ข้าจะเป็นเศรษฐีแห่งราชวงศ์หมิง

        บทที่ 86

        ทำลายกองมือปราบ

        “ ว่าอย่างไรนะขอรับจะให้ข้าไปยั่วโมโหบุตรชายของหัวหน้ากองมือปราบอย่างนั้นหรือ!!!” เสียงของซุนเหอดังขึ้นมาด้วยความตื่นตระหนกตกใจ

        ผู้ที่เป็นคนกล่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็คือจางหยวนที่กำลังนั่งอยู่เบื้องหน้า

        เขาพยักหน้าขึ้นลงด้วยร้อยยิ้มตอบกลับไปเพื่อยืนยันคำตอบของตัวเอง “ ถูกต้องแล้วข้าจะให้เจ้าทำเช่นนั้น”

        “ แต่ว่าถ้าขาไปยั่วโมโหมันแล้วจะได้อะไรหรือขอรับ? ”

        “ ในตอนนี้ดูเหมือนว่าพวกกองมือปราบเองก็จะไม่ได้มายุ่งวุ่นวายกับ ”

        “ การที่ข้าเข้าไปยั่วโมโหมันไม่เทียบเท่ากับว่าตัวของข้านั้นเป็นคนที่ก่อเรื่องและก็สร้างเรื่องขึ้นมาเองอย่างนั้นหรือขอรับ?”

        จางหยวนยิ้ม “ ข้าจะให้เจ้าทำอย่างแนบเนียนที่สุดในครั้งนี้ข้าเองก็มีเป้าหมายเช่นเดียวกัน”

        “ กองมือปราบมองดูแล้วภายในเมืองแห่งนี้เป็นสิ่งที่จำเป็นจะต้องเปลี่ยน”

        “ ตามเอกสารที่ข้าได้รับมาเจ้าเองก็น่าจะรู้ดีอยู่ ”

        “ เจ้าทำงานอยู่ภายในกองมือปราบมาเป็นเวลานานน่าจะรู้ดีว่าหัวหน้ากองมือปราบเป็นคนอย่างไร”

        “ แน่นอนว่ามันรับสินบน และไล่ที่ชาวบ้านใช้อำนาจในทางที่มิชอบ ”

        “ เพราะแบบนั้นคนเช่นนี้จำเป็นต้องกำจัดออกไป ”

        “ เรื่องราวในครั้งนี้พวกเราไม่ได้ทำเพื่อตัวของพวกเขาเองเพียงอย่างเดียวเท่านั้น”

        “ แต่ว่าสิ่งที่พวกเราทำในครั้งนี้ล้วนแล้วเพื่อเหล่าชาวเมืองด้วยเช่นเดียวกัน”

        “ ถ้าสามารถกำจัดคนผู้นั้นออกไปได้เมืองจินหยวนแห่งนี้มันจะน่าอยู่ขึ้นเป็นอย่างมาก”

        “ เจ้าเองก็รู้ดีอยู่แก่ใจพวกมันการที่ไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเจ้าและก็พวกเราในตอนนี้ก็ไม่ใช่ว่ามันจะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวอีกเลย”

        “ ตัวของพวกมันเพียงแค่ยังไม่มีโอกาสที่จะเข้ามายุ่งเกี่ยว ”

        “ ตามหลักความเป็นจริงแล้วถ้าพวกมันมีโอกาสอีกครั้งคงจะลงมือเล่นงานพวกเราอย่างแน่นอน”

        “ นั่นแหละคือสิ่งที่ตัวของข้าอยากจะพูดออกมาเพราะแบบนั้นก่อนที่มันจะลงมือเล่นงานพวกเรา เราจำเป็นจะต้องลงมือเล่นงานมันก่อน”

        “ ในครั้งนี้เราจำเป็นต้องลงมือเล่นงานมันเพื่อตัดปัญหาที่จะเกิดขึ้นไปในอนาคตและก็จะสามารถช่วยชาวเมืองได้อีกด้วย ”

        “ ข้ารู้ดีว่าเจ้าเป็นคนที่รักคุณธรรมมองผิวเผินก็สามารถสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน”

        “ เพราะแบบนั้นในครั้งนี้ก็คิดว่าทำเพื่อกอบกู้คุณธรรมให้เหล่าชาวบ้านเป็นอย่างไร” จางหยวนเกลี้ยกล่อมอีกฝ่าย

        ซุนเหอได้ยินแบบนั้นแสดงใบหน้าครุ่นคิดอย่างหนัก

        หลังจากที่แสดงใบหน้าคุณคิดมาสักพักมันก็ค่อยๆเงยใบหน้าของตัวเองขึ้นมาเอ่ยถามกับผู้เป็นนายที่อยู่ด้านหน้า “ ในท่านต้องการให้ข้าทำอย่างไรหรือขอรับ?”

