ชาญเด้งตัวลุกพรวดพราดขยับเท้าพ้นขอบเตียงยางพาราหนานุ่มใหญ่พยายามประคองสะโพกดึงกางเกงเลขึ้นมาคาดสะเอวสอบอย่างกระตือรือร้นและร้อนรน ชาญเอื้อมมือกวาดฝ่ามือใหญ่ไปทางหลังตู้เสื้อผ้าไม้สักเก่า ลูบคลำสะกิดคว้าดึงท่อเหล็กชะแลงสั้นขนาดความยาวหนึ่งฟุตเศษที่ปลายแหลมงอเหลี่ยมคมสำหรับใช้แงะบล็อกคอนกรีต ชาญบีบกระชับท่อนเหล็กเย็นเฉียบหนักอึ้งไว้ในอุ้งมือหยาบกร้านปูน แววตาคมกริบของอดีตช่างหัวหน้างานฉายแววดุดันฉุนเฉียวและน่ากลัว ชาญก้าวฝีเท้าย่องเท้าลงบันไดไม้สักทองที่ยังส่งกลิ่นน้ำมันชโลมอย่างกริบเงียบที่สุด ค่อยๆ สืบเท้าก้าวสั้นลงไปเพื่อไม่ให้มีแรงสะเทือนส่งเสียงดังเตือนภัยรบกวนความมืด ชาญก้าวฝีเท้าเร่งดิ่งพุ่งตรงไปยังบานประตูเลื่อนกระจกห้องเก็บสวนชั้นล่าง ชาญเอื้อมมือปลดสลักล็อคและกระชากประตูเลื่อนอลูมิเนียมออกเสียงดังปัง! พุ่งร่างใหญ่หนาก้าวพรวดออกสู่ลานปูนภายนอกบ้านเดี่ยวเพื่อหมายใจจะจับกุมตัวคนร้ายข่มขู่ที่กำลังลอบสะเดาะกลอนเหล็กให้คาหนังคาเขาคาตา ชาญสับฝีเท้าเร็วตรงไปสำรวจพุ่มไม้ประดับริมแนวรั้วเหล็ก ใช้ปลายงอเหล็กชะแลงเขี่ยสำรวจกอหญ้าแห้งเพื่อค้นหาวัตถุพยานแปลกปลอม ร่างกายของเขาร้อนระอุเต็มไปด้วยสัญชาตญาณของการป้องปัดภัยคุกคามครอบครัวของลูกชาย
ทว่า... สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของเขามีเพียงความว่างเปล่าเย็นเยือกเงียบงันสลัวร่าของสายหมอกเช้า แสงแดดสีส้มหม่นทอเงาอ่อนๆ สาดกระทบฝุ่นปูนสระบุรีที่ลอยจับค้างบนยอดสนามหญ้า ลมหนาวพัดกวัดแกว่งยอดกิ่งมะม่วงส่งเสียงซู่ซ่าปนเสียงร้องหวีดหวิวของนกกระจอก ชายสวมหมวกคลุมหัวจอมลักลอบไขสะเดาะกลอนเมื่อครู่ได้สลายร่างหายตัวไปอย่างรวดเร็วไร้ร่องรอยทิ้งไว้เพียงหลักฐานรอยขีดขูดถลอกปูนขาวบนขอบแกนสลักไม้ประตูหลังบ้านเดี่ยวอย่างมีพิรุธ ชาญก้มลงกวาดสายตาสำรวจมองคราบเศษดินแห้งปูนผสมที่เลอะพื้นปูนหยาบข้างสนามหญ้า ชาญวิเคราะห์ประเมินทันทีว่าไอ้ยามโฉมเริ่มลอบทดสอบกลอนล็อกประตูระบบรักษาความปลอดภัย แอบบุกรุกมาลองทดสอบความแน่นหนาเพื่อเตรียมลอบเข้ามาทำร้ายแบล็คเมล์บีบบาปสองคนผัวชู้กับแก้มสะใภ้ในวันเดดไลน์ทวงเงินสดก้อนหน้านี้ให้จนตรอกไร้ทางเลือกหนีพ้น
