บทที่2 ภารกิจสำรวจเมือง
พอเดินกลับเข้ามาในเมืองได้เขาก็ตรงไปที่อาคารเริ่มต้นทันที ราดิชคิดว่าถ้าเขามีทักษะโจมตีน่าจะเก็บระดับได้ไวขึ้นและยังจะได้ทักษะตรวจสอบไว้ตรวจสอบระดับอีก พอเขาไปถึงอาคารเริ่มต้น เขาก็ได้เข้าใช้บริการทันทีในช่องหนึ่งที่ว่างอยู่
“สวัสดีค่ะ อาคารเริ่มต้นยินดีให้บริการ มีอะไรให้ช่วยคะ” เ้าหน้าที่สาวถามราดิช
“ผมมาสอบถามเกี่ยวกับทักษะตรวจสอบ ไม่ทราบว่าจะรับทักษะนี้ได้จากไหนครับ”ราดิชถามเ้าหน้าที่
“ทักษะตรวจสอบได้รับจากการทำภารกิจค่ะ” เธอบอก
ราดิชที่ได้ยินก็ถามต่อไปอีก“แล้วทักษะที่สอนฟรี ผมสามารถเรียนได้จากที่ไหนครับ”
“สำหรับทักษะที่สอนโดยไม่มีเงื่อนไขล่ะก็คุณลองไปที่โบสถ์ประจำเมืองเริ่มต้นที่อยู่ทางใต้ของเมืองดูนะคะส่วนทักษะตรวจสอบสามารรับภารกิจไปทำได้ค่ะ ไม่ทราบจะรับเลยหรือเปล่าคะ” เ้าหน้าที่ถาม
“ครับ รับครับ” ราดิชรีบตอบ และยื่นนาฬิกาไปให้เ้าหน้าที่สาวทำการมอบภารกิจเมื่อได้รับภารกิจเรียบร้อยแล้ว เขาก็เปิดหน้าต่างภารกิจดูว่ารายละเอียดเป็ยังไง
ภารกิจ : สำรวจเมืองเริ่มต้น
สถานที่รับภารกิจ: อาคารเริ่มต้น
รายละเอียด : ไปคุยกับเ้าของร้านขายยาร้านขายอุปกรณ์ ร้านขายอาวุธและชุดเกราะ
สถานที่ส่งภารกิจ: อาคารเริ่มต้น
“ขอบคุณมากครับ ผมขอตัวไปทำภารกิจก่อนนะครับ” ราดิชบอกลาเ้าหน้าที่
หลังออกจากอาคารเริ่มต้นราดิชก็เปิดหน้าต่างระบบเพื่อเรียกแผนที่ออกมาดูเขาตัดสินใจที่จะไปร้านขายอาวุธก่อนเพราะว่าอยู่ใกล้ที่สุด แล้วเขาก็เดินไปตามถนนตามที่แผนที่บอกทันที
ระหว่างทางเขาเพิ่งสังเกตเห็นว่ามีผู้เล่นมาตั้งร้านขายของอยู่ประปรายตามสองข้างทางมีทั้งอาวุธชุดเกราะ ยาฟื้นพลัง และอื่นๆ มากมาย ราดิชเองก็เดินดูร้านนู้นทีร้านนี้ทีเพื่อสำรวจราคาแต่ก็ยังไม่ได้ซื้ออะไร จนกระทั่งถึงหน้าร้านขายอาวุธ เขาก็ทราบได้ทันทีเพราะมีรูปดาบขนาดใหญ่ไขว้กันอยู่บนหน้าร้านเขาจึงผลักประตูเข้าไปในร้าน
ภายในร้านอาวุธนั้นให้บรรยากาศที่ร้อนอบอ้าวมีกลิ่นเหล็กโชยมา นอกจากเคาน์เตอร์ที่อยู่ตรงหน้าชายหนุ่มแล้วตามผนังแขวนด้วยอาวุธและชุดเกราะนานาชนิดเต็มไปหมด แต่ราดิชมองไม่เห็นใครเลยจึงส่งเสียงเรียกออกไป
“มีใครอยู่หรือเปล่าครับ” นิ่งไปสักพักก็มีเสียงชายชราคนหนึ่งตอบกลับมา “รอสักครู่นะคุณลูกค้า” จากนั้นประตูด้านหลังเคาน์เตอร์ก็เปิดออก เผยให้เห็นชายชราคนหนึ่งที่มีรูปร่างใหญ่โตมีกล้ามเป็มัดๆ พองจนล้นจากเสื้อกล้ามที่ใส่อยู่ สวมกางเกงยีนส์สีซีดๆ ตัวหนึ่งและมีเค้าใบหน้าดูโอบอ้อมอารีเดินออกมา
ชายชราว่า “้าอาวุธหรือชุดเกราะอะไรหรือเปล่าพ่อหนุ่มถ้านึกไม่ออกดูจากแคตตาล็อกนี่ได้นะ” พลางหยิบแคตตาล็อกจากใต้เคาน์เตอร์ออกมาให้ราดิชดู
