The Lord Of The Battlefield (จบบริบูรณ์)

        บทที่56 หน่อยนะ

        [ดริ้ง]

        [โฮสต์ได้รับภารกิจเรียนรู้วิชาขับขี่(C)ขึ้นไป]

        [ระยะเวลาภารกิจก่อน6โมงเช้าพรุ่งนี้]

        [บทลงโทษเมื่อภารกิจล้มเหลวขับหุ่นยนต์ไม่ได้ตลอดชีวิต]

        [รางวัลเมื่อภารกิจสำเร็จกระดานภารกิจ]

        เทวาได้ยินเสียงของระบบก็ชะงักไปก่อนที่จะพูดกับระบบว่า

        ‘ระบบออกภารกิจแบบนี้ไม่หมายความว่าให้ตรูไปอัดเจ้าอาจารย์โง่นั่นใช่ไหม?’

        [นั่นก็แล้วแต่มุมมองของโฮสต์ถึงอย่างไรก็ตามภารกิจต่างๆนั้นล้วนแต่ส่งผลดีต่อโฮสต์ทั้งนั้น]

        ‘แล้วกระดานภารกิจคืออะไร?’

        [กระดานภารกิจคือรายการภารกิจที่โฮสต์สามารถทำได้ในแต่ละวันโดยโฮสต์สามารถทำหรือไม่ทำก็ได้]

        ‘หมายความว่าต่อไปฉันจะไม่ต้องเซอร์ไพรส์กับภารกิจของแกใช่ไหม’

        [ภารกิจในกระดานภารกิจนั้นเป็นภารกิจย่อยเท่านั้นถึงอย่างไรก็ตามโฮสต์ไม่สามารถหลีกเลี่ยงภารกิจที่ออกโดยระบบได้โดยตรง]

        เทวาเงียบไปเล็กน้อยก่อนจะแสยะยิ้ม

        ‘ก็ได้ถึงอย่างไรฉันก็อยากจะอัดเจ้าโง่นี่เหมือนกันถือว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวได้ทั้งอัดคนได้ทั้งของรางวัล’

        เทวากลับห้องของตนเองไปเตรียมตัวเขาใช้เวลาไปกว่าสี่ชั่วโมงในการทำขนมหวานจำนวนมากให้กับคาเรน มันก็ถือเป็นครั้งแรกที่เขาทำขนมแต่ด้วยทักษะทำอาหารทำให้เขาสามารถทำขนมได้อย่างคล่องแคล่วขนมที่เขาทำก็อย่างพวกเค้ก คุกกี้ พายอะไรทำนองนั้น

        คาเรนดูเหมือนจะชอบมากจึงได้มานั่งดูเขาทำขนมด้วยตาแวววาว

        เธอในตอนนี้เหมือนกับลูกหมาที่กำลังรออาหารโปรดก็ไม่ปาน

        ดูไปแล้วก็น่ารักไม่ใช่น้อย

        เทวาทำทุกอย่างเสร็จก็ออกจากห้องของตนเองไปเวลาก็เริ่มมืดแล้วเขาไปยังจุดลับที่กล้องวงจรปิดไม่เห็นปลดผนึกพลังของตนเองทั้งหมดออกเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการปฏิบัติการเขาสวมใส่ชุดฮู้ดสีดำปกปิดตนเองแล้วใส่หน้ากากตลกๆใบหนึ่ง

        เทวาใช้พลังจิตค้นหาที่อยู่ของอาจารย์แอสโฮลแม้ว่าสิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่จะใช้วัสดุจากโลหะYเพื่อป้องกันทักษะจากพลังจิตในระดับหนึ่งแต่ก็ไม่หนาแน่นเท่ากับในคุกมืดดังนั้นเทวาสามารถใช้งานพลังจิตได้อยู่หลายส่วนเมื่อพบเป้าหมายเขาก็ใช้ทักษะลอบเร้นทีได้จากนักฆ่าในคุกมืดชั้น10หายตัวไปพร้อมกับเทเลพอต

