D.W.O. 7 การ์ดราชันย์ครองพิภพ

        และในขณะนั้นเองมอนสเตอร์สาวที่เอ็ดเวิร์ดเรียกออกมาได้นับนาทีแล้วก็ส่งเสียงดังออกมาพร้อมกับมรผ้าสีดำและขาวผืนใหญ่ลอยอยู่เบื้องหน้า...สกิลของปารีสดาร์กดีไซน์เนอร์หนึ่งในการ์ด8 อนงค์ถูกเรียกใช้งานได้สำเร็จจนได้

        “ชองเอลิเซ่!(Champs-Elysees)” เสียงปารีสดาร์กดีไซน์เนอร์เรียกใช้สกิลของเธอผืนผ้าทั้งสองที่เพิ่งปรากฏออกมาถูกกระไกรยักษ์ตัดไปมาด้วยความเร็วเหนือการรับรู้ของสายตาหลังจากนั้นชุดราตรียาวสีขาวดำก็ปรากฏออกมาแล้วลอยไปสวมให้อายะที่กำลังอยู่แนวหน้า

        “พี่เอ็ด! เอาชุดรุ่มร่ามนั่นไปใส่ให้อายะทำไมคะพี่!”เสียงลินที่กำลังสนับสนุนอายะเต็มที่พูดเสียงดังและในขณะนั้นเองเจ้ามอนสเตอร์ที่กำลังใช้เด็คของแทนก็เรียกใช้การ์ดใบต่อไป

        “อีควิป!ซัมมอน!” และสิ่งที่ปรากฏออกมาก็ทำให้สถานการณ์ของพวกแทนซึ่งอยู่บนดาดฟ้ายานบินฟลายอิ้งฟิชต้องพบกับความยากลำบากเพิ่มขึ้นอีกแต่ก่อนที่อะไรจะดำเนินต่อไปแทนซึ่งไม่มีการ์ดอาวุธอยู่เลยเหลือบมองไปที่มอนสเตอร์ที่กำลังใช้เด็คของเขาราวกับเป็นของตัวเอง

        “ใช้สนุกเลยนะ...” เขาพูดก่อนจะเรียกใช้สกิลออกมา

        “ก็อปปี้แคท!”

        แทนเรียกใช้สกิลของเขาในคราวที่เด็คไม่เหลืออะไรให้ใช้ในทันทีก็อปปี้แค็ทเป็นสกิลที่จะก็อปปี้ส่วนหนึ่งของเด็คเป้าหมายแต่ครั้งนี้เป้าหมายของแทนนั้นเป็นคนที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจ

        “แกจะไปก็อปปี้เด็คอายะมาทำม๊าย!พลังแกนิดเดียวเดี๋ยวก็ตายดับตับเหน่งกันพอดี!” เอ็ดเวิร์ดโวยวายเมื่อเห็นแทนก็อปปี้เด็คของอายะที่ส่วนใหญ่มีแต่อาวุธ

        “โล่ผมเจ๋งพี่!” แทนตอบกลับไปแค่นั้นเพราะไม่มีเวลาอธิบายเรื่องต่างๆ

        “อีควิป!” แทนเรียกใช้การ์ดดาบคาตานะถือมือเดียวที่ได้จากเด็คของอายะออกมาดาบคุโรเนโกะถูกสวมใส่

        เพราะเลเวลของแทนเพิ่มขึ้นมากเขาจึงสามารถใช้อาวุธอื่นนอกจากธนูได้เพิ่มขึ้น แต่ระดับของอาวุธอื่นที่เขาสามารถใช้ได้นั้นก็มีระดับไม่สูงนัก...เมื่อเทียบกับเลเวลของตัวเอง

        เอ็ดเวิร์ดไม่มีเวลาถามอะไรต่อเพราะอายะกำลังโดนมอนสเตอร์รุมอยู่

        “ไอเทม!”

        “+50,000!”

                “ทำไมเพิ่มเยอะจัง!” ลินที่กำลังสนันสนุนการต่อสู้จากแนวหลังพูดออกมาอย่างสงสัยเพราะปกติแล้วการ์ดไอเทมของเอ็ดเวิร์ดไม่เคยเพิ่มพลังได้มากขนาดนี้

                “ชุดของหนูปารีสพี่ไง...ชุดนี้ของน้องหนูชุดนี้ทำให้การ์ดไอเทมที่ใช้ใส่คนที่สวมชุดนี้ให้ผล2 เท่าแถมยังเพิ่มความเร็วในการจั่วการ์ดอีก 30% ด้วย” เอ็ดเวิร์ดว่า

                “ชุดนี้!?” ลินย้ำคำ“แปลว่ามีชุดอื่นอีกหรือคะพี่เอ็ด...”

