คุณพ่อยอดซุปเปอร์สตาร์ (นิยายแปล) **จบแล้ว**

    ตอนที่ 82 :ความรักความแค้นระหว่างผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสอง

            ตอนที่ 82  :ความรักความแค้นระหว่างผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสอง

             

            “จริงสิ ทำไมหลี่เมิ้งอีมาอยู่ที่นี่ได้ ? หรือว่า…”

             

            “จือเซียบอกมาว่านี่มันเรื่องอะไรกัน ? ” หลางเวิ่นซิงหันมามองหลิวจือเซียแม้ว่าเขาจะเดาคำตอบไว้ในใจอยู่แล้ว แต่เขาก็ยังอยากได้ยินหลิวจือเซียพูดออกมาเอง

             

            “หลี่เมิ้งอีเป็นแม่ของเยว่เยว่ครับ! ” หลิวจือเซียกล่าวออกมาง่าย ๆ ไม่มีความลังเลเลยสักนิด

             

            “นายนี่มัน…ปิดเก่งจริง ๆ ! ”

             

            หลางเวิ่นซิงตกตะลึงเขาส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ถ้าไม่ใช่เพราะวันนี้ฉันเกิดเปลี่ยนใจกะทันหันอยากมาหานายที่นี่นายก็คงจะปิดฉันไม่ให้รู้เรื่องรู้ราวอะไรงั้นสิ ! ”

             

            “ตอนนี้พี่ก็รู้แล้วไง”หลิวจือเซียผายมือ “แล้วยังไง พี่มีอะไรอยากถามอีกไหม ? ”

             

            “นายกับหลี่เมิ้งอีแต่งงานกันรึยัง ? ” หลางเวิ่นซิงถามแบบตรงไปตรงมา“เป็นการแต่งงานแบบลับ ๆ หรือ ? หรือแค่อยู่ด้วยกันเฉยๆ ? ”

             

            “เพล้ง ! ”

             

            หลี่เมิ้งอีที่กำลังถือถ้วยชาเดินเข้ามาได้ยินคำพูดของหลางเวิ่นซิงเข้าก็มือสั่นถ้วยชาในมือตกกระแทกพื้นแตกเป็นเสี่ยง ๆ

             

            “อ๊ะ”  หลี่เมิ้งอีรีบก้มลงเก็บอย่างลนลาน  “ขอโทษค่ะ ขอโทษ ! ”

             

            “คุณแม่ อะไรตกหรือ ? ”

             

            เสียงถ้วยชาที่แตกดังไปถึงประตูขาเล็ก ๆ ของเยว่เยว่จึงวิ่งเข้ามา เมื่อเห็นหลางเวิ่นซิง  เด็กน้อยก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดขึ้นว่า“สวัสดีค่ะลุงหลาง ลุงมาตั้งแต่เมื่อไรคะ ? ”

             

            หลางเวิ่นซิงกำลังรอคำตอบจากหลิวจือเซียเมื่อได้ยินเด็กน้อยเรียก เขาก็หันไปและหยิบถุงใบใหญ่ออกมาพร้อมกับพูดว่า

             

            “ลุงเพิ่งมาเยว่เยว่ ลุงซื้อของเล่นมาฝากด้วย หนูเอาไปเล่นในห้องนั่งเล่นนะ โอเคไหม ? ”

             

            “จริงหรือคะ ? ” เยว่เยว่มองเข้าไปในถุงใบใหญ่และเห็นว่ามีตุ๊กตาบาร์บี้ตุ๊กตาน่ารัก ๆ กับตัวต่อไม้อยู่ในนั้น “ขอบคุณค่ะลุงหลาง ! ”

             

            เยว่เยว่ชอบของพวกนี้มากจากนั้นเด็กน้อยก็ขอบคุณหลางเวิ่นซิงอย่างสุภาพ

             

            “จิงจิงเธอช่วยเยว่เยว่ถือของเล่นพวกนี้เข้าไปในห้องนั่งเล่นที”เฉิงซือฉีดันหลังเหอจิงจิงให้เข้าไปในห้องนั่งเล่น

             

            คนที่เหลืออีก 4คนต่างนั่งลงบนเก้าอี้ที่ระเบียง

             