แต่ราดิชก็ส่ายหน้าและตอบว่า “ผมมาทำภารกิจสำรวจเมืองน่ะครับคุณลุง” ชายชราได้ยินดังนั้นจึงหัวเราะพลางตอบกลับมาว่า
“อ่อ มาทำภารกิจสำรวจเมืองหรอกหรือ มาๆ ตามข้ามาหลังร้านนี่ ข้าชื่อ แบล็คนะ เรียกข้าลุงแบล็คก็ได้” ชายชราบอกพลางเปิดประตูด้านข้างเคาน์เตอร์ให้ราดิชเดินเข้าไป
“สวัสดีครับลุงแบล็คผมชื่อราดิชครับ” เขาทักทายชายชราและตามเข้าไปยังหลังร้านที่นั่นเขาเห็นกองอาวุธเต็มไปหมด พอเดินมาถึงด้านหลังร้านชายชราก็พูดพลางชี้ไปที่กองอาวุธว่า
“เดี๋ยวพ่อหนุ่มจัดการแยกอาวุธพวกนั้นตามระดับและประเภทออกเป็กองๆ ให้ทีนะ เดี๋ยวข้าจะไปทำอาวุธต่อล่ะถ้าแยกเสร็จแล้วก็นั่งรอไปก่อนก็ได้ อีกสักพักข้าถึงจะทำเสร็จ” ว่าแล้วชายชราก็เดินเข้าไปยังห้องอีกห้องที่แยกออกมา
“งานแยกอาวุธเหรอ ไม่ยากเท่าไรแฮะไหนดูซิมีอะไรบ้าง” ราดิชพูดอย่างกระตือรือร้นเขาลงนั่งขัดสมาธิและเริ่มหยิบอาวุธจากกองมาดู พบว่าพวกมันเป็อาวุธระดับ D กับ C มีั้แ่ ดาบ มีด ธนู หอกแม้กระทั่งปืนพกก็ยังมี และยังมีอาวุธแปลกๆ เช่น ดาบวงพระจันทร์ ดาวกระจายแท่งเหล็กแหลม แส้ และอีกหลายต่อหลายอย่าง
ราดิชจัดการแยกพวกมันตามระดับอาวุธและประเภทเขาทำต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งบ่ายสองโมงก็เสร็จเรียบร้อย แล้วเขาก็ล้มตัวลงนอน รอเวลาที่ชายชราจะออกมาตรวจงานจนเผลอหลับไปในที่สุด
“พ่อหนุ่ม ตื่นได้แล้ว” ราดิชได้ยินเสียงพร้อมมีคนมาเขย่าตัว เขาลุกขึ้นนั่งอย่างงัวเงีย
“ข้าตรวจงานที่เ้าทำแล้ว ทำได้ดีมากเลยแยกทุกอย่างได้ถูกต้อง เ้าผ่านภารกิจแล้ว” ชายชราบอก ราดิชได้ยินแบบนั้นก็ดีใจมากที่ผ่านภารกิจส่วนนี้ได้
“ขอบคุณคุณลุงมากเลยนะครับ ผมขอลาคุณลุงไปก่อน เดี๋ยวจะไปทำภารกิจอื่นต่อถ้ายังไงเดี๋ยวผมจะแวะมาอุดหนุนคุณลุงนะครับ” ราดิชบอกลาลุงแบล็ค
“ขอให้โชคดีนะพ่อหนุ่ม” ชายชราบอกลาราดิช แล้วราดิชก็เดินออกจากร้านเพื่อไปทำภารกิจที่ร้านอื่นต่อไป
พอออกจากร้านขายอาวุธราดิชก็เปิดแผนที่ดูอีกครั้ง เขาพบว่าร้านขายอุปกรณ์อยู่เยื้องๆ กับร้านขายอาวุธนี่เองจึงตัดสินใจว่าจะไปร้านขายอุปกรณ์ต่อไป เมื่อเขาเปิดประตูเข้าไปในร้าน ขายอุปกรณ์ที่มีสัญลักษณ์รูปเต็นท์อยู่หน้าร้านก็พบชายกลางคนรูปร่างอ้วนกลมตัวเตี้ยมีหนวดเคราหร็อมแหร็ม หัวล้านเลี่ยนยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์
“จะรับอะไรลีคร้าบ คุณลูกค้า”ชายอ้วนเ้าของร้านถามราดิชด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม พร้อมสำหรับการขายเต็มที่
“ผมมาทำภารกิจสำรวจเมืองน่ะครับ” ราดิชตอบชายอ้วน
“อ่อ มาทำภารกิจหรอกเร๊อะ มาๆ ตามอั๊วะมาหลังร้านเลย” ว่าแล้วชายอ้วนก็พาราดิชเข้าไปที่หลังร้าน ทันทีที่ราดิชเห็นกองไอเทมจำนวนมากกองพะเนินอยู่หลังร้านก็รู้เลยว่าเขาต้องทำอะไร
