ระบบฝึกฝนสัตว์อสูร

        บทที่ 51

        แขกที่เข้ามาภายในภูเขา

        กลุ่มคนปริศนาปรากฏขึ้นบริเวณด้านหน้าเป็นกลุ่มชายฉกรรจ์ที่มีจำนวนประมาณห้าถึงหกคนสวมใส่ด้วยชุดที่ดูเรียบง่ายดวงตาของมันจ้องมองด้วยความประหลาดใจ 

        จางหมิงที่กำลังนั่งอยู่ดวงตามองตรงไปบริเวณด้านหน้าเขามองตรงไปที่กลุ่มคนปริศนาที่มันปรากฏกายออกมา 

        มองดูจากชุดที่พวกมันสวมใส่ในตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นชุดชาวยุทธ์ ภายในมือถือกระบี่และดาบที่เป็นอาวุธของตนเองเอาไว้

        “ นี่มันอันใดกันเหตุใดสัตว์อสูรถึงอยู่กับมนุษย์? ” หนึ่งในกลุ่มคนพวกนั้นทำการพูดขึ้นมา

        จางหมิงแสดงใบหน้าที่จริงจังในตอนนี้พวกคนปริศนาที่ปรากฏกายออกมาเขาไม่เคยพบเจอหน้าของพวกมันมาก่อน

        แน่นอนอยู่แล้วว่าพวกมันต้องประหลาดใจเป็นเพราะเห็นสัตว์อสูรที่อยู่บริเวณด้านหน้า

        โดยทั่วไปสัตว์อสูรจะเล่นงานและโจมตีมนุษย์แต่ในตอนนี้สัตว์อสูรที่อยู่บริเวณด้านหน้ากลับไม่ทำร้ายมนุษย์ผู้นั้น

        “ เจ้าอย่าประมาทเด็กหนุ่มผู้นั้นบางทีอาจจะไม่ใช่มนุษย์ก็ได้บางทีอาจจะเป็นสัตว์อสูรซักตัวที่สร้างภาพมายา ” สหายในกลุ่มพวกมันทำการกล่าวเตือนขึ้นมา

        ถ้ามองถึงเหตุผลในส่วนนั้นมันคงจะสามารถมองได้ง่ายและชัดเจนมากกว่า

        แน่นอนว่ามีสัตว์อสูรบ้างชนิดที่มันมีความสามารถในการควบคุมและก็สร้างภาพมายาให้มองเห็นเป็นร่างกายได้

        ในตอนนี้ความคิดของพวกมันคงจะคิดว่าบุรุษหนุ่มที่อยู่บริเวณด้านหน้าน่าจะเป็นภาพมายาที่ถูกสร้างขึ้นมาโดยร่างจำแลงของสัตว์อสูร

        จางหมิงขมวดคิ้วแล้วคิดในใจ “ คนพวกนี้แสดงท่าทางที่ดูเป็นศัตรูไม่เพียงเท่านั้นการที่มันย่างกายเข้ามาภายในป่าแห่งนี้แสดงว่า… ”

        จางหมิงนึกย้อนไปถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของอี้หลงเซียนมันมีกลุ่มคนบางประเภทที่คิดจะเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้เพื่อหาผลประโยชน์

        โดยทั่วไปกลุ่มคนพวกนี้จะเป็นกลุ่มคนที่อยู่ฝ่ายอธรรมหรือเรียกง่ายง่ายว่าเป็นคนที่มีจิตใจตกต่ำ

        คนธรรมดาทั่วไปจะไม่ค่อยเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้แต่พวกฝ่ายอธรรมมุ่งเน้นกับการหาผลประโยชน์

        และภายในสถานที่แห่งนี้ที่มีผลประโยชน์มากมายก็เป็นที่หมายตาของพวกมันแต่แน่นอนพวกมันนั้นไม่คิดจะย่างกายเข้ามาในช่วงวันที่ทางสำนักไป๋หลงอยู่

        เพราะคนอย่างพวกมันจะโดนเล่นงานได้ทันที 

        เมื่อเห็นพวกมันปรากฏกายออกมาเช่นนี้ก็รู้ได้ในทันทีว่าพวกมันเป็นคนของฝ่ายอธรรมอย่างแน่นอน

        ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความจริงจังในขณะที่จ้องมองไปที่กลุ่มคนที่อยู่ด้านหน้าที่พวกมันกำลังตั้งท่าเสียงของโจมตี

        ใช้ดวงตาจ้องมองพวกมันแล้วก็ประเมินภายในใจ “ ห้าคนล้วนแล้วเป็นผู้ฝึกฝนวรยุทธระดับแปด”

        พวกมันทั้งห้าพุ่งกระโจนเข้ามาอย่างรวดเร็วพวกมันพุ่งตรงเข้ามาหาสัตว์อสูรที่กำลังยืนเรียงรายอยู่บริเวณด้านหน้า

        จางหมิงเริ่มทำการตอบโต้ทันที 

        เขาบังคับสัตว์อสูรของตนเองอย่างรวดเร็วเริ่มแรกปีศาจเถาวัลย์ปล่อยเถาวัลย์จำนวนมากออกไปพุ่งทะยานมัดจำร่างกายของพวกมันเอาไว้ทั้งหมด

        เพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้นร่างกายของพวกมันที่พุ่งตรงเข้ามาโดนพันธนาการเอาไว้

        ร่างกายโดนพันธนาการเอาไว้อย่างสมบูรณ์จอมยุทธ์เหล่านั้นแสดงใบหน้าที่ตื่นตระหนกตกใจ

        ร่างกายของพวกมันโดนทั้งเถาวัลย์ปีศาจมัดร่างกายเอาไว้ด้วยเถาวัลย์เส้นหนา “ แย่แล้วปีศาจเถาวัลย์”

        “ อย่าตื่นตระหนกไปกระบี่ของพวกเราฟันพวกมันขาดได้อยู่แล้ว ” หนึ่งในมันพูดขึ้นมาพร้อมกับใช้กระบี่ของตนเองฟันไปที่เถาวัลย์กำลังมัดร่างกายของตนเองอยู่

        ภายในความคิดของมันมันคิดว่าอย่างไรกระบี่ที่แฝงเร้นลมปราณระดับมันก็ฟังเถาวัลย์ของสัตว์อสูรระดับสองดาวขาดได้อย่างแน่นอน

        แต่เมื่อกระบี่อันแหลมคมแล้วก็แฝงเร้นลมปราณอันเข้าไปที่มันสิ่งที่มันปรากฏขึ้นกลับเป็นเถาวัลย์มีความเหนียวมากพอที่จะทำให้กระบี่ฝันไม่ขาด

        มันแสดงใบหน้าตื่นตระหนกตกใจพร้อมกับอุทานออกมาอย่างรวดเร็ว “ นี่มันอันใดกันกระบี่ของข้าไม่สามารถฟันมันขาดได้”

        ภายในใจของพวกมันในตอนนี้ทั้งแตกตื่นทั้งตื่นตระหนกไม่สามารถควบคุมสติอารมณ์ของตนเองได้

        กระบี่ของพวกมันที่แฝงเร้นลมปราณเอาไว้กลับไม่สามารถทำลายพันธนาการนี้ได้ย่อมทำให้ภายในใจนั้นเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกตกใจอยู่แล้ว

        จางหมิงยกยิ้มพลางคิดในใจ “ จริงอยู่ที่ว่าผู้ฝึกฝนลมปราณระดับนั้นสามารถรับมือกับเถาวัลย์พวกนี้ได้แต่ว่านั้นก็เป็นเพียงแค่เถาวัลย์ปีศาจธรรมดาเท่านั้น”

        “ แต่ว่าเถาวัลย์ปีศาจตนนี้มีระดับความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากเถาวัลย์ของมันก็เป็นเถาวัลย์ที่มีความแข็งแกร่งถึงแม้ว่าจะโดนกระบี่เล่มนั้นฟันก็ไม่มีทางขาด” 

