【Perfect Life】

24 – ดวงตาปีศาจ (3)
“ก๊าซ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”ตูม!!! เปรี้ยง!!!!! เจ้ามังกรยักษ์พ่นเพลิงสีดำที่สามารถกัดกินร่างกาย ถ้าโดนแม้แต่นิดเดียวคงไม่พ้นร่างกายถูกกัดกร่อนเปลี่ยนให้กลายเป็นกูลชั้นต่ำในหัวมีแต่เรื่องฆ่าฟันและท้องหิวโหยตลอดเวลา ถือว่ายังโชคดีที่บาเรียจากพริสทีนป้องกันพวกเขาได้ไม่งั้นคงไม่รอดเป็นแน่เซน่อน กอร์ก้า อารอนพยายามโจมตีจังหวะที่มันลดปีกลงมา ไม่เคยรู้สึกว่าร่างกายมีเรี่ยวแรงและอาวุธของพวกตนแข็งแกร่งถึงขั้นโจมตีมังกรได้ พวกเราอาจจะจัดการมันได้!!! นั่นคือสิ่งที่ทุกคนคิดจนกระทั่ง...“กรรร....!!!! ก๊าซ!!!!”“!!!”มันคำรามเสียงดังจนพื้นสั่นสะเทือน ร่างของโครงกระดูกไร้วิญญาณหรือพวกกูลผุดขึ้นมาจากพื้น พวกนักผจญภัยอย่างเซน่อนไม่มีปัญหากับสิ่งพวกนี้ นั่นคือสิ่งที่พวกเธอเผชิญหลายครั้ง จะยกเว้นก็พริสทีน...“ฮึก...อึก.....กะ...” พยายามกลั้นเอาไว้จับขนของไลแคนสีครามแน่น จังหวะนั้นเองเจ้ามังกรดำเพ่งเล็งมายังเด็กสาว กูลกับโครงกระดูกพวกนั้นพุ่งเข้าไปหาเธอทันที!“!!” เลธพุ่งไปอุ้มร่างเด็กสาวมาจากตรงนั้น “พริสทีน เป็นอะไรไปน่ะ!?”“ขะ ขอโทษค่ะ ฉะ..ฉัน...ฉันไม่ถูกกับพวกผี” เสียงเริ่มสั่นเครือ เวทย์ที่ร่ายให้พวกเซน่อนเริ่มไม่เสถียรเนื่องจากสภาพจิตใจ“ดูเหมือนนางจะไม่ถนัดเรื่องพวกนี้ เลธ เจ้าคุ้มกันพริสทีนได้รึเปล่า!?” เซน่อนตะโกนระหว่างจัดการพวกโครงกระดูกอยู่กับกอร์ก้า“ไม่มีปัญหา! หอกของข้าไม่ได้อ่อนแอขนาดจัดการเจ้าพวกนี้แล้วปกป้องเด็กไปด้วยไม่ได้หรอกน่า!!” แสยะยิ้มกว้างด้วยความภาคภูมิใจ ควงหอกหมุนไปมาด้วยมือข้างเดียว ตวัดตัดร่างศัตรูเป็นสองท่อนถึงพลังของเด็กสาวจะไม่เสถียรแต่ทุกคนในทีมก็พยายามต่อสู้กันอย่างสุดความสามารถ ทว่าขณะที่ทุกคนต่างจดจ่ออยู่กับการต่อสู้นั้น...โครม!!! “!?” เสียงดังจากทางที่รถม้าวิ่งหนีสร้างความตกใจให้แก่ทุกคนจนเป็นอันชะงักและโดนศัตรูโจมตีกลับ“แย่ล่ะ!! เลธ! เจ้ากับพริสทีนวิ่งไปช่วยทางนั้นเร็ว แค่จินซ์คนเดียวไม่ไหวแน่!!!” กอร์ก้าออกคำสั่งแทนระหว่างช่วยคุ้มกันให้ “เร็ว!!!”เลธรีบอุ้มพริสทีนไปทางนั้นโดยไว •“กรอด...