ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 112

        คำเชิญร่วมปาร์ตี้

        ภายในห้องต้อนรับของสำนักงานนักผจญภัย

        เดย์ถูกเชิญเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้เข้ามานั่งอยู่บริเวณด้านในเปิดอยู่บริเวณภายในมือของตนเองดูอย่างช้าๆทีละแผ่นทีละแผ่น

        เขากำลังอ่านรายละเอียดเกี่ยวกับพวกข้อมูลที่อยู่ภายในแผ่นกระดาษพวกนี้อยู่

        ในตอนนี้ภายในแผ่นกระดาษแผ่นนี้มีข้อมูลถูกเขียนเอาไว้ทั้งหมดโดยข้อมูลที่ถูกเขียนเอาไว้ภายในแผ่นกระดาษมันคือข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องคำเชิญเข้าร่วมปาร์ตี้ที่จะทำภารกิจบางอย่าง

        ปาร์ตี้ใครเป็นสิ่งที่พวกนักผจญภัยน่าจะสร้างขึ้นมาเพื่อที่จะทำการทำภารกิจหรือว่าทำอะไรสักอย่าง

        โดยคุณสมบัติของปาร์ตี้และประเภทของมันแบ่งแยกออกเป็นประมาณสองประเภท

        อย่างแรกปาร์ตี้ถาวรที่เป็นการจับกุมและรวมตัวของนักผจญภัยโดยมีการลงทะเบียนอย่างถูกต้อง

        ถ้าเป็นแบบนี้นักผจญภัยจะสามารถรวมกลุ่มกันได้และถือว่าเป็นสมาชิกปาร์ตี้เดียวกันมีผลประโยชน์ร่วมกัน

        อย่างเช่นถ้าเป็นภารกิจอะไรที่มีขนาดใหญ่มากเมื่อปาร์ตี้นั้นเข้าร่วมภารกิจทางสำนักงานนักผจญภัยก็จะทำการจัดสรรและแบ่งพวกของรางวัลให้เท่ากันทั้งหมด

        แต่อีกประเทศนึงมันก็เรียกว่าปาร์ตี้ชั่วคราว

        โดยปาร์ตี้ชั่วคราวเป็นเหมือนกับกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่รวมตัวขึ้นมาเพื่อทำภารกิจบางอย่าง

        ในตอนนี้สิ่งที่อยู่ภายในมือของเดย์มันก็คือปาร์ตี้ชั่วคราวที่ถูกยื่นคำร้องมาหาเขา

        โดยทางสำนักงานนักผจญภัยจะเป็นคนจัดการเกี่ยวกับเรื่องนี้ถ้าสมาชิกปาร์ตี้อยากจะได้ใครเข้ามารวมในปาร์ตี้ของตนเองทางสำนักงานนักผจญภัยจะสามารถช่วยเหลือเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้โดยการส่งคำร้องมา

        มีคนต้องการตัวของเขาให้ไปเข้าร่วมภารกิจบางอย่าง

        เดย์กำลังนั่งอ่านรายละเอียดภายในมือของตนเองด้วยความจริงจังคิ้วทั้งสองข้างของเขาขมวดเข้ามาหากัน

        นั่งอ่านเกี่ยวกับรายละเอียดภายในมืออยู่สักพักใบหน้าค่อยๆเงยขึ้นมามองตรงไปที่ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้า

        ผู้ที่นั่งอยู่ด้านหน้าเป็นพนักงานสาวของสำนักงานนักผจญภัยแห่งนี้

        “ นี่มันอะไรกันครับ? ” เดย์เอ่ยถามขึ้นมาด้วยความสงสัย

        “ ภารกิจมีคนต้องการจะยื่นคำร้องอยากให้คุณไปเข้าร่วมภารกิจชั่วคราว” เธอพูดออกมาด้วยใบหน้าอันเป็นมิตร

        เดย์แสดงใบหน้าสงสัยเขาไม่ได้มีความผูกพันหรือไม่มีความข้องเกี่ยวกับใครภายในเมืองหลวง

        เพราะแบบนั้นในครั้งนี้เลยรู้สึกประหลาดใจที่มีคนมาเชิญเขาเข้าร่วมเกี่ยวกับเรื่องของงานหรือว่าการทำภารกิจแบบนี้

        เดย์ด้วยความสงสัยจึงถามขึ้นมา “คนพวกนี้มาเชิญผมเข้าร่วมภารกิจได้ยังไง ”

