ยุทธจักรเทพยุทธ์ (แปลจบแล้ว)

       อสูรราชาพยัคฆ์กิเลนแสดงแววตาสิ้นหวังให้ตู้เซ่าฝู่ตู้เซ่าฝู่ส่งสัญญาณบอกให้อสูรราชาพยัคฆ์กิเลนดูแลไต้ซิงอวี่ต่อไป จากนั้นจึงเดินออกไปจากที่พักโบราณ

       ประตูใหญ่ที่พักโบราณแห่งนี้สภาพกลับมาเป็นปกติแล้วทว่ารอบๆ ยังคงมีร่องรอยของการซ่อมแซม คาดว่าเมื่อตอนกลางวันมู่หรงโยวรั่วหาคนมาซ่อมแล้ว

       นอกที่พัก ตู้เซ่าฝู่กระโดดขึ้นคร่อมม้าเขาหันไปหาหวงที่สามเอ่ยถามด้วยความสงสัยว่า “หวงที่สาม สวนโบราณอยู่ที่ไหนหรือ?”

       “สวนโบราณ……”

       เมื่อได้ยินคำพูดของตู้เซ่าฝู่ หวงที่สามและผู้ติดตามทั้งห้าคนต่างสีหน้าเปลี่ยนทุกคนล้วนมองตู้เซ่าฝู่ด้วยสีหน้าท่าทางแปลกๆ

       “สมกับเป็นคุณชายน้อย ไม่ธรรมดาเลยจริงๆที่แท้อยากไปสวนโบราณนี่เอง”

       หวงที่สามแอบถอนหายใจ สวนโบราณเป็นสถานที่ที่เขาใฝ่ฝันอยากจะเข้าไปมาโดยตลอดทว่าด้วยสถานะของเขายังไม่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเข้าไปในสวนโบราณไปใช้จ่ายที่นั่นคืนหนึ่งเท่ากับจำนวนเงินที่เขาสามารถหาได้ทั้งปีเลย

       เมื่อเห็นหวงที่สามและคนอื่นๆทำสีหน้าท่าทางแปลกๆ ตู้เซ่าฝู่ก็สงสัย เอ่ยถามว่า “ทำไมหรือหรือว่าพวกเจ้าไม่รู้จักสวนโบราณ?”

       “คุณชายน้อยเซ่าฝู่ เข้ารู้จักสวนโบราณเพียงแต่ไม่เคยเข้าไป”

       หวงที่สามรู้สึกอายจากนั้นหันไปพูดกับผู้ติดตามบุรุษร่างใหญ่ที่สวมชุดจอมยุทธสีน้ำเงินข้างๆอย่างเคารพ กล่าวว่า “หัวหน้ากองจางท่านน่าจะเคยเข้าไปในสวนโบราณ ท่านลองพูดให้คุณชายน้อยเซ่าฝู่ฟังคร่าวๆ เถิด”

       บุรุษที่ถูกเรียกว่าหัวหน้ากองจางหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อยท่าทางเคอะเขิน หลังจากถลึงตาใส่ หวงที่สามสักครู่ แล้วจึงแนะนำให้ตู้เซ่าฝู่ “คุณชายน้อยเซ่าฝู่ ที่จริงข้าเคยไปสวนโบราณเพียงครั้งเดียวและเมื่อก่อนไปพร้อมกับกลุ่มเพื่อน ที่นั่นคือสถานที่นันทนาการที่ใหญ่ที่สุดและมีชื่อเสียงที่สุดในเมืองหลันหลิงหญิงสาวในนั้นไม่เพียงแต่งดงามมากที่สำคัญล้วนแต่มีความสามารถที่ไม่ธรรมดากันทั้งหมด บางคนชำนาญด้านการเล่นดนตรีบางคนก็เก่งเดินหมาก หรือมีบางคนมีฝีมือวาดภาพที่ไม่ธรรมดาเป็นต้นต่างมีจุดเด่นมากมายที่ต่างกันออกไป หากชายคนไหนไปสักครั้งจะทำให้รู้สึกมีความสุขจนไม่อยากกลับบ้านกันเลยทีเดียว”

       “ที่แท้คือสถานเริงรมย์นี่เอง”

       ตู้เซ่าฝู่เลิกคิ้วจากนั้นคิดออกว่าเถ้าแก่ของสวนโบราณคือของเมิ่งไหลไฉหนึ่งในสี่คุณชายน้อยแห่งหลันหลิงนึกไม่ถึงว่ามู่หรงโยวรั่วจะให้ตนไปสวนโบราณ ไม่รู้ว่าให้เขาไปทำอะไรแต่มีเพียงแต่ไปแล้วจึงจะรู้

