[จบ] เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นภรรยาที่รักผู้คลั่งไคล้สามีขี้อาย

บทที่ 28 ผู้หญิงอันธพาล

“ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร” เจียงอี้รีบจัดท่าทางนั่งตัวตรง ก่อนจะเร่งเร้าโจวจวินฉิง “พี่จะพูดอะไรก็พูดมาสิ”

โจวจวินฉิงเห็นเจียงอี้ยังคงทำท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาวก็ปวดหัว เลยพยายามพูดออกไปตรง ๆ “ก็เมื่อกี้เธอเปิดประตูออกมาน่ะสิ”

เจียงอี้ขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ

เปิดประตูก็ต้องเปิดแบบนี้ไม่ใช่หรือไง

ไม่เปิดประตูตรง ๆ แล้วจะให้เธอทำยังไง หรือว่าต้องจุดธูปอาบน้ำชำระร่างกายให้สะอาดก่อนถึงจะเปิดประตูได้ ไม่เห็นรู้มาก่อนเลยว่าโจวจวินฉิงจะเรื่องมากขนาดนี้ ทำเป็นหยิ่งผยองเสียจริง

แต่สัญชาตญาณบอกเธอว่าห้ามตอบแบบนั้น ดังนั้นเจียงอี้จึงทำได้เพียงแค่พยักหน้าอย่างว่าง่าย พร้อมกับทำท่าทางเหมือนกำลังตั้งใจฟัง “อืม”

“ถ้าคนที่มากดกริ่งไม่ใช่ฉัน แต่เป็นคนแปลกหน้าล่ะ เธอทำแบบนี้มันอันตรายนะ” โจวจวินฉิงเห็นท่าทางของเธอค่อนข้างเรียบร้อยดี จึงพูดสรุปออกมา

เจียงอี้ถึงบางอ้อ

อ้อ ที่แท้ท่านพี่โจวหมายถึงแบบนี้นี่เอง ทำไมไม่พูดให้เข้าใจง่าย ๆ ตั้งแต่แรกล่ะ!

แต่เธอก็ไม่ได้โง่ ปกติไปตลาดมืดก็ระมัดระวังไม่ให้ใครจำได้อยู่แล้ว ถ้าต้องติดต่อกับเพื่อนบ้านรอบ ๆ ก็ต้องระวังเป็นธรรมดา คนแปลกหน้ายิ่งต้องระแวดระวัง เธอจึงรีบอธิบายว่า

“ฉันแค่ได้ยินว่าเป็นเสียงเท้าของคุณ ถึงได้เปิดประตูออกมายังไงล่ะ”

โจวจวินฉิงไม่ได้คาดคิดว่าจะเป็นเหตุผลนี้ เขาชะงักไปครู่หนึ่ง รู้สึกดุไม่ลง แต่พอนึกถึงความปลอดภัยของเด็กสาว เขาก็ยังคงทำใจแข็งพูดต่อ

“มันก็ไม่ควรอยู่ดี โดยเฉพาะตอนนี้มันดึกมากแล้ว พวกเรา…”

ปกติเขาไม่ได้ทำงานด้านอุดมการณ์ โจวจวินฉิงไม่เคยต้องมากังวลเรื่องแบบนี้มาก่อน แค่จะหาคำพูดที่ไม่ทำร้ายจิตใจเด็กสาวแต่ก็ทำให้เธอตระหนักถึงปัญหาก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่เห็นได้ชัดว่าเจียงอี้ไม่ได้อ่อนแออย่างที่เขาคิด เมื่อเห็นโจวจวินฉิงหยุดพูด เเถมเธอยังพูดขึ้นมาอย่างกระตือรือร้นว่า “คุณอยากจะบอกว่า ‘เราอยู่ด้วยกันสองต่อสองแบบนี้มันไม่เหมาะ’ ใช่ไหมล่ะ”

โจวจวินฉิง “…”

ไม่ ไม่เห็นต้องพูดตรงขนาดนั้นก็ได้!

พอคิดว่าตัวเองเป็น ‘ชายโสดกับหญิงสาว’ ในคำว่า ‘ชายโสดกับหญิงสาวอยู่ด้วยกันสองต่อสอง’ โจวจวินฉิงก็รู้สึกนั่งไม่ติด

“โธ่ ฉันนึกว่าเรื่องอะไรเสียอีก” เจียงอี้โบกมือ “พี่โจว คุณลืมไปแล้วเหรอว่าความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคนมันซับซ้อนขนาดไหน”

"ห๊ะ?" โจวจวินฉิงได้ยินที่เธอพูดแล้วก็งงเล็กน้อย

ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอมันซับซ้อนตรงไหน? ซับซ้อนยังไง?