ไม่ทันเหรอเนี่ย!” เดฟสบถ เขาอยากไปหาพริสทีนให้เร็วกว่านี้แต่ก็มีเจ้าพวกคนตายที่ขวางทางตนไว้ เพราะรู้ได้ว่าสภาพจิตใจตอนนี้ของเธอน่าจะไม่ปกติเพราะพวกคนตายตูม!!! ตูม!!!! เวทย์ระเบิดรุนแรงเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่มีทีท่าว่าปริมาณมันจะลดลง เวทย์สำหรับกำจัดพวกคนตายมีเพียงเวทย์แสงสว่างหรือเวทย์ความมืดเช่นเดียวกับมันเท่านั้น“ไอ้พวกนี้นี่.... มาเยอะแบบนี้น่ารำคาญนะโว้ย!!!!!!!” คำรามเสียงดัง เปลี่ยนสภาพมือให้กลายเป็นกรงเล็บไลแคนขนาดใหญ่ ฉีกกระชากเนื้องกัดกระดูกแหลกเป็นผุยผง ทำลายไม่ได้ก็กัดกินมันอย่างที่เคยทำซะก็จบ!!จังหวะที่คิดว่าปริมาณของมันเยอะเกินไปก็สัมผัสได้ถึงความอันตรายจากมุมหนึ่งเข้าก่อนกระโดดออกมาจากตรงนั้นพร้อมกับเปลวเพลิงสีดำทมิฬ เป็นอันต้องชะงักเมื่อเห็นหน้า...“นี่เจ้า!!!”•รถม้าหรูกลายเป็นซากจากการโดนพวกคนตายทำลาย ม้าถูกกัดกินฉีกกระชากกลายเป็นซาก โชคดีที่พ่อบ้านคุ้มกันเจตต์กับเนสไว้ทำให้ปลอดภัยทั้งคู่“ทุกคนปลอดภัยรึเปล่าคะ!?” ควงมีดสั้นอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์ฟันร่างพวกมันสลายกลายเป็นผง“ครับ! ปลอดภัยดี! !” ไม่ทันขาดคำโครงกระดูกอีกตนพุ่งไปหมายจะโจมตีพวกเขา แต่ก็ผ่านเกราะคุ้มกันของพ่อบ้านไปไม่ได้ เจตต์เลยใช้โอกาสนั้นโจมตีด้วยเวทย์น้ำแข็ง เนสเองก็พยายามโจมตีด้วยเงาเช่นกัน แต่ปริมาณของมันเยอะเกินกว่าจินซ์และคนที่ไม่เคยต่อสู้จะรับไหว“เป็นไงบ้างจินซ์!!”“มาช้าชะมัดเลธ... ! แล้วนี่พริสทีนเป็นอะไรไป!?”“นางกลัวพวกคนตายน่ะ! ฝากด้วย!!” โยนพริสทีนให้พ่อบ้านรับตัวไว้ ถ้าอยู่ในม่านพลังคงปลอดภัย“ท่านพริสทีน... ไหวรึเปล่า”“เจ้าตัวสั่นมากเลยนะ...”“วะ...ไหวค่ะ ยัง ฮึก...ไหวอยู่...” แต่น้ำเสียงยังคงสั่นเครือ ยังคงกำขนไลแคนสีครามไว้แน่น “ดะ เดี๋ยวจะร่ายเวทย์แสงนะคะ ค คุ้มกันด้วยค่ะ...”เจตต์กับเนสพยักหน้ารับรู้พลางช่วยช่วยคุมกันและโจมตีอีกแรง ข่ายป้องกันของพ่อบ้านเองก็ใช่จะแข็งแกร่งมากนักคงทนไว้ได้อีกไม่นานครืน... “ก๊าซ!!!!!!!!!” เจ้ามังกรดำตัวการพุ่งมาหาพวกเธอพร้อมฝูงคนตายกับโครงกระดูกไล่ตามพวกเซน่อนมา ดวงตาสีทองของมันตวัดไปเห็นเนสเข้า สายตาของมันดูยิ้มเยาะเหมือนหาสิ่งที่มันต้องการเจอ“ตั้งกระบวนการรบเร็วเข้า!!!” กอร์ก้าตะโกนดังลั่น ทั้งห้าคนตั้งขบวนรบจัดการพวกศัตรู ทว่าพวกนั้นไม่ได้อยู่ในสายตาของเจ้ามังกรเลยแม้แต่น้อย มันตวัดหางทำลายเกราะคุ้มกันของพ่อบ้านแตกเป็นเสี่ยงๆอย่างง่ายดาย! เพล้ง!! มันตวัดหางปัดตัวพ่อบ้านกระเด็นไปอีกทาง!