                “ช่ายละ...” เอ็ดเวิร์ดตอบพร้อมกับยิ้มหวาน

                “อีควิป! อีควิป!” อายะเรียกใช้การ์ดอีควิปเพิ่ม

                “อีควิป!” เสียงลินดังขึ้นพร้อมกับไม้เท้าสีทองที่เปล่งแสงสว่างกำลังปรากฏออกมาในขณะที่ทุกคนกำลังเรียกใช้การ์ดอยู่นั้นดาร์กดูเอลเลอร์ก็กำลังเรียกใช้การ์ดอีก 1ใบการ์ดที่จะนำไปสู่การ์ดอีกใบที่จะทำให้กลุ่มผู้เล่นต้องชะงักไปทันทีที่มันปรากฏตัวออกมา

                “ซัมมอน...” เจ้าผู้ใช้การ์ดแห่งความมืดเรียกใช้การ์ดมอนสเตอร์ใบหนึ่งมันคือการ์ดเคออส-ลอว์ดราก้อนระดับ 7ดาว แถมมันยังทิ้งการ์ดอีก 1 ใบทำให้เกิดมังกรดำแห่งความบ้าคลั่งและมังกรขาวแห่งความถูกต้อง

                “มาแบบนี้ซวยแน่ๆ” แทนที่กำลังถือดาบอยู่ในมืออุทานออกมาเมื่อมองเห็นภาพที่ปรากฏตรงหน้า “กระจุยแน่ๆ งานนี้”

                และไม่ทันที่จะสิ้นเสียงของเขาเหตุการณ์ที่ชายหนุ่มคิดขึ้นในสมองก็เป็นจริงเจ้ามอนสเตอร์ใช้ความสามารถของคัลโดร่าแมนติคอร์ทันทีด้วยพลังพิเศษของแมนติคอร์เพศเมียที่หากยอมสังเวยมอนสเตอร์ระดับ 7 ดาว 2 ตัวจะสามารถเรียกการ์ดผู้พิทักษ์ที่แท้จริงแห่งวิหารมิเรดัสออกมาได้...และมังกรทั้ง2 ตัวก็ถูกสังเวยทันที

                ยามสายตามองเห็นรูโดร่าแมนติคอร์ปรากฏตัวออกมาทุกคนรับรู้ชะตากรรมทันทีว่าจะเกิดอะไรขึ้น...

                “อาร์มเดสทรอยเยอร์!” เสียงระบบประกาศท่าที่ถูกใช้ออกมาการปรากฏตัวของรูโดร่าแมนติคอร์นั้นมีคัลโดร่าแมนติคอร์รออยู่ก่อนแล้วทำให้สกิลนี้ทำงาน...สกิลที่ทำให้การ์ดอีควิปที่ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามสวมใส่อยู่แหลกสลาย

                เสียงคำรามดังก้องดาดฟ้าของยานบินที่มุ่งไปด้านหน้ารุโดร่าและคัลโดร่าแมนติคอร์ขู่คำรามตามมาด้วยการสลายไปของอุปกรณ์ของพวกแทนแต่มันยังไม่จบเพียงแค่นั้นพลังที่แท้จริงของผู้พิทักษ์แห่งวิหารมิเรดัสยังมีการโจมตีอันรุนแรงอยู่อีกด้วย

                “เมทัลดับเบิ้ลแฟงก์!” ท่าโจมตีประสานถูกเรียกใช้ออกมาทันทีแต่ครั้งนี้ถ้าจะเรียกให้ถูกต้องน่าจะเรียกว่าเมทัลทริปเปิ้ลแฟงก์เสียมากกว่าเพราะในตอนนี้ในสนามมีรูโดร่าแมนติคอร์1 ตัวและคัลโดร่าแมนติคอร์ถึง2 ตัว

                และทั้ง3 ตัวกำลังพุ่งเข้าใส่พวกของแทนเพื่อโจมตีด้วยพลังของคมเขี้ยวและกรงเล็บ...

