ซึจิมิ ผจญภัยหลุดโลกแฟนตาซี

มิซาเอะ ได้เล่นเกมส์ P.D.W ไปแล้วกว่า 1ปี มีทั้งเรื่องสุขและทุกข์ ทั้งยังผ่านการผจญภัยมากมายแต่ในที่สุดเธอก็มาถึงฉากจบของเกมส์

" พี่ซึจิมิคะ หนูมาช่วยแล้วค่ะ " มิซาเอะกล่าว
" 55555+ " ซึจิมิ ที่สวมหน้ากากจอมราชาปีศาจอยู่หัวเราะเยาะเธอ
" ย้ากกกกกกกกกกกกก " มิซาเอะตั้งท่าเตรียมสู้ ในขณะที่ซึจิมิกระโจนเข้าหาเธอ
และแล้ววินาทีนั้น มิซาเอะ ก็โค้งตัวลงมาขอโทษซึจิมิ
"ขอโทษที่หนูทำให้พี่ซึจิมิ เป็นห่วงตลอดมา "
และแล้วปาฎิหารย์ก็บังเกิด เมื่อมิซาเอะ โค้งศรีษะลงแล้วหัวไปกระแทกกับหน้ากาก จนมันเกิดรอยร้าว
" มิซาเอะ? " ซึจิมิ ที่หน้ากากค่อยๆแตกทำหน้าตกใจและกล่าวต่อ
"ตอนนี้ล่ะ ที่พี่ยังควบคุมมันได้ ฟันดาบลงมาเลย " ซึจิมิกล่าว
มิซาเอะ ไม่รอช้าฟันดาบเข้าใส่ หน้ากากของซึจิมิ ทันที
เคร้ง เสียงดาบดังระงม หน้ากากจอมปีศาจของซึจิมิ ค่อยๆแตก และแล้วก็มีคำพูดประโยคหนึ่งดังขึ้น
Congratulation
ร่างของซึจิมิ ค่อยๆสลายไป และกลับไปหยั่งโลกแห่งความจริง
...หนูทำสำเร็จแล้ว มิซาเอะ คิด แล้วค่อยๆวางดาบสุดรักลง
" ถึงเวลาที่ต้อง log Out เสียแล้ว ลาก่อน โลกแห่ง P.D.W " มิซาเอะกล่าว แล้วกด Log out ออกจากเกมส์แต่แล้วอยู่ๆ ก็เกิดสถานการณ์ฉุกเฉินขึ้น
Emergency!!! Emergency!!! Emergency!!!
เสียงสัณญาณนั้นดังมาก มากจนมิซาเอะ ต้องเอามือมาปิดหู
หลังจากหลับตาอยู่นานก็ถูกวาร์ปมาหยั่งสถานที่แห่งหนึ่ง
" ว่าไงยัยหนู สนใจไปเที่ยวต่างโลกซักแปปมั๊ย " พระเจ้า นามเทนเซ กล่าว
" ไม่อ่ะ หนูจะอยู่กับพี่ซึจิมิ ของหนู " มิซาเอะ กล่าว
" ไม่ต้องห่วง ชั้นส่งพี่ชายเธอไปก่อนแล้ว " เทนเซ กล่าว
" ฮะ ว่าอะไรนะคะ? "
และแล้วก็มีข้อความคำถามขึ้นมาอยู่หน้ามิซาเอะ
คุณต้องการไปต่างโลกมั๊ย? 
[ใช่][ใช่]
" ถึงหนูจะโง่ แต่นี่ไม่มีตัวเลือกให้ปฏิเสธเลยนี่นา คงต้องตอบ [ใช่] " มิซาเอะ กล่าว
" ไปดีนะจ๊ะ ซาโต้ มิซาเอะ " นั่นคือคำสุดท้ายที่ พระเจ้าเทนเซพูด
และแล้ว มิซาเอะ กับซึจิมิ ก็ถูกวาร์ปมาอยู่เหนือท้องฟ้า ประมาณ 20000เมตร
" พระเจ้าบ้า ช่วยหนูด้วยยยยยยยยยยย " มิซาเอะ ตะโกน ขณะที่ซึจิมิ ได้รับกระเป๋าเป้ใบหนึ่งจากพระเจ้า
" มิซาเอะ เอ้านี่ร่มชูชีพ " ซึจิมิ กล่าวแล้วส่งร่มชูชีพให้มิซาเอะก่อนจะกอดขามิซาเอะเอาไว้
มิซาเอะ ค่อยๆกดปุ่มกางร่มชูชีพออก แล้วถอนหายใจยาวๆ ก่อนที่ทั้งสอง จะแลนดิ้งลงพื้นอย่างปลอดภัย
และที่ๆ ซึจิมิ และ มิซาเอะ แลนดิ้งลงมา ดูเหมือนว่า จะเป็น โอเอซิส กลางทะเล
"ยินดีต้อนรับ คุณนักเดินทาง " เซียม หัวหน้าโอเอซิส กล่าว
" " ค่ะ/ครับ " " ซึจิมิ และมิซาเอะ พูดพร้อมกัน
" เอาล่ะ เราจะนำทางไปหยั่งห้องพักของพวกคุณให้ " เซียม กล่าว และในตอนนั้นเอง
" หัวหน้ามีไรไม่รู้มาเกยตื้นที่ชายฝั่ง " พนักงานของโอเอซิส กล่าว เขามีนามว่า บียอน
เรื่องนี้ทำให้ทั้งหมด รวมทั้งตัว มิซาเอะ และซึจิมิ ต้องไปด้วย
และสิ่งที่มาเกยตื้น กลับเป็นวัตถุประหลาดที่มีแขนเหมือนคน
" เจ้านี่มันอะไร " ชาวบ้านที่มามุงกล่าว
ไม่มีใครรู้ว่ามันเป็นตัวอะไร จนมีเจ้าหน้าที่ เก็บไปตรวจสอบ