        “ ผมจำได้ว่าตัวของผมไม่รู้จักพวกเขา ” 

        “ ทางสำนักงานนักผจญภัยแนะนำให้สำนักงานนักผจญภัยทำหน้าที่หลายอย่างไม่ว่าจะเป็นการดูแลนักผจญภัยอย่างพวกคุณไม่ว่าจะเป็นคนจากโลกของเราหรือคนจากต่างโลกอย่างพวกคุณทางสำนักงานนักผจญภัยก็จะดูแลทั้งหมด ”

        “ แต่ในขณะเดียวกันงานของพวกเราก็คือการดูแลและอำนวยความสะดวกให้กับพวกคุณที่เป็นนักผจญภัย”

        “ แน่นอนว่ารวมไปถึงเกี่ยวกับเรื่องการทำภารกิจด้วยเช่นเดียวกัน”

        “ แม้ว่าสำนักงานนักผจญภัยจะไม่สามารถเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องรายละเอียดของภารกิจได้อย่างเช่นการเข้าไปแทรกแซง”

        “ แต่ว่าพวกเรานั้นสามารถช่วยเหลือบางอย่างได้นั้นก็คือการจัดหาคน”

        “ อย่างเช่นภารกิจบางภารกิจถ้ายังขาดผู้คนอยู่ทางสำนักงานนักผจญภัยจะทำการเลือกรายชื่อนักผจญภัยจากภายในรายชื่อที่ตนเองนั้นมีอยู่”

        “ เเล้วก็ทำการประเมินผลพร้อมกับบอกรายละเอียดออกมารวมไปถึงการยื่นคำร้องแทนสมาชิกปาร์ตี้เพื่อที่จะให้นักผจญภัยได้รับสมาชิกปาร์ตี้ที่ครบเพื่อเริ่มภารกิจได้เช่นเดียวกัน” เธอทำการอธิบายออกมาทุกอย่างอย่างเสร็จสรรพ

        ทำการบอกรายละเอียดเกี่ยวกับวิธีการจัดการและหน้าที่ของสำนักงานนักผจญภัย

        สำนักงานนักผจญภัยถูกจัดตั้งขึ้นมาโดยที่ว่าตัวของสำนักงานนักผจญภัยมีนโยบายว่าตนเองนั้นต้องอำนวยความสะดวกและช่วยเหลือนักผจญภัยให้มากที่สุด

        นักผจญภัยเป็นตัวตนที่จำเป็นจะต้องสนับสนุนและเป็นตัวตนที่จำเป็นจะต้องมีเกี่ยวกับโลกใบนี้

        เพราะว่านักผจญภัยคือสิ่งที่ทำให้โลกใบนี้ยังสามารถรักษาสมดุลได้อยู่

        โลกใบนี้มีพวกมอนสเตอร์มีพวกพลังเวทย์มากมายแถมมันยังมีปรากฏการณ์ที่ชื่อว่าดันเจี้ยนถ้าเกิดว่าไม่มีนักผจญภัยพวกดันเจี้ยนพวกนั้นก็จะไม่มีทางพิชิตได้

        ถ้าไม่สามารถเคลียร์หรือว่าพิชิตดันเจี้ยนพวกมันได้สิ่งที่เกิดขึ้นจากโลกใบนี้ก็คือเหล่ามนุษย์คงจะไม่สามารถเอาชีวิตรอดอยู่ได้

        เพราะถ้าไม่สามารถเคลียร์ดันเจี้ยนนั้นได้ปริมาณพลังเวทย์ภายในนั้นจะมากขึ้นจนเกิดเหตุการณ์ดันเจี้ยนระเบิดเหมือนก่อนหน้านี้

        เมื่อเกิดเหตุการณ์ดันเจี้ยนระเบิดถ้ามอนสเตอร์จำนวนมากออกมาบริเวณด้านนอกและดันเจี้ยนระเบิดหลายต่อหลายแห่งติดต่อกัน

        มันจะกลายเป็นว่ามอนสเตอร์มากมายจะรุกรานโลกใบนี้สังหารเหล่ามนุษย์จนหมดสิ้น

        เพราะแบบนั้นตัวตนที่ชื่อว่านักผจญภัยจึงเป็นสิ่งที่จำเป็นพวกนักผจญภัยจำเป็นจะต้องมีอยู่เพื่อที่จะทำการสกัดการระเบิดของดันเจี้ยนจำนวนมาก