                “19,864!”    “21,564!”    “29,864!”    “23,914!”         “237,857!”     “211,924!”    “0…!”

                “19,801!”    “21,348!”    “29,129!”    “23,321!”         “236,865!”     “213,472!”    “0…!”

                “19,713!”    “21,945!”    “29,432!”    “23,908!”         “235,312!”     “212,663!”    “0…!”

                การโจมตีของฝูงแมนติคอร์สร้างความเสียหายรุนแรงเนื่องจากผู้เรียกใช้มันมีระดับเลเวลถึง240 กรังเด้โดมิเนตัสนั้นนับเป็นมอนสเตอร์ระดับสูงของ D.W.O.ในขณะนี้เลยทีเดียว เพียงแค่ตัวของมันก็ทรงพลังอยู่แล้วเมื่อรวมเข้ากับเด็คที่แข็งแกร่งจึงทำให้ความเก่งเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

                “26,731!”

                 “26,812!”

                 “26,093!”

                “พี่แทน!” ลินเสียงตื่นเมื่อเห็นแทนถูกดาร์กดูเอลเลอร์ยิงลูกธนูเข้าใส่ทำให้HP ของเขาลดลงอย่างรวดเร็ว

                “ไหนว่าโล่แกเจ๋งไง!” เอ็ดเวิร์ดตะโกนออกมาแต่ก่อนหน้านั้นเขาใช้น้ำยาฟื้นพลังให้แทนเรียบร้อยแล้ว

              “แสงแห่งนางฟ้า ปีกที่โผบิน...”ลินเริ่มร่ายเวทจากการ์ดเมจิกในมือ“ความสุขในดวงใจความอบอุ่นแห่งอ้อมกอดโปรดเมตาข้าผู้เปี่ยมรักพลังแสงศักดิ์สิทธิ์จงบังเกิดพร้อมปาฏิหาริย์ แสงจากทวยเทพจงสถิต...แองเจิ้ลลัลลาบาย!(Angel Lullaby)”

                เมื่อสิ้นเสียงพลังของเป้าหมายทั้ง 6 ที่อยู่ในรัศมีคาถาก็ถูกเพิ่มขึ้นทันที

               “+37375!”

              “+37,892!”

              “+37,872!”

              “+35,094!”

              “+320,712!”

              “+321,043!”

                อายะแทน เอ็ดเวิร์ด ราชินีกอบลิน ปารีสดาร์กดีไซน์เนอร์และตัวลินเองพลังฟื้นคืนมาส่วนหนึ่ง แต่มอนสเตอร์ที่อยู่ตรงหน้ายังเป็นภาระหนัก ทั้งฝูงแมนติคอร์และคลาวด์อีทเตอร์ที่กำลังรุมอายะอยู่คนเดียว

                “ทำอะไรสักอย่างสิแทน!” เอ็ดเวิร์ดตะโกนเสียงดังเมื่อเห็นอายะกำลังรับภาระหนัก “เจ้าบลานซ์ไม่อยู่นี่งานหนักจริงๆ” เขาว่า

                “อายะรอแป๊บ!” แทนตะโกนบอกก่อนจะเรียกใช้การ์ดอีกใบ

                “อีควิป!” แทนเรียกดาบคาตานะอีกใบออกมาทันที แต่ในตอนนั้นเองเขาถึงได้รู้ว่าในสนามมีบางอย่างหายไป...เรนหายไปจากที่นี่ตั้งแต่เมื่อไรไม่มีใครรู้

                “เรนไม่อยู่!” แทนตะโกนเสียงดัง

                “ห๊า!” เอ็ดเวิร์ดเสียงสูงพร้อมอ้าปากค้างเพราะเรนเป็นตัวสร้างความเสียหายหลักในตอนนี้เลยทีเดียว

                “พี่เรน...!”ลินเสียงตื่น

                “บ้าเอ้ยนี่มันอะไรกัน...” แทนพูดพร้อมกับวิ่งตรงไปช่วยอายะแต่ก่อนที่เขาจะไปที่นั่นเขาก็หิ้วบางอย่างติดมือไปด้วยบางอย่างที่น่าจะช่วยให้เขาผ่านสถานการณ์แบบนี้ไปได้

                “อีควิป...”อายะเรียกใช้การ์ดอีกใบขณะที่ปารีสดาร์กดีไซน์เนอร์กำลังผลิตชุดต่อไปการ์ดที่เธอเรียกใช้เป็นการ์ดดาบไรจินแต่ตอนนี้สิ่งที่เธอตั้งใจไว้ไม่ใช่การสร้างความเสียหายในตอนนี้อายะคิดถึงสิ่งที่จะเลวร้ายยิ่งกว่าตอนนี้

                เธอกลัวว่าคอมโบมังกรมิติในเด็คของแทนจะถูกใช้ออกมา...

