อสูรล้างสวรรค์

    ตอนที่ 114 ข้าอาจรู้ว่าฮ่าวหยุนซ่อนแม่นางหรงหรงไว้ที่ไหน

    ปรมาจารย์เย่!”


    ปรมาจารย์เย่!”


              เมื่อเข้าสู่เมืองอัสนี ผู้ฝึกยุทธ์ทุกคน ที่รู้จักโจวเย่ จะเรียกชื่อปรมาจารย์เย่ด้วยความเคารพ


                  ปรมาจารย์เย่!” ที่ประตูทางเข้าหอการค้าสีคราม มีทหารยามสองคนทำความเคารพด้วยความเคารพ



                ท่านเจ้าหอหยานเซียง และผู้อาวุโสเย่ซิงอยู่ที่นี้หรือเปล่า?” โจวเย่ถาม


                     อยู่ขอรับ ท่านเจ้าหอกำลังคุยอยู่กับท่านแม่ทัพหนานเจียง ปรมาจารย์เย่ ได้โปรดเชิญ!" ทหารยามได้เชิญโจวเย่และเถียนซีเว่ยด้วยความเคารพ


                  ทหารยามอีกคนไปแจ้งหยานเซียง และเย่ซิง 


                    โจวเย่เป็นแขกที่สำคัญที่สุดในหอการค้าสีคราม ดังนั้นพวกเขาจึงดูแลโจวเย่เป็นพิเศษ


                    เมื่อรู้ว่าโจวเย่ได้มาที่หอการสีครามแล้ว หยานเซียง เย่ซิง และหนานเจียง ก็ออกมาอย่างรวดเร็ว พวกเขาไม่กล้าที่จะละเลย



                   ซู่กั๋วกง ! หนานเจียง หยานเซียง เย่ซิง ประสานมือขึ้นด้วยความเคารพ 



                  ซู่กั๋วกง บุกทะลวงผ่านระดับที่หกของอาณาจักรคุรุยุทธ์อีกแล้วหรอ ?” หัวใจของหยานเซียง สั่นสะท้าน เขามองเห็นระดับพลังยุทธ์ของโจวเย่ได้อย่างรวดเร็ว


               เขาพึ่งออกจากจากตระกูลเถียนไม่นานมานี้ แต่ภายในหนึ่งเดือน จากระดับที่สี่ของอาณาจักรคุรุยุทธ์ เขาได้ทะลวงสองระดับเป็นอาณาจักรคุรุยุทธ์ ระดับที่หก ความเร็วในการฝึกฝนที่น่ากลัวนี้คืออะไรกัน?


                 หนานเจียง ก็ตกตะลึงในใจเช่นกัน เขาไม่เคยเห็นอัจฉริยะที่น่ากลัวเช่นนี้มาก่อน


               ที่นี่ไม่ใช่สถานที่พูดคุย ซู่กั๋วกงเชิญ! เย่ซิง พูดอย่างเร่งรีบเมื่อเห็นว่าโจวเย่มีบางอย่างผิดปกติ 


                   โจวเย่และเถียนซีเว่ย ได้เข้ามายังห้องโถงส่วนตัวอันงดงาม หยานเซียง ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี



                    การมาของซู่กั๋วกง ถือเป็นเกียรติสำหรับหอการค้าสีครามของข้า!" หยานเซียง กล่าวด้วยรอยยิ้มที่ประจบประแจง


               ที่ข้ามาวันนี้ ข้ามีบางอย่างที่ข้าต้องการให้ท่านช่วย และบังเอิญว่าท่านแม่ทัพเจียง ก็อยู่ที่นี้ด้วย โจวเย่ พูดอย่างสงบและตรงประเด็น



                   ซู่กั๋วกง บอกมาได้เลย ตราบใดที่ข้าสามารถช่วยได้ ข้าก็จะทำให้ดีที่สุด! หนานเจียง กล่าวอย่างเคร่งขรึม 



