Path of god เส้นทางของพระเจ้า

หน้าบริษัทการค้าของNPC ภายในป้อมปราการโกลมาส

“มันอยู่ที่ใหน?”

บูเล็ตเดินมาถึงบริษัทการค้าภายในเมือง   เขาพาลูกน้องมาด้วยมากกว่า10คนและออกคำสั่งกระจายหน่วยค้นหาไปตามวิหารภายในเมือง    ตอนนี้หน่วยค้นหาของกองกำลังที่4แห่งเครโบรุสนั้นกระจายกันไปทั่วทั้งเมืองป้อมปราการแล้ว

“ครับ!  เมื่อสักครู่ไอเด็กนั้นมันพึ่งจะออกจากร้านไปและตอนนี้เราก็กำลังสะกดรอยตามมันอยู่    ดูเหมือนว่ามันจะไปยังทางเข้าของท่อระบายน้ำทางทิศตะวันตกครับเราจะไปดักรอมันที่นั้นเลยไหมครับ”

บูเล็ตยิ้มออกมาเมื่อได้ฟังรายงาน   เขาก็มีความสุขอย่างสุดขีด  เขาเชื่อว่าจะไม่มีใครที่สามารถหนีพ้นจากหน่วยค้นหาของเขาได้แน่ และเขาก็ยิ่งตื่นเต้นเมื่อรู้ว่าจะได้สั่งสอนไอเด็กที่ชื่อลูช   เขาจะต้องกู้คืนศักดิ์ศรีของเขากลับคืนมาเพื่อให้ตำแหน่งของเขากลับมามั่นคงอีกครั้ง

“เราไปรอมันที่ทางเข้าท่อระบายน้ำทิศตะวันตกกันเถอะ หึหึ”

***

ประตูทางเข้า-ออกเมืองทิศตะวันตก

ลูชกำลังเตรียมตัวที่จะออกจากป้อมปราการแต่เขากลับต้องเตรียมของให้พร้อมสำหรับการสำรวจดันเจี้ยน   ในตอนแรกเขาได้เตรียมส่วนของตัวเองเอาไว้เรียบร้อยแล้ว   แต่เหตุการณ์ไม่คาดคิดเกี่ยวกับเรื่องของอดัมทำให้สมาชิกในการสำรวจดันเจี้ยนเพิ่มขึ้น   เขาไม่มีทางเลือกจึงต้องกลับไปซื้อเสบียงสำหรับใช้ภายในดันเจี้ยนเพิ่มอีก1คน และในระหว่างที่ลูชเริ่มเข้าใกล้ท่อระบายน้ำที่ใกล้กับประตูเมือง   กลุ่มของผู้เล่นกว่า10คนก็เขาปิดล้อมเขา

‘มาแล้วงั้นหรือ?’

“นายคิดจะไปไหนงั้นหรือ?  ฮ่าๆๆ!  แกคงไม่ได้คิดว่าแกจะหนีรอดไปเฉยๆได้หรอกใช้ไหม  หลังจากที่แกกล้าท้าทายหัวหน้าหน่ายรบที่4แห่งเครโบรุส”

ชายที่พูดขึ้นมาไม่ใช้ใครอื่น  เขาคือบูเล็ต หัวหน้ากองกำลังที่4แห่งเครโบรุส  บูเล็ตเดินเข้ามาอย่างช้าๆพร้อมกับลูกน้องของเขาอีกนับ10คน   เขากำลังยิ้มจนปากแถบจะฉีกไปจนถึงใบหูและกำลังหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

“เอาล่ะฉันว่าเราควรเลิกเล่นวิ่งไล่จับกันจะดีกว่านะ ฮ่าๆ!”

“ฉันเองก็เบื่อที่จะวิ่งอย่างเดียวแล้วเหมือนกัน หึๆ”

ลูชหัวเราะออกมาเล็กน้อยเขายิ้มออกมาอย่างเหยียดหยั่น   ลูชไม่ได้สะทกสะทานเลยหลังจากที่เขาพบเข้ากับบูเล็ต  เขารู้อยู่แล้วว่าตัวเองคงถูกพบในทันทีหลังจากที่ออกมาจากท่อระบายน้ำ   เขาจึงใช้โอกาสนี้โดยการมาเป็นตัวล่อเพื่อให้อดัมออกจากเมืองได้อย่างปลอดภัย

“มึงหัวเราะอะไรของมึงห๊ะ!!!”