        “ สิ่งที่ข้าอยากจะให้เจ้าทำก็คือการเข้าไปยั่วโมโหลูกชายของหัวหน้ากองมือปราบ ”

        “ ในตอนนี้มันคงจะมีบาดแผลฝังลึกอยู่ภายในใจถ้าเจ้าเข้าไปยั่วโมโหมันเล็กน้อยมันคงจะลงมือเล่นงานเจ้าอย่างไม่ลังเล”

        “ และเมื่อมันลงมือเล่นงานเจ้าแล้วสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือมันจะเกิดกลายเป็นคดีความอย่างแน่นอน  ”

        “ แต่ไม่ใช่เพียงแค่นั้นสถานที่ที่จะมีเรื่องเกิดขึ้นมันเองก็จำเป็นจะต้องกำหนดเอาไว้ด้วยเช่นเดียวกัน ”

        “ หมายความว่ายังไงยังงั้นหรือขอรับ? ”

        “ ข้าอยากจะให้เจ้าหาเรื่องมันที่บริเวณกลางเมืองให้ผู้คนมองเห็นเยอะๆ”

        “ แต่เจ้าต้องแสดงละครสักหน่อยแสดงท่าทางเหมือนกับว่าตนเองเป็นผู้ถูกรังแก” 

        “ และหลังจากนั้นตัวของข้าจะนำเอาหลักฐานชิ้นสำคัญไปให้ท่านใต้เท้าที่เป็นผู้ไต่สวนเกี่ยวกับคดีความ ”

        “ ข้ารวบรวมหลักฐานมาสักพักใหญ่แล้วถ้านำเอาหลักฐานทั้งหมดไปให้กับใต้เท้าผู้ไต่สวนภายในชั้นศาลย่อมเกิดกลายเป็นการไต่สวนขนาดใหญ่”

        “ ข้ารวบรวมหลักฐานทั้งหมดกับการที่กองมือปราบรังแกผู้คนเมืองจีนหยวนมาเป็นเวลานาน”

        “ กว่าจะรวบรวมมาครบใช้เวลาร่วมเดือนตอนนี้ถึงเวลาที่จำเป็นจะต้องลงมือแล้ว”

        จางหยวนพูดออกมาแล้วก็ใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้ม

        ตอนนี้เขาเตรียมการมาร่วมเดือนเก็บรวบรวมหลักฐานทั้งหมดที่พอจะสามารถเล่นงานพวกกองมือปราบได้

        หลังจากเก็บรวบรวมหลักฐานมาเป็นเวลานานในตอนนี้สามารถรวบรวมหลักฐานได้ทั้งหมด

        แน่นอนว่าหลักฐานทั้งหมดที่ถูกเก็บรวบรวมมาเมื่อมันนำเอาไปเป็นเครื่องมือไต่สวนต้องเอาผิดได้อย่างแน่นอน  

        ซุนเหอหลังจากที่ได้ยินแผนการแล้วตัวของนักแสดงใบหน้าคิดหนักอยู่สักพักก่อนที่จะตัดสินใจพยักหน้า “ เข้าใจแล้วขอรับ!!!”

        “ ข้าจะลงมือทำเรื่องนี้เอง ”

        “ ดี!!! ถ้าเช่นนั้นก็ลงมือกระทำตามแผน ”

        …

        วันถัดมาร้านเหล้าใจกลางเมือง

        บุตรชายของหัวหน้ากองมือปราบมานั่งดื่มเหล้าตั้งแต่หัววันมันสวมใส่ชุดมือปราบสีแดงชายผู้นี้เป็นชายฉกรรจ์ร่างกายผอมสูงมีใบหน้าดูธรรมดาธรรมดาไม่ได้โดดเด่น

        ช่วงอายุของมันใกล้ๆซุนเหอบนใบหน้าแดงก่ำเต็มไปด้วยฤทธิ์ของสุราชายผู้นี้อายุของมันย่างเข้าวัยยี่สิบกลางไปแล้ว

        แต่มันกลับทำตัวเซ่เพลย์ดื่มเหล้าไปวันๆพอมองเห็นว่าพ่อของตนเองเป็นหัวหน้ากองมือปราบภายในเมืองแห่งนี้

        ไม่มีผู้ใดสามารถทำอะไรมันได้ต่อวันวันนึงมันก็แทบจะไม่ได้สนใจงานมือปราบของตนเองเลยด้วยซ้ำ

        ทั้งวันมันหมกตัวอยู่ที่ร้านสุราทำการดื่มกินสุราอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้