        แอสโฮลนั้นไม่ได้อยู่ห้องของตนเองแต่อยู่ที่ห้องอาหารห้องอาหารนั้นเป็นชั้นสองของโรงอาหารของโรงเรียนที่แห่งนี้จะใช้สำหรับบรรดาอาจารย์ มันค่อนข้างหรูและมีอาหารมากมายรวมทั้งเครื่องดื่มด้วยในเรื่องของเครื่องดื่มแอลกอฮอร์นั้นโรงเรียนห้ามอย่างเด็ดขาดไม่ให้ทั้งอาจารย์และนักเรียนดื่มยกเว้นวันหยุด

        เพื่อไม่ให้ประสาทของอาจารย์ตึงเกินไปดังนั้นจึงงดเว้นให้ดื่มได้ในวันหยุดนั่นเอง

        ในห้องอาหารนั้นมีแอสโฮลกับอเล็กซ์นั่งอยู่ในมุมส่วนตัว

        “เป็นยังไงบ้างครับผลงานของผมวันนี้เจ้าเด็กนั่นเสียหน้าต่อเพื่อนักเรียนมากและอีกไม่นานมันก็จะสอบตกวิชาขับขี่อีกด้วย”แอสโฮลยิ้มประจบอเล็กซ์

        การที่อเล็กซ์มายังส่วนของห้องอาหารของอาจารย์ได้นั้นก็เพราะบารมีของพ่อแม้ว่าจะมีกฎห้ามนักเรียนไม่ให้ขึ้นมาก็ตามแต่ใครจะเอาผิดอเล็กซ์ได้ล่ะ

        อเล็กซ์ที่เห็นรอยยิ้มประจบของแอสโฮลก็นึกเหยียดหยามในใจแต่ใบหน้าก็ยังยิ้มเล็กๆให้สำหรับอเล็กซ์นั้นแอสโฮลก็เป็นแค่ขี้ข้าที่คอบรับใช้เขาเท่านั้นดังนั้นเขาจึงไม่ได้มีความรู้สึกอะไรให้กับเป็นพิเศษ แต่เพราะว่ายังใช้งานได้ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ทำตัวไม่ดีกับแอสโฮล

        “ดีมากฉันจะบอกพ่อให้ว่าแกทำงานได้ดี”

        “ขอบคุณมากครับคุณอเล็กซ์”แอสโฮลยิ้ม

        ในใจของแอสโฮลนั้นก็ไม่ได้รู้สึกดีกับอเล็กซ์แต่เพราะพ่อของอเล็กซ์นั้นเป็นรองผู้อำนวยการและมีอำนาจมากในกองทัพดังนั้นเขาจึงได้เข้าหาอเล็กซ์เพื่อจะได้ผ่านทางไปยังพ่อของเด็กหนุ่มตัวอเล็กซ์เองนั้นก็ดีมาก เขามีพรสวรรค์มาแต่เกิดและเก่งในทุกด้านภายภาคหน้าคงได้เป็นใหญ่เป็นโตดังนั้นแอสโฮลคิดว่าไม่เสียหายที่จะยืนข้างอเล็กซ์ตั้งแต่เนิ่นๆ

        ดังนั้นด้วยเหตุผลทั้งหมดเขาจึงทำเรื่องสกปรกเล็กๆน้อยๆให้กับอเล็กซ์เพื่อให้อเล็กซ์มองว่าเขามีประโยชน์

        “ฮ่าๆทีนี้ฉันรอดูว่าแกจะทำยังไงต่อไปบังอาจมายุ่งกับอายาเนะดีนัก”อเล็กซ์ยิ้มกริ่มและพิงโซฟาอย่างสบายอารมณ์

        เขากำลังนึกถึงหน้าของเทวาที่ต้องได้รับความทุกข์ในวิชาขับขี่ขั้นมาก็รู้สึกสะใจ

        สำหรับสิ่งที่เขาทำนั้นเพราะเขาเกลียดเทวาในวันอาทิตย์ที่ผ่านมานั้นเขาได้รับรายงานจากคนรับใช้ที่มาบอกว่าเทวากับอายาเนะทำอาหารด้วยกันเขายังได้เปิดดูทีวีและเมื่อเห็นภาพนั้นที่เทวากับอายาเนะทำอาหารด้วยกันอย่างสนุกสนานเขาถึงกับแค้นเคืองจนอยากจะฆ่าเทวาทิ้ง

