! ฉึบ
ทักษะที่ทหารคนที่สองใช้ออกมาถูกแทงทะลุเข้าไปด้วยไฟสีเหลืองที่เปลี่ยนรูปลักษณ์เป็นเหมือนกับลูกธนูที่เคลือบด้วยไฟ โดยที่ปลายของลูกธนูนั้นหยุดอยู่ตรงจมูกของทหารคนที่สองห่างกันเพียง 1-2 เซนติเมตร
"อึก" เสียงกลืนน้ำลายของทหารคนที่สองดังขึ้นภายใต้ความเงียบ เปลวไฟสีเหลืองหายไปพร้อมกับเสียงกลืนน้ำลาย
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเหมือนกับว่าทักษะของทหารคนที่สองจะสามารถหยุดลูกธนูได้ก่อนที่จะถูกตัวผู้ใช้ทักษะ แต่ความจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ ความสามารถในการควบคุมเปลวไฟสีเหลืองของหลินนั้นอยู่ในระดับสูง ในลักษณะที่ว่า เขาสามารถเสกไฟสีเหลืองขึ้นมาจากจุดไหนก็ได้ภายใต้ระยะที่เขาสามารถทำได้ และยังสามารถควบคุมมันได้อย่างอิสระ
"ทักษะระดับโกลขั้นสูง งั้นเหรอ ไม่เลวเลย"
"ทักษะระดับโกล แม้จะเป็นทักษะเวทมนต์ก็ไม่น่าจะเปลี่ยนรูปลักษณ์ได้รวดเร็วขนาดนี้"
"การโจมตีระยะไกลที่งดงาม"
"เขาน่าได้อยู่หน่วยที่สองนะ"
"หน่วยที่สอง ไม่เกินไปหน่อยเหรอสำหรับคนใหม่"
"ใจเย็นๆ ยังเหลืออีกหนึ่งการทดสอบ"
เสียงพูดคุยดังขึ้นจากคนที่อยู่ในชุดเครื่องแบบกองทัพ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นคำชม ทหารคนที่สองยกเลิกทักษะก่อนจะกลับไปยืนที่เดิม พอเสียงพูดคุยสงบลงทหารคนที่สามถึงก้าวออกมา
"การต่อสู้ 1 ต่อ 1 อนุญาตให้ใช้ทักษะและอุปกรณ์ เตรียมตัว" ทหารคนที่สามพูดจบ จึงเรียกดาบเล่มหนึ่งออกมา หมวก ถุงมือ รองเท้าถูกสวมใสทันทีที่เรียกออกมาเช่นเดียวกัน
หลินทำท่าเตรียมพร้อมก่อนที่จะพยักหน้าเพื่อให้ทหารคนที่สามเริ่มโจมตี
"นี่เป็นการต่อสู้ 1 ต่อ 1 โดยอนุญาตให้ใช้ทักษะและอุปกรณ์ โปรดเตรียมตัว" ทหารคนที่สามพูดย้ำขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว แสดงให้เห็นถึงความไม่พอใจ
"เชิญ" หลินพูดเพื่อให้อีกฝ่ายเริ่ม แต่ทหารคนที่สามกับหันไปมองอีกทางหนึ่ง
ชั่ววินาทีที่ทหารคนที่สามหันหน้ากลับมานั้นเองร่างของได้พร่ามัว และเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงมาอยู่ด้านหลังของหลินก่อนจะใช้ดาบฟันออกไปเต็มแรง
! ปึก
ดาบที่ฟันลมอย่างเต็มแรงไม่สามารถเปลี่ยนการเคลื่อนไหวได้ แม้ว่าผู้ที่ใช้ดาบจะเห็นว่าไม่โดนเป้าหมาย แต่การฟันออกไปเต็มแรงและมั่นใจว่าโดนเป้าหมายเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด
หลินหลบและสวนกลับด้วยหมัดโดยมีเป้าหมายคือใบหน้าของทหารคนที่สาม แรงกดดันที่ส่งมาจากหมัดทำให้ทหารคนที่สามตัดสินใจทิ้งดาบของตัวเองและหลบออกมา รางสังหรณ์ของทหารคนที่สามบอกกับเขาว่าไม่ควรรับหมัดนี้ การโจมตีและการสวนกลับอย่างรวดเร็วเกิดขึ้นด้วยเวลาเพียง 1 ลมหายใจ
