ตอนที่หนึ่งร้อยเจ็ดสิบหก Devil’s bargain 5
ผมเอาซิก้าร์ม้วนใหม่มาจุดสูบ
อีกฝ่ายใช้ตาหกดวงจ้องมองมาทางผมอย่างสงสัย
“ช่างเป็นคนที่แปลกจริงนะอะฮ๊ะ”
ผมรู้สึกไม่อยากโดนคนที่ดัดแปลงร่างกายมีแขนขาและดวงตาหลายข้างเช่นนี้มาบอกว่าแปลกสักเท่าไร
แต่จะออกกฎหมายควบคุมประชาชนขนาดนั้นมันก็ทำให้ผมไม่ค่อยสบายใจนัก
นี่คือกางเขนที่ผู้นำโลกเสรีต้องแบกรับเอาไว้
ว่าทางเทคนิคจักรวรรดิของผมก็นับว่าเสรีมากหากเทียบกับอาณาจักรที่ฟังชิปไว้ในสมองของประชากรหรือเป็นไฮฟ์ไมด์ใช้จิตสำนึกร่วมกันไปเลย
ที่ด้วยเหตุผลบางประการแนวเรื่องจากแดนอาทิตย์อุทัยนั้นชอบแนว
สื่อจิตใจถึงกัน
เอามากๆทั้งกันดั้xxxหรือนารุโxxx
ทั้งที่แนวไซไฟสมัยก่อนก็บอกเอาไว้ตั้งหลายสิบปีแล้วว่ามันไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่แท้จริง
แต่ท่าทางชาวแดนอาทิตย์อุทัยจะชอบเอามากๆ
ฟู่
ผมพ่นควันอีกครั้งทำท่าเมหือนอยู่ในนิตยสารเวลาแบบพวกขุนศึกชาวแอฟริกัน
คนที่อ่านนิยายแนวเศรษฐีนครหลวงอาจจะพอใจกับรถเบ็นซ์หรูหราหมาเห่านาฬิกามียี่ห้อ
แต่หากเราจะคุยกับสังคมตลาดล่างนั้น
การใช้ทองคำทำให้พวกตลาดล่างเข้าใจได้ดีที่สุด
แม้ในสายตามนุษย์ปรกติมันจะดูขำขันที่สร้างโถส้วมทองคำเพียงใดก็ตามแต่มันคือสิ่งที่ทำให้สังคมตลาดล่างเข้าใจได้ดีที่สุดว่า
กุรวย
แน่นอนตลาดบนที่มีรสนิยมละเอียดอ่อนสุนทรียะกว่าจะมองว่าพวกที่เน้นทองคำงาช้างประดับบ้านนั้นเสร่อ ไร้รสนิยม
แต่นั่นก็เป็นกรอบและกำแพงทางความคิดอีกประเภทหนึ่งที่จะคัดคนที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าออกจากแวดวงเศรษฐีของตนเอง
มีการวางระเบียบคัดกรองคนเข้ามาในแวดวงของตนเองอย่างเข้มงวดมากๆ
ไม่รับคนที่มีมีหัวนอนปลายเท้าหรือที่มาที่ไปของเงินกิจการต่างๆมาในแวดวงของพวกตนเองได้ง่ายๆ
ซึ่งก็ควรจะเป็นอย่างนั้นมันไม่ใช่แค่เรื่องของการศึกษาแต่คือการถามว่าเอาเงินมาจากไหนในตอนแรกเพราะธนาคารไม่ปล่อยให้คนไม่มีหลักประกันหรือภาษาชาวบ้านว่าไม่มีหัวนอนปลายเท้าออกมาได้
แต่ด้วยเหตุผลบางประการ
คนที่เรียนบุ๋นไม่ได้ความบู๊ไม่ได้เรื่องจากบ้านอกคอกนากลับกลายมาเป็นเจ้าของคาสิโน่ราคาหลายสิบล้านก็เป็นเรื่องที่ชวนฉงนสงสัยเป็นอย่างมาก
แม้จะไม่อยากดูถูกคนแค่ไหนประชาชนที่มีสติก็พอจะมองออกว่าพวกนี้คือนอมินี่ของคนที่รวยและชั่วกว่านั้นมากกว่า
เคล็ดลับของการทำชั่วและทำให้ความชั่วเติบโตคือการไม่มีการตรวจสอบ
ความชั่วจะเติบโตได้ในที่มืดที่ไม่มีใครรู้เห็นเท่านั้น
เพราะหากมีคนรู้เห็นการทำชั่วจะเริ่มทำยากขึ้น
นี่คือสาเหตุที่ในคุกและวังหลวงคือสถานที่ที่ชั่วร้ายที่สุดเพราะมันเต็มไปด้วยควยามมืดดำปกปิดข้อมูลข่าวสารจากภายนอก
ในสายตาของประชาชนทั่วไปในจักรวรรดิคงมองเมืองใต้ดินแบบนิทานหรือตำนานว่าเต็มไปด้วยพวกชั่วร้ายอาชญากรมากมาย
แต่ความเป็นจริงแล้วก็เป็นเพียงแค่อาชญากรเท่านั้น
ไม่มีอะไรที่อำนาจรัฐนั้นจัดการไม่ได้หากรัฐคิดจะจัดการ
นี่คือการที่ผมพยายามจะล้างบาปในฐานะผู้ปกครองอยู่ในการที่จัดการปัญหานครใต้ดินที่มีมานาน
ที่รัฐละทิ้งประชาชนมานานเกินไปจนพวกเขาเบียวไซเบอร์พังก์ทั้งที่ที่มีเทคโนโลยีให้กินหรูอยู่สบายกันทุกคนได้แล้วแท้ๆ
ฟู่
ผมพ่นควันซิก้าอีกครั้งจินตนาการว่าตนเองเป็นขุนศึกในแอฟริกา
“ผมก็เป็นแค่คนที่ทำธุรกิจการค้าเท่านั้นเองและคนที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกลที่สุดคือคนที่กำหนดผลประโยชน์ได้”
ผลประโยชน์ของผมคือประชาชนในจักรวรรดินั่นเอง
ว่าเลิกเบียวไซเบอร์พังก์ในนครใต้ดินมาสำรวจอวกาศกันได้แล้ว