        สำนักงานนักผจญภัยก็ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อที่จะช่วยเหลือตัวตนที่พิเศษและแตกต่างไปจากคนอื่นอย่างนักผจญภัยเช่นเดียวกัน

        ในตอนนี้พนักงานของสำนักงานนักผจญภัยที่อยู่บริเวณด้านหน้าได้อธิบายเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดออกมา

        เดย์หลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดเขาพยักหน้าตอบรับกลับพลางพูดขึ้น  “ เข้าใจแล้ว.. ”

        “ แต่ว่ามองดูจากรายละเอียดภายในนี้มันเป็นรายละเอียดเกี่ยวกับสัญญาปารตี้ชั่วคราวเกี่ยวกับภารกิจในการพิชิตดันเจี้ยน”

        เดย์แสดงใบหน้าที่ครุ่นคิดอย่างจริงจังเขามองดูพวกชื่อสัญญาของคนที่อยู่ภายในปาร์ตี้ 

        “ ภายในนี้เป็นสัญญาณในการเข้าร่วมดันเจี้ยนระดับA  ”

        “ ถูกต้องแล้วดันเจี้ยนระดับเอคนที่สามารถเข้าได้มีเพียงแค่นักผจญภัยระดับบีขึ้นไปเท่านั้น”

        “ ในตอนนี้อย่างที่เห็นภายในนั้นมีนักผจญภัยระดับเอและระดับบีรวมแล้วอยู่ประมาณห้าสิบคนกำลังจะรวมตัวและก็เข้าไปพิชิตดันเจี้ยนระดับเอที่ตั้งอยู่บริเวณทางด้านฝั่งตะวันออกของเมืองหลวง”

        “ อยู่ห่างออกไปประมาณหนึ่งบริเวณจุดนั้นชื่อว่าหนองน้ำแห่งความสิ้นหวัง”

        “ โดยหนองน้ำแห่งความสิ้นหวังเป็นดันเจี้ยนระดับเอที่ปรากฏมาเมื่อประมาณสองปีที่แล้วในตอนนี้ก็ยังไม่มีใครสามารถพิชิตมันได้” 

        “ ในตอนนี้พวกเขาเองก็ตั้งใจจะเข้าไปเพื่อพิชิตดันเจี้ยนแห่งนั้นจึงทำการกำลังตามหาคนอยู่โดยสมาชิกปาร์ตี้ที่คิดว่าจะนำเข้าไปภายในอาเซียนคิดว่าน่าจะใช้ประมาณแปดสิบคน ”พนักงานที่อยู่บริเวณด้านหน้าทำการอธิบายออกมาอย่างรวดเร็ว

        เดย์ครุ่นคิดอย่างจริงจังเมื่อได้ยินแบบนั้น “มองดูแล้วการตอบรับมันเองก็ไม่เลวตัวของเรากำลังพยายามหาข้อมูลบางอย่างอยู่ด้วย ”

        “ แถมดันเจี้ยนเองก็เพิ่งเคยเข้าไปเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้นในครั้งนี้จะถือว่าเดินทางเข้าไปภายในดันเจี้ยนระดับสูง”

        “ บางทีมันอาจจะพบเจอความรู้อะไรใหม่ๆก็ได้ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่จำเป็นจะต้องเก็บเกี่ยวเอาไว้”

        “ แถมในตอนนี้ตัวของเรายังต้องการแต้มพอทย์อีกด้วยการล่าพวกมอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณรอบๆเมืองมันเองก็คงจะน้อยเกินไปแล้ว”

        เดย์มองถึงสิ่งที่ตนเองนั้นจำเป็นจะต้องใช้ในตอนนี้เขาเลยคิดว่าการตอบรับคำเชิญในครั้งนี้มันเองก็ไม่เลวเช่นเดียวกัน

        หลังจากที่คิดอยู่ภายในใจสักพักเขาก็ค่อยๆเงยหน้าของตนเองขึ้นมาและพยักหน้าตอบรับกลับไป“ เข้าใจแล้วครับผมรับงานนี้ ”

        เดย์ส่งกระดาษพวกนั้นกลับไปทำการตอบรับคำเชิญในการเข้าร่วมดันเจี้ยนระดับเอ

        “ แล้วตัวของฉันก็ส่งรายละเอียดเกี่ยวกับพวกมันไปให้รายละเอียดและข้อมูลทั้งหมดที่จำเป็นจะต้องทำในการเข้าร่วม”  

        เดย์พยักหน้า

        จบบท