เพียงไม่นานเทียนฉินที่บุกตะลุยฆ่าสัตว์อสูรมาตลอดทางก็มาถึงยังโพลงถ้ำแห่งหนึ่ง
ที่นี่มีสัตว์อสูรประเภทใดกันหรืออาวุโสหลง?"เทียนฉินเอ่ยถามออกมาทันทีที่มาถึง
"มันคือถ้ำของอสรพิษลิ้นดำ!"หลงยู่
หมิงบอกออกมาเสียงเรียบ
"แล้วข้าจะล่อมันออกมาได้อย่างไรกัน!"
เทียนฉินมองดูโพลงถ้ำที่อยู่ตรงหน้าพลันเกิดสงสัยขึ้นมา เพราะว่าโพลงถ้ำแห่งนี้มีขนาดทางเข้าเพียงแค่สองคนโอบเท่านั้นเอง ถ้าขืนเขาบุกเข้าไปสู้กับมันคงต้องเสียเปรียบอย่างแน่นอน
"เจ้าคงต้องซุ่มรออยู่ใกล้ๆแถวนี้ก่อน พอตกกลางคืนมันจะออกมาล่าเหยื่อ แล้วเจ้าค่อยจัดการมันทีหลัง"หลงยู่
หมิงกล่าวบอกวิธีจัดการเจ้าอสรพิษลิ้นดำตัวนี้ให้เทียนฉินได้รู้
"ก็ดีเหมือนกัน! ข้าจะได้ฟื้นฟูพลังที่เสียไปด้วย!"เทียนฉินมองหาที่กำบังที่พอจะหลบซ่อนตัวไม่ให้อสรพิษลิ้นดำตัวนี้เห็นได้ ก่อนจะนั่งลงแล้วหยิบเม็ดยาฟื้นฟูพลังเข้าใส่ปากทันที
แสงแดดยามเย็นค่อยๆหรี่แสงลง ดวงตะวันคล้อยลงต่ำจนลับหายไปจากขอบฟ้า ความมืดมิดก็เข้าปกคลุมแทนที่ทันที
"เจ้าเตรียมตัวเถอะ! มันกำลังออกมาแล้ว"หลงยู่หมิงกล่าวเตือนเทียนฉินหลังจากที่ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวอยู่ภายในโพลงถ้ำนั้น
ยังไม่ได้ทันได้สิ้นเสียงของหลงยู่หมิง บริเวณด้านหน้าก็ปรากฏร่างสีดำคาด
เหลืองค่อยๆเลื้อยออกมาจากปากโพลงนั้น
"นี่น่ะหรืออสรพิษลิ้นดำ"เทียนฉินที่จ้องมองดูอยู่ก็อดตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้ เพราะขนาดของอสรพิษลิ้นดำตัวนี้นั้นมันมีขนาดใหญ่พอๆกับโพลงถ้ำนั้นของมันเลยทีเดียว
"เป็นมันนั่นแหละ เพียงแต่ตัวนี้คงเป็นลูกหลานของมันแน่นอนเลย"หลงยู่หมิง
กล่าวแสดงความคิดเห็นออกมา
เทียนฉินกุมดาบในมือแน่นเฝ้ารอให้อสรพิษลิ้นดำตัวนี้ออกมาจากโพลงถ้ำอย่างใจเย็น
พรึ่บ!
ทันทีที่อสรพิษลิ้นดำตัวนั้นออกมาจากโพลงถ้ำแล้ว เทียนฉินไม่รอช้าพุ่งทะยานเข้าหาพร้อมกับจ้วงแทงดาบเพลิงสุริยันเข้าใส่อย่างรวดเร็ว
"ทะลวงดารา!"
"เปรี้ยง!"
เศษดินเศษหินต่างแตกกระจายฟุ้งไปทั่วบริเวณดาบเพลิงสุริยาที่อัดแน่นไปด้วยพลังปราณแทนที่จะแทงเข้าที่ตัวอสรพิษลิ้นดำนั้น กลับพลันทิ่มเข้าใส่พื้นอย่างรุนแรง
"ไม่คิดว่ามันจะมีความเร็วมากขนาดนี้!"
เทียนฉินหันกลับไปมองอสรพิษลิ้นดำตัวนั้น พลันความคิดที่จะต่อสู้อันแรงกล้าก็ลุกโชนขึ้นในดวงตา
ฟ่อ!
อสรพิษตัวนั้นคล้ายกับรู้สึกได้ถึงจิตสังหารที่เทียนฉินแผ่ออกมา มันชูคอตั้งตรงก่อนส่งเสียงขู่ออกมาหมายจะทำให้คนที่อยู่ตรงหน้านั้นหวาดกลัว
แต่มีหรือที่เทียนฉินจะถอยหนี เขาพุ่งทะยานเข้าใส่อีกครั้งอย่างไม่เกรงกลัว กระแสพลังปราณพวยพุ่งออกมาจากดาบเพลิงสุริยาก่อนจะเข้าฟาดฟันใส่ร่างของอสรพิษลิ้นดำอย่างสุดแรงอีกครั้ง
อสรพิษลิ้นดำเมื่อเห็นเทียนฉินพุ่งเข้ามา มันก็ไม่หลบหนีอีกแต่กลับพุ่งเข้าหาเทียนฉินอย่างไม่เกรงกลัว
เปรี้ยง!
ร่างของเทียนฉินกระแทกลอยไปด้านหลังอันเนื่องจากแรงปะทะ ส่วนร่างของอสรพิษลิ้นดำก็ถูกฟันจนเกิดรอยแผลขนาดใหญ่ ทว่าชั่วเวลาไม่นานปากแผลของมันก็ปิดเข้าหากันจนสนิทหลงเหลือไว้เพียงรอยขีดจางๆบนเกล็ดของมัน
"มันสมานแผลตัวเองได้ด้วยรึนี่!"
"เห็นทีว่าคงจัดการยากกว่าหมาป่ายักษ์วารีตัวนั้นเสียแล้ว"เทียนฉินจ้องมองอสรพิษลิ้นดำตัวนั้นไม่วางตา
ฟ่อ!
ส่วนอสรพิษลิ้นดำตัวนั้นก็ม้วนร่างเข้าเป็นวง จ้องมองเทียนฉินด้วยโทสะ พร้อมกับแลบลิ้นยาวสองแฉกสีดำอันเป็นเอกลักษณ์ของมันออกมาขู่
หัวของอสรพิษลิ้นดำโยกส่ายไปมาเสมือนนักล่าผู้มากประสบการณ์ที่มองหาจุดอ่อนของเหยื่อ
ทันใดนั้นเอง ร่างของมันดีดตัวพุ่งเข้าหาเทียนฉินอย่างรวดเร็ว เทียนฉินกระฉับดาบในมือก่อนจ้วงแทงเข้าใส่อสรพิษลิ้นดำตัวนั้นด้วยกระบวนท่าทะลวงดาราทันที
ร่างท่อนบนของอสรพิษลิ้นดำเคลื่อนไหวหลบหลีกดาบของเทียนฉินอย่างไม่น่าเชื่อ ส่วนลำตัวยาวเหยียดทรงพลังกลับม้วนเข้าจู่โจมโดยไม่ทันระวัง
เทียนฉินพริ้วตัวหลบด้วยท่าร่างมังกรเคลื่อนจันทราอย่างเร่งด่วนแต่ก็ไม่อาจจะหลบได้พ้น
เปรี้ยง!
ตู้ม!
พรวด!
ปลายหางของอสรพิษลิ้นดำฟาดเข้าใส่ลำตัวอย่างจัง จนร่างกระเด็นลอยไปกระแทกกับต้นไม้ก่อนจะอ้าปากกระอักเลือดออกมา
อสรพิษลิ้นดำไม่ปล่อยโอกาสให้ผ่านพ้น ร่างพุ่งเข้ารุกไล่โจมตีอย่างไม่รีรอ
เทียนฉินยันกายลุกขึ้นมาอีกครั้ง รับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดของกระดูกซี่โครงที่ถูกฟาดหัก จึงไม่รอช้ารีบหยิบเม็ดยาฟื้นฟูยัดเข้าใส่ปากเพื่อรักษาตนเองอย่างเร่งด่วน
"การโจมตีของมันรวดเร็วและรุนแรงยิ่งนัก!"
เทียนฉินพึมพำในใจยังไม่ทันสิ้นสุด ร่างของอสรพิษลิ้นดำก็โจมตีเข้ามาถึงตัวอีกครั้ง
"เข้ามา!" เทียนฉินตะโกนออกมาก่อนจะวาดดาบเข้าใส่อย่างสุดกำลัง
เปรี้ยง!
เปรี้ยง!
อสรพิษลิ้นดำเข้าต่อสู้อย่างไม่มีเกรงกลัว ปากของมันอ้ากว้างทั้งฉกทั้งกัด ส่วนหางที่ทรงพลังก็ฉวยโอกาสกวาดฟาดทุกครั้งที่พบช่องว่าง ทำให้เทียนฉินกลายเป็นฝ่ายตั้งรับเพียงอย่างเดียวเท่านั้น
แต่เทียนฉินไม่มีย่อท้อ เพราะการต่อสู้ครั้งนี้สำหรับเขาแล้วถึงจะเป็นการขัดเกลาฝีมืออย่างแท้จริง
เสื้อสีแดงเพลิงของเทียนฉินขาดแหว่งไม่เป็นชิ้นดี มีร่องรอยของเลือดไหลออกจากบาดแผลหลายแห่งบนร่างกาย ผมยาวสยายลงปรกใบหน้าจนดูยุ่งเหยิง หากแต่มือข้างขวายังกุมกระฉับดาบเพลิงสุริยาไว้อย่างมั่นคง ดวงตาเผยให้เห็นถึงความเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ไม่หวั่นไหว
ส่วนมืออีกข้างก็ยัดเม็ดยาเข้าปากอย่างต่อเนื่อง จนไม่รู้ว่าตนเองได้กินเม็ดยาอะไรไปบ้างและมากเท่าไหร่แล้ว
ในเวลานี้สมาธิของเทียนฉินหลงเหลือเพียงดาบในมือและการต่อสู้ที่แลกด้วยชีวิตเพียงเท่านั้น
การต่อสู้ยังไม่มีทีท่าว่าจะจบลงได้อย่างง่ายดาย เทียนฉินรู้สึกราวกับตกอยู่ในฝันร้าย การโจมตีของอสรพิษลิ้นดำทั้งรวดเร็วและรุนแรง มิหนำซ้ำบาดแผลที่ถูกดาบเพลิงสุริยาเข้าฟาดฟันก็กับสมานตัวเองอย่างต่อเนื่อง
"ข้าจะจัดการกับมันอย่างไรดี!"