        สำหรับเขาแล้วอายาเนะคือหญิงสาวในฝันเธอเยือกเย็น สง่างามและสูงส่ง มันทำให้เขาอยากจะพิชิตเธออย่างมากเขาที่มีผู้หญิงนับไม่ถ้วนเรียงแถวมาให้เขาเลือกนั้นเขาไม่สนใจผู้หญิงหนึ่งเดียวที่เขาสนใจคืออายาเนะ เขามีทั้งหมดแล้วฐานะความสามารถยังขาดแต่หญิงสาว

        อายาเนะถือเป็นถ้วยรางวัลที่ยอดเยี่ยมที่สุดสำหรับเขา

        เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาสยบเธอได้มันจะทำให้เขาสมบูรณ์แบบ

        น่าเสียดายก็ตรงที่เธอไม่ได้สนิทกับเขามากนักและค่อนข้างวางตัวไม่ใกล้ชิดกับเขาจนเกินไปแต่เขารอได้เขาจะรออย่างอดทน ผู้หญิงนั้นไม่ยากหรอกขอแค่ค่อยๆเข้าใกล้ให้ความสำคัญและทำให้เธอรู้ว่าขาดเขาไปไม่ได้ แค่นี้ผู้หญิงก็จะตกเป็นของเขาแล้ว

        อเล็กซ์มั่นใจในตนเองอย่างมากจึงมองอายาเนะเป็นผู้หญิงของเขาไปแล้ว

        แต่เมื่อเทวาเข้ามาทุกอย่างก็เริ่มไม่แน่นอน

        รอยยิ้มของอายาเนะที่เขาเห็นนั้นมันทำให้เขาเห็นถึงภัยคุกคามดังนั้นเขาจึงต้องเริ่มกำจัดเทวาตั้งแต่เนิ่นๆ

        “คุณหนูอายาเนะนั้นฐานะสูงส่งไม่มีทางจะมาสนใจกากเดนเป็นเจ้านั่นหรอกครับยิ่งถ้าเจ้านี่สอบตกเธอคงจะไม่เหลียวมองมันอีกแน่นอนอีกอย่างมันมีอะไรที่สู้คุนอเล็กซ์ได้มันไม่ทางเทียบคุณอเล็กซ์ได้เลยแม้สักทางเดียว”แอสโฮลกล่าวยิ้มประจบประแจง

        “ฮึ นั่นมันแน่นอนอยู่แล้ว”อเล็กซ์แสยะยิ้ม

        ‘ไม่เป็นไรถึงแกจะรอดมาได้ในคราวที่แล้วแต่ครั้งนี้ฉันจะค่อยๆเล่นแกแล้วแกจะได้สำเหนียกว่าไม่ควรยุ่งย่ามเรื่องเหล่านี้’อเล็กซ์ยิ้มเย็นๆในใจ

        ทั้งสองพูดคุยอยู่สักพักก่อนที่แอสโฮลจะแยกตัวออกไป

        เขาเดินกลับห้องของตนเองโดยไม่รู้เลยว่ามีเงาๆหนึ่งกำลังแอบตามเขาอยู่อย่างเงียบๆ

        แน่นอนว่าทุกอย่างที่ทั้งสองพูดคุยกันนั้นเทวาได้ยินเต็มสองรูหู

        ‘นี่ตูงานเข้าเรื่องผู้หญิงอีกเหรอฟะคราวที่แล้วก็เรื่องของซายูริจนลามไปถล่มตระกูลยางามิ คราวนี้ก็อายาเนะแต่ไม่เป็นไร บิดากล้ารักกล้าฝ่าฟันอุปสรรคฮาเร็มของตรูไม่มีทางล่มได้หรอกเฟ้ยต่อให้แกทำอะไรก็ตาม ฮี่ๆๆๆ’เทวาแสยะยิ้ม