        แน่นอนว่าไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยหรือว่ากล้าขัดแย้งกับมันแม้แต่น้อยเป็นเพราะว่าผู้คนส่วนใหญ่ย่อมไม่อยากมีปัญหากับหัวหน้ากองมือปราบ

        ในวันนี้เองก็เช่นเดียวกันมันกำลังดื่มกินเหล้าอย่างสบายใจอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้

        ยกไหสุราขึ้นมาดื่มพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะ “ฮ่าๆๆๆ ”

        ในขณะที่มันกำลังดื่มสุราและก็ส่งเสียงหัวเราะอยู่นั่นเองเสียงฝีเท้าหนึ่งดังเข้ามาจากด้านนอก

        “ เถ้าแก่ขอสุราหนึ่งไห!!! ”

        ลูกชายของหัวหน้ากองมือปราบผู้นั้นหันไปมองอย่างรวดเร็วมันได้ยินเสียงบางอย่างที่ฟังดูแล้วคุ้นเคย

        เมื่อมันหันไปมองก็พบเข้ากับร่างของซุนเหอ 

        มองพบเห็นร่างของซุนเหอด้วยพิษของสุราที่ดื่มกินเข้าไปเป็นจำนวนมากเปลวเพลิงแห่งโทสะภายในจิตใจของมันก็ลุกไหม้ขึ้นในทันที

        ลูกชายของหัวหน้ากองมือปราบลุกขึ้นอย่างรวดเร็วสาวเท้าเข้าไปหาซุนเหอ 

        “ เดี๋ยวเรานึกว่าผู้ใดที่แท้ก็เป็นคนที่ถูกไล่ออกไปจากกองมือปราบนี่เอง!!!ได้ข่าวว่าตัวของเจ้าตกต่ำไปเป็นสุนัขรับใช้ของพ่อค้างั้นรึ? ” 

        มันเริ่มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงปนดูถูก

        :ซุนเหอแสดงใบหน้าสงบนิ่งหันไปมองมันแต่เมื่อหันไปเผชิญหน้ากับมันดวงตาซุนเหอก็ได้แปรเปลี่ยนกลายเป็นดวงตาที่หยามเหยียด 

        ชายผู้นั้นกัดฟันแน่นมันเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยามของซุนเหอ “ เจ้ากล้าดีอย่างไรมองข้าด้วยสายตาเช่นนั้น!!!”

        ซุนเหอแสดงท่าทางไม่สนใจมันเขาหันหลังไปและก็พยายามจะเดินออกจากสถานที่

        แต่ในขณะที่กำลังจะเดินออกจากสถานที่แห่งนี้นั่นคือการยั่วโมโหซุนเหอ 

        บุตรชายของเจ้าบุตรชายของหัวหน้ากองมือปราบพุ่งทะยานเข้าไปอย่างรวดเร็วใช้หมัดของตนเองชกเข้าใส่หน้าของซุนเหอ “ ผัวะ!!!” 

        ร่างของซุนเหอโดนหมัดของมันกระเด็นออกจากจุดนั้นก็เดินออกไปบริเวณด้านนอกร้าน

        หารู้ไม่ว่านั่นคือการตัดสินใจที่ผิดพลาดที่สุดภายในชีวิตของมัน

        ร่างของซุนเหอกระเด็นออกมาอยู่บริเวณด้านนอก “ ตู้บ!!!” 

        สายตามากมายของผู้คนกำลังจ้องมองมาที่พวกเขา

        ผู้คนมากมายบนถนนกำลังใช้ดวงตาของตนเองจ้องมองตรงมาบุตรชายของหัวหน้ากองมือปราบสาวเท้าวิ่งตรงออกมาจากด้านในอย่างรวดเร็ว

        มันกระโดดขึ้นร่างกายซุนเหอจากนั้นก็ระดมซัดหมัดของตนเองใส่หน้าของซุนเหออย่างรวดเร็ว 

        “ ผัวะ!!! ผัวะ!!! ผัวะ!!! ” มันออกแรงปล่อยหมัดอย่างต่อเนื่องพลางกับปากที่สบถคำออกมา“ คนเช่นเจ้ากล้าดีอย่างไรกล้าดีอย่างไร!!! กล้าดียังไงมามองข้าด้วยสายตาแบบนั้น!!!”

        มันระดมปล่อยหมัดใส่ใบหน้าของซุนเหออย่างต่อเนื่องและในตอนนี้มันเองก็เกิดเรื่องราวใหญ่โตขึ้นบริเวณกลางเมืองเรียบร้อยแล้วตามความคิดของจางหยวน

        จบบท