            “พี่หลาง พวกเรายังไม่ได้แต่งงานกันหรอก”หลิวจือเซียพูดกับหลางเวิ่นซิง“ฉันบอกพี่ได้แค่ว่าเยว่เยว่เป็นลูกสาวที่เกิดมาจากฉันกับหลี่เมิ้งอี”

             

            “ฉันก็ว่าอยู่ว่าทำไมนายไม่จีบจางเจี๋ยเลยที่แท้เรื่องก็เป็นแบบนี้นี่เอง” หลางเวิ่นซิงพยักหน้า “พวกเธอก็มีความสามารถพอนี่เด็กเล็กขนาดนี้ ทิ้งไว้กับจือเซีย ไม่เป็นห่วงหรือไง ? ”

             

            “ห่วงอะไร ? ” เฉิงซือฉีกระโดดเข้ามาด้านหน้าหลี่เมิ้งอีทันที“เหมือนนายหรือ ถึงกับปล่อยให้ลูกตัวเองหายไปเพื่อที่จะแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้น ? ”

             

            สีหน้าของหลางเวิ่นซิงเปลี่ยนไปความรู้สึกผิดปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่น่าเกรงขามนั่น

             

            “ทำไมไม่พูดล่ะ ? ” เฉิงซือฉีกอดอก“อย่างน้อยจือเซียก็มีความกล้าที่จะรับผิดชอบ เขาทำหน้าที่พ่อได้เป็นอย่างดีแล้วนายล่ะ ? นายคู่ควรจะเป็นพ่อรึเปล่า ? ”

             

            “พี่ซือฉี…”  หลี่เมิ้งอีก้าวเข้ามาสองก้าวพยายามกล่อมเฉิงซือฉีให้หยุดพูด

             

            หลิวจือเซียได้สติกลับมาตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว ระหว่างสองคนนี้ดูเหมือนจะมีเรื่องอ่อนไหวอะไรบางอย่างและยังเกี่ยวข้องกับลูกด้วย

             

            “ซือฉีทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง ฉันไม่ควรทำแบบนั้นตั้งแต่แรก ! ”หลางเวิ่นซิงพูดด้วยความรู้สึกผิด “แต่ฉันเองก็ลำบากเหมือนกัน ! หลายปีที่ผ่านมาฉันไม่เคยเลิกตามหาเล่อเล่อเลย ฉันพยายามเต็มที่ที่จะชดใช้ให้เธอแล้ว แต่ แต่ฉัน…”

             

            “เอาเถอะไม่ต้องบอกเรื่องนี้กับฉันหรอก ! ” ท่าทีของเฉิงซือฉีกลับเป็นเย็นชาอีกครั้ง“ถ้าอยากชดใช้ให้ฉันจริง ๆ ก็หาเล่อเล่อให้เจอ ถ้าหาเล่อเล่อไม่เจอ ฉันจะไม่ยกโทษให้นายไปตลอดชีวิต! ”

             

            พูดจบเฉิงซือฉีก็หันหลังกลับและเดินจากไป

             

            หลี่เมิ้งอีส่งสายตาให้หลิวจือเซียเล็กน้อยและเดินตามหลังเฉิงซือฉีเข้าไป

             

            ตอนนี้ที่ระเบียงจึงเหลือแค่หลิวจือเซียและหลางเวิ่นซิงสองคน

             

            “พี่ซิงพี่กับพี่ซือฉี ? ” หลิวจือเซียส่งแก้วน้ำให้หลางเวิ่นซิงและถามขึ้น

             

            “สถานการณ์ระหว่างฉันกับซือฉีมันซับซ้อน”หลางเวิ่นซิงยิ้มอย่างอ่อนแรงและพูดว่า “เมื่อ 18 ปีก่อน…”

             

            ที่แท้หลางเวิ่นซิงกับเฉิงซือฉีรู้จักกันมาสิบกว่าปีแล้ว

             

            ตอนนั้นทั้งสองพบกันในงานเลี้ยงแห่งหนึ่ง พวกเขายังหนุ่มสาวกันทั้งคู่และเพิ่งจะก้าวเข้ามาในแวดวงผู้จัดการต่างคนต่างมีความฝันและความทะเยอทะยานของตัวเอง

             