       หลังจากครุ่นคิดสักครู่คิดว่าอย่างน้อยตอนนี้เขาก็มีคนติดตามหกคนที่เรียกตนว่าคุณชายน้อย ตู้เซ่าฝู่ไม่อยากแสดงให้คนอื่นเห็นว่าเขาเป็นมือใหม่ไม่เคยไปสถานเริงรมย์มาก่อนเขาบอกกับอีกหกคนว่า “ไปสวนโบราณ เดี๋ยววันนี้ข้าจะเลี้ยงเหล้าพวกเจ้า”

       “ขอบคุณขอรับคุณชายน้อยเซ่าฝู่”

       เมื่อทั้งหกคนได้ยินต่างก็ดีใจมากสถานที่อย่างสวนโบราณ ชายทุกคนในเมืองหลันหลิงมีใครบ้างล่ะที่ไม่อยากไปเพียงแต่ค่าใช้จ่ายที่นั่นทำให้ชายในเมืองอัตราส่วนเก้าสิบเก้าส่วนร้อยไม่สามารถเข้าไปได้วันนี้คุณชายน้อยจะพาพวกเขาไปเลี้ยงที่สวนโบราณ ทั้งหกคนนี้ต่างดีใจกันมากในใจต่างแอบคิดในใจ วันนี้ตอนแรกคิดว่าต้องออกไปทำธุระยากลำบากคิดไม่ถึงว่าจะโชคดีขนาดนี้ที่ได้มา

       โดยเฉพาะหวงที่สามวันนี้เขาซาบซึ้งตื้นตันใจอย่างมาก เขาถูกคุณชายน้อยระบุชื่อให้ติดตามมาด้วยโดยเฉพาะทั้งยังได้มาร่วมงานกับหัวหน้ากลุ่มใหญ่ทั้งสี่คนที่เป็นทหารส่วนตัวประจำจวนผู้ปกครองหลันหลิงกับหัวหน้ากองที่ปกติเขาทำได้เพียงแต่มองชื่นชมอยู่ไกลๆไม่รู้ว่าภายหลังจะได้เลื่อนขั้นหรือไม่ ทว่าอย่างน้อยต่อไปก็ทำให้มีเรื่องให้พวกคนที่ปกติหัวเราะเยาะเขาอิจฉาเขาบ้างแล้ว

       “กรับๆ……”

       เสียงเกือกม้ากระทบพื้นวิ่งฉิวอย่างรวดเร็วท่าทางสง่าน่าเกรงขามทุกบริเวณที่อสูรอาชาเกล็ดทมิฬวิ่งผ่านคนในเมืองหลันหลิงต่างหันไปมองอย่างสนใจด้วยสายตาที่เป็นประกาย

       ขณะที่โคมไฟแสงสีหลากหลายตระการตากำลังจะเปิดสถานที่ส่วนใหญ่ในเมืองหลวงมณฑลหลันหลิงยังคงเปิดไฟสว่างจ้า ครึกครื้นอยู่และสถานที่ที่คึกคักที่สุดอยู่ใกล้ๆ จุดศูนย์กลางในเมืองหลันหลิงตั้งอยู่ที่ถนนใหญ่จันทร์หิมะ

       เมื่อโคมไฟแสงหลากสีเปิดอย่างสว่างไหว ถนนใหญ่จันทร์หิมะคึกคักกว่าตอนกลางวันครื้นเครงกว่าปกติ มีบุรุษมากมายเดินทางมารวมตัวกันที่นี่มีทั้งเหล่านักปราชญ์ชนชั้นสูงที่มารวมตัวกันทั้งยังมีนักธุรกิจพ่อค้าที่ร่ำรวยพากันมาพบปะในที่แห่งนี้

       และสถานที่ที่มีชื่อที่สุดในถนนใหญ่จันทร์หิมะก็คือสวนโบราณนั่นเอง

       สวนโบราณนับว่าเป็นสวรรค์ในฝันของบุรุษทุกคนสถานที่แห่งนี้สามารถทำให้ผู้ชายนับไม่ถ้วนตื่นเต้นเพลิดเพลินใคร่ครวญถึงทั้งวันทั้งคืน