ชาญก้าวฝีเท้าเดินกลับเข้ามาภายในบ้านปูนทึบ ล็อคระบบประตูกระจกกลอนทองเหลืองแน่นหนาถึงสามชั้น ก่อนจะเดินสลัวก้าวเร็วเข้าครัวปูนใหม่เพื่อค้นหาขวัญกำลังใจ ชาญพบสะใภ้แก้มยืนสั่นระริกหน้าซีดเซียวรอคอยอยู่ข้างเตาแก๊สด้วยใบหน้าวิตกกังวลสะพรึงกิเลสบาป หล่อนเพิ่งทำความสะอาดร่างกายสวมเสื้อยืดสีขาวกางเกงผ้าเนื้อดีกลิ่นแป้งทาผิวหอมอ่อนๆ อบอวลฟุ้งกระจายขจัดกลิ่นต้มข้าวต้มปลากะพงเดือดพล่าน ชาญไม่รอช้ารีบตรงเข้าประชิดร่างบางดึงข้อมือเรียวนุ่มนิ่มของสะใภ้ดึงเข้ามากอดโอบตระกองกอดกระชับสะโพกอวบกลมกลึงนวดเฟ้นเนื้อแน่นเบาๆ ประคองปลอบประโลมขวัญที่กระเจิง ชาญก้มหน้ากระซิบเตือนหล่อนเสียงต่ำด้วยความสุภาพแต่เด็ดขาด:
"แก้มจ๋า... วันนี้เป็นวันชี้ชะตาของพวกเรานะยอดรัก เอกเพิ่งเดินทางไปไซต์งานต่างจังหวัดสระบุรีเมื่อกี้นี้เอง พ่ออยากให้แก้มมีสติให้ดีที่สุด เดินตรวจเช็คบานกลอนประตูบานกระจกหน้าต่างทุกบานในบ้านเดี่ยวป้ายแดงคฤหาสน์หรูสองชั้นของเรา ล็อคแม่กุญแจเหล็กให้แน่นหนาที่สุดเท่าที่จะทำได้นะจ๊ะ อย่าออกไปเดินนอกรั้วบ้านคนเดียวเด็ดขาด พ่อกำลังจะเริ่มลงมือแผนการซ้อนแผนตลบหลังแกล้งยินยอมเพื่อต้อนไอ้ยามนรกตัวร้ายเข้าสู่กับดักคุกตารางถาวร เชื่อมือพ่อนะยอดชู้คนดีของพ่อ"
แก้มก้มหน้านิ่งปล่อยน้ำตาเอ่อล้นคลอเบ้าไหลอาบแก้มเนียน หล่อนผ่อนลมหายใจอุ่นพยักหน้ารับคำของชาญอย่างเลื่อมใสหมดใจ ชาญถอนฝ่ามือออกจากสะโพกอวบแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือสมาร์ทโฟนขึ้นมาทัชสกรีนเปิดแอปพลิเคชันส่งแชทข้อความแผ่วเบา ชาญกวาดสายตานึกทบทวนคิดคำนวณและเริ่มกดพิมพ์ข้อความตอบโต้แชทส่งตรงไปยังกล่องแชทของไอ้ยามโฉม รปภ. ตัวแสบ ชาญวางหน้ากากทำเปรียบเปรยเหมือนยินยอมยอมแพ้เพื่อใช้ความโลภล่อซื้อคนร้าย:
"คุณโฉมครับ... เงินก้อนใหญ่จำนวนห้าแสนบาทเต็มก้อนมันมากเกินสติปัญญาของคนแก่ช่างปูนอย่างผมที่จะหามาแลกเปลี่ยนให้คุณได้ครบในวันเดียวจริงๆ ตอนนี้ผมเพิ่งโอนจ่ายเงินสดสองแสนบาทไปสมทบค่าตกแต่งวัสดุระบบก่อสร้างท่อน้ำทิ้งนิติโครงการไปเกือบหมดบัญชีแล้ว หากคุณยอมประนีประนอมผ่อนปรนและรักษาความลับเรื่องนี้ไว้ไม่บอกเอก ผมยินดีจะนำเงินสดก้อนมัดจำงวดแรกจำนวนสองแสนบาทถ้วนไปวางส่งมอบให้คุณก่อนในบ่ายวันนี้ทันที ส่วนเงินสดจำนวนที่เหลืออีกสามแสนบาทถ้วน ผมสัญญาด้วยเกียรติว่าจะรีบจัดหามาวางให้อย่างครบถ้วนแน่นอนในวันพฤหัสบดีหน้า ขอร้องล่ะครับ... คุณรับเงินสดสองแสนก้อนนี้ไปก่อนและอย่าเพิ่งกดส่งไฟล์รูปหรือวิดีโอพวกนั้นเข้าไลน์ของเอกเลยนะครับ ผมยอมทำตามเงื่อนไขทุกอย่างแล้ว" ชาญพิมพ์ตัวอักษรอย่างพัลวันเพื่อลวงเหยื่อให้กลืนเบ็ด
ไม่ถึงห้านาที เสียงไลน์สะเทือนเตือนดังครืด ยามโฉมส่งข้อความตอบตกลงห้วนๆ เต็มไปด้วยความถือดีมีชัย:
"เออ! สองแสนบาทก้อนแรกต้องวางไว้ที่เดิมใต้กระถางต้นไม้ข้างกล่องตู้ไฟเหล็กนิติโครงการหมู่บ้านจัดสรรท้ายซอยก่อนบ่ายสามโมงตรงเป๊ะนะตาเฒ่า! ถ้าฉันไปตรวจเช็คแล้วไม่เจอเงินสดสองแสนบาทหรือแกเล่นตุกติก แชทไลน์ของไอ้เอกผัวสะใภ้รักแกจะเด้งภาพเด็ดหลังห้องเก็บปูนทันทีนาทีนั้นเตือนไว้ก่อน!"
ภายหลังที่แผนการติดต่อเจรจาล่อซื้อก้าวแรกสำเร็จเป็นที่เรียบร้อย ชาญรีบขยับร่างกายก้าวฝีเท้าฉับไวเดินเข้าสู่ห้องทำงานส่วนตัวชั้นล่าง ดึงบานลิ้นชักโต๊ะเหล็กและหยิบดึงเอาซองกระดาษเอกสารสีดำทึบหนาปึ้ก ซึ่งภายในจัดเรียงแบงก์ธนบัตรใบละหนึ่งพันบาทสีเทาใหม่เอี่ยมจำนวนสองร้อยใบ รวมมูลค่าเป็นเงินสดสองแสนบาทถ้วนถ้วนที่ถอนเตรียมจากธนาคารมา ชาญหยิบสวมถุงมือผ้าสีขาวสำหรับงานช่างปูนอย่างรอบคอบเพื่อป้องกันไม่ให้รอยนิ้วมือของตัวเองทับถม จากนั้นลอบหยิบกระป๋องแป้งฝุ่นโรยตัวทาตัวสีขาวนวลมาเคาะเปิดฝาพลาสติก แสร้งเขย่าลอยลมเทโรยผงแป้งฝุ่นบางเบาสีขาวให้กระจายคลุมบางๆ ทั่วบริเวณผิวสัมผัสภายนอกของซองกระดาษสีดำมิดชิดทุกซอกมุม เพื่อประสงค์อันเด็ดขาดที่จะใช้ตัวแป้งฝุ่นเป็นสื่อกลางจับคราบรอยนิ้วมือและเหงื่อจากมือของยามโฉมส่งมอบกองพิสูจน์หลักฐานดำเนินคดีตามหลักวิทยาศาสตร์ในภายหลัง จากนั้นชาญดึงสมาร์ทโฟนส่วนตัวเปิดตัวแอปพลิเคชันตรวจตรากล้องวงจรปิดสปายจิ๋วสองตัวที่แอบจ้างช่างวิทย์มาลอบติดตั้งไว้ แสงหน้าจอแอปแสดงภาพวิดีโอสด สว่างชัดใสปูนกวาดภาพพื้นที่จุดอับข้างตู้ควบคุมไฟฟ้าเหล็กนิติโครงการได้อย่างชัดเจนไม่มีสะดุด ชาญแอบจัดเก็บบันทึกไฟล์วิดีโอสดนี้ลงในโทรศัพท์มือถือเครื่องสำรองพกใส่กระเป๋าเสื้อทำงานพร้อมเซ็ตติ้งโหมดบันทึกไว้ตลอดเวลา