        แต่รอยยิ้มก็ชะงักเมื่อนึกถึงแมวตัวน้อยที่อยู่ที่ห้องของเขา

        ‘ตรูลืมเรื่องคาเรนไปได้ไงฟะดูท่าแม่นั่นจะกัดไม่ปล่อย เธอจะมีปัญหากับฮาเร็มของฉันไหม อ้ากกกก เครียดเว้ย! ช่างมันเอาเรื่องตรงหน้าก่อน’

        เทวาตามติดแอสโฮลราวกับเงาตามตัวด้วยทักษะลอบเร้นชั้นยอดทำให้เขาสามารถหลบเลี่ยงหูตาของคนอื่นๆได้อย่างง่ายดายเขาตามอีกฝ่ายจนมาถึงบ้านพักอาจารย์มันเป็นบ้านเดี่ยวที่หลังไม่ใหญ่นักแต่มีพื้นที่ส่วนตัวให้ใช้สอยพอสมควร

        แอสโฮลเดินเข้าบ้านไปและจากนั้นเขาก็เห็นเงาวูบ

        ปึก!

        เขาสลบเหมือดทันที

        ร่างของเทวาจ้องมองอีกฝ่ายด้วยแววตาเย็นเฉียบ

        แอสโฮลที่สลบไปนั้นค่อยๆรู้สึกตัวและลืมตาขึ้นมาก่อนที่เขาจะพบว่าตนเองนั้นถูกขึงด้วยโซ่อยู่ในห้องนอนของตนเองร่างของเขาเปลือยเปล่าล้อนจ้อน เขารู้สึกแตกตื่นอย่างมากที่เห็นตนเองอยู่ในสภาพนี้ก่อนที่เขาจะหันไปรอบๆและเห็นร่างในชุดดำที่ปกปิดทุกส่วนของร่างกายยกเว้นตรงใบหน้าที่มีหน้ากากตลกๆสวมอยู่

        หน้ากากนั้นเป็นใบหน้าของคนๆหนึ่งวัยกลางคนหน้าบานคิ้วเข้มและชอบทำหน้าบึ้งแบบโง่ๆ

        แต่แอสโฮลที่อยู่ในสถานการณ์แบบนี้กลับไม่รู้สึกตลกกับหน้ากากใบนี้เลย

        “อื้อๆ!”แอสโฮลพยายามตะโกนแต่ก็พบว่าปากของตนเองถูกปิดอยู่

        มันไม่ได้ถูกบิดด้วยผ้าหรือเทปแต่ริมฝีปากของเขาถูกทาไว้ด้วยกาวร้อน!

        แอสโฮลกลัวยอย่างมากกับเหตุการณ์นี้เหงื่อของเขาออกเต็มแผ่นหลัง เวลานั้นเขาเห็นร่างในชุดดำเดินเข้ามาหาเขาอย่างช้าๆมันทำให้เขากดดันอย่างมากแต่ทำอะไรไม่ได้ ดิ้นก็ไม่หลุกปากก็พูดไม่ได้เรียกได้ว่าเขาไม่มีสิทธิ์หลบหนีเลย

        เทวาที่เห็นสภาพของอีกฝ่ายก็รู้สึกพอใจอย่างมาก

        จากนั้นเขาก็เดินเข้าประชิดร่างของอีกฝ่ายก่อนจะจิกผมของอีกฝ่ายดึ่งขึ้นมาอย่างแรง

        แววตาใต้หน้ากากเย็นเฉียบจ้องมองอีกฝ่าย

        “คิๆๆๆแกโชคร้ายแล้วที่ได้เจอฉัน วันนี้ของพวกเรายาวนานนักฮี่ๆๆๆ”เทวาดัดเสียงให้แหลมและเปล่งเสียงโรคขิตออกมาจนแอสโฮลตัวสั่น

        จิตสังหารของเทวาอบอวลในห้องจนห้องเริ่มเย็นขึ้นแอสโฮลเดิมเป็นพวกขี้ขลาดที่เก่งแต่รังแกคนอ่อนแออยู่แล้วเมื่อสัมผัสถึงจิตสังหารของเทวาก็ยิ่งขลาดกลัวไปใหญ่

        เวลานั้นเทวาดึงดาบธรรมดาๆที่หาได้ทั่วไปออกมาเล่มหนึ่ง

        แอสโฮลที่เห็นก็ยิ่งตัวสั่นเข้าไปใหญ่แววตาเริ่มมีน้ำตาและแฝงแววอ้อนวอนขอร้องให้กับเทวาแต่เทวาไม่สนใจ