หลินไม่รอให้อีกฝ่ายตั้งตัวพุ่งเข้าไปโจมตีด้วยความเร็วที่มี ทหารคนที่สามตอบโต้ด้วยการใช้ทักษะเรียกดาบของตนกลับมา ดาบไม่ได้กลับมาหาเจ้าของมันด้วยความเร็ว มันเหมือนเป็นการเคลื่อนย้ายแบบทันที
! ปัง
หมัดปะทะเข้ากับดาบที่ถูกยกขึ้นมาป้องกัน แต่แรงปะทะทำให้ทหารคนที่สามกระเด็นออกไป มือที่ถือดาบสั่นไหวอย่างไม่สามารถควบคุมได้ เป็นการบ่งบอกว่าการตัดสินทิ้งดาบเอาไว้เมื่อครู่ เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องแล้ว
แพ้แล้ว ทหารคนที่สามเก็บดาบของตนลง แม้ว่าตัวเขาจะมีทักษะอีกมากที่ไยังม่ได้ใช้ออกมา แต่ภายในสถานการณ์จริงก็เป็นเช่นนี้ เวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจในสงคราม ไม่ว่าจะมีทักษะมากมายแค่ไหนก็ไม่เป็นประโยชน์หากไม่ได้ออกมา ทักษะเพียงหนึ่งหรือสองทักษะที่ส่งผลต่างหากจึงเป็นสิ่งสำคัญ
ตัวเขาผู้เป็นที่ 1 ในการทดสอบเข้ากองทัพของปีที่แล้วได้รับเชิญให้เป็นผู้ทดสอบคนเข้ากองทัพเป็นพิเศษในวันนี้ แม้จะสงสัย แต่ไม่สามารถปฏิเสธได้ ได้แต่ทำหน้าที่ของตัวเองไปเท่านั้นอีกทั้งแค่วันเดียว เขาจึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก แค่อยากรู้เหตุผลมากกว่า ในตอนนี้ที่เราหมัดเมื่อครู่นี้เองทำให้เขาได้รู้เหตุผลที่มาในวันนี้แล้ว
ชายหนุ่มคนหนึ่งได้เข้ารับการทดสอบโดยมีผู้ทดสอบคือ 1.ผู้ที่มีศิลปะการต่อสู้เป็นอันดับ 1 2.ผู้ที่มีทักษะป้องกันที่ดีที่สุดอันดับ 1 3.ผู้ที่ได้รับอันดับ 1 สองคนแรกคือหนึ่งในผู้ได้รับอันดับหนึ่งในประเภทต่างๆ ส่วนตัวเขาคือผู้ที่ได้รับอันดับ 1 ที่แท้จริง
เพียงไม่กี่ลมหายใจที่ผ่านมา หากว่าเป็นสถานการณ์จริงในสงคราม เขาคงจะถูกอีกฝ่ายสังหารลงในไม่กี่ลมหายใจนั้น โดยที่ยังไม่ต้องพูดถึงทักษะที่สามารถเจาะทะลุทักษะป้องกันเช่นนั้นได้ ดีที่การตัดสินใจสุดท้ายของเขานั้นถูกต้องที่เรียกดาบกลับมาป้องกัน ถ้าหากเขาใช้ทักษะขึ้นมาป้องกัน คงจะได้รับบาดเจ็บอย่างไม่ต้องสงสัย
ที่น่ากลัวเหนือไปกว่านั้นคือหมัดที่สวนกลับมาในตอนแรก แรงกดดันที่ทำให้ขาของสั่นจนเกือบจะทรุดตัวลง น่าสนใจจริงๆว่าชายหนุ่มเช่นนี้จะถูกส่งตัวไปอยู่หน่วยไหนในส่วนหน้ากันแน่
การต่อสู้ 1 ต่อ 1 ในครั้งที่ 3 เรียกได้ว่าเร็วกว่าครั้งแรกเป็นอย่างมาก เหมือนกับว่าชายหนุ่มได้ใช้เส้นสาย เพื่อให้การทดสอบที่สามจบลงเช่นนี้ แม้จะอยู่ภายใต้ผู้ที่สวยชุดในเครื่องแบบกองทัพทั้ง 10 คน มันก็ยังรู้สึกขัดตาที่เกิดการยอมแพ้เร็วเช่นนี้
"เพิ่มการทดสอบที่ 4 เรียกตัวมาทันที" เสียงแหบแห้งดังขึ้น ฟังออกได้อย่างเช่นเจนว่าเป็นเสียงของผู้มีอายุแล้วคนหนึ่งในจำนวนคนที่ใส่ชุดในเครื่องแบบของกองทัพ
ระหว่างที่รอมีการสอบถามเกี่ยวกับประวัติของเขารวมไปถึงสอบถามเรื่องต่างๆ เพียงไม่นานประตูห้องจึงเปิดขึ้นมีทหารหนุ่มอีกคนหนึ่งเดินเข้ามา