บูเล็ตโกรธมาก  ชายตรงหน้าของมันทำตัวราวกับว่าตัวมันนั้นด้อยกว่าตั้งแต่ครั้งแรกที่พวกมันพบกัน แม้กระทั่งตอนนี้เองก็ไม่ต่างกันจากครั้งก่อนเลย 

ลูกน้องของบูเล็ตที่เห็นหัวหน้าของตัวเองเริ่มโกรธจนได้ที่  เลยพูดเชียร์ขึ้นมาอย่างประจบประแจง

“มันคงจะกลัวพวกเราจนเสียสติไปแล้วแน่ๆ หัวหน้า! ฮ่าๆ!”

สมาชิกของหน่วยที่4เริ่มพากกันหัวเราะอย่างสนุกสนาน  แต่ก่อนที่บรรยากาศหน้าหัวเราะของหน่วยที่4จะดำเนินต่อไป

‘หือ!’

ชิ้ง~ฟุบฟุบๆๆ

ทักษะดาบที่แปลกตาที่พวกมันไม่เคยเห็นมาก่อนแยกใบดาบของลูชออกเป็นแปดใบพุ่งเข้าหาบูเล็ตอย่างรวดเร็ว

[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย  3,540 หน่วย]

[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย  3,200 หน่วย]

[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย  1,740...

[ท่านสร้างความเสียหายแก่เป้าหมาย  1,604..

เก็ง~ เค็ง~

[เป้าหมายบล็อกความการโจมตีของท่าน]

[เป้าหมายบล็อกความการโจมตีของท่าน]

..

บูเล็ตลนลานและรีบชักดาบออกมาตั้งรับได้ทัน

การโจมตีด้วยเคล็ดวิชาของลูชตรงเข้าหาบูเล็ตอย่างแม่นยำ  แต่บูเล็ตก็ยังคงปัดป้องได้ถึงสามในแปดของใบมีดที่พุ่งเขามา  ก่อนที่เข้าจะค่อยๆลดการป้องกันลงพร้อมกับหัวเราะออกมา

“ฮ่าๆๆ!  ไอเด็กนี้มันคิดว่ามันจะสู้กับฉันได้หรือไงกันวะ ฮ่าๆ!”

บูเล็ตเริ่มลดการป้องกันลงหลังจากที่เห็นความเสียหายจากทักษะที่ลูชทำได้   ลูชลดพลังชีวิตของเขาลงไปเพียงแค่สี่เปอร์เซ็นเท่านั้นแม้จะใช้สกิลเขาช่วยแล้วก็ตาม   เขาเลยเริ่มคิดว่าไม่จำเป็นต้องป้องกันก็ยังได้   เขาที่เป็นถึงการ์เดี้ยนไนท์อันดับต้นๆของเครโบรุสที่มีเลเวลถึง186   และยังมีความต่างของพลังป้องกันกับพลังโจมตีของอีกฝ่ายที่มีมากมายจนบูเล็ตเริ่มลดการป้องกันลง     แถมเขายังมีพลังชีวิตมากกว่า2แสนหน่วยอีก

ไม่ผิดหนักที่เขาจะทำแบบนี้   เพราะเพียงการโจมตีแค่ครั้งเดียวก็เกินพอที่จะคำนวณทั้งค่าสถานและเลเวลของอีกฝ่ายได้แล้ว  แต่ลูชเองก็เหมือนกันเพียงเขาโจมตีโดนเป้าหมายเขาก็พอจะรู้ได้ว่าเป้าหมายนั้นอยู่ในระดับไหน    แต่มันจะเป็นเรื่องตรงกันข้ามเลยหากอีกฝ่ายมีสกิลพิเศษอยู่

หึ~

ลูชทำเพียงพ่นลืมหายใจออกมาอย่างเย็นชา    เขากำลังโกรธจัด

‘พวกมันทุกคนต้องชดใช้ในสิ่งที่พวกมันทำลงไป’

