตำแหน่งอย่างพร้อมเพรียงปืนถูกยกขึ้นอีกครั้ง ซอมบี้ที่ถูกปล่อยให้เดินในกรงเหล็กเริ่มโซเซเข้าหาพวกเขา

    “ยิง”

    ปัง! ปัง! ปัง!

    เสียงปืนดังต่อเนื่องทันทีกระสุนพุ่งเข้าใส่ซอมบี้อย่างแม่นยำ ร่างเน่าเปื่อยหลายร่างล้มลงทีละตัวเลือดสีคล้ำและเศษเนื้อกระจายเต็มพื้นลานฝึก

    ขณะเดียวกันกัสยืนมองทุกอย่างอยู่ไม่ไกลเขาไม่ได้พูดอะไร เพียงปล่อยให้บารอนควบคุมการทดสอบไปตามจังหวะของมัน

    ในฐานะอดีตทหารกัสรู้ดีว่าการฝึกแบบนี้ต้องปล่อยให้ผู้บัญชาการภาคสนามจัดการเอง

    ทันใดนั้นมีเงาหนึ่งเดินเข้ามาจากด้านหลังเป็นลิชที่เดินมา

    เมื่อบารอนเห็นเขาเดินเข้ามาเขาก็หันศีรษะเล็กน้อยก่อนกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพ

    “ท่านลิช”

    แม้บารอนจะมีพลังการต่อสู้สูงกว่าแต่เขารู้ดีว่าในค่ายมิดไนท์ ตำแหน่งของลิชนั้นสูงเพียงใด

    ลิชพยักหน้าเล็กน้อยตอบรับจากนั้นจึงเดินมาหยุดข้างกัส

    เสียงปืนยังคงดังอยู่ด้านหลังแต่กัสไม่ได้หันไปมอง สายตาของเขาเลือนไปทางลิชแทน

    “นายท่าน” ลิชทำความเคารพก่อนจะกล่าวรายงาน “มีข่าวเรื่องอาการของเบนจามินขอรับ”

    “ว่ามา” กัสพูดสั้น ๆ

    ลิชยกมือประสานไว้ด้านหน้า ก่อนเริ่มรายงาน“เบนจามินได้สติแล้ว...”

    คล้ายกับเรื่องหอคอยโลกาวินาศ ฉันมีระบบปรับแต่งซอมบี้ ที่คุณอ่าน