                “ซังเคนโฮป...(SunkenHope)” หญิงสาวเรียกใช้สกิลที่เธอเพิ่งได้มาไม่นานมือซ้ายของเธออังไปที่สันดาบในมือ หลังจากนั้นดาบของเธอก็เปล่งประกายสีฟ้าเรืองๆส่วนแทนนั้นในตอนนี้เข้ามาอยู่แนวหน้าร่วมกับอายะแล้ว

                อายะพุ่งเข้าใส่ดาร์คดูเอลเลอร์ด้วยความเร็วสูงเธอวาดคมดาบฟันใส่กลางลำตัวของศัตรูตรงหน้า แต่ก่อนที่คมดาบจะสัมผัสร่างนั้นเสียงหญิงสาวก็เอ่ยออกมาเบาๆ

                “มังกรมิติไอเซนเกอร์...” อายะเอ่ยออกมาหลังจากนั้นการ์ด 2 ใบจากเด็คในมือของศัตรูก็หลุดออกจากเด็คแล้วสลายกลายเป็นประกายแสงเมื่ออายะเห็นภาพนั้นเธอก็ถอนหายใจเบาๆ พร้อมกับดาบในมือที่สลายไป

                เมื่ออายะจัดการกับการ์ดมังกรมิติไอเซนเกอร์ออกจากเดคได้2 ใบความน่ากลัวของคอมโบก็ลดน้อยลงมากในตอนนี้หน้าที่หลักของเธอคงจะเป็นการดึงความสนใจของมอนสเตอร์ฝูงใหญ่หญิงสาวหันมองไปที่แทนพร้อมกับหน้านิ่งๆของเธอต้องขยับเปลี่ยนมาเป็นขมวดคิ้วเมื่อเห็นภาพตรงหน้า มอนสเตอร์ 4 ตัวกำลังรุมไปที่แทนซึ่งมีดาบประกายแสงฮิคาริอยู่ในมือ

                “ทำอย่างนั้นได้ด้วยรึ...” อายะพูดออกมา และในขณะนั้นเองการ์ดใบต่อไปก็ถูกจั่วขึ้นมามันน่าจะเป็นการ์ดที่ทรงพลังที่สุดในสถานการณ์ที่เธอกำลังเผชิญอยู่...การ์ดแอเรีย

                “0…!”     “0…!”     “0…!”     “0…!”

                “กี๊! กิ๊ดกี๊!”

                “0…!”     “0…!”     “0…!”     “0…!”

                “เกี๊ยก! กิกี๊!”

                “0…!”     “0…!”     “0…!”     “0…!”

                 “กี๊.........!”

                แทนซึ่งกำลังสกัดฝูงมอนสเตอร์ด้วยตัวคนเดียวไม่ได้รับค่าความเสียหายใดๆจากการโจมตีด้วยคมเขี้ยวของฝูงแมนติคอร์และหมัดอันทรงพลังของคลาวด์อีทเตอร์แต่ทุกครั้งที่การโจมตีพุ่งเข้าใส่เขาจะมีเสียงร้องแหลมสูงดังออกมาเป็นระยะ

                แทนใช้กอบลินคิงส์ที่ไม่รับค่าความเสียหายทางกายภาพเป็นโล่ให้กับตัวเอง...

                “127,581!”          “58,821!”           

                 “128,623!”          “55,991!”

                 “124,893!”          “57,328!”

                 “127,817!”          “59,138!”