                 โจวเย่พยักหน้าอย่างซาบซึ้ง แล้วเล่าเรื่องที่้กิดขึ้น 


               คนรับใช้คนสนิทของคุณหนูซีเว่ยเหรอ ?” หยานเซียง ขมวดคิ้ว เขารู้สึกประทับใจเป็นอย่างมาก


                   เย่ซิง ขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดว่า ชิงฟางเหรินทราบว่าฮ่าวหยุนได้หาทางแก้แค้นซู่กั๋วกง แต่เขาก็ไม่ได้หยุดฮ่าวหยุน และเมื่อฮ่าวหยุนตาย ชิงฟางเหรินก็ผลักเรื่องนี้ให้กับฮ่าวหยุน 


                    หนานเจียง กล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า ฮ่าวหยุน ไม่ใช่คนโง่ เขารู้จักตัวตนของซู่กั๋วกง ในฐานะลูกศิษย์ของนิกายโลหิต เขาจะไม่นำหรงกรงกลับนิกายโลหิตอย่างแน่นอน


                  โจวเย่พูดเบา ๆ หรงหรง ไม่ได้อยู่ในนิกายโลหิตจริง ๆ ข้าไม่รู้สึกถึงลมหายใจของเขา แต่ชิงฟางเหรินมีความอดทนสูงมาก ข้าไปที่นิกายโลหิตกับซีเว่ย แต่เขาไม่แสดงอาการที่ผิดปกติเลย


                   ชิงฟางเหริน เป็นคนเจ้าเล่ห์และมีไหวพริบ เนื่องจากตัวตนของซู่กั๋วกงเขาจึงไม่กล้า หยานเซียงพยักหน้า


                   ข้าได้พบกับมือสังหารมากมายกับพี่เย่ และข้าไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร ข้าคิดว่าพวกเขาน่าจะมาจาก นิกายโลหิตที่ส่งคนมาสังหารพี่เย่ ” เถียนซีเว่ยกล่าว


                  หนานเจียง และหยานเซียงขมวดคิ้วเล็กน้อย และพวกเขาทุกคนสามารถเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น


                หึ! พวกเขากล้าหาญมาก!” เย่ซิงตะคอกด้วยความโกรธ ซู่กั๋วกง เราจะสืบให้ทราบโดยเร็วที่สุด และพวกเขาต้องจ่ายด้วยราคาที่แพง!"


                เมื่อได้ยินสิ่งนี้โจวเย่ก็ส่ายหัวแล้วพูดว่า "ข้าจะจัดการเรื่องเหล่านี้เอง ตราบใดที่พวกเขากล้าส่งคนมาลอบสังหารข้า ข้าจะล้างแค้นทุกคนที่มีความกล้านั้นเอง แต่ยังไม่ถึงเวลา"



                   เมื่อได้ยินสิ่งนี้ การแสดงออกของหนานเจียง ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย พวกเขาได้ยินความอำมหิตของโจวเย่ จากคำพูดของโจวเย่แล้ว และในเวลาเดียวกัน ดูเหมือนว่าโจวเย่จะเตือนพวกเขา


                   หยานเซียง ไม่รู้ว่ามีคนจากหอการค้าสีคราม ที่ไล่ฆ่าโจวเย่ หรือไม่?




                 โจวเย่ มองไปหนานเจียงแล้วพูดต่อ แม่ทัพเจียง ข้าขอให้ท่านช่วยตรวจสอบว่าก่อนที่ฮ่าวหยุนจะตาย เขาได้นำหรงหรงไปซ่อนไว้ที่ไหน”


                      หนานเจียง ตบหน้าอกของเขาแล้วพูดว่า ซู่กั๋วกง มั่นใจได้ ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่ ตราบใดที่นางยังอยู่ในดินแดนทิศใต้ เราจะสามารถหานางเจออย่างแน่นอน"


               ขอบคุณท่านแม่ทัพเจียง โจวเย่กล่าวขอบคุณ


                   ซู่กั๋วกง ข้าอาจรู้ว่าฮ่าวหยุนซ่อนแม่นางหรงหรงไว้ที่ไหน แต่ข้าไม่แน่ใจ ผู้จัดการหยางได้พูดขึ้น


