ทันทีที่ผมเปิดประตูเข้าไปในเต็นท์ ทั้งสามคนที่กำลังนั่งอยู่ก็หันหน้ามาทางผม เมื่อเห็นแบบนั้นตัวผมก็เดินเข้าไปนั่งบนเก้าอี้อีกตัวที่ได้เตรียมเอาไว้ หลังจากที่ผมนั่งลง มหาเทพวอลล์ล่าก็พูดออกมาด้วยท่าทางไม่พอใจ
" นี่มันหมายความว่ายังไงผู้กล้า ทำไมกองทัพทางปีกซ้ายแตก แล้้วไม่แจ้งข้อมูลมา เพราะทางฉันไม่ได้รับข้อมูล มันก็เลยทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ !!!!"
มหาเทพวอลล์ล่า พูดออกมาด้วยท่าทางกำลังโมโห หลังจากที่เธอพูดจบราชาภูตที่นั่งอยู่ ก็พูดต่อทันที
" เรื่องนั้นมันไม่ได้เป็นความผิดของผู้กล้าหรอก ข้าไม่ได้เป็นคนแจ้งข่าวมาเอง ซึ่งสาเหตุมันก็เพราะว่ากองทัพทางปีกซ้ายโดนนอร์ม่ารูปแบบแม่ทัพทั้ง 6 ตัวโจมตีพร้อมกัน ทำให้แนวรบที่ 1 กับแนวรบที่ 2 โดนทำลายในเวลาติดต่อกัน ข้าก็เลยไม่ได้แจ้งข่าวมา ที่กองทัพด้านหลังแห่งนี้ "
" รูปแบบแม่ทัพทั้ง 6 เลยงั้นเหรอ "
มหาเทพวอลล์ล่าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงไม่เชื่อ แล้วก็มองกลับไปทีราชาภูตด้วยความสงสัย เมื่อได้ยินเธอพูดออกมาแบบนั้นผมก็มองไปที่เธอแล้วก็คิดในใจ' ตอนที่เธอหนีมาคงไม่ได้เห็นพวกมันสินะ ถึงได้พูดกับราชาภูตแบบนั้น ถ้าเธอได้ลองสู้กับพวกมันเองแล้วก็ จะรู้เลยว่าเป็นยังไง ขนาดเราที่มีพลังเหนือกว่าพวกมันขนาดนั้นยังแทบจะไม่รอด ' ผมนั่งคิดไปมองเธอไปจากนั้นตัวผมที่นั่งอยู่ก็ไม่พูดออกไป
" เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน ข้ามีเรื่องจะบอกกับท่าน เป็นข้อมูลที่มีประโยชน์มากที่ข้าได้มาจากการต่อสู้กับพวกมันเมื่อกี้ "
" เจ้ากำลังหมายถึงเรื่องอะไรผู้กล้า ต่อสู้กับพวกมันเมื่อกี้หมายความว่ายังไง "จอมมารที่นั่งอยู่ด้านหน้าของผมพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสงสัย
หลังจากที่จอมมารพูดออกมา ทั้งมหาเทพและราชาภูต ต่างก็พากันหันหน้ามามองที่ผม เมื่อเห็นทั้งสามคนกำลังจ้องมาที่ผมอยู่นั้น ผมก็เลยพูดออกไปถึงเรื่องราวที่ผมได้สู้กับนอร์ม่ารูปแบบแม่ทัพทั้ง 6 จน ในตอนที่ไปช่วยกองทัพส่วนกลางหนี
" เจ้าพูดจริงงั้นเหรอ "ราชาภูตถามออกมาด้วยสีหน้ากำลัังตกใจอย่างมาก
ซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่ราชาภูตจะทำสีหน้าแบบนั้น เพราะราชาภูตก็เคยเจอพวกมันมาแล้ว แต่ที่ผมเราไปเมื่อกี้นี้ผมเล่าเรื่องที่ผมต่อสู้กับมันทั้ง 6 แล้วจัดการพวกมัน 1 ใน 6 ได้ แถมยังรู้ความลับของพวกมัน ที่ถ้าฆ่านอร์ม่ารูปแบบแม่ทัพได้ พวกนอร์ม่าแบบปกติที่มันควบคุมอยู่ก็จะเสียการควบคุมและโจมตีกันเอง
" จริง!!! ข้าไปเจอมากับตัวเอง "
" แล้วเจ้าสามารถสู้กับพวกมันทั้ง 6 ได้พร้อมกันเลยงั้นเหรอ เป็นไปได้ไง ??? "
" จะเรียกว่าสู้มันก็คงไม่ได้ เพราะตัวข้าที่มีพลังปกตินั้นก็ถูกพวกมันทั้ง 6 ไล่ต้อนอยู่ฝ่ายเดียว จนเกืือบเสียท่าเหมือนกัน แต่ว่า...ที่รอดมาได้นั้นมันเป็นเพราะข้ามี สกิลคำอวยพรแห่งพระเจ้า ที่ทำให้พลังเพิ่มเป็น 2 เท่าจึงสามารถหนีพวกมันมาได้ "
" งั้นถ้าเป็นตามที่เจ้าบอกมา แล้วละก็ พวกเราก็แค่ทุ่มกำลังทั้งหมดไปจัดการนอร์ม่ารูปแบบแม่ทัพที่เหลืออยู่ จากนั้นพวกนอร์ม่าปกตินับแสนตัวก็จะตายกันเองโดยการสู้กัน ข้าเข้าใจถูกใช่ไหมผู้กล้า "จอมมารที่นั่งอยู่ ถามออกมา
" ใช่แล้ว ถ้ามันเป็นทางที่ข้าเข้าใจแล้วก็ต้องเป็นแบบนั้นแน่ "
" แต่ว่า... "มหาเทพพูดออกมา แล้วหยุดไป
" มีอะไรมหาเทพ ??? "จอมมารหันกลับไปถามด้วยความสงสัย
หลังจากที่จอมมารถามออกไปมหาเทพก็พูดออกมา ด้วยท่ามางที่กำลังคิดไปด้วย
" ข้าเองก็ไม่อยากขัดความคิดนั้นหรอกนะ แต่มันก็มีความเป็นไปได้ไม่ใช่เหรอ ที่ผู้กล้าจะเข้าใจผิดไปเอง "
' อื้ม มันก็จริงอย่างที่มหาเทพพูดออกมา เพราะตอนนี้เรายังไม่สามารถยืนยันได้ว่าสิ่งที่เราพูดมันเป็นจริงไหม บางทีนอนมากสีแดงผู้นั้นอาจจะต่อสู้กันเองเพราะเหตุผลอื่นก็ได้ ' ผมคิดตามหลังจากที่ได้ฟังมหาเทพพูดออกมา จากนั้นผมก็พูดออกไป
" เรื่องที่ท่านพูดออกมามันก็ถูก งั้นทางเดียวที่เราจะยืนยันเรื่องนั้นได้ ก็คือพวกเราต้องไปฆ่านอร์ม่ารูปแบบแม่ทัพอีก 1 ตัว เพื่อให้แน่ใจ "
" ตุ๊บ "
เสียงของมหาเทพใช้กำปั้นทั้งสองทุบลงไปที่โต๊ะด้านหน้า แล้วก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่กำลังโมโห
" นี่นายจะบ้างั้นเหรอผู้กล้า แค่หนีออกมาจากพวกมันยังลำบากขนาดนี้ แล้วนี่นายคิดจะไปฆ่ามันยังไง ขนาดนายที่มีพลังเป็น 2 เท่าของตอนนี้ยังต้องหนีพวกมันออกมา คิดว่าพวกเราจะทำอะไรมันได้งั้นเหรอ "