หนึ่งชาติแค้นสองภพรัก ไยไม่คะนึงหา

    ทำความคุ้นเคย

    “นอนเสีย จะได้หายไวไว”วางร่างเล็กลงบนแท่นอน อย่างทะนุถนอม“แล้วท่านอาเล่า”ยกมือขึ้นลูบที่ศีรษะให้เบาๆ “นอนเสีย ข้าออกไปคุยกับจื่อจื่ออีกสักพัก แล้วจะกลับมาเฝ้าเจ้าตามสัญญา”“คะคะความจริงท่านอาฝ่าบาทไม่ต้องมาเฝ้าหลันเล่อก็ได้…หลันเล่อคุ้นชินการนอนเพียงล...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