เทียนฉินครุ่นคิดอยู่ในใจ ขณะที่ร่างกายก็ได้รับบาดเจ็บมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ที่ยังเข้าโจมตีอย่างต่อเนื่องก็ด้วยความมุ่งมั่นที่มีอยู่เต็มเปี่ยมนั่นเอง
แต่ยังไม่ทันได้คิดถึงวิธีจัดการ อสรพิษลิ้นดำพุ่งเข้าเทียนฉินอีกครั้ง ปากอ้ากว้างของมันเผยคมเขี้ยวแหลมคมดูน่ากลัว นี่คือสิ่งที่เทียนฉินระวังตัวมากที่สุด
เพราะไม่เพียงแต่คมเขี้ยวของมันเท่านั้นที่อันตราย แต่พิษที่อยู่ในคมเขี้ยวของอสรพิษลิ้นดำนั่นต่างหากที่อันตรายเสียยิ่งกว่า
"ทะลวงดารา!"
เปรี้ยง!
เป็นอีกครั้งที่ดาบเพลิงสุริยาปะทะเข้ากับลำตัวของอสรพิษลิ้นดำอย่างรุนแรง
ฟ่อ!
เสียงของอสรพิษลิ้นดำที่เปล่งออกมาผิดแปลกไปจากเดิม บาดแผลที่ถูกเทียนฉินฟาดฟันเข้าใส่คราวนี้กลับไม่สมานตัวลง แต่กลับสร้างความเจ็บปวดอย่างมากให้กับมันแทน
เทียนฉินจ้องมองมันอย่างไม่ว่างตาพลันปรากฏรอยยิ้มที่มุมปาก แน่นอนว่าดาบที่เขาจู่โจมเข้าใส่เมื่อครู่นี้นั้น ถึงแม้จะออกกระบวนท่าทะลวงดาราเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้เทียนฉินได้ผสานเปลวเพลิงอัคนีเข้าไปด้วย
"ดูซิว่าเจ้าจะต่อสู้ได้อีกนานขนาดไหน เมื่อบาดแผลเจ้ารักษาไม่ได้แล้ว!"
เทียนฉินเอ่ยเยาะเย้ยอสรพิษลิ้นดำโดยไม่สนว่ามันรู้เรื่องหรือเปล่า ก่อนจะพุ่งเข้าหาอสรพิษตัวนั้นอย่างหึกเหิม
"ตาข่ายฟ้า!"
กระแสพลังปราณสีขาวผสมส้มมากมายถูกปลดปล่อยออกมาจากตัวดาบเพลิงสุริยา ก่อนจะถักทอกันเป็นตาข่ายพุ่งเข้าปกคลุมอสรพิษลิ้นดำจนเต็มไปหมด
เปรี้ยง!
ฟู่
ฟ่อออ!
อสรพิษลิ้นดำถูกคมดาบเข้าฟาดฟันจนเป็นแผลเหวอะหวะทั่วทั้งตัว ร่างของมันทีเคยชูตั้งตระหง่านอย่างหยิ่งผยอง ตอนนี้กลับม้วนตัวบิดเป็นเกลียวไปมาคล้ายกับเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส
เทียนฉินไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป พุ่งทะยานเข้าหาร่างของอสรพิษลิ้นดำก่อนจะวาดดาบเข้าใส่อย่างไม่ปราณี
ฉั้วะ!
ลำคออันใหญ่โตแข็งแรงของมันถูกดาบเพลิงสุริยาตัดขาดอย่างง่ายดายราวกับเต้าหู้ เลือดสีแดงสดพุ่งทะลักออกมาราวกับสายน้ำไหลหลาก ร่างของมันบิดม้วนเป็นเกลียวอย่างรุนแรงไปมา
เทียนฉินมองดูร่างที่ดิ้นไปมานั้นก่อนจะสำรวจตัวเองอีกครั้ง หลังจากที่ผ่านการต่อสู้ที่มีความกดดันถึงตาย ทักษะดาบของเขาก็ได้ก้าวกระโดดเข้าสู่ขั้นเชี่ยวชาญได้ในที่สุด แม้จะเป็นผู้มีพรสวรรค์เช่นเขา แต่หากเพียงฝึกปรือตามปกติในนิกาย คงไม่มีวันที่จะประสบความสำเร็จได้รวดเร็วขนาดนี้แน่นอน
จบตอนที่ 58