                เจ้ากอบลินที่ไม่รับค่าความเสียหายกายภาพแทงมีดใส่พวกที่โจมตีเข้ามาค่าความเสียหายที่เกิดจากมีดผุๆ ของมันนั้นอยู่ในหลักแสนส่วนแทนมองหาช่องว่างจากการโจมตีของศัตรูแล้วหาโอกาสฟันเข้าใส่เป็นระยะ

                “สมกับเป็นเจ้าแทนจริงๆ...มันทำไปได้...ไม่อายกอบลินเลยเรอะ” เอ็ดเวิร์ดพูดพร้อมส่ายหน้าไปมา

                “แอเรีย...” เสียงหญิงสาวเรียกใช้การ์ดแอเรียของเธออายะเรียกใช้การ์ดแอเรียที่เธอได้มาจากการจัดการพวกที่คิดจะมาแย่งเครื่องยนต์ยานบินของพวกเธอที่หน้าวิหารแห่งการเปลี่ยนแปลงในเมืองดัสวัลเลย์  แอเรียระดับ C ผาหินมูนิตัสการ์ดแอเรียซึ่งในขณะนี้ปรากฏออกมาในรูปแบบอวตาร

                เมื่อสิ้นเสียงของอายะร่างของเธอขยายใหญ่ขึ้นเกือบ3 เท่าเส้นผมสีดำกลับกลายเป็นเปลวเพลิงสีน้ำเงินลุกไหม้ร่างของเธอมีเกราะหินเคลือบไปบนผิวหนังแต่ใบหน้ายังคงเป็นเช่นเดิมข้อมือและข้อเท้ามีเพลิงลุกไหม้ดั่งกำไลแห่งอัคคี แขนเพิ่มมาจากปกติจนมีถึง 4ข้าง ส่วนชุดราตรที่เธอสวมสาด้วยสกิลของปารีสดาร์กดีไซน์เนอร์นั้นยังคงอยู่เช่นเดิมเพียงแต่ขยายขนาดออกเท่านั้น

                “อีควิป อีควิป...” อายะเรียกใช้ดาบอ้อมกอดปริศนาคาคุฟุชิกิระดับ9 ดาว ตามด้วยดาบฮิริวระดับ 15 ดาวที่ต้องทิ้งการ์ดในมือทั้งหมดเพื่อเรียกใช้

                “มุเมียว...มุเมียว...” อายะเรียกใช้สกิลของเธอออกมา2 ครั้งติดกันมันคือสกิลที่จะสร้างดาบจากพลังจิตของเธอ และดาบทั้ง 2 เล่มก็ปรากฏอยู่ในมือ2 ข้างของร่างอวตารที่เธอครอบครอง ทำให้เป็นอสูรที่มีดาบทั้ง4 ในกำมือ

                “ราเซ็น...” สกิลเรียกพลังจากอสูรแห่งดาบถูกเรียกใช้งานก่อนที่การโจมตีอันรุนแรงจะถูกใช้เข้าใส่ดาร์กดูเอลเลอร์

                “ฮิริว!” อายะเรียกใช้สกิลที่ติดมากับดาบมังกรฮิริวที่จะทำให้เธอพุ่งเข้าโจมตีด้วยอาวุธที่อยู่ในมือทั้งหมดนับสิบครั้งซึ่งปกติก็มีความรุนแรงมากอยู่แล้ว แต่ในขณะนี้อายะในร่างอวตารถือดาบอยู่ถึง 4เล่ม นั่นก็คือดาบคาคุฟุชิกิ ดาบฮิริวและดาบที่สร้างจากพลังสกิลของทักษะมุเมียวที่ก่อเป็นรูปดาบขึ้นมา

                การโจมตีที่เกิดขึ้นจึงรวดเร็วรุนแรง และแทบจะนับครั้งไม่ถ้วน...

        “78,335!”    “56,794!” “138,213!”     “34,558!”    “34,986!”                    “78,954!” “56,210!” “138,894!”        “34,572!”    “34,981!”                         “57,043!”    “78,367!” “218,904!”     “34,124!”  “34,093!”

        “78,289!”    “55,093!” “128,931!”     “34,324!”    “34,619!”                    “77,098!”  “56,118!”                      “34,344!”    “34,235!” “99,085!”            “78,209!”    “57,032!” “130,312!”     “34,582!”  “34,094!”

        “56,033!”    “78,290!” “247,892!”     “34,438!”    “35,779!”                    “77,093!” “53,932!” “125,723!”

