ราชันย์ปีสาทโลหิต

"ช่างหล่อเหลาซะเหลือเกิน~

เจ้าชื่อหลานเยว่งั้นสินะ?"

หญิงสาวชื่อคาลได้เข้ามาในห้องที่หลานเยว่อยู่และพูดขึ้นด้วยใบหน้าพอใจอย่างยิ่ง

"เจ้าเป็นใคร?"

หลานเยว่ถามขึ้นอย่างสงบนิ่ง

"ข้าชื่อคาล~"

"เจ้ามาทำอะไร?"

"ข้าแค่จะมาเล่นสนุกกับเจ้าก็เท่านั้น~"

"เล่นสนุก? น่าสนใจดี"

"ใช่ไหมล้าา~"

คาลเดินไปขึ้นคร่อมหลานเยว่อย่างไว

"เจ้าอยากเล่นสนุกกับข้า?"

หลานเยว่พลันยิ้มขึ้นมาทีนึง

"ย่อมได้~"

หลานเยว่ก็ได้เริ่มรุกคาลอย่างหนักหน่วง

ทำให้คาลตกใจเล็กน้อยแต่ก็พอใจมากๆ

และทั้งวันทั้งคืนคาลก็ครางออกมาอย่าง

ไม่สนใจผู้ใด ซึ่งก็เป็นแบบนั้นจริงๆ~

ผู้คนที่อยู่ในบ้าน ทั้งฉวนโต่ ภรรยา ลูกสาว

และผู้คนอื่นๆอีกมากที่มายืนดูอยู่หน้าบ้าน

ของหัวหน้าหมู่บ้านอย่างฉวนโต่

ในใจของฉวนโต่ก็ยินดีเป็นอย่างมาก

ที่คาลพอใจมากถึงขนาดนั้น

ในหมู่บ้านนี้ก็มีทั้งผู้คนที่ยินดีและเศร้าโศก

ก่อนที่ฟ้าจะสว่าง วันต่อมา

หลานเยว่ที่ยังไม่ได้นอนนั้น

เขาก็มองดูผลงานที่เขาได้ทำอย่างภูมิใจ

'ช่างเป็นคนที่อึดดีจริงๆ~

แต่ก็ยังอึดได้ไม่ถึงที่สุดล่ะนะ'

"เจ้าจะไปที่ใด?!"

คาลที่ตื่นขึ้นและเห็นหลานเยว่กำลังเดิน

ลงจากเตียง

'ลืมไปเลย! นางต้องฆ่าเราด้วยสินะ~'

"ทำไมงั้นรึ? เจ้ายังอยากจะทำต่..."

หลานเยว่ก็ได้มานั่งบนเตียงและลูบไป

ที่ใบหน้าของนางที่เต็มไปด้วยน้ำเชื้อของเขา

"เจ้านี่ช่างอึดจริงๆ~ เอาซะข้าจุกไปหมดเลย 

เจ้าฉีดน้ำเชื้อไปในท้องของข้ามากมายขนาดนั้นได้อย่างไรกัน? ถ้าข้าท้องขึ้นมาล่ะ?"

คาลขึ้นไปนั่งทับบนตัวของเขา

'ท้อง? ลืมเรื่องนี้ไปเลย!

เอ่อ... ทุกคนที่ผ่านๆมา? ไม่หรอกหน่า~'

"ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆคงแย่แน่ๆ ฮ่าๆ~"

หลานเยว่พูดพร้อมหัวเราะไปด้วย

"ก็ข้าจะโดนเจ้าฆ่าแล้วนี่~"

คาลได้ยินแบบนั้นก็ตาโตขึ้นมา

และนางก็ได้พูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

"ใครจะไปฆ่าเจ้ากัน~

เพราะตอนนี้เจ้าเป็นสามีของข้ายังไงล่ะ"

"ห้ะ?"

หลานเยว่อุทานอย่างหงุนงง

"ตกใจอะไรของเจ้า?

หรือว่าเจ้าจะไม่รับผิดชอบงั้นรึ?!"

สีหน้าของคาลเปลี่ยนเป็นขมวดคิ้วเล็กน้อย

หลานเยว่ได้เห็นนางขมวดคิ้วนั้น

'น่ารักจังเว้ยย!'

และหลานเยว่ก็ได้ดึงคาลมากอด

"ช่วยอธิบายเรื่องรับผิดชอบได้หรือไม่?

ข้าไม่เข้าใจจริงๆ"

คาลถึงกับอ้าปากค้างด้วยความอึ้ง

แต่หลานเยว่ไม่เข้าจริงๆนะ (อย่าดุเค้า~)

"เจ้าคิดว่าข้ามีอะไรกับเจ้าขนาดนี้

แล้วข้าก็ไม่คิดที่จะฆ่าเจ้าด้วย เพราะเหตุใด?"

'คำถามยากจังฟ้ะ~'

หลานเยว่ก็ได้แต่คิดและคิดและคิด

แต่ก็ไม่ได้ตอบออกไปสักที

"ถ้าข้าฆ่าเจ้าหรือปล่อยเจ้าไป

แล้วข้าได้รู้หลังจากไม่มีเจ้าว่าข้าท้องล่ะ?!"

คาลก็กรุณาช่วยบอกให้หลานเยว่ที่คิดไม่ได้สักทีด้วยใบหน้าเคืองๆ

"อ้ออ~"

หลานเยว่ก็มีปฏิกิริยากับคำพูดของคาลทันที

ก่อนที่จะ...

"ท้อง?!"

"เจ้าคิดมากหน่าแค่ครั้งเดียวเอง~"

"เจ้าลองนึกย้อนไปสิว่ามันครั้งเดียวจริงๆ?!"

คาลถามขึ้นอีกครั้ง

"อาาา..."

'ทั้งวันทั้งคืน...'

"เจ้าต้องมาเป็นสามีของข้า!"