ลูชจำใจต้องนำแต้มค่าสถานะ20แต้มที่เขาหวงแหนยิ่งชีวิตไปลงที่ค่าสติปัญญาเพื่อให้เพียงพอต่อคอมโบที่จะใช้กับบูเล็ต   เขาจึงอารมณ์เสียสุดๆที่ตัวเองจะต้องเสียแต้มค่าสถานะหลักไปกับค่าสติปัญญา

“กระบี่เดี่ยวดาย”

ลูชเริ่มแพจิตสังหารออกไปรอบๆโดยไม่รู้ตัว

[ค่าสถานะพิเศษจิตสังหารของท่านเพิ่มขึ้น1หน่วย]

เหล่าองค์ลักษณ์ที่รายล้อมบูเล็ตสัมผัสได้ถึงความอันตรายจากรัศมีดาบจึงพยายามที่จะเข้ามาขวางรัศมีดาบของลูชเอาไว้   แต่ก่อนที่เหล่าองค์ลักษณ์จะได้ทำอะไรลงไป

“พวกแกไม่ต้องเข้ามายุ่งพวกแกจะได้เล่นกับมันแน่นอน  แต่คนแรกที่จะได้เล่นกับมันต้องเป็นฉันเท่านั้น”

บูเล็ตเองก็กดดันกับรัศมีดาบที่ลูชปล่อยออกมาไม่แพ้กัน   แต่จากการโจมตีก่อนหน้านี้เขาเลยรู้ว่าลูชคงเป็นแค่นักดาบขั้นพื้นฐานระดับกลางเท่านั้นเขาเลยไม่คิดที่จะป้อมกันทักษะของลูชโดยคิดจะแสดงความต่างชั้นออกมา

[ท่านได้รับความเสียหาย 1,860 หน่วย]

‘หึ! เป็นอย่างที่เราคิดไว้ไอหมอนี้เป็นแค่พวกมือใหม่เท่านั้น’

แต่ก่อนที่บูเล็ตจะได้ยิ้มออกมาราวกับเป็นผู้ชนะใบหน้าของเขาก็พลันซีดขึ้นมาในทันทีที่เห็นข้อความต่อไปของระบบ

[การโจมตีครั้งถัดไปของศัตรูจะมองข้ามพลังป้องกันทั้งหมดของท่าน]

“บัดซบ โล่..”

บูเล็ตพยายามที่จะใช้ทักษะช่วยชีวิตของตัวเองออกมาแต่ก่อนที่บูเล็ตจะได้เอ๋ยชื่อทักษะป้องกันออกมาแสงดาบสีขาวสว่างไสวไปทั่วเขตประตูทิศตะวันตกของเมือง

“กลืนกินศักดิ์สิทธิ์”

ลูชตะโกนชื่อทักษะออกไปอย่างเย็นชาพร้อมกับแสงสีขาวที่เริ่มอาบท่วมตัวของบูเล็ต

[ท่านสร้างความเสียหายให้แก่เป้าหมาย 84,000 หน่วย]

‘ชิ!  มาได้แค่นี้งั้นหรอ?  ฉันว่าฉันโจมตีโดนจุดอ่อนแล้วนะ  มันควรจะเป็นการโจมตีแบบคริติคอลสิ  ตอนนี้ยังคงไม่ไหวสินะเอาไว้โอกาสหน้าก็แล้วกัน’

แค่ก แค่ก

บูเล็ตกระอักเลือดออกมาคำโตก่อนจะใช้บัพเพิ่มพลังป้องกันและพลังโจมตีก่อนจะพุ่งเข้าหาลูชที่อยู่หลังม่านแสงสีขาว

“ไอเด็กเปรตเอ้ย!!!!”

บูเล็ตที่ติดสถานะตาบอดจากแสงเอฟเฟคของกลืนกินศักดิ์สิทธิ์กระโจนเข้าไปแล้วเริ่มกวัดแกว่งดาบอย่างบ้าคลั่ง

ฟูว~ฟุบฟุบ ฟูว~

แต่แทนที่เขาจะได้ยินเสียงของการปะทะดาบบูเล็ตกับเริ่มได้ยินเสียงหัวเราะจากรอบข้างแทน

เส้นเลือดเริ่มปูดโปงขึ้นบนใบหน้าของบูเล็ต

“ไอเด็กเปรตเอ้ย!!!เลิกทำเป็นเล่นแล้วออกมาซะ!!!”