                ค่าความเสียหายที่เกิดขึ้นรวดเร็วรุนแรง และต่อเนื่อง อสูรแห่งดาบปรากฏกายออกมาถึง 3 ชนิดเจ้าคลาวด์อีทเตอร์ชะงักไปทันที มุนทรุดตัวลงกับพื้นซึ่งแปลว่าพลังเหลืออยู่ไม่มากนักเจ้ามอนสเตอร์ผู้ใช้เด็คของแทนฟุบอยู่ตรงหน้า

                แต่คมดาบทั้ง 4 ของอายะในขณะนี้นั้นไร้ความปราณี...

                เธอฟาดฟันต่อเนื่องโดยไม่สนใจสิ่งอื่นใดเธอกระหน่ำฟันศัตรูตรงหน้าไม่ยั้ง ค่าความเสียหายปรากฏขึ้นไม่หยุด

                “ขอโทษด้วยนะ...แต่คงปล่อยนายไว้ไม่ได้” เสียงอายะดังขึ้นเบาๆ จนไม่มีใครได้ยินแต่ถ้าจะมีก็คงเป็นเจ้าดาร์กดูเอลเลอร์ที่ยังทรุดตัวลงนั่งก่อนจะพยายามเรียกใช้สกิลของตัวเอง

                “ดีวิลฟอร์ม!(Devil Form)” เจ้ามอนสเตอร์ที่อายะกำลังฟันใส่เรียกใช้สกิลออกมาพลังอันรุนแรงถูกส่งออกมารอบตัวของเจ้ามอนสเตอร์ตัวนั้น รอบตัวของดูเอลเลอร์แห่งความมืดเป็นทรงกลมสีดำที่ก่อตัวขึ้นอายะในร่างอวตารถูกผลักออกมาด้วยพลังงานบางอย่างและไม่กี่วินาทีถัดมาวัตถุทรงกลมที่ล้อมรอบเจ้าปีศาจตนนั้นไว้ก็ถูกทำลายจากด้านในรอยแตกปรากฏขึ้นพร้อมกับท่อนแขนสีดำและเพลิงสีดำที่ลุกไหม้แขนที่ว่าหลังจากนั้นทรงกลมที่ห่อหุ้มพลังงานอันแข็งแกร่งก็แตกสลายไปต่อหน้าอายะการแตกสลายนั้นเกิดขึ้นพร้อมกับเสียงประกาศจากระบบที่ดังออกมา

                กรังเด้โดมิตัสดาร์กดูเอลเลอร์กลับสู่ร่างที่แท้จริง กรังเด้โดมิตัส ดาร์กเอ็มเพอเรอร์ เลเวล 275 ปรากฏตัว...

                “Soooo…bad…So…sad…! ท่าจะแย่แน่ครับกิลด์นี้!เอ่อ...กิลด์น้องใหม่ผู้เป็นเจ้าของยานระดับโกลด์และซิลเวอร์ครับอ้อ! ไอเซนเกอร์ครับผม!” เสียงพิธีกรรายงานสถานการณ์ที่เกิดขึ้นให้ทุกคนได้ยินเขาเรียกชื่อพวกแทนถูกเมื่ออ่านข้อมูลที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าจอของเขา

                “นี่น่าจะเป็นฉากสุดท้ายที่เราจะได้เห็นน้องใหม่มาวาดลวดลายเสียละมั้งคะเนี่ยปีเตอร์หวังว่าถ้าจบการแข่งนี้แล้วการแข่งครั้งหน้าพวกเขาจะรวบรวมคนให้ได้มากกว่านี้แล้วมาร่วมกับเราอีกนะคะ” เสียงพิธีกรหญิงรายงานตามมา

                “ฉากสุดท้ายบ้านเธอเด้! ปากไม่เป็นมงคลเลยแม่คู้ณ! แล้วเจ้าพิธีกรชาย...จะมาแซ็ด...มาแบ็ด..อาร๊าย!ยังไม่ตายนะเว้ย!” แทนหันไปตะโกนว่าพวกพิธีกรทั้งๆที่ไม่มีทางที่พวกนั้นจะได้ยิน

                “อายะ!” เขาตะโกนเรียกนักดาบสาวประจำกิลด์ก่อนที่เจ้าปีศาจระดับเลเวล275 จะปรากฏตัวออกมา “จัดการอีกตัวหนึ่งก่อน!”เขาบอกให้อายะหันไปจัดการคลาวด์อีทเตอร์ที่ตอนนี้พลังชีวิตท่าจะลดลงไปมากแล้วเสียก่อน