       ถนนใหญ่จันทร์หิมะไม่อนุญาตให้ขี่พาหนะเข้าไปนอกถนนใหญ่มีสถานที่กำหนดเตรียมไว้ให้นำไปจอดหรือพักพาหนะทั้งหลายไว้ได้สามารถจินตนาการได้ว่าถนนใหญ่จันทร์หิมะมีคนรวมตัวกันแน่นหนามากแค่ไหนคุณชายนายน้อยมากมายมาเที่ยวกันที่นี่ คุณชายเหล่านั้นต่างมีอสูรพาหนะที่ตัวใหญ่มหึมาเกรงว่าหากอนุญาตให้พาอสูรพาหนะเข้าไป ต่อให้ถนนใหญ่จันทร์หิมะจะใหญ่กว่านี้ก็สามารถบรรจุคนเข้ามาพร้อมกันได้ไม่กี่คน

       “คึกคักจริงๆ”

       ตู้เซ่าฝู่และอีกหกคนลงจากม้าเดินเข้าไปในถนนใหญ่จันทร์หิมะเมื่อเห็นภาพบรรยากาศของสถานที่นันทนาการมีโคมไฟหลายแบบหลากสีเปิดสว่างไสวอย่างตระการตา มีเสียงหัวเราะคิกคักน่าฟังของหญิงสาวอยู่เนืองๆเป็นระลอก ทุกคนล้วนตื่นเต้นกับสิ่งที่เห็น

       สองข้างระหว่างทางเดินมีหอนางโลมสถานเริงรมย์หลายแห่งประดับประดาแย่งกันดึงดูดความสนใจลูกค้าข้างบนหอแดงแต่ละแห่งมีสาวสวยแต่งหน้าแต่งตัวเต้นยั่วยวนอยู่จำนวนมากมีชายหลายคนที่เห็นรู้สึกอดใจไม่ไหวจึงเดินตามเข้าไปเชยชม

       “คุณชายน้อยทางด้านหน้าคือสวนโบราณ”

       หลังจากเดินบนถนนใหญ่จันทร์หิมะที่สุดแสนจะคึกคักแห่งนี้ได้ไม่นานหัวหน้ากองจางก็หันไปหาตู้เซ่าฝู่พร้อมกับชี้ไปด้านหน้า

       ตู้เซ่าฝู่มองตามไปด้านหน้าเห็นอาณาเขตที่ภายในมีสิ่งปลูกสร้างโออ่าและยิ่งใหญ่ราวกับตำหนักที่จุดศูนย์กลางของถนนใหญ่จันทร์หิมะด้านหน้าประตูทางเข้าเป็นจุดตัดกันของถนนทั้งสามสายเป็นหอใหญ่ที่ตกแต่งได้อย่างหรูหราสวยงาม สวนรอบๆตัดแต่งอย่างงดงามน่าเกรงขามราวกับสวนหลวงสถานที่ของราชนิกุลแสงจ้าภายในเปิดจ้าสว่างไสวดูตระการตาเป็นสถานที่ที่ให้กลิ่นอายถึงความรู้สึกยิ่งใหญ่และไม่ธรรมดา

       เมื่อมองจากที่ไกลๆสวนกว้างประดับหอเรือนยักษ์ที่ตั้งอยู่บนถนนใหญ่จันทร์หิมะนี้ไม่เหมือนสถานที่ของคนธรรมดาทั่วไปจริงๆ แลดูอลังการและยิ่งใหญ่ไม่ธรรมดาเหลือเกิน

       “ที่นี่คือสวนโบราณงั้นหรือ……”

       ตู้เซ่าฝู่แอบตื่นเต้นตกใจกับตัวเองในใจจากนั้นเดินตามหวงที่สามและคนอื่นๆ ไปที่สวนโบราณ

       ที่ประตูทางเข้าสวนโบราณที่มีคนมารวมตัวกันที่นี่มากมายทุกคนที่จะเข้าต่างต้องต่อแถวตามลำดับ แม้จะเป็นคนจากตระกูลร่ำรวยของเมืองหลันหลิงที่มีเบื้องหลังไม่ธรรมดาทว่าเมื่อมาถึงประตูทางเข้าอันโอ่อ่าของสวนโบราณนี้แล้วก็ยังคงต้องต่อแถวเข้าเช่นเดียวกับทุกคน

       ต่อให้คุณชายที่ปกติวางตัวเป็นอันธพาลครองเมืองหลันหลิงเมื่อมาอยู่ที่นี่ก็ยังรอคอยต่อแถวเข้าเช่นเดียวกัน ท่าทางสงบเรียบร้อยไม่มีใครทำตัวโหวกเหวกโวยวายเลยสักคนจะมีก็มีแต่เสียงคนถกกันเรื่องในสถานเริงรมย์เบาๆและเนื้อหาที่พูดก็ไม่ค่อยน่าฟังสักเท่าไร