“อั่ก!”“!!! ปู่!!” เจตต์รีบสร้างอาณาเขตน้ำแข็งป้องกันตัวพ่อบ้าน“กรรร...” เจ้ามังกรดำคำรามในลำคอก่อนใช้หางของมันคว้าตัวของเนสไป!“คุณเนส!!”“ก๊าซ!!!!!!!!”ไม่ทันที่พริสทีนจะร่ายเวทย์ช่วยเหลือเจ้าหล่อน มันก็คำรามปลุกพวกคนตายมากขึ้น เสียงฟันกรามกับกระดูกของมันกระทบดัง กึกๆๆๆ! คนตายโหยหวนของร้องโอดโอย ฮื่อ.... อือออ...! ด้วยความเจ็บปวด ความอดทนเริ่มหมดลงเรื่อยๆ“!!!!!!!!”ไม่ว่ายังไงก็ไม่ไหวแม้พยายามนึกหน้าเดฟไกส์ไว้แต่ก็ไม่เป็นผล มือเย็นยะเยือกไปหมด น้ำตาไหลอาบหน้าด้วยความหวาดกลัว“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!” ตั้งสติไม่อยู่ หวีดร้องเสียงดังลั่นควบคุมพลังไม่ได้!> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ: ตั้งสติไว้ท่านพริสทีน!! ไม่เช่นนั้น...!เพล้ง!! ไม่ทันที่ไนกีจะเตือนจบ เวทย์ที่ร่ายไว้คุ้มกันทุกคนทั้งหมดแตกสลายเป็นสัญญาณอันตรายได้อย่างดี“แย่ล่ะ!!!” หากพวกเขาไม่มีเวทย์คุ้มกันการโจมตีของมังกรดำครั้งต่อไปอาจจะเป็นครั้งสุดท้าย“ตั้งสติดีๆสิพริสทีน!”“ไม่เอา!!!! ไม่เอาโครงกระดูก!! ไม่เอา!!!!!!!!!!!!!” กรีดร้องดิ้นหนีไปมาด้วยความหวาดกลัว เจ้ามังกรแสยะยิ้มหัวเราะเหมือนรู้ว่าเธอหวาดกลัวพวกคนตาย เลยอาศัยโอกาสนั้นจับเธอขึ้นมา‘ข้าได้ดวงตาปีศาจกับยัยผมเงินมาแล้ว!! ชนะแล้ว!!!! ฮ่าๆๆๆๆๆๆ!!!!’ “!? สะ เสียงมันอยู่ในหัว... เสียงของมังกรดำงั้นเหรอ!?”‘มนุษย์อย่างพวกแกไม่มีประโยชน์สำหรับข้า ตายๆไปซะ!!’ พ่นเปลวเพลิงสีดำใส่ ถึงครั้งนี้จะหลบได้เพราะข่ายป้องกันของคุณพ่อบ้านกับกำแพงน้ำแข็งของเจตต์ แต่มันก็กินพลังมากพอควรสำหรับคนแก่“ปู่พอเถอะ! เดี๋ยวได้ตายกันจริงๆพอดี!” เจตต์รีบห้ามเมื่อเห็นว่าเริ่มมีน้ำตาไหลเป็นเลือด ถ้าปล่อยไว้คงได้ตายจริงๆ“ปล่อย...!” เนสกับเงาของเธอพยายามหนีจากหางของมัน มีแต่จะรัดแน่นขึ้นจนหายใจแทบไม่ออก “อั่ก!”