" ต้อง ขอโทษคุณนักเดินทางด้วยนะครับ เดี๋ยวผมพาไปห้องให้แทนหัวหน้าเอง " บียอนกล่าว แล้วนำทางมิซาเอะ กับ ซึจิมิ ไปหยั่งห้อง 308 ที่ติดกับชายทะเลด้านหนึ่ง
หลังจากบียอนไป มิซาเอะ ก็ไม่รอช้าตรงเข้าสู่อ้อมกอดของซึจิมิ
" รู้ไหมคะ ตลอด 1ปีมานี้ หนูนึกว่าจะสูญเสียพี่ไปแล้ว " มิซาเอะ กล่าวทั้งน้ำตา
" ไม่เอาน่า เด็กโง่ อย่าร้องไห้ซิ เพราะน้ำตาไม่เหมาะกับผู้หยิงน่ารักๆอย่างเธอ " ซึจิมิ กล่าว
ทั้งสองนั่งปลอบกันอยู่นาน จนกระทั่งมีเสียงมาเคาะประตู
" ขอโทษด้วยนะ แต่หัวหน้าเซียม ให้มาตามคุณซึจิมิ ที่มีฝีมือในการขับเรือดำน้ำ ไปกับทีมสำรวจของพวกเราด้วย " บียอนกล่าว
" ทำไม หัวหน้าเซียมถึงรู้ว่าผมขับเรือดำน้ำได้ล่ะ " ซึจิมิ กล่าวด้วยความสงสัย
" หัวหน้ามีสกิล วิเคราะห์ประเมิน น่ะ จึงรู้ว่าใครมีความสามารถอะไร และช่วงที่คุณซึจิมิ ไม่อยู่ เราจะดูแลคุณมิซาเอะ น้องสาวของคุณ อย่างดีเอง " บียอนกล่าว
" ไม่เอานะ หนูไม่ให้พี่ไป " มิซาเอะ กล่าวขอร้องซึจิมิ ทั้งน้ำตา
" ไม่เอาน่าเด็กโง่ พี่ไปแปปเดียว เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว " ซึจิมิ ปลอบมิซาเอะ ก่อนเดินไปกับ บียอน
มิซาเอะ ได้แต่ตั้งตารอซึจิมิ อยู่ที่ห้อง จนค่ำ เมื่อไม่เห็นซึจิมิ มา จึงเดินออกจากห้องไปถามเซียม ที่ศูนย์ปฏิบัติการ
" ว่าอะไรนะคะ คุณขาดการติดต่อกับเรือดำน้ำ " มิซาเอะ กล่าวด้วยความโกรธ แล้วชกหน้าเซียมไปหมัดนึง ก่อนจะรีบออกไป เอาชุดดำน้ำที่วางอยู่หน้าศูนย์ เตรียมไปช่วยซึจิมิ ทว่า....
กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด เสียงร้องของผู้หยิงและผู้ชายชาวบ้านดังระงม เมื่อ สัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ โผล่ขึ้นมาเหนือน้ำ
มันจู่โจมเข้าใส่สองแม่ลูกที่ร้องเสียงหลงในทันที
เคร้ง มิซาเอะ ไม่รอช้า หยิบฉมวก ที่อยู่ที่หน้าศูนย์ เข้าไปบวก กับ สัตว์อสูรขนาดยักษ์นั้น
" ให้ฉันช่วยด้วยคนนะคะ " สาววัยรุ่นคนหนึ่ง ชื่อ เซียร์ ตะโกน แล้วเริ่มร่ายคำสาป
" จงเจ็บนิ้วเท้าซะ ไอ้สัตว์ประหลาด "
โฮกกกกกกกกกกกกก สัตว์อสูรขนาดยักษ์ร้องเสียงหลง ก่อนที่เซียมจะเดินออกมาดูเหตุการณ์ โดยที่จมูกของเขายังเลือดเกาดำไหลเพราะถูกมิซาเอะ ชกอยู่เลย
" เจ้านั่นมัน บรูโน่ 1ใน3สัตว์ปีศาจแห่งท้องทะเลนี่นา " เซียมตะโกน
" ว่าไงนะ " มิซาเอะ หันไปมองเซียม เป็นจังหวะให้บรูโน่ ตบมิซาเอะ กระเด็น
" หนีเร็ว " เซียมกล่าว
" จงเป็นอัมพาตไปซะ " เซียร์ตะโกน
และแล้วเจ้าบรูโน่ ก็ร้องเสียงหลง และเป้นอัมพาตอยู่หลายวินาที
" เราต้องจัดการมัน " มิซาเอะ กล่าว แล้วปาฉมวกใส่ตาของบรูโน่
โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก บรูโน่ร้องตะโกนอย่างเจ็บปวด ก่อนจะถอนตัวกลับลงทะเล
มิซาเอะ ยืนจ้องมันจนมันหายลับตาไป และบ่นพึมพำบางอย่างออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
" ขอให้พี่ซึจิมิ ปลอดภัยด้วยเถอะพระเจ้า "
******************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป