[จบ] รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 170 น่าเสียดาย น่าเสียดาย น่าเสียดายยิ่ง!

บทที่ 170 น่าเสียดาย น่าเสียดาย น่าเสียดายยิ่ง!ลางมงคลจุติจากฟากฟ้า มหาเต๋าส่งคำอวยพร!ทั้งแดนบูรพาทิศต่างมองเห็นลางมงคลนี้กันทั้งสิ้น และทั้งแดนบูรพาทิศล้วนได้ยินดนตรีศักดิ์สิทธิ์มหาเต๋า!“ข้าต้องไปบอกท่านอาจารย์ปู่!”อันหลานเสวี่ยได้สติจากความตะลึงงัน...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

ปลดล็อคตอนต่อไปโดยอัตโนมัติ

เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ

ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

ตอนก่อนหน้า บทที่ 171 ฟังไม่เข้าใจ ข้ารู้แต่เพียงข้าฝึกฝนได้แล้ว! อ่านต่อ