ความคิดที่ว่าสามารถจัดการเจ้ามังกรดำแห่งความตายได้ในตอนแรกหายไปเมื่อมังกรดำจะพ่นเพลิงดำใส่อีกครั้ง ภาพพวกตนกลายเป็นกูลหรือ 1 ในโครงกระดูกพวกนั้นแล่นเข้ามาจนตัวสั่นเรี่ยวแรงหายไปเกือบหมด แต่หน้าที่ก็ยังคงเป็นหน้าที่ พยายามยืนหยัดปกป้องเจตต์อย่างสุดความสามารถตายแน่...!!! ทุกคนหลับตาแน่นเมื่อเจ้าพวกโครงกระดูกพุ่งเข้ามาอีกครั้ง!ตูม!!!! “ก๊าซ!!!!!!!!!!!” เกิดการระเบิดตรงมือกับหางของมันสร้างความตื่นตระหนกไปทั่วโดยเฉพาะอย่างยิ่งพริสทีนกับเนสที่กำลังดิ่งลงพื้นหลังหลุดจากมือเจ้ามังกรดำ“กรี๊ดดดดดดดดดด!” หมับ! ร่างกายไม่ทันได้สัมผัสพื้นก็มีคนมาอุ้มไว้เสียก่อน แถมไออุ่นที่ชวนให้หายหวาดกลัวนี้มีแค่คนเดียวเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องรอฟังเสียงหรือเห็นหน้าก็กอดอีกฝ่ายซะแน่น“ให้ตายสิ... หาเรื่องได้ตลอดเวลาจริงๆเลยนะเจ้าน่ะ” “นึกแล้ว...ว่าต้องเป็นนาย ฮึก..”“โรคกลัวผีควรรักษาได้แล้วนะยัยเบ๊อะ”“ก็ช่วยไม่ได้นี่ คนมันกลัวห้ามไม่ได้!”เดฟไกส์วางพริสทีนลงบนกิ่งไม้ใหญ่ “เอาเป็นว่าตอนนี้สำคัญกว่าคือกำจัดเจ้าพวกวิญญาณคนตายนั่น ทำได้รึเปล่าล่ะ?”“อื้อ... น่าจะไหวอยู่ ก็ตอนนี้...นายอยู่ข้างๆฉันแล้วนี่” ทำได้ใช่ไหมไนกี...> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ: เวทย์แสงสว่างของท่านในตอนนี้มากพอจะสามารถชำระล้างได้ ซึ่งทำได้โดยการร่ายเวทย์ในการรักษา ข้าจะทำการ [ปลดล็อก] ให้ และเมื่อสู้จบจะผนึกให้เช่นเคย“เยี่ยม... เอาล่ะนะ” หายใจเข้าออกตั้งสติให้มั่น ร่าย [บาเรีย] [เสริมแรงกาย] และ [ความเร็ว] ให้กับพวกเซน่อนอีกครั้ง พลางสร้างวงแหวนเวทย์ขนาดใหญ่ขึ้นบนพื้น เปลี่ยนจาก Cure สำหรับรักษาบาดแผลธรรมดาทั่วไปพัฒนาเป็น... “Recovery (รักษา)!!”วิ้ง~!!! วงแหวนเวทย์เรืองแสงสว่างไปทั่วบริเวณ พวกกูลกับโครงกระดูกทุกตนเหมือนกับว่ามีน้ำตาไหลออกมาก่อนสลายหายไป ราวกับว่าถูกปลดปล่อยออกจากความทรมาน“เยี่ยมเลยพริสทีน!!!” อารอนหันไปชม“นึกว่าจะไม่รอดซะแล้ว...” เลธถอนหายใจโล่งอกเช่นเดียวกับคนอื่นๆ “จะว่าไปท่านเนสล่ะ!?” ทุกคนต่างหันซ้ายขวามองไปทั่ว จนเห็นเธอลอยอยู่บนอากาศอยู่ในอ้อมแขนของชายลึกลับ... ชายหนุ่มผมดำยาว ดวงตาเรียวคมสีทอง เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายและฮู้ดคลุมยาวต่างเป็นสีดำทมิฬ…ชายหนุ่มที่พริสทีนเคยคาดไว้ว่าเป็นราชันย์มังกรแห่งความมืด!