                   โอ้? บอกข้าสิ” โจวเย่มองไปที่ผู้จัดการหยาง


                      ผู้จัดการหยางกล่าวด้วยความเคารพว่า ฮ่าวหยุนมักจะมาประมูลบ่อยๆ เขามักจะมากับคุณหนูของนิกายพฤกษา ฮ่าวหยุนมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับคุณหนูของนิกายพฤกษา และภูเขาจันทราทมิฬอยู่ไม่ไกล จากนิกายพฤกษา  


                    นิกายพฤกษาเหรอ?” โจวเย่ขมวดคิ้ว ใบหน้าของเขาเริ่มเย็นชาลงทันที


               ซู่กั๋วกง นี่เป็นเพียงการเดาของข้า ข้าไม่แน่ใจ!” ผู้จัดการหยาง พูดอีกครั้งโดยกังวลว่าเขาจะทำให้นิกายพฤกษาขุ่นเคืองด้วยการพูดผิด


                  ขอบคุณที่เตือน ผู้จัดการหยาง บางทีหรงหรงอาจจะอยู่ในนิกายพฤกษาจริงๆ" โจวเย่ขอบคุณผู้จัดการหยาง ข่าวของผู้จัดการหยางถือเป็นความคืบหน้าอย่างไม่ต้องสงสัย



                 เถียนซีเว่ย และโจวเย่ ค้นหาหลายร้อยกิโลเมตรรอบๆภูเขาจันทราทมิฬ แต่ไม่มีข่าว และไม่มีข่าวเกี่ยวกับหรงหรงในนิกายโลหิต ดังนั้นนิกายพฤกษา จึงมีความเป็นไปได้มากที่สุด!


              ไม่ว่าหรงหรงจะอยู่ในนิกายพฤกษาหรือไม่ โจวเย่ก็จะต้องไปตรวจสอบดู


                 มันไม่ควรจะสายเกินไป ซีเว่ย ! ไปที่นิกายพฤกษากันเถอะ!” โจวเย่พูดอย่างเคร่งขรึม 


               ซู่กั๋วกง รอสักครู่!” หนานเจียงรีบพูดว่า มันอันตรายเกินไปที่จะไป ถ้าหากหรงหรง อยู่ในนิกาย พฤกษาจริงๆ จะมีการต่อสู้เกิดขึ้นอย่างแน่นอน ด้วยความแข็งแกร่งของซู่กั๋วกงในปัจจุบัน ข้าเกรงว่าท่านจะไม่สามารถเอาชนะได้ ข้าจะไปกับท่านด้วย!”

      

                   โจวเย่มองไปที่หนานเจียงและก็ยิ้มแล้วพูดว่า "ถ้าหรงหรงอยู่ในนิกายพฤกษาจริงๆ ข้าจะขอให้ท่านช่วยฆ่าเจ้านิกายพฤกษา ท่านยินดีทำหรือไม่ ?


                 หนานเจียงพูดโดยไม่ลังเล "หากข้าสามารถช่วยซู่กั๋วกงได้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องการฆ่าเจ้านิกายพฤกษา การทำลายทั้งนิกายพฤกษา ก็ไม่ใช่ปัญหา"


                คำพูดของหนานเจียง ไม่ใช่แค่คำพูดโอ้อวด ด้วยความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวของเขา เขาคนเดียวก็เพียงพอที่จะทำลายนิกายพฤกษา  


                  ตกลง!" โจวเย่พยักหน้า ความแข็งแกร่งของนิกายพฤกษาไม่ได้อ่อนแอจริงๆ และโจวเย่เพียงคนเดียวก็ไม่มีทางเอาชนะได้จริงๆ


                  หยานเซียงยิ้มและพูดว่า ซู่กั๋วกง ใจดีกับหอการค้าสีครามและท่านก็ยังช่วยผู้อาวุโสเย่ซิงถอนพิษไฟ ถ้าข้าชายชรานั่งข้างสนามก็ไม่ยุติธรรม ข้าจะไปด้วย !"

    คล้ายกับเรื่องอสูรล้างสวรรค์ ที่คุณอ่าน