        “แกชอบสาวๆใช่ไหมดังนั้นนี่คือรางวัล”

        ฉับ! ฉูดดดดด

        “อือออออออ”แอสโฮลร้องออกมาแต่ไม่มีเสียง

        ความเจ็บปวดแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายนั่นก็เพราะว่าอวัยวะเพศของเขาถูกเทวาตัดขาดไปแล้วนั้นเอง

        “เล็กนิดเดียวยังไม่หน้ามีนิสัยลามกอีกนะแกคึๆๆๆ”เทวาเหยียบอวัยวะเพศของแอสโฮลจนแหลกละเอียด

        แอสโฮลเจ็บปวดอย่างมากจนน้ำตาไหลอาบแก้มแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

        “อย่าห่วงเวลายังอีกนาน คึๆๆๆ”

        จากนั้นเทวาก็จับดาบเล็งไปที่ร่างของแอสโฮลด้วยท่าทางสงบนิ่ง

        แอสโฮลยิ่งตัวสั่นกลัวอย่างหวาดผวาเขาเห็นเงามรณะคืบคลานเข้ามา ความเย็นเฉียบของห้องลดลงจนหนาวสั่นแต่เหงื่อของเขากลับไหลอาบท่วมร่างมันปะปนกับเลือดของเขายิ่งทำให้สภาพของเขาดูน่าทุเรศ

        ทันใดนั้น

        ฉับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

        เกิดเงาดาบขึ้นอย่างฉับพลัน

        เมื่อดาบหยุดลงก็เห็นคราบเลือดติดอยู่ที่ตัวดาบแต่เทวาก็สะบัดดาบเพื่อสะบัดคราบเลือดออกไปเวลานั้นร่างที่ปกติของแอสโฮลก็เกิดรอยเลือดขึ้นทั่วร่างของเขามันเป็นแผลเฉี่ยวๆเท่านั้นไม่ได้สาหัสเลยแต่มีแผลอยู่ทั่วร่างของเขามันจึงทำให้เลือดของเขาออกมามากเป็นพิเศษ

        เทวาหัวเราะสนุกสนานก่อนจะใช้พลังจิตรักษาแอสโฮลจนหายเป็นปกติจากนั้นก็หันดาบจนเกิดเป็นเงาดาบอีกครั้ง

        กระบวนการนี้วนเวียนจนแอสโฮลแทบจะเป็นบ้าตาย

        “อย่าห่วงแกไม่ตายหรอก คึๆๆๆ”

        เทวาแสยะยิ้ม

        รุ่งเช้าแอสโฮลสะดุ้งขึ้นมาจากเตียงเขาเหงื่อออกมาเต็มร่างก่อนจะคลำดูตามร่างของตนเองก็พบว่าร่างของเขาปกติดีเขารู้สึกโล่งใจและคิดว่าเป็นแค่ฝันร้ายแต่แม้จะเป็นฝันร้ายมันก็น่ากลัวอย่างมากมันเหมือนจริงสุดๆจนเขาถึงกับหวาดผวา เขารีบลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะพบสิ่งผิดปกติ

        เขาคลำดูก่อนจะหน้าซีดเพราะเขาพบว่าอวัยวะเพศของตนเองหายไป

        “มะมะ มะ ไม่มี...มันหายไป...”เสียงของเขาสั่นเครือ

        มันหมายความว่าต่อจากนี้ไปเขาจะกลายเป็นชายก็ไม่ใช่หญิงก็ไม่เชิงเขาจะไม่สามารถสนุกกับหญิงสาวได้อีกต่อไปมันทำให้เขารู้สึกสิ้นหวังอย่างมากเมื่อรู้ว่าตนเองประสบกับอะไร

        ทันใดสายตาของเขาจะไปเห็นบางสิ่งบนกำแพง

        มันเป็นข้อความบางอย่างที่แอสโฮลอ่านแล้วก็หน้าซีดเผือด

        แล้วเจอกันใหม่จากหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ

..............................................................