            ทั้งสองอยู่ในวงการเดียวกันจึงมีเรื่องพูดคุยกันมากโข และด้วยการพูดคุยกันอย่างมีความสุขที่งานเลี้ยง ทั้งคู่จึงได้ให้ข้อมูลติดต่อของกันและกันไว้

             

            หลังจากนั้นทั้งสองไปมาหาสู่กันอยู่ครึ่งปีความสัมพันธ์ของพวกเขาก็สุกงอมและได้มาอาศัยอยู่ด้วยกัน

             

            ผ่านไประยะหนึ่งเฉิงซือฉีก็ตั้งครรภ์ ตอนนั้นหลางเวิ่นซิงมีความสุขมากเขาทำงานหนักขึ้นเพื่อให้ลูกและเฉิงซือฉีมีชีวิตที่ดีขึ้น

             

            หลังจากตั้งครรภ์ครบ  ลูกของทั้งสองคนก็คลอดออกมาเนื่องจากพวกเขาไม่ได้แต่งงานกัน บวกกับนิสัยไม่ยอมใครของเฉิงซือฉีชื่อของเด็กจึงตั้งตามแม่ ชื่อว่า เฉิงเล่อเล่อ

             

            เมื่อเล่อเล่ออายุได้3 ขวบ เพื่อเป็นการฉลองวันเกิดครบ 3 ขวบให้เด็กน้อยหลางเวิ่นซิงได้พาเล่อเล่อไปที่สวนสนุกโดยไม่ได้บอกเฉิงซือฉี

             

            แต่แล้วเรื่องเศร้าก็เกิดขึ้นในสวนสนุกนั้นในตอนที่หลางเวิ่นซิงแวะซื้อเครื่องดื่ม เล่อเล่อก็ได้หายไป !

             

            หลังจากนั้นทั้งสองคนก็ตามหาอย่างบ้าคลั่งอยู่ครึ่งปีใช้หมดทุกวิธี ทั้งแจ้งตำรวจ, ฝากคนช่วย, จ้างนักเลงเจ้าถิ่น, จ้างนักสืบเอกชน…แต่ก็ยังไม่พบ

             

            เฉิงซือฉีที่ใจสลายตัดสินใจเลิกรากับหลางเวิ่นซิงนอกจากนั้นยังขัดกับหลางเวิ่นซิงไปทุกครั้งในสายงานผู้จัดการ

             

            ด้วยความรู้สึกผิดและความเจ็บปวดในใจหลางเวิ่นซิงจึงไม่เคยตอบโต้เฉิงซือฉีเลยแถมยังแอบช่วยเฉิงซือฉีให้ทำงานออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบอีกด้วย

             

            หลายปีที่ผ่านมานี้หลางเวิ่นซิงไม่เคยเลิกตามหาเล่อเล่อ แต่โชคชะตาช่างไม่ยุติธรรมสิบกว่าปีแล้วข่าวคราวของเล่อเล่อยังคงเงียบหายไร้ร่องรอย

             

            “พี่ซิงผ่านมาตั้งหลายปี ไม่มีข่าวคราวเลยหรือ ? ” หลิวจือเซียรู้สึกไม่สบายใจเขาลองจินตนาการว่าถ้าเกิดเยว่เยว่หายไปจะเป็นยังไง ?

             

            และผลที่ออกมาก็เลวร้ายมากและหลิวจือเซียคงไม่เข้มแข็งเท่าหลางเวิ่นซิง

             

            เพราะเยว่เยว่คือสมบัติอันล้ำค่าของหลิวจือเซียคือทุกสิ่งทุกอย่างในโลกใบนี้ของเขา เขาจะไม่มีวันปล่อยให้เยว่เยว่ต้องเจอกับอันตรายใด ๆ ทั้งนั้น !

             

            เมื่อเยว่เยว่อยู่กับหลิวจือเซียจะต้องมีแต่ความสุขเท่านั้น !

             

            “ไม่มีเลย ! ”หลางเวิ่นซิงส่ายหน้าอย่างเจ็บปวด “ไม่เคยมี”

             

            “พี่ซิงพวกเราจะช่วยพี่เอง ! ” หลิวจือเซียตบบ่าหลางเวิ่นซิง “อย่าเศร้าไปเลย”

             

            “ฉันไม่เป็นไรผ่านมาหลายปีแล้ว ฉันชินแล้วล่ะ ! ” หลางเวิ่นซิงยกสองมือขึ้นลูบหน้า  “ถ้านายอยากช่วยจริง ๆในอนาคตถ้าเฉิงซือฉีต้องการให้นายทำอะไร ฉันหวังว่านายจะไม่ปฏิเสธ”

             

            “พี่ซิงวางใจได้เลยเรื่องของพี่ซือฉีก็คือเรื่องของฉัน ! ” หลิวจือเซียพยักหน้า “ไปกันเถอะ  เราไปที่ห้องนั่งเล่นกัน พี่อย่าเพิ่งกลับฉันจะดื่มเป็นเพื่อนพี่สักหน่อย”

             

            “ได้ ! ”หลางเวิ่นซิงพยักหน้าและเดินนำไปที่ห้องนั่งเล่น

             

            …………………

             

            การบันทึกเทปรายการ ‘ฮัวเซียนิววอยซ์’ รอบที่สองจบลง ไม่กี่วันต่อมา สถานีโทรทัศน์เจียงซูและเจ้อเจียงก็ได้ทำการโปรโมทรายการอย่างหนักไม่เพียงโปรโมททางทีวีเท่านั้น แต่ยังโปรโมททางเวย์ป๋อ เว็บไซต์ใหญ่ ๆและแพลตฟอร์มต่าง ๆ อีกด้วย

             

            นอกจากนั้น เพื่อดึงดูดผู้ชมให้มากขึ้นสถานีโทรทัศน์เจียงซูและเจ้อเจียงจึงได้โพสต์คลิปวิดีโอการแบทเทิลเพลงของเหล่าเด็กฝึกที่ถ่ายเอาไว้ลงในแอคเคาท์ทางการของรายการ‘ฮัวเซียนิววอยซ์’ บนเวย์ป๋ออีกด้วย

             

            ทันใดนั้น  มันก็ดึงดูดชาวเน็ตจำนวนมากที่อยากรู้อยากเห็นให้เข้าไปดูคลิปวิดีโอการแบทเทิลเพลงเหล่านี้

             

                 ไม่นานชาวเน็ตก็พบคลิปวิดีโอหนึ่งที่แตกต่างจากวิดีโอแบทเทิลเพลงของเด็กฝึกโดยสิ้นเชิง

             

            เพราะวิดีโอนี้แทนที่จะเรียกว่าเป็นการสู้กันด้วยเพลงมันคือการสู้กันด้วยร่างกายจริง ๆ !

             

            และหนึ่งในตัวเอกของคลิปวิดีโอนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นหลิวจือเซีย นักร้องเพลงต้นฉบับที่เป็นที่นิยมที่สุดในตอนนี้

             

            ในวิดีโอนี้หลิวจือเซียสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงยีนส์สีฟ้าเขาพุ่งตัวเข้าไปกระแทกชายเตี้ยหัวล้านที่ถือมีดอยู่ในมือ จากนั้นชายหัวล้านก็กระเด็นออกไปและเสียงเชียร์ของผู้ชมก็ดังกระหึ่มขึ้น

             

            วิดีโอประหลาดนี้กลับดึงดูดความสนใจของชาวเน็ตนับไม่ถ้วน

             

            “นี่ฉากในนิววอยซ์หรือ ? ทำไมทีมงานคนนั้นถึงถือมีดล่ะ ? ”

             

            “เชรดดดดฉันเห็นอะไรเนี่ย ? จอมยุทธหลิวจือเซียงั้นหรือ ? ”

             

            “พี่เซียของฉันเข้าไปช้าๆ แบบนั้น ก็ยังทำคนกระเด็นออกไปได้ ฉันกลัวแล้วเนี่ย ! ”

             

            “เป็นการแสดงไม่ใช่หรือ ? เดี๋ยวนี้รายการหลอกกันแบบนี้เลยสินะ ! ”

             

            “การแสดงบ้านป้านายสิแค่ความนิยมในตอนนี้ของพี่เซียของฉันยังจะต้องแสดงอะไรอีก ? ”

             