"เอาเป็นว่าไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่คุณก็ปล่อยบ้านให้ฉันเช่า พวกเราเป็นแค่เจ้าของบ้านกับคนเช่าบ้าน ฉันยังรู้สึกขอบคุณคุณไม่หมด จะไม่ไว้ใจนิสัยใจคอของคุณได้ยังไง? แล้วเรื่องที่ฉันรักษาอาการบาดเจ็บให้คุณ..." เจียงอี้ตบมือดังแปะ "อันนี้อธิบายได้ง่ายมาก เป็นความสัมพันธ์ระหว่างหมอกับคนไข้ คุณเคยเห็นหมอคนไหนรักษาคนป่วยแล้วต้องแยกกลางวันกลางคืนบ้าง?"

โจวจวินฉิงทำหน้าเหลอหลา

"ดังนั้นลองคิดดู คุณเป็นคนทั่วไปเหรอ? คุณไม่ใช่ ดังนั้นแน่นอนว่าไม่สามารถใช้สามัญสำนึกของคนทั่วไปมาตัดสินได้"

โจวจวินฉิงขยับริมฝีปาก

เขารู้สึกว่าสิ่งที่เจียงอี้พูดมานั้นเป็นข้ออ้างไร้สาระ แต่ก็นึกไม่ออกว่าจะโต้แย้งยังไง

"แน่นอนว่าถ้าคุณยังรู้สึกว่าแบบนี้ไม่ได้ ก็ไม่ต้องมองฉันเป็นผู้หญิงไปเลย ยังไงซะดูฉันทั้งวัน เศษดินเศษโคลนขนาดนี้ คุณยังแยกไม่ออกเลยมั้งว่าผู้หญิงหรือผู้ชาย"

เจียงอี้ชี้นิ้วมาที่ตัวเอง ท่าทางดูไม่ต้องพูดถึงว่าเท่แค่ไหน ตอนนี้ในใจของเธอมีแต่หาเงิน หาเงิน หาเงิน หน้าตาดีไปแล้วทำอะไรได้ กินอิ่มไหม?

แน่นอน พอเธอกลับไปเป็นเศรษฐินี ซื้อเสื้อผ้า รองเท้าสวย ๆ มาแต่งตัว ตอนนั้นใครกล้าบอกว่าเธอไม่เหมือนผู้หญิง เธอจะเอาเรื่องเขาให้ดู!

โจวจวินฉิงทนไม่ไหวจริง ๆ

อะไรคือ ไม่ต้องถือว่าเธอเป็นผู้หญิง แต่เธอเป็นผู้หญิง แถมยังเป็นผู้หญิงที่สวยมากเสียด้วย

ปกติโจวเหวินฉิงไม่ค่อยได้ติดต่อกับผู้หญิง เพราะไม่ว่าจะเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัว เขาก็ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาไม่มีรสนิยม

แค่รูปร่างหน้าตาแบบเจียงอี้ ใครเห็นก็ต้องบอกว่าเป็นเด็กสาวที่น่ารักมาก

แต่ดูเหมือนทั้งสองจะให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ไม่เท่ากัน โจวจวินฉิงยังอยากจะพูดต่อแต่เจียงอี้กลับคิดว่าพูดกันรู้เรื่องแล้ว จึงตบมือสองครั้งแล้วลุกขึ้นยืน

“พี่โจว นี่คือสิ่งที่พี่อยากจะพูดเหรอคะ?”

“หืม?” โจวจวินฉิง ชะงักไปครู่หนึ่ง พอคิดดูดี ๆ ตอนนี้ก็คงได้แค่เตือน เขาจึงพยักหน้า “ใช่ แค่นี้แหละ เพราะงั้นเธอ…”

“งั้นถอดเสื้อผ้าเลยค่ะ” เจียงอี้พูดพลางเดินเข้าไปในบ้าน หยิบห่อยาที่เตรียมไว้สำหรับแช่น้ำสมุนไพรออกมา “น้ำร้อนเดือดแล้ว ฉันนึกว่าวันนี้พี่จะไม่มาซะแล้ว โชคดียังมีน้ำเหลือ พี่รอแป๊บหนึ่งนะ เดี๋ยวฉันไปดูให้อีกที”

พูดจบเธอก็วิ่งไปที่ห้องครัวคนเดียว

โจวจวินฉิง ไม่ได้พูดอะไรออกมาสักคำ...

สรุปแล้วที่เขาอุตส่าห์พูดมากมาย เด็กสาวคนนี้ไม่ได้ฟังที่เขาพูดเลยแม้แต่น้อย!