บูเล็ตเข้าใจผิดคิดว่าเสียงหัวเราะนั้นเป็นของลูช    แต่ความจริงแล้วมันกลับเป็นเสียงของผู้คนที่มามุ่งดูพวกเขาตั้งแต่เริ่ม   จนกระทั่งลูกน้องของบูเล็ตเขาไปหยุดไม่ให้เขากวัดแกว่งดาบอีก    และสถานะตาบอดของเขาก็หายไป ภาพที่เหลืออยู่คือภาพของบูเล็ตที่อยู่ในสภาพสะบักสะบอมและเนื้อตัวเปื้อนไปด้วยเลือดของตัวเอง

“มันอยู่ที่ไหน!!!”

เขาตะโกนออกมาอย่างสุดเสียงราวกับคนบ้า  หลังจากที่ได้เห็นสมาชิกของกิลด์คู่แข่งกำลังยืนหัวเราะพวกเขาอยู่   เขาต้องการจะชีกร่างลูชออกเป็นชิ้นๆทันที

“เออ..”

กรอด~

ใบหน้าของบูเล็ตเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง   ไม่ต้องอธิบายอะไรเพิ่มเติมเขาก็รู้ว่าลูชหนีไปแล้ว   

“ไอพวกไม่ได้เรื่องเอ๋ย!!!  พวกแกปล่อยให้มันหนีออกไปได้ยังไงกันห๊า!!!”

ลูกน้องของบูเล็ตเริ่มหน้าถอดสี   พวกเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้นตลอดเวลาที่ผ่านมาการต่อสูเพิ่งเริ่มยังไม่ถึง1นาทีด้วยซ้ำและลูชก็ใช้ออกมาเพียงแค่3ทักษะเท่านั้น   พวกเขาเฝ้าจบตาอยู่ไม่ห่างเพราะบูเล็ตสั่งไม่ให้พวกเขาเข้าไปยุ่ง  แต่จู่จู่หลังจากที่มีแสงสีขาวปรากฏขึ้นตัวของลูชก็ค่อยๆจางหายไปอย่างไร้ร่องรอย

“ต้องเป็นในท่อระบายน้ำแน่ครับ   สายของเรารายงานว่าไม่มีใครออกไปผ่านประตูเมืองระหว่างที่เราอยู่ที่นี้อย่างแน่นอนครับ”

“ดี!  สั่งให้ทุกคนที่ไม่ได้ประจำการอยู่ที่วิหารภายในเมืองให้ออกตามล่าพวกมันในท่อระบายน้ำอดัมเองก็คงอยู่ที่นั้นด้วยแน่”

“แต่....ถ้าหากเราทำอย่างนั้นคงจะต้องใช้เวลานานสมาชิกของเราจะต้องออกล่าเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งถ้าผู้อาวุโสกิลด์รู้เข้า…”

“กระจายคำสั่งของฉันเดียวนี้!!ไอโง่เอ้ยย!!”

สมาชิกของหน่วยรบที่4ของเครโบรุสเริ่มมีสีหน้าเบื่อหน่ายพวกเขาทำอะไรไม่ได้นอกจากทำตามคำสั่ง  แม้จะรู้ว่าเป็นคำสั่งที่โง่แค่ไหนก็ตามพวกเขาก็ทำไปตามนั้นเพราะเงินเดือนที่ได้รับมาในแต่ละเดือน

‘นี้พวกเราต้องลงไปในท่อโสโครกนั่น   ในขนาดที่หัวหน้าของเราควงสาวในห้องส่วนตัวของร้านอาหารเนี้ยนะ’

สมาชิกของหน่วยที่4เริ่มตัดพ้อในงานที่ได้รับมอบหมาย   ขณะที่ข่าวเกี่ยวกับการที่บูเล็ตถูกผู้เล่นมือใหม่โจมตีจนปางตายแถมยังสามารถหลบหนีและรอดไปได้เริ่มกระจายไปทั่วป้อมปราการโกลมาส