Teachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร

“เจ้านายของฉัน?ถ้าคุณคิดจะมาเล่นตลกขอให้ไปให้พ้นไม่งั้นฉันจะเรียกผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยมาจัดการคุณ!’’หวงซื่อหลินพูดออกไปด้วยความเย็นชา เธอคิดไม่ถึงจริงๆว่าในเวลาที่เธออารมณ์ไม่ดีเช่นนี้จะมีคนกล้ามาล้อเล่นกับเธอ

“หึๆผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยงั้นเหรอ? เอาเลย!’’ มู่หลินหัวเราะหึๆตอนที่เขามาถึงที่นี่เขาก็เห็นแล้วว่าไม่มีใครอยู่เลยแล้วมันจะเป็นไปได้อย่างไรที่เธอจะเรียกผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยมาจัดการเขา?

นั่นเป็นไปไม่ได้!

“คุณ!’’หวงซื่อหลินถึงกับหมดคําพูด เธอเองก็ลืมไปเหมือนกันว่าตอนนี้เธอไม่เหลือใครแล้วแต่ใครจะไปคิดกันล่ะว่าชายคนนี้จะเอาเรื่องนี้มาตอกหน้าเธอ

ต่อหน้าความหงุดหงิดของหญิงสาวมู่หลินไม่สนใจแม้แต่น้อย เขาเดินไปแล้วนั่งลงบนโซฟาก่อนเอ่ย“บริษัทหวงฟู่มีทรัพย์สินรวมมูลค่าพันล้านหยวนแต่เนื่องจากถูกโจมตีจากภายในและภายนอกสุดท้ายก็ไม่ต่างอะไรไปจากบริษัทข้างถนนดีๆนี่เอง’’

“ท้ายที่สุดก็ล้มละลายแล้วเธอยังจะไปทําอะไรได้อีก?’’ เอ่ยเสร็จ ท่าทีของเขาก็ไม่สุภาพอีกต่อไปเหตุผลก็เพราะเขามาที่นี่เพื่อดึงตัวเธอและเขาเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบเล่นอะไรไร้สาระอย่างการจีบหญิงอยู่แล้วดังนั้นการจะตามใจเธอหรือตามเกมเธอย่อมไม่ต้องพูดถึง

เพราะอย่างนั้นเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า!

“คุณ…’’ได้ยินอีกฝ่ายดูถูกบริษัทของเธอง่ายๆเช่นนี้ หวงซื่อหลินก็แทบโกรธจนค่อยๆโมโหในตอนนี้เธอโมโหชายหนุ่มคนนี้เป็นอย่างมากที่มาดูถูกบริษัทของเธอซึ่งเป็นสิ่งที่เธออุทิศให้มาโดยตลอด

“คุณ?พูดเป็นอยู่คําเดียวรึไง! เฮ้อ!’’ มู่หลินถอนหายใจแรงเขาเริ่มเบื่อกับพวกที่ยอมรับตัวเองไม่ได้เสียแล้วสุดท้ายมันก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าอ่อนแอและล้มเหลว

บริษัทหวงฟู่ที่ล้มละลายเองก็เช่นกันไม่ว่าจะเป็นเหตุผลใดๆการล้มละลายครั้งนี้ ย่อมหมายความว่าแข็งแกร่งไม่พอ!

เพราะอย่างนั้นผู้หญิงคนนี้ก็แค่คนอ่อนแอคนหนึ่ง!

“...’’ ด้านหวงซื่อหลินที่ถูกตอกหน้าครั้งแล้วครั้งเล่าก็ไม่กล้าหลุดปากอีกเธอกลัวว่าเขาจะใช้โอกาสนั้นยั่วโมโหเธออีกครั้ง เธอจึงทําท่าทางเคร่งขึมแล้วเอ่ย“คุณเป็นใคร? แล้วมาที่นี่เพื่อต้องการอะไร?’’