        ในตอนนี้ปีศาจเถาวัลย์แข็งแกร่งขึ้นเป็นอย่างมากโดยความแข็งแกร่งของมันสามารถป้องกันการโจมตีนั้นได้อย่างง่ายดาย

        “ แย่แล้วจะเอาอย่างไรดีไม่สามารถฟันเถาวัลย์ขาดได้

        จางหมิงคิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันแล้วก็เริ่มเอาจริงเอาจังกับสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า “ เปิดใช้ความสามารถหนาม”

        “ ปีศาจเถาวัลย์เปิดใช้ความสามารถหนาม ”

        ในขณะที่ร่างกายของพวกมันโดนพันธนาการอยู่เส้นเถาวัลย์เริ่มมีหนามอันแหลมคมออกมาแล้วก็ทิ่มแทงเข้าใส่ร่างกายของพวกมัน

        เมื่อพวกมันโดนหนามอันแหลมคมทิ่มแทงใส่ร่างกายส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวด “ย๊าก!!!!! ”

        “ นี่มันอันใดกัน!!!ปีศาจเถาวัลย์มีความสามารถนี้ด้วยอย่างนั้นรึข้าไม่เคยรู้มาก่อนเลย!!! ” พวกมันเต็มไปด้วยความสับสนเป็นเพราะว่าเคยพบเจอปีศาจเถาวัลย์มาแล้ว

        แต่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ามันจะมีความสามารถเช่นนี้ด้วยหลังจากที่หนามอันแหลมคมทิ่มแทงเข้าสายร่างกายพิษจากเริ่มแทรกแซงเข้าสู่ระบบประสาท

        ร่างกายของพวกมันในยามนี้เริ่มอ่อนแรงลงเรื่อยเรื่อยเมื่อพิษเหล่านั้นเริ่มแทรกแซงเข้าร่างกายมันก็ทำให้เรี่ยวแรงที่เคยมีเต็มที่นั้นทดถอยลงไป

         “ร่างกายของพวกเรามัน… ”

        พวกมันกำลังจะสิ้นท่าเพราะความประมาทของตนเองร่างกายเริ่มหมดแรงแล้วไม่สามารถขยับได้ไร้ทางต่อต้าน

        แต่ในขนาดนั้นเองเสียงเสียงหนึ่งดังกระทบขึ้นท่ามกลางความเงียบ

        ปัก!!!เสียงที่มันดังกังวาลขึ้นมาดึงดูดสายตาของจางหมิงไปมองบริเวณด้านหลังของพวกมัน

        ดวงตาทั้งสองข้างเบิกความขึ้นพบเห็นกับคนชื่อหนึ่งปรากฏกายขึ้นบริเวณด้านหลังของพวกมันในตอนนี้

        บุรุษที่มีร่างกายสง่างามช่วงวัยอยู่ราวๆประมาณ30 กลางๆสวมใส่ด้วยชุดสีเขียวเข้มมันเป็นบุรุษที่มีร่างกายสูงแต่มีรูปลักษณ์ที่ดูดีมีใบหน้าที่เคร่งขรึมจริงจัง 

        ปรากฏกายออกมาบริเวณด้านหลังของเทศบาลที่กำลังโดนพันธนาการอยู่

        และหลังจากที่ปรากฏกายออกมาเพียงแค่พริบตาเดียวร่างกายของบุรุษผู้นั้นเคลื่อนไหวไปด้านหน้าตัดเถาวัลย์พวกนั้นออกในครั้งเดียว 

        “ ฉึบ!!! ” นั่นคือเสียงที่มันเกิดขึ้นท่ามกลางความเงียบ

        หลังจากที่เสียงนั้นบังเกิดขึ้นทั่วทั้งบริเวณเต็มไปด้วยความเงียบสงัดเถาวัลย์หลายเส้นที่กำลังพัฒนาด้านร่างกายของคนเหล่านั้นอยู่ถูกตัดขาดในพริบตา

        จางหมิงดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกตกใจ “ ยอดฝีมือ ”

        ร่างกายของคนพวกนั้นร่วงลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้นยามนี้ร่างกายของพวกมันไม่สามารถขยับได้เพราะโดนพิษแทรกแซงเข้าไปภายในร่างกาย

        ชายผู้ที่ปรากฏกายออกมาบริเวณด้านหน้าด้วยท่าทางที่เคร่งขรึมจ้องมองตรงมาที่จางหมิงแล้วเหล่าสัตว์อสูร

        มันยกฝ่ามือของตนเองขึ้นมาจากนั้นรวบรวมลมปราณเอาไว้ที่ฝ่ามือปล่อยพุ่งทะยานใส่จางหมิง

        ลมปราณควบแน่นภายในอากาศแล้วก็ถูกปล่อยทะยานออกไปบริเวณด้านหน้า

        พริบตาเดียวเท่านั้นมันพุ่งทะยานกลายเป็นขึ้นอากาศที่มองไม่เห็นสงสัยร่างกายของจางหมิง

        จางหมิงร่างกายตอบสนองอย่างรวดเร็วด้วยเห็นแมลงล่องหนที่สามารถตรวจจับการเคลื่อนไหวได้

        เขาเอนร่างกายไปดูบริเวณด้านหลังจากนั้นก็ล้มลงไปนั่งอยู่กับพื้นหลบการโจมตีที่ผ่านหน้าไปเพียงแค่เล็กน้อย “ ตู้บ!!! ”

        ร่างกายล้มลงไปนั่งกับพื้นใส่ในขนาดนั้นจางหมิงก็ตอบสนองอย่างรวดเร็ว

        เขาสั่งการให้สัตว์อสูรโจมตีใส่คนผู้นั้นในทันที 

        ราชาหมาป่าโลหิตพุ่งทะยานไปบริเวณด้านหน้ากระโจนร่างกายอันใหญ่โตใส่ชายผู้นั้น

        กรงเล็บอันแหลมคมพรุ่งทะยานเข้าไปหามันชายชุดเขียวที่ยืนอยู่มันเอนร่างกายไปด้านข้างเคลื่อนไหวด้วยการเคลื่อนที่ที่ยอดเยี่ยมหลบการโจมตีนั้นได้อย่างง่ายดาย

        หลบการโจมตีของราชาหมาป่าโลหิตได้เมื่อสามารถหลบการโจมตีได้แล้วการโจมตีถัดไปพุ่งทะยานเข้ามาทันที

        เถาวัลย์ปีศาจปล่อยเถาวัลย์จำนวนมากพุ่งตรงใส่ร่างกายของมัน

        เถาวัลย์หนามที่ทะยานเข้าไปด้วยความรวดเร็วชายชุดเขียวผู้นั้นเพียงหันมาเล็กน้อยหลังจากนั้นใช้ฝ่ามือกดส่งไปทำลายพวกเถาวัลย์เหล่านั้นได้ในครั้งเดียว

        โดนทำลายไปอย่างง่ายดายแต่นั่นเป็นเพียงแค่การโจมตีที่เปลี่ยนแปลงความสนใจเท่านั้น

        หลังจากที่ดึงความสนใจของผู้อ่านได้สำเร็จแมงมุมเหล็กเคลื่อนที่ด้านข้างปล่อยเส้นใยเหล็กจำนวนมากออกไป

        มันพุ่งตรงใส่ร่างกายของชายชุดเขียวอย่างรวดเร็วเส้นใยเหล็กเหล่านั้นพยายามพุ่งตรงเข้าไปจากร่างกายของมัน

        ชายชุดเขียวดวงตามองการโจมตีที่มาทางซ้ายและขวาการที่มันจะใช้ฝ่ามือของตนเองปล่อยลมปราณลงไปที่พื้น 

        ลมปราณกระแทกลงพื้นพร้อมกับผลักดันร่างกายของมันลอยขึ้นสูงจากบริเวณนั้นหลบการโจมตีได้อย่างง่ายดาย

        ร่างของชายชุดเขียวผู้นั้นที่ลอยขึ้นบริเวณด้านบนมันกล่าวขึ้นมา “ ยังอ่อนหัด…”

        จางหมิงยกยิ้มสวนแล้วกล่าว “ เจ้านั้นละยังอ่อนหัด”

        จบบท