       “ผู้ที่อยู่เบื้องหลังไม่ธรรมดาเลยจริงๆ”

       ตู้เซ่าฝู่ยืนอยู่ท่ามกลางคนมากมายในใจแอบคิดว่า หากเบื้องหลังของคนที่ดูแลสวนโบราณแห่งนี้ไม่มีพละกำลังและอิทธิพลพอน่าจะทำไม่ได้

       “คุณชายน้อยท่านนี้ มีบัตรสมาชิกของสวนโบราณแล้วหรือยัง?”

       ต่อแถวมานานในที่สุดตู้เซ่าฝู่ก็ถึงข้างหน้าสุดของแถวแล้วเมื่อเขาเดินมาถึงด้านหน้าประตูโอ่อ่ากลับถูกเด็กหนุ่มที่ดูไม่ธรรมดาท่าทางมีมารยาทสกัดทางไว้เขายิ้มแย้มให้ ท่าทางเป็นมิตรและสุภาพ

       “บัตรสมาชิกบัตรสมาชิกอะไร?”

       ตู้เซ่าฝู่ตะลึง และจู่ๆราวกับว่าคิดถึงสิ่งที่มู่หรงโยวรั่วพูดถึง สวนโบราณแห่งนี้จำเป็นต้องเป็นสมาชิกจึงจะสามารถเข้าไปได้ไม่ใช่ว่าใครก็สามารถเข้าไปได้

       เมื่อได้ยินคำพูดของตู้เซ่าฝู่เด็กหนุ่มเฝ้าประตูยังคงยิ้มให้ตู้เซ่าฝู่ กล่าวว่า “สวนโบราณของเรามีบัตรสมาชิกสามแบบ บัตรเงิน บัตรทอง และบัตรอภิสิทธิ์บัตรเงินราคาหนึ่งแสนเสวียน หลังจากท่านเป็นแขกคนพิเศษของทางเรา ทุกครั้งที่มาสวนโบราณจะได้รับบริการที่ดีที่สุดของพวกเรา”

       “บัตรทองราคาห้าแสนห้าหมื่นเสวียนสมาชิกบัตรทองสวนโบราณของเราคือแขกคนสำคัญของเราทุกครั้งที่ท่านมาไม่จำเป็นต้องต่อแถว พวกเราจะมีช่องทางเฉพาะสำหรับแขกผู้มีเกียรติสมาชิกบัตรทองสามารถจองห้องที่ดีที่สุดไว้ก่อนได้ และสามารถเลือกจองสาวงามของพวกเราได้ก่อนใครรับถึงได้รับบริการอื่นๆ เพิ่มเติมอีกมากมาย”

       “บัตรอภิสิทธิ์ราคาสามล้านเสวียนหากท่านเป็นสมาชิกบัตรอภิสิทธิ์ จะถือว่าสวนโบราณก็คือบ้านของท่านท่านต้องพอใจมากแน่นอน”

       เด็กเฝ้าประตูมองตู้เซ่าฝู่ตลอดการพูดแนะนำเขาพูดรวดเดียวจบแทบไม่ได้หายใจจนหน้าแดงเพราะเกือบขาดอากาศพิสูจน์ได้ว่าเขาเองก็มีปราณที่ไม่ธรรมดา เพราะเขายังคงยิ้มแย้มอยู่ได้ เป็นความสามารถที่ไม่ใช่คนธรรมดาจะทำได้กันจากนั้นเขาก็เอ่ยถามตู้เซ่าฝู่ด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่ทราบว่าคุณชายน้อยท่านนี้อยากซื้อบัตรสมาชิกแบบใดหรือขอรับ?”

       เมื่อได้ยินที่เด็กเฝ้าประตูคนนี้แนะนำ หวงที่สามหัวหน้ากองจางและคนอื่นๆ ต่างก็ตะลึง บัตรสมาชิกที่ราคาถูกที่สุดยังสูงถึงแสนเสวียนสำหรับคนธรรมดาทั่วไปเงินจำนวนนี้คงเสียดายจนควักไม่ออก

       หัวหน้ากองจางเองก็ยังตะลึงไม่ใช่ว่าเงินแสนเสวียนเขาจะไม่มีทว่าผู้ฝึกฌานปกติทั่วไปไม่มีใครพกเงินสดเยอะขนาดนั้น