                “ได้...”หญิงสาวที่อยู่ในร่างอวตารตอบกลับมา

                อายะพุ่งเข้าใส่คลาวด์อีทเตอร์ที่กำลังโจมตีแทนอยู่ในขณะนั้นกอบลินควีนก็ร่ายเวทโจมตีใส่รูโดร่าแมนติคอร์ค่าความเสียหายที่เกิดขึ้นรวมกับค่าความเสียหายที่อายะสร้างไว้ก่อนหน้านี้ทำให้มันสลสายไปในที่สุดในตอนนี้ศัตรูตรงหน้าเหลือคลาวด์อีทเตอร์ รูโดร่าแมนติคอร์คัลโดร่าแมนติคอร์...และดาร์กเอ็มเพอร์เรอร์ที่กำลังจะปรากฏตัวออกมา

                “บ้าเอ้ย...ต้องใช้ไทม์ออฟอินโนว่าตอนนี้รึนี่” แทนพูดออกมาอย่างไม่พอใจ เขากำลังตัดสินใจที่จะใช้สกิลซึ่งอาจจะพลิกสถานการณ์ตรงหน้าได้ทันทีแต่ก็จะมีผลทำให้หากเกิดการต่อสู้กับเพลเยอร์ระดับสูงในเวลาถัดไปเขาจะเหลือเวลาในการใช้สกิลนี้น้อยลงซึ่งหากคู่ต่อสู้เป็นระดับสูงจะทำให้แทนมีโอกาสชนะน้อยลงมาก

                “แอเรีย!” เสียงหญิงสาวดังมากจากทางแนวหลัง เสียงที่ว่าทำให้แทนที่กำลังจะตัดสินใจใช้สกิลไทมออฟอินโนวาชะงักไปทันทีเขารีบหันไปมองทางด้านหลังทันทีภาพที่แทนเห็นอยู่ที่นั่นทำให้เขาคิดว่าอาจจะยังไม่ถึงเวลาที่ต้องใช้สกิลที่ว่ามอนสเตอร์ตนหนึ่งปรากฏกายอยู่ด้านหน้าลิน...ซัมมอนแห่งการ์ดแอเรียโอเอซิสถูกเรียกใช้

                มอนสเตอร์ผู้มีร่างกายคล้ายมนุษย์มัจฉาสูงราว3 เมตรถูกเรียกออกมาร่างกายนั้นมีสีฟ้าอ่อนอมเขียว ดวงตาสีเหลืองรียาว จมูกแบนราบปากกว้างและคางแหลมมือและเท้ามีนิ้วข้างละ 3 นิ้วนิ้วที่ว่านั้นเชื่อมต่อกันด้วยพังผืดบาง ทั่วตัวเต็มไปด้วยเกล็ดด้านหลังมีครีบขนาดใหญ่ 3 แนวจากหัวจรดเอวและขาทั้ง 2ข้าง

                “อันเดอร์ ดิ โอเชียน!(Under the Ocean)” เจ้าสัตว์ประหลาดที่ถูกลินเรียกออกมาชูคทาที่เป็นปะการังขึ้นเหนือหัวแล้วเปล่งเสียงหลังจากสิ้นเสียงเรียกใช้ วัตถุทรงกลมขนาดใหญ่ก็ล้อมรอบการต่อสู้ มวลน้ำถูกเรียกออกมาจนเต็มพื้นที่ในตอนนี้ทุกคนราวกับอยู่ใต้ท้องน้ำ ในขณะที่พวกศัตรูเองก็ไม่ต่างกันมันอยู่ใต้น้ำเช่นเดียวกับพวกของแทนแต่แตกต่างกันตรงผู้ที่อยู่ในปาร์ตี้เดียวกับลินซึ่งเป็นคนเรียกใช้ซัมมอนตนนี้สามารถเคลื่อนตัวได้อย่างอิสระในขณะที่ฝ่ายตรงข้ามเคลื่อนตัวได้อย่างยากลำบาก

                “ลุยเลยค่ะทุกคน! ตอนนี้พลังของทุกคนจะต่อยๆ เพิ่มขึ้นเรื่อยๆแต่พวกศัตรูนั่นจะต้องเคลื่อนไหวช้าลงค่า!” ลินที่เป็นผู้เรียกลูซาเรียออกมาตะโกนบอกคนอื่นๆ...

                ลูซาเรีย โอเชียนบีลิฟเวอร์…