            สถานีโทรทัศน์เจียงซูและเจ้อเจียงเพิ่งอัพโหลดคลิปวิดีโอของหลิวจือเซียคลิปนี้ลงบนแอคเคาท์ทางการในเวย์ป๋อแค่ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงยอดคนดูคลิปวีดีโอนี้ก็พุ่งทะยานไปเกิน 1 ล้านวิวแล้ว

             

            แทบทุกคนต่างพูดถึงโพสต์นี้ และในวันต่อมาวิดีโอนี้ก็ถูกดันขึ้นไปอยู่อันดับหนึ่งในรายการค้นหายอดนิยม และทุกคนต่างก็อยากจะรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นที่สตูดิโอถ่ายทำรายการของฮัวเซียนิววอยซ์ 

             

            ชาวเน็ตจำนวนมากพากันค้นหาบนเวย์ป๋อหรือบนอินเทอร์เน็ตเพื่อดูว่าพวกเขาจะสามารถหาข่าวที่เกี่ยวข้องกับวิดีโอนี้หรือหาคำอธิบายอะไรได้หรือไม่

             

            แต่น่าเสียดาย เพราะทีมงานของรายการเก็บเรื่องนี้เป็นความลับได้ดีมากไม่มีข่าวอะไรถูกเปิดเผยออกมาแม้แต่น้อย

             

            เมื่อเป็นแบบนี้ปริศนาของวิดีโอนี้จึงถูกปิดต่อไป

             

            เป้าหมายของหวงเคอซินบรรลุแล้วเพราะตอนนี้เหตุการณ์ที่หลิวจือเซียกระแทกหลี่ตงกระเด็นช่วยทำให้ความสนใจต่อรายการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

             

            ในช่วงนี้ชีวิตของหลิวจือเซียกลับสู่ชีวิตพนักงานออฟฟิศและดูแลเยว่เยว่ตามปกติ

             

            วันที่สองหลังจากหลิวจือเซียกลับจากสถานีโทรทัศน์เจียงซูและเจ้อเจียงที่อวี้หางหลี่เมิ้งอีกับคนอื่น ๆ ก็ออกจากปักกิ่งกลับไปที่เป่ยหู เพราะยังมีอีกหลายฉากที่ต้องถ่ายทำหลี่เมิ้งอีจึงไม่มีเวลาพักตามที่ใจต้องการ

             

            พระศรีอริยเมตไตรยหยกที่ไม่รู้อะไรดลใจหลิวจือเซียให้ซื้อมาตอนอยู่ที่อวี้หางบัดนี้ได้ห้อยอยู่บนลำคอขาวผ่องของหลี่เมิ้งอีแล้ว

             

            หลี่เมิ้งอีบอกว่านี่คือของตอบแทนที่ผู้เป็นพ่อของลูกให้เป็นการตอบแทนที่ช่วยดูแลลูกในช่วงนี้ไม่ได้ให้เปล่า ๆ !

             

            เรื่องนี้หลิวจือเซียรู้สึกตลกเล็กน้อยหลี่เมิ้งอีขี้งอนคนนี้จะเป็นฝ่ายยอมก่อนไม่ได้เลย

             

            บนเพนกวินมิวสิคเพลงของหลิวจือเซียกลับมาฮิตติดอันดับต้น ๆ อีกครั้ง เพราะความร้อนแรงของ‘เหตุการณ์หลิวจือเซียกระแทกหลี่ตงกระเด็น’ บนเวย์ป๋อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพลง ‘ได้เจอเธอพอดี’ ที่ยอดดาวน์โหลดถึง20 ล้านครั้งแล้ว

             

            ทางด้าน ‘นิทานก่อนนอนของเยว่เยว่’ปัจจุบันมีการตีพิมพ์ฉบับภาษาจีนตัวย่อไปแล้วมากกว่า 52 ล้านเล่มและความต้องการของตลาดก็ถึงจุดอิ่มตัวชั่วคราว

             

            ในขณะที่แบบอักษรตัวเต็มก็ตีพิมพ์ไปถึง30 ล้านเล่มแล้ว ซึ่งใน 23 ล้านเล่มนั้นถูกส่งไปที่ฮ่องกง, มาเก๊า, ไต้หวัน, และที่อื่นๆ ทั่วโลก

             

    คล้ายกับเรื่องคุณพ่อยอดซุปเปอร์สตาร์ (นิยายแปล) **จบแล้ว** ที่คุณอ่าน