[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส

“ ป๊ะป๋า! ”   

เสียงร้องเรียกป๊ะป๋าด้วยทำนองเพลงกล่อมเด็กดังเจื้อยแจ้วลงมาจากชั้นสอง เด็กสาวที่มักขี่มังกรวันนี้กลับอยู่ในอ้อมแขนของคุณหนูตระกูลเจียงที่ตอนนี้ทุกคนในร้านรู้ว่าเป็นแม่ของเด็กน้อย

“ โอ้ เด็กที่ไหนเนี่ย ทำไมวันนี้น่ารักจัง ”

เด็กสาวมัดผมแกละสองข้างราวกับซาลาเปาสวมใส่ชุดลูกไม้สีเหลืองโบกมือให้ป๊ะป๋าหลังจากที่มาม้าอุ้มเดินลงมาจากชั้นสองช้าๆไม่เร่งรีบ

เฉินห่าวเห็นรอยยิ้มของลูกสาวและภรรยาที่ส่งมาให้จึงยิ้มตอบด้วยท่าทางพอใจไม่คิดว่าเขาจะมีความสุขแบบนี้

“ ลูกฉาวป๊ะป๋าเฉินห่าวค่า ”

“ ไหนขอป๊ะป๋าหอมแก้มหน่อยเร็ว ”

เฉินห่าวเข้าไปหอมแก้มเป่าเป้ยเหมือนทุกครั้ง เพียงแต่ว่าเด็กน้อยยกมือปิดแก้มข้างหนึ่งไว้ไม่ให้หอม

“ แก้มข้างนี้เก็บไว้ให้ใครเหรอ นี่ป๊ะป๋าหอมสองข้างไม่ได้แล้วใช่ไหมเนี่ย ”

เฉินห่าวทำหน้าเศร้าเพื่อให้ลูกสาวปลอบ

“ หนูเก็บไว้ให้มาม้าหอม ป๊ะป๋าไม่หอมมาม้าด้วยเหรอ ”

“ เห…เป่าเป้ยอยากให้ป๊ะป๋าหอมมาม้าด้วยเหรอ ”

เด็กสาวพยักหน้าหงึกหงัก เฉินห่าวจึงฉีกยิ้มน้อยๆไม่คิดว่าลูกสาวจะเปิดทางให้แบบนี้ แต่ก่อนจะหอมแก้มจินม่ายเขาสัมผัสได้ถึงสายตาผู้คนมากมายภายในชั้น 1 หันมองมา

“ ไม่เคยเห็นคนหอมแก้มกันหรือไง ปัดโถไปไป ทางใครทางมัน มีอะไรก็เอาออกมาทำสิ ”

เฉินห่าวโบกมือไล่สมาชิกร้านให้หันกลับไปทำงานของตนเองต่อก่อนที่เขาจะกลับมายิ้มให้ลูกสาวที่เฝ้ารอให้ป๊ะป๋าหอมแก้มมาม้า

“ โอเค พ่อจะหอมแล้วนะ ”

เฉินห่าวยื่นหน้าเข้าไปใกล้จินม่ายทำให้ใบหน้าอีกฝ่ายแดงไม่น้อย เด็กสาวเห็นท่าทางของคุณพ่อจึงพยักหน้ารัวๆขอให้พ่อหอมแก้มสักที

“ เป็นยังงายคะ ”

เฉินห่าวหอมแก้มจินม่ายเบาๆแล้วทำหน้าสดชื่น เป่าเป้ยเห็นสีหน้าคุณพ่อจึงอยากให้อธิบาย

“ หอมมากๆเลยล่ะ หอมไม่ต่างจากแก้มเป่าเป้ยเลย ”

เด็กน้อยสั่นกลองป๋องแป๋งก่อนจะถูกอุ้มไปนั่งรถเด็กเล่นเพื่อรอกินข้าวเช้า เฉินห่าวจึงปล่อยให้จินม่ายดูแลลูกสาวส่วนตัวเขาขอเวลาพักเพราะนั่งปรับทักษะฮันเตอร์ตลอดทั้งคืน

เขาสามารถปรับแก้ไขจุดบกพร่องทุกอย่างให้ได้ด้วยการจิ้มไม่กี่ครั้ง แต่การทำแบบนั้นฮันเตอร์จะหายหน้าไปจากเขาเลย คนเก่งๆจะจากไป เขาจึงต้องใช้คำพูดอธิบายวิธีการแก้ไขข้อผิดพลาดแล้วให้ไปลองปรับแก้ตามคำแนะนำดู หากใครที่มีข้อผิดพลาดเยอะเขาจะใช้สกิลปรับแก้ข้อผิดพลาดช่วยคนละจุดสองจุด เพื่อให้การฝึกง่ายยิ่งขึ้น ในวันสุดท้ายเขาถึงจะปรับแก้จุดบกพร่องที่เหลือทั้งหมด