เจียงอี้วิ่งไปวิ่งมาหลายรอบ จนเปิดห้องที่เตรียมไว้ให้โจวจวินฉิงแช่น้ำได้สำเร็จ อ่างอาบน้ำถูกทำความสะอาดและเช็ดให้แห้งเรียบร้อยแล้ว เธอนำสมุนไพรใส่ลงไปในอ่างอาบน้ำเรียบร้อย เหลือเพียงเติมน้ำลงไปเท่านั้น

เมื่อเห็นดังนั้นโจวจวินฉิงจึงปฏิเสธไม่ลง รีบเดินเข้าไปหาเจียงอี้ทันที "เดี๋ยวฉันตักน้ำเอง"

"ตกลง" เจียงอี้พยักหน้าแล้วจึงบอกให้โจวจวินฉิงใช้น้ำในถังใบเล็กตักน้ำจนเต็มอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ที่สูงท่วมอกในเวลาไม่นาน

"เรียบร้อยแล้ว พี่โจว คุณมีนาฬิกาใช่ไหม จับเวลาด้วยล่ะ แช่ประมาณ 20-40 นาทีก็พอ"

"เข้าใจแล้ว" โจวจวินฉิงพยักหน้ารับ

เจียงอี้คิดว่าโจวจวินฉิงไม่ใช่เด็ก ๆ เสียหน่อย แถมยังเป็นถึงท่านปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ การแช่ยาคงไม่ต้องมีคนคอยดูแลอยู่หรอก เธอจึงโบกมือลาและเดินออกไป

ทันทีที่ประตูหลังปิดลง เจียงอี้เดินไปได้ไม่กี่ก้าวก็เหมือนนึกเรื่องสำคัญออก จึงรีบวิ่งกลับมาพร้อมกับของบางอย่างในมือ แล้วผลักประตูห้องน้ำออก

โจวจวินฉิงรีบคว้าเสื้อผ้าที่เพิ่งถอดออกไปมาปิดร่างกายทันที เขาหันกลับมามองเจียงอี้ด้วยสายตาตื่นตระหนก "นี่เธอ!"

เจียงอี้ "?"

เจียงอี้ "!"

ภาพ ‘งดงาม’ เบื้องหน้าทำให้ตาพร่า เจียงอี้ตกตะลึงจนยืนนิ่งอยู่กับที่!

เธอไม่คิดว่าโจวจวินฉิงจะทำเร็วขนาดนี้ แค่ไม่ถึงสิบวินาที โจวจวินฉิงก็ถอดเสื้อผ้าออกจนหมด เหลือเพียงแค่ชั้นในสุดเท่านั้น ไม่อย่างนั้นเธอได้ ‘ตาค้าง’ แน่!

เจียงอี้มึนงงเล็กน้อยเมื่อสบตากับโจวจวินฉิง ทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นผู้หญิงหื่นกระหาย

แต่ต้องยอมรับว่า เมื่อครู่ตอนที่เห็นแวบหนึ่ง เธอก็ได้รู้ซะทีว่าโจวจวินฉิงคือชายหนุ่ม ‘ไหล่กว้าง เอวเล็ก ขาเรียวยาว’ ในตำนาน!

กล้ามเนื้อเป็นเส้นสายสวยงาม ไม่อลังการจนเกินไป ช่วงเอวคอดกิ่วเห็นกล้ามหน้าท้องได้ชัดเจน ช่วงขายาวแข็งแรงทรงพลัง ดูแล้วแข็งแกร่งไปทั้งตัว ประกอบกับใบหน้าหล่อเหลาของโจวจวินฉิง ทำให้เขาดูเหมือนผลงานที่เทพหนี่ว์วา*[1]บรรจงสร้างขึ้นอย่างประณีตบรรจง

ผู้ชายที่รูปร่างหน้าตาอย่างโจวจวินฉิง คงหาได้ยากยิ่งในใต้ฟ้า

"พี่โจวคะ ฉันมีของบางอย่างจะมาเพิ่ม ลืมไปเมื่อกี้"

เจียงอี้ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตั้งสติได้รีบหันหลังกลับ หยิบขวดน้ำที่ถืออยู่วางลงบนพื้น ยกมือขึ้นเป็นเชิงบอกให้โจวจวินฉิงวางใจ แล้วอธิบายอย่างจนใจ

ความจริงแล้วชุดว่ายน้ำที่โจวจวินฉิงใส่เมื่อครู่ ถ้าเป็นอีกหลายสิบปีข้างหน้า ไม่ว่าจะเป็นชายหาดหรือสระว่ายน้ำก็คงมีให้เห็นจนชินตา

แต่ตอนนี้มันแตกต่าง คนอย่างโจวจวินฉิงยังใสซื่อบริสุทธิ์ขนาดนี้ ยิ่งขับเน้นให้เจียงอี้ดูเหมือน... ผู้หญิงอันธพาล!

[1] เทพหนี่ว์วา ถือเป็นเทพเจ้าผู้สร้างและเทพเจ้าบรรพบุรุษ เป็นเทพธิดาที่มีพลังเหนือธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ ตำนานเล่าว่า สามารถเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งได้ รวมถึงสามารถสร้างและบำรุงสิ่งต่าง ๆ ได้

…

**เพิ่มเติมจากผู้เขียน**

โจวจวินฉิงตกใจกลัว!

เจียงอี้ : พี่โจว ไม่ต้องกลัว ฉันไม่ได้เห็นอะไรจริง ๆ สักหน่อย!