“มู่หลิน!ฉันมาที่นี่เพื่อจะดึงเธอมาเป็น CEO ของบริษัทฉัน!’’ มู่หลินเข้าเรื่อง

“ฉันขอปฏิสธ!’’ที่ผ่านมามีคนมาเพราะเแบบนี้เยอะ หวงซื่อหลินจึงปฏิเสธทันควัน เธอไม่สนใจที่จะไปเป็นลูกน้องให้คนอื่นหรือรับใช้ผู้ชายคนนี้แม้แต่น้อย

“แล้วไงเธอจะยอมแพ้แล้วมาจมปลักกับแบบนี้งั้นเหรอ น่าสมเพชจริงๆ’’คิดเอาไว้แล้วว่ามันต้องเป็นเช่นนี้ มู่หลินก็ไม่ได้ลุกไปไหนเขาพูดจาแดกดันให้เธอฟังด้วยนํ้าเสียงเน้นๆ

“คุณมันไม่เข้าใจหรอกตระกูลจั่วนั้นไม่เหมือนตระกูลไหน ถึงฉันจะไม่ยอมแพ้แล้วฉันจะไปทําอะไรได้?เพราะงั้นอย่าได้หวังใช้โอกาสนี้มาดึงฉัน!’’หวงซื่อหลินส่ายหัวแล้วพูดด้วยนํ้าเสียงเย็นชานอกจากตัวเธอที่รู้ดีเกี่ยวกับอํานาจของตระกูลจั่วแล้ว ก็ยังมีอีกหลายคนเช่นกัน ดังนั้นเธอจึงมั่นใจเป็นอย่างมากว่าชายคนนี้จะต้องมาจากเมืองอื่นไม่งั้นเขาก็คงกลัวอํานาจของตระกูลจั่วเช่นกัน

“ตระกูลจั่ว?เหอะ! ไม่ว่าจะเหตุผลใดๆเมื่อพ่ายแพ้หรือล้มเหลวแล้วการใช้มันมาอ้างย่อมเป็นเพียงพวกขี้แพ้เท่านั้น!’’ ได้ยินมู่หลินก็แสยะยิ้มเย้ยหยัน เขาไม่เคยยอมแพ้เรื่องใดๆดังนั้นในสายตาของเขาเธอมันก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ยอมแพ้ง่ายๆโดยไม่หาวิธีให้ถึงที่สุด

“คุณ!’’ถูกเย้ยหยันซะขนาดนี้ หวงซื่อหลินก็หน้าแดงกํ่าขึ้นมา ท่าทีเย็นชาของเธอหายไปบอกได้เลยว่าเธอในตอนนี้โกรธเป็นอย่างมาก ชายหนุ่มคนนี้เป็นใครกันถึงได้มาหาเรื่องเธอ?

“ก็ดี!ในเมื่อคุณพูดเช่นนั้นขึ้นมางั้นถ้าคุณกล้าไปตระกูลจั่วแล้วตบหน้าจั่วเถาไปฉันจะยอมไปเป็น CEO ของคุณ!’’ ท้ายที่สุด หวงซื่อหลินก็แสยะยิ้มขึ้นมารอยยิ้มของเธอแสดงให้เห็นถึงความดูถูกต่อชายหนุ่ม เพราะในความคิดของเธอแล้วเขามันก็มีดีแค่คําพูด

“ตบหน้าจั่วเถาไป?’’มู่หลินชะงักไป เขาคาดไม่ถึงว่าเรื่องราวมันจะง่ายดายถึงเพียงนี้เพราะเดิมทีแล้วเขานึกว่าหญิงสาวจะให้เขาฆ่าล้างบางตระกูลจั่วหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่แห่งหนานจิงเสียอีก

เฮ้อ!

ดีจริงๆที่ไม่ต้องปฏิเสธ!

ถูกต้อง!ถ้าเป็นการฆ่าล้างตระกูลจั่วโดยที่ไม่เคยเป็นศัตรูมาก่อนมู่หลินจะไม่ทําและเลือกปฏิเสธ ดังนั้นแค่การตบหน้าคนๆหนึ่งย่อมไม่มีปัญหาเพราะในสายตาของเขาแล้ว ถ้าป้องกันหน้าตัวเองไม่ได้ก็ต้องโทษตัวเองแล้ว!