“ เถ้าแก่ เหนื่อยหน่อยนะครับ ”

อ้ายเสินเข้ามานวดขาเถ้าแก่ด้วยท่าทางขะมักเขม้น เขาจำเรื่องเมื่อคืนได้กลัวว่าเจ้าของจะเล่นงานย้อนหลังที่บอกว่าเป่าเป้ยเป็นคนขี้งก แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะลืมไปแล้วเขาจึงยิ้มแล้วนวดขาต่ออย่างอารมณ์ดี

“ เออนี่อ้ายเฉิน ”

มือทั้งสองยังคงนวดต่อไปเพียงแต่ว่าใบหน้าของอ้ายเสินเริ่มซีดเพราะคิดว่าเจ้าของกำลังจะพูดถึงเรื่องที่เขานึกว่าลืมไปแล้ว

“ อะ อะไรเหรอเถ้าแก่ ”

“ ในระหว่างที่ฉันไม่อยู่เกิดอะไรขึ้น ทำไมสมาชิกร้านเพิ่มขึ้นเยอะจัง ”

“ โอ้ เรื่องนั้นเองเหรอเถ้าแก่ คือมันเกิดเรื่องอย่างนี้นะ ”

ท่าทางมั่นใจกลับมาอีกครั้ง อ้ายเสินจึงรีบเล่าเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับร้านในระหว่างที่เถ้าแก่ไม่อยู่

“ มีเจ้าหน้าที่จากส่วนกลางมาตรวจสอบร้านเพื่อดูว่าร้านของเราผ่านมาตรฐานหรือเปล่า แต่พวกเขาไม่ได้มาเล่นๆเพราะถูกจ้างมา พวกเราก็เลยร่วมมือเล่นงาน ”

“ มาตรวจสอบอีกแล้วเหรอ แล้วเล่นงานยังไงบ้างล่ะ ”

“ คืองี้เถ้าแก่ ”

อ้ายเสินเล่าเรื่องที่มนุษย์ป้าใส่ร้ายพวกเขาว่ามีฝุ่นเยอะแล้วคิดจะสั่งปิด แต่ที่เขาทนฟังไม่ได้คือมนุษย์ป้าคนนี้ทำให้เป่าเป้ยน้อยร้องไห้  แม้เขาจะฟังเรื่องราวจากอ้ายเสินไม่ได้มองเห็นด้วยตาเปล่า เขารู้เลยว่าช่วงที่ลูกสาวร้องไห้แล้วยื่นตุ๊กตาให้คนอื่นๆดูว่ามันสกปรกหรือเปล่า จะต้องเป็นภาพที่ปวดตาปวดใจแน่นอน 

เด็กสาวตัวน้อยเหลือเพื่อนเล่นแค่ตุ๊กตาไม่กี่ตัวในวันที่พ่อไม่อยู่ กลับถูกด่าตุ๊กตาที่เหมือนกับเพื่อน

“ มนุษย์ป้าคนนั้นเป็นยังไง ”

“ ไม่ต้องห่วงเลยเถ้าแก่ ผมเอารองเท้าตบหน้าจะเละแล้วก็แทงมีดทรมานเธอจนเกือบตายเลยล่ะ ”

“ ดีดี ฉันจะลืมเรื่องที่แกว่าลูกสาวฉันขี้งกก็แล้วกัน ”

อ้ายเสินยิ้มแห้งแต่ไม่ลืมเล่าเรื่องต่อ เจ้าหน้าที่จำนวนมากเดินทางมาหน้าร้าน เจ้าหน้าที่ส่วนกลางเดินทางมาด้วยเช่นกัน เรื่องราวที่เกิดขึ้นใหญ่โตกว่าวันที่เขาอยู่ร้าน นับว่าโชคดีที่เขาวางแผนเอาไว้ล่วงหน้าคาดการณ์ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจึงกำชับให้เฟยหลงจัดการทุกอย่างตามที่เขาบอก

นอกจากนั้นแล้วกลุ่มของนทีสดับแสงยังได้รับงานจากเขาให้คอยเฝ้าร้านและทำให้เรื่องทุกอย่างมันรุนแรงที่สุด

ซึ่งเขาไม่คิดเลยว่าจะมีข่าวการจับตัวประกันรายงานผ่านสถานีข่าวช่องหนึ่ง ดูท่ามันคงเป็นฝีมือขององค์กรนทีสดับแสงอย่างแน่นอน

“ โอเค พวกแกทำดีมาก ฉันให้ผลึกไปคนละ 10 ก้อนก็แล้วกัน ”

เฉินห่าวแจกผลึกมานาให้กับกลุ่มของอ้ายเสิน อีกฝ่ายทำตาโตไม่คิดว่าจะได้ผลึกมานามาใช้ฟรีๆ

สำหรับเฉินห่าวผลึกเหล่านี้ไม่มีค่าเลยเขาจึงส่งให้กลุ่มอ้ายเสินไปเพราะต้องการแค่กระดูกธาตุ

“ เป่าเป้ยระวังตกนะจ๊ะ ”

เฉินห่าวมองไปยังจินม่ายที่กำลังวิ่งไล่ตามลูกสาวบนหลังสิงโต พยายามใช้มือประคองไม่ให้ล่วงตก เขารู้สึกผิดเช่นกันเพราะดูท่าเขาจะเลี้ยงเป่าเป้ยด้วยความท้าทายเกินไป

หากอีกฝ่ายรู้ว่าเขาปล่อยให้เป่าเป้ยนั่งอยู่บนหัวมังกรบินไปมาคงหัวใจวายตายเพราะแค่ขี่หลังของสิงโตขาวเธอยังกังวลขนาดนี้

อย่างไรก็ตามภาพที่เขาเห็นภรรยาวิ่งไล่ตามลูกน้อยกลับทำให้เขายิ้ม มันเป็นภาพที่เขาไม่คิดว่าตนเองจะได้เห็นมาก่อน นับเป็นการเติมเต็มชีวิตเขาในโลกก่อนไม่น้อยเพราะภรรยาของเขาไม่สามารถมีลูกให้ได้และเธอก็ตายในการแท้งลูกครั้งสุดท้ายปิดฉากความรักของเขาในโลกเซียน

“ ท้องฟ้าวันนี้สวยจริงๆ ”

เฉินห่าวเดินออกมานั่งหน้าร้านพลางมองท้องฟ้า ตอนนี้มีเพียงตระกูลเจียงและตระกูลหานที่เดินทางออกมาจากซากโบราณสถาน ตระกูลทั้ง 4 ของเขต X และขุมอำนาจต่างๆยังไม่ได้กลับเข้าเมืองมา เขาคาดการณ์ว่าคงจะล่ามอนสเตอร์และแย่งหีบสมบัติกันอยู่

เมื่อนึกไปถึงใบหน้าของผู้คนที่ได้หีบสมบัติไป เขารู้สึกตลกไม่น้อยเพราะข้างในเป็นเพียงอิฐก้อนหนึ่งที่เขาใส่เอาไว้

“ นายท่าน ” ชายสวมใส่ฮู้ดสีขาวกระโจนลงมาจากตึก มายืนด้านข้าง อีกฝ่ายไม่ยอมเปิดเผยใบหน้าเพราะเป็นมือสังหารที่คอยจับตาดูอยู่ระแวกนี้  นับตั้งแต่ที่เขาจากร้านไป องค์กรนทีสดับแสงจะต้องส่งคนมาคอยตรวจสอบร้านตลอด เฉินห่าวจึงไม่ได้วิตกกังวลมากในตอนที่เขาออกไปล่า

“ เรื่องหน่วยตรวจสอบพวกแกจัดการแล้วหรือยัง ”

“ นายท่าน เจ้าหน้าที่ทั้ง 10 คนถูกไล่ออกจากงานทั้งหมด เราจึงลงมือปิดปากไปแล้ว ส่วนกลุ่มที่จ้างพวกมันคือองค์กรทะลายแสงจันทร์ เป็นองค์กรมือสังหารระดับเดียวกับเรา ”

“ จัดการหรือยัง ”

“ เราฝังพวกมันทั้งหมดแล้ว ”

“ อืม ของทุกอย่างพวกแกเก็บเอาไว้เลย ฉันกลัวว่าถ้าฉันขายเองอาจจะมีปัญหา ถือว่าเป็นรางวัลพวกแกก็แล้วกัน ว่าแต่ใครจ้างมือสังหาร ”

“ คนเดิม ตระกูลหาน ”

“ โอเค กัดไม่เลิกเลยสินะ รู้งี้ฉันน่าจะฆ่าคุณชายหานไปด้วยเลยก็ดี ไม่น่าปล่อยมันเอาไว้เลย ”

เฉินห่าวพูดพลางยิ้ม ความจริงแล้วการจะฆ่าคุณชายหานนับว่ายากเพราะอีกฝ่ายอยู่ข้างๆผู้อาวุโสเลเวล 180 ตลอดเวลา

“ นี่ พอจะตรวจสอบการเคลื่อนไหวของตระกูลเจียงและตระกูลหานได้ไหม ฉันอยากรู้ว่าพวกเขาคิดจะทำอะไรกับฉัน ”

เฉินห่าวอยากให้องค์กรนทีสดับแสงตามหาข่าวให้เนื่องจากอยู่ในวงการมือสังหารมานานน่าจะรู้วิธีตามสืบความเคลื่อนไหวของตระกูลใหญ่ เช้านี้เงียบเหงาเกินไปเขาไม่คิดว่าผู้อาวุโสตระกูลเจียงจะยอมปล่อยเขาไปง่ายๆแบบนี้

ผู้หญิงทั้งสองที่ส่งมาคอยรับใช้จินม่ายไม่ได้รับการติดต่อใดๆจากทางตระกูล ราวกับว่าพวกเขาไม่ต้องการจะเล่นงานเลยแม้แต่น้อย ซึ่งทั้งสองสาวไม่คิดจะรายงานสิ่งใดกลับไปเหมือนกัน  

เฉินห่าวขังทั้งสองเอาไว้ในม่านพลังโดยให้นอนอยู่ในห้องบนชั้นสาม ทุกๆ 5 ชั่วโมงเขาจะลบพลังที่ทำให้ทั้งสองหลับออกไปเพื่อรอดูว่าจะทำอะไร

ทั้งสองที่ตื่นนอนทำเพียงเดินตามหาจินม่าย จากนั้นก็นั่งเฝ้าหน้าห้องไม่ไปไหนจนเธอตื่นนอน ซึ่งเฉินห่าวทำให้ทั้งสองสลบแล้วพากลับเข้าไปนอนในห้องอีกรอบเพื่อดูว่าจะรายงานตระกูลหรือเปล่า เช้าที่ผ่านมาทุกอย่างยังคงเดิม ทั้งสองสาวแค่ตามหาจินม่ายจากนั้นก็ยืนเฝ้า เขาจึงทำให้หลับแล้วนำกลับขึ้นไปบนห้องเพราะดูเหมือนว่าทั้งสองสาวจะไม่ได้รับคำสั่งใดๆเลยนอกจากตามดูแลจินม่ายให้ดี

“ มีเวลากำหนดไหม ”

“ เอาเป็นว่ายิ่งเร็วยิ่งดีก็แล้วกัน ฉันอยากรู้ว่าพวกเขาคิดจะทำอะไรถึงกล้าปล่อยคุณหนูตระกูลเจียงไว้ที่นี่ โดยเฉพาะตระกูลหานไปตามหาที ฉันอยากรู้ว่าคุณชายหานคิดจะทำอะไรอีก ”

“ ผมจะรีบหาข้อมูลให้เร็วที่สุด ”

เฉินห่าวโบกมือไล่เล็กน้อย ชายสวมฮู้ดสีขาวก็ได้จากไปอย่างรวดเร็ว มือสังหารทั้ง 15 ที่เหลืออยู่เขาได้เปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็นคนที่น่ากลัวยิ่งกว่ากลุ่มของอ้ายเสินเสียอีก

หากให้เปรียบเทียบ กลุ่มของอ้ายเสินไม่ต่างจากคนคุ้มกันของสำนักที่ได้รับวรยุทธ์แบบหนึ่ง แต่สำหรับมือสังหารทั้ง 15 พวกเขาถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นมือสังหารที่ใช้วรยุทธ์เดียวกันกับมือสังหารของสำนักเขา สาเหตุที่เฉินห่าวมอบทั้งวรยุทธ์ระดับสูงให้แล้วยังแก้ไขจุดบกพร่องทั้งหมดก็เพราะว่าพวกมันกลายเป็นทาสของเขาแล้ว ต่อจากนี้ไปไม่มีทางที่พวกมันจะทรยศเขาได้

“ป๊ะป๋ามาเล่นกันเย็ว ”

เสียงของเด็กสาวร้องเรียกเฉินห่าวให้เข้ามาเล่นด้วยกัน เขาจึงมองดูสิงโตขาววิ่งออกมาจากหน้าร้าน เมื่อเห็นว่าลูกสาวต้องการจะวิ่งเล่นรอบๆเขาจึงเข้าไปวิ่งไล่จับเธอโดยมีจินม่ายพยายามวิ่งไปดักด้านหลัง

สิงโตขาวไม่อยากถูกจับมันจึงพาเด็กน้อยวิ่งหลบไปมาจนมีเสียงหัวเราะพอใจดังขึ้นเป็นช่วงๆ