เวลาบ่ายสองโมงสี่สิบนาที แสงแดดแผดเผาร้อนระอุสลับลมหนาวพัดกรวดหินทรายปูนกวัดแกว่ง ชาญก้าวฝีเท้าเดินออกนอกประตูบ้านเดี่ยว ถือซองกระดาษสีดำแปรรูปแป้งซ่อนใต้รักแร้ดิ่งพุ่งตรงไปยังกล่องตู้ไฟเหล็กนิติโครงการหมู่บ้านจัดสรรท้ายซอยห่างลับตาผู้คน ชาญแสร้งทำทีเป็นเดินออกกำลังกายยามบ่ายกวาดสายตามองรอบข้างไร้ผู้คนสัญจร
ชาญสาวฝีเท้าเข้าหยุดยืนกบก้าวข้างแนวตู้ควบคุมกระแสไฟฟ้าเหล็กกล่องใหญ่สีเทาเข้ม ชาญแสร้งทำเป็นก้มลงผูกสายเชือกรองเท้าผ้าใบปูนเพื่อส่องสแกนดูพิกัดรอบข้าง ชาญตัดสินใจย่อเอวสอบย่อเข่าทรุดตัวลงนั่งยองบนพื้นคอนกรีตลอบเอื้อมมือสอดผลักซองกระดาษสีดำแป้งนุ่มที่บรรจุแบงก์พันสองแสนบาทถ้วน เข้าไปซ่อนใต้ก้นกระถางต้นเฟิร์นดินเผาใบใหญ่ประดับของโครงการหมู่บ้านจัดสรร ทว่า... ในวินาทีสอดดันเงินสดเข้าไปใต้กระถางดินร่วนนั้นเอง! แสงสว่างสาดส่องลงกระทบขอบกำแพงปูนทำลายล้างความมั่นใจ เมื่อสายตาคมของอดีตหัวหน้าช่างปูนเหลือบลอยไปเห็นเส้นสายเคเบิลไฟเบอร์สีดำขนาดเล็กจิ๋วของกล้องวงจรปิดไอพีสปายรูเข็มที่เขาแอบให้ช่างวิทย์ติดซ่อนไว้ด้านหลังแนวท่อระบายน้ำฝนพลาสติกสีขาว มันกำลังหลุดลอกแถบกาวสองหน้าชนิดโฟมสีดำห้อยหลุดร่วง ยื่นย้อยร่วงห้อยต่องแต่งแกว่งไกวโชว์ท้าทายสายตาผู้คนเด่นหราท่ามกลางแสงแดดจัดอย่างสะดุดตาน่าสงสัยเป็นที่สุดบ้าเอ๊ย! หากคนร้ายสังเกตเห็นมันก็คงรู้ทันทีว่าโดนซ้อนแผนสะสะสางบัญชีแค้น!
และในเสี้ยววินาทีกิจกรรมวิกฤตหน้าสิ่วหน้าขวานที่เส้นประสาทตึงเขม็งนั้นเอง! พลัน! เสียงล้อจักรยานสองล้อโครงเหล็กสีดำของ รปภ. นิติโครงการที่ปั่นโดยไอ้ยามโฉม ก็แล่นบดเหยียบเม็ดหินทรายกรวดพูนดินดังกร๊อบแกร๊บถี่กระชั้นชิด เลี้ยวโค้งหน้าป้อมยามพุ่งตรงดิ่งตรงเข้ามาหาชาญอย่างรวดเร็วกดดันกระชั้นชิดห่างจากจุดที่ชาญนั่งยองๆ อยู่ไม่ถึงสามเมตรถ้วน! ยามโฉมเงยใบหน้าหยาบกร้านตากแดดอัปลักษณ์แสยะยิ้มชั่ว แววตากิเลสหนาของมันจับจ้องเขม็งจ้องสบตาประสานสายตาส่องตรงดิ่งมายังชาญด้วยท่าทีเหยียดหยามกวนอารมณ์ คล้ายต้องการจับผิดว่าชาญกำลังทำอะไรลึกลับคามือวินาทีเดือดพล่านนี้จริงๆ! ชาญรู้สึกร่างกายแข็งทื่อเป็นหิน ศีรษะและลำคอหนาร้อนผ่าวเหงื่อซึมชื้น เย็นวาบไปทั่วแนวแผ่นหลังและไขสันหลังด้วยความระทึกใจสุดขีด หัวใจในทรวงอกสั่นสะท้านระรัวแทบจะหยุดเต้นบ้าถล่มทลายคามือวินาทีนี้จริงๆ!