       เงินแสนเสวียนคือมูลค่ารวมของอุปกรณ์ติดตัวที่ต้องมีติดตัวไว้ทั้งหมดได้แก่อาวุธยาลูกกลอนและอื่นๆ ส่วนบัตรทองราคาห้าแสนกับบัตรอภิสิทธิ์ราคาห้าล้านต่อให้เป็นเขาก็ได้แต่สะอึกจ่ายไม่ไหว

       แม้ยอมทุ่มสุดตัวซื้อบัตรเงินทว่าก็ไม่มีเงินเพียงพอไปใช้จ่ายข้างในต่อได้แล้ว

       หัวหน้ากองจางหวงที่สามและคนอื่นๆ มองไปที่ตู้เซ่าฝู่ ไม่รู้ว่าคุณชายน้อยเซ่าฝู่แปลกหน้าคนนี้วันนี้จะมาถลุงเงินที่นี่เท่าไรคุณชายน้อยที่นายหญิงรักและเอ็นดู น่าจะใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายพอตัว

       ท่ามกลางทุกสายตาที่จับจ้อง ตู้เซ่าฝู่กลับส่ายศีรษะพร้อมกับบอกเด็กเฝ้าประตูว่า“ข้าไม่ได้จะซื้อบัตรสมาชิก ข้ามาหาแม่นางมู่หรงโยวรั่ว”

       เมื่อได้ยิน ไม่ได้มีเพียงหัวหน้ากองจางกับหวงที่สามที่ตกใจสีหน้าเปลี่ยนเด็กหนุ่มคุมประตูก็ตกใจสีหน้าเปลี่ยนเช่นกัน ทว่าก็ยังคงยิ้ม กล่าวว่า “คุณชายน้อยท่านนี้คนที่มาสวนโบราณส่วนใหญ่ก็คือมาเพื่อพบแม่นางมู่หรงโยวรั่วนั่นแหละท่านอยากเข้าไปก็เลือกซื้อบัตรสักใบไปก่อนเถิด มีเพียงสมาชิกเท่านั้นที่เข้าไปได้”

       “แสนเสวียนข้าว่าแพงมากไปข้าไม่คิดจะซื้อ”

       ตู้เซ่าฝู่ส่ายศีรษะด้วยท่าทางจริงจังในใจคิดว่ามู่หรงโยวรั่วน่าจะมีชื่อเสียงในสวนโบราณมากไม่อย่างนั้นก็คงไม่มีคนจำนวนมากมาหาหรอก และไม่น่าจะมีคนชื่อแซ่เดียวกันหรอกที่นี่คือสวนโบราณ สถานเริงรมย์สำหรับผู้ชายนะ หรือว่า…………พอคิดถึงจุดนี้ ตู้เซ่าฝู่ก็จ้องหน้าเด็กหนุ่มเฝ้าประตู กล่าวว่า “แต่ข้าต้องเข้าไปหาแม่นางมู่หรงโยวรั่วจริงๆ”

       เมื่อได้ยินคำพูดของตู้เซ่าฝู่สายตาของทุกคนตรงนั้นก็ตกตะลึงมาก พูดแบบนี้เห็นชัดๆ ว่ามาก่อเรื่อง

       ที่ไม่ไกลจากประตูใหญ่สวนโบราณชายร่างใหญ่สวมชุดนักสู้จำนวนหนึ่งทยอยเข้ามากัน เดินเข้ามายื่นอยู่ด้านหลังเด็กหนุ่มเฝ้าประตูที่ยิ้มให้

       เมื่อเห็นสถานการณ์ หวงที่สาม หัวหน้ากองจางและคนอื่นๆต่างตกตะลึงกันมาก ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม คุณชายน้อยคนนี้จะเป็นอะไรไม่ได้เด็ดขาด

       “คุณชายน้อยท่านนี้อย่าก่อเรื่องเลย”

       เด็กหนุ่มเฝ้าประตูยิ้มพร้อมกับมองหน้าตู้เซ่าฝู่รอยยิ้มไม่ได้เป็นมิตรเหมือนตอนแรก กล่าวว่า “ด้านหลังยังมีคนต่อแถวอีกตั้งมากมายกลับไปเล่นที่บ้านเถิด”

       “ข้าบอกแล้ว ข้าอยากเข้าไปพบคนพวกเจ้าเปิดร้าน มีอะไรไม่อยากให้คนเข้าไปล่ะหรือว่าร้านของเจ้าเป็นร้านที่ทำธุรกิจผิดกฎหมาย” ตู้เซ่าฝู่พูดอย่างจริงจัง