มู่หลินจึงลุกขึ้นยืนแล้วเตรียมเดินทางไปตบหน้าจั่วเถาไปที่ตระกูลจั่ว

“คุณจะไปไหน?’’เห็นว่าอีกฝ่ายเตรียมไปโดยไม่พูดอะไรหวงซื่อหลินก็หัวเราะด้วยนํ้าเสียงดูถูกขึ้นมาเพราะเธอคิดว่าชายหนุ่มคงจะไม่กล้าและถอดใจไปแล้ว

“ไปตบหน้าจั่วเถาไป…’’มู่หลินตอบกลับไปด้วยนํ้าเสียงราบเรียบและเดินออกไปในทันที

ไปตบหน้าจั่วเถาไป?

หวงซื่อหลินผงะก่อนพูดขึ้นมาคนเดียวด้วยความดูถูกอีกครั้ง “เขามันก็แค่ผู้ชายปากดีคนหนึ่งสุดท้ายแล้วก็ไม่พ้นพวกที่จะต้องการจะใช้ประโยชน์จากฉันเหมือนคนอื่นๆ!’’

สําหรับหวงซื่อหลินแล้วที่บริษัทหวงฟู่ของเธอล้มละลายมันเป็นเพราะเธอไม่ยอมคบกับจั่วเถาไปดังนั้นจั่วเถาไปจึงได้ใช้อํานาจตระกูลจั่วกดดันเธออย่างที่เห็นจนเมื่อเธอไม่ยอมแพ้ บริษัทหวงฟู่ของเธอก็ถูกทําลายโดยสารเลวอย่างจั่วเถาไปถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่สามารถทําอะไรได้ เพราะตระกูลจั่วนั้นมีอิทธิพลมากมายเธอจึงทําได้เพียงแค่โกรธและมองดูบริษัทของเธอล้มละลายอย่างตอนนี้

ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นยังไงหวงซื่อหลินก็ไม่เชื่อเด็ดขาดว่าจะมีใครที่ไหนกล้าไปตบหน้าคุณชายแห่งตระกูลจั่วอย่างจั่วเถาไปซึ่งมู่หลินคนนี้เองก็เหมือนกัน

เขามันก็ดีแค่คําพูดนั่นแหละ!

…

“ลุง!ไปตระกูลจั่ว!’’ หนานจิงทุกคนย่อมรู้กันดีว่าที่ตั้งตระกูลจั่วอยู่ไหน มู่หลินที่ขึ้นรถแท๊กซี่มาแล้วจึงเอ่ยกับลุงคนขับ

“ได้เลย!’’ถึงแม้จะสงสัย แต่เมื่อยึดถือคติประจําใจว่า ‘ลูกค้าคือพระเจ้า’ลุงคนขับก็พยักหน้าแล้วขับออกไปในทันที

‘จั่วเถาไปฉันล่ะอยากเห็นหน้าแกจริงๆ…’ระหว่างทาง มู่หลินก็อดคิดไม่ได้ เพราะจากที่เขาได้ยินมา ดูเหมือนว่าบริษัทหวงฟู่จะล้มละลายโดยคนๆนี้เนื่องมาจากถูกปฏิเสธเพราะหวงซื่อหลินไม่ชอบมันเลยกดดันจนทําให้บริษัทหวงฟู่ล้มละลายอย่างที่เห็น

ดังนั้นในสายตาของมู่หลินจั่วเถาไปมันก็แค่ผู้ชายขี้แพ้แย่ๆคนหนึ่งเท่านั้น!

ไม่ช้ารถแท็กซี่ก็ขับมาถึงทิศตะวันออกของหนานจิงเบื้องหน้าจึงปรากฏตัวคฤหาสน์หรูใหญ่โตขึ้นมา

“ถึงตระกูลจั่วแล้ว!’’ คุณลุงคนขับบอก

“นี่ครับไม่ต้องทอน!’’ มู่หลินยื่นเงินให้ด้วยรอยยิ้มแล้วลงจากรถทันที

เมื่อลงจากรถแท๊กซี่มาแล้วมู่หลินก็มองไปยังเบื้องหน้าด้วยความชื่นชมดูเหมือนที่นี่จะมีความมั่งคั่งกว่าสามตระกูลใหญ่แห่งมาเก๊ามากทีเดียวเชียว

“เอาล่ะมาทําให้เรื่องมันเสร็จๆกัน!’’พูดจบ มู่หลินก็เดินตรงไปยังเบื้องหน้า

ตระกูลจั่ว!

ฉันมาแล้วเพราะงั้นอย่าได้บังคับให้ฉันทําอะไรเกินเลย!