“....ท่าน...ทำไม...” เนสมองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม แต่ชายคนนั้นกลับไม่มองตนเลยแม้แต่น้อย“ข้า...” “กรรร!!!” ไม่ทันจะพูดจบ เจ้ามังกรดำที่สูญเสียแขนข้างหนึ่งและหางส่วนปลายมองด้วยความโกรธแค้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้ชายผมยาวนั่น ‘แกกล้าดียังไงมาขัดขวางข้า!! เป็นแค่มังกรพิการแท้ๆ!!!!!’“ข้าไม่มีเหตุผลต้องตอบเจ้า...” วางเนสลงบนพื้น“พิการ...?” “....ตาหมอนั่นมองไม่เห็นน่ะ” เดฟไกส์ตอบคำถามแทน จับสังเกตได้ตั้งแต่ตอนเจอหน้ากันเมื่อครู่ อีกฝ่ายแทบไม่มองตนเลยแม้แต่น้อย แถมยังมองผิดว่ากูลตัวหนึ่งเป็นตนอีกด้วย“ถ้ามองไม่เห็นแบบนี้จะสู้ไหวงั้นเหรอ...!”“....เจ้าเจ็บตรงไหนรึเปล่าเนส...”“อ่ะ... ข้าไม่เป็นไร... แค่ช้ำนิดหน่อย...” มองรอยแดงบนแขนจากการถูกหางของมังกรดำตัวนั้นรัดชายหนุ่มแตะแผลนั่นเบาๆ “ขอโทษ...”‘กล้าเมินข้างั้นเรอะไอ้ราชาพิการ!!!!!!’ เจ้ามังกรคำรามเสียงดังพ่นเพลิงดำใส่อีกครั้ง“!! [ป้องกัน!]” พริสทีนรีบสร้างเกราะคุ้มกันโดยเร็ว มันเริ่มเห็นท่าไม่ดีเพราะนอกจากเธอจะตั้งสติได้แล้วยังมีราชันย์ไลแคนมาเพิ่มอีกตน...หากสู้ คนที่แพ้คงไม่แพ้มันเอง “กรรร...” ‘ดวงตาของแกต้องเป็นของข้า!!! ถึงครั้งนี้ข้าจะแพ้ แต่อย่าหวัง...ว่าพวกเจ้าจะอยู่กันอย่างสงบเลย!!! ยัยผู้หญิงที่แกหวงนักหวงหนานั่นต้องถูกฆ่าก็เพราะตาของแกเอง!!! ฮ่าๆๆๆๆๆ!!!’มันกางปีกรีบบินไปจากตรงนั้น พวกเซน่อนต่างก็โล่งใจเหลือแค่เดฟไกส์ที่แอบหงุดหงิดกับคำพูดดูถูกนั่น รวมถึงเขาด้วยเช่นกัน...“....งั้น... ก็ต้องฆ่าทิ้งอีกสินะ...”“เอ๊ะ?”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

24 – ดวงตาปีศาจ (3)

คล้ายกับเรื่อง【Perfect Life】 ที่คุณอ่าน

【Perfect Life】

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

24 – ดวงตาปีศาจ (3)

คล้ายกับเรื่อง【Perfect Life】 ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้