รดาตื่นขึ้นมาท่ามกลางเสียง จ๊อกแจ๊กเบาๆของนกน้อย 2 ตัวที่กำลังถกเถียงกันนอกหน้าต่าง แสงแดดอ่อนยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านมาแยงตาเล็กน้อย รดารู้สึกปวดหัวลืมตาไม่ขึ้น เมื่อคืนเธอคงดื่มหนักไปหน่อย เพราะความมึนงงและปวดหัวตุบๆ ทำให้เธอไม่อยากลืมตามาสู้แสง ทว่าในหัวกลับคิดไปเรื่อยเปื่อย…. วันที่ 15 ธันวาคม ที่จะถึงนี้รดาก็จะมีอายุครบ 35 ปี เธอยังไม่แต่งงาน ก่อนหน้านี้รดามีแฟนหนึ่งคนชื่อ “กพล” แต่เขาพึ่งจะควงแฟนใหม่มาบอกเลิกรดาเมื่อวานนี้เอง
“ นอกใจฉัน ไอ้คนเฮงซวย ทำแบบนี้ได้ยังไง” รดาพึมพำเบาๆในลำคอ
หญิงสาวรู้สึกเ็ปเพราะนี่เป็รักแรกของเธอแต่กลับพังลงไม่เป็ท่า ทั้งที่คบกันมา 4 ปี เธอจึงโบกมือลาความรักด้วยการดื่มอย่างหนักในคืนที่ผ่านมา เป็เหตุให้เธอนอนสะลึมสะลืออยู่ในห้องตอนนี้ รดาพยายามสะบัดศีรษะเบาๆเพื้อไล่ความมันเมา วันนี้เธอมีพบลูกค้าตอนบ่ายโมง รดาลากตัวเองออกจากเตียงรู้สึกเจ็บหน่วงที่หว่างขา แต่ก็ไม่คิดอะไรมากนัก แต่ทันใดนั้นเองมือปริศนาก็พลาดผ่านเอวคอดของเธอ เธอใหัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ค่อยๆหันมองไปยังเ้าของมือใจเต้นระทึก….
“ กรี๊ดดดดดดด!!!!!!.... นายเป็ใคร“
รดาส่งเสียงลั่น ดึงผ้าห่มมาคลุมกายที่เปลือยเปล่า และเข้าไปทุบตีชายตรงหน้าทันที
“นี่!!ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ..ไอ้บ้า..ไอ้โรคจิต…ฉันบอกให้ตื่นไง “ รดาทั้งหยิกทั้งทุบทั้งตีไปที่ร่างกายชายปริศนา
“นายจะตื่นมั้ย ตื่นมาเดี๋ยวนี้นะ นายมาอยู่ที่ห้ งฉันได้ยังไง…แล้วนายทำอะไรฉัน….บอกมานะ “ รดายิงคำถามใส่ไม่ยั้งและยังไม่เปิดโอกาสให้เขาได้โต้ตอบ
ชายหนุ่มตื่นแล้วเขาพยายามยามจะอธิบายแต่เสียงของเขาไม่สามารถสู้กับเสียงของรดาได้..
“ นี่คุณ……ฟังก่อนสิ ” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับพยายามปัดป้องมือเล็กๆที่ทุบรัวมาที่ตัวของเขา
“ นี่….คุณ…นี่…ฟังก่อน…โอ้ย!!!..บอกให้ฟังก่อนไงป้า..เดี๋ยวก็ฆ่าทิ้งซะนี่!!!! “ ชายหนุ่มหมดความอดทน
รดาหยุดกึก นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้เธออยู่กับเขา 2 ต่อ 2 ถ้าเขาเกิดโมโหแล้วฆ่าเธอจริงๆ เธอก็คงตายอยู่ที่ห้องคนเดียวไม่มีใครรู้
“นาย้าอะไร นายมาอยู่ในห้องฉันได้ยังไง…เงินใช่มั้ย..นายอยากได้เงินใช่มั้ยล่ะ นาย้าเท่าไร บอกมาสิ แล้วอย่าฆ่าฉันนะ ออกจากห้องฉันไปก็พอ อ้อ…และอย่าบอกเื่นี้กับใคร..ได้มั้ย “
…รดาพูดเสียงสั่นเครือแต่เธอก็ตั้งสติได้เร็วและพยายามเจรจากับชายตรงหน้า
“ เฮ้ออออ…นี่ป้า” ชายหนุ่มถอนหายใจยาวๆ มองหน้า รดา ด้วยแววตาขบขัน
“ ผมฆ่าป้าไม่ลงหรอก เพราะถึงยังไงซะป้าก็ทำให้
ผมมีความสุขซะขนาดนั้น…..