“เรียกอั๊วะว่าเถ้าแก่อ้วนก็ได้นะใครๆ ก็เรียกอั๊วะกันแบบนี้ทั้งนั้น” เถ้าแก่อ้วนบอกราดิช
“สวัสดีครับเถ้าแก่อ้วนผมชื่อราดิชครับ” ราดิชตอบพร้อมนึกในใจว่าสมแล้วที่ใครๆ ก็เรียกแกแบบนี้
“เดี๋ยวลื้อช่วยแยกประเภทกองไอเทมพวกนี้นะอย่างไฟฉาย เต็นท์ เชือก แบบนี้น่ะ แยกให้เรียบร้อยล่ะ ถ้าแยกเสร็จแล้วก็ไปเรียกอั๊วะได้ที่หน้าร้านนะ” เถ้าแก่อ้วนบอกเสร็จก็เดินกลับไปที่หน้าร้านเพื่อขายของต่อปล่อยให้ราดิชจัดการงานที่อยู่ตรงหน้าไปคนเดียว
ราดิชพอรู้ว่าต้องทำอะไรบ้างเลยทำให้งานง่ายขึ้นเขาจัดการแยกไอเทมเป็หมวดหมู่อย่างรวดเร็วจนกระทั่งเสร็จเรียบร้อยก็ไปเรียกเถ้าแก่อ้วนที่หน้าร้านมาดูผลงานหลังจากที่เถ้าแก่อ้วนตรวจงานเสร็จก็ให้ผ่านภารกิจราดิชจึงบอกลาเถ้าแก่อ้วนเพื่อไปทำภารกิจต่อไป
หลังออกจากร้านขายอุปกรณ์ เขาพบว่าตอนนี้เพิ่งจะสี่โมงเย็นเท่านั้นจึงเรียกแผนที่ออกมาดูว่าร้านขายยาอยู่ตรงไหน ซึ่งเขาก็พบว่าถ้าเดินต่อไปจากร้านขายอุปกรณ์อีกหน่อยก็ถึงแล้วเพราะร้านพวกนี้มักตั้งอยู่ใกล้ๆ กัน เพื่อสะดวกแก่การตามหานั่นเอง
ราดิชออกเดินไปที่ร้านขายยาต่อพอไปถึงหน้าร้านก็พบป้ายรูปขวดยาฟื้นพลังขนาดใหญ่อยู่หน้าร้าน พอเขาเปิดประตูเข้าไปก็พบกับหญิงชราคนหนึ่งที่มีผมสีขาวขึ้นแซมอยู่กับผมสีดำที่ยาวสยายถึงกลางหลังใบหน้าดูใจดี มีเค้าของความสวยเหลืออยู่มาก สมัยสาวๆ เธอคงเป็ผู้หญิงที่สวยมากๆ เลยทีเดียว
“ว่าไงพ่อหนุ่ม้าน้ำยาฟื้นพลังแบบไหนล่ะ” หญิงชราเอ่ยปากถามขึ้น
“คือผมมาทำภารกิจสำรวจเมืองนะครับ”ราดิชบอกจุดประสงค์ออกไป
หญิงชราได้ยินดังนั้น จึงเรียกให้ราดิชตามไปที่หลังร้านราดิชก็พบน้ำยาฟื้นพลังวางอยู่เกลื่อนกลาดเต็มหลังร้านไปหมดราดิชก็พอจะรู้ชะตากรรมแล้วว่าต้องทำอย่างไร
“ชั้นชื่อว่าไวท์ เรียกชั้นว่าป้าไวท์ก็ได้นะ”หญิงชราแนะนำตัวเอง
“สวัสดีครับ ผมชื่อราดิชครับภารกิจนี้คงให้แยกประเภทของน้ำยาใช่ไหมครับ” ราดิชลองถามดู
“ใช่แล้วจ้าแสดงว่าทำภารกิจของร้านอื่นมาแล้วล่ะสิที่นี่เธอแค่แยกประเภทของน้ำยาและขนาดของมันก่อนจะเก็บให้เข้าที่ให้เรียบร้อยเท่านั้นเองถ้าจัดการเสร็จแล้วก็ให้เรียกป้าได้ที่หน้าร้านนะจ๊ะ”หญิงชรากล่าวจบก็เดินออกไปรับลูกค้าที่เข้ามาซื้อของพอดี ปล่อยให้ราดิชทำงาน
ราดิชนั่งลงและจัดการแยกกองน้ำนาฟื้นพลังอย่างรวดเร็วหลังจากนั้นไม่นานกองน้ำยาเ่าั้ก็ถูกราดิชจัดการจนหมด ตอนนี้ก็เป็เวลาเกือบ 6โมงเย็นแล้ว เขาลุกขึ้นและเดินไปเรียกป้าไวท์มาตรวจงาน พอป้าไวท์ตรวจงานเสร็จก็ชมราดิชว่าเก่งมากที่ทำเสร็จได้เร็วแบบนี้และให้ราดิชผ่านภารกิจนี้
“ขอบคุณมากครับคุณป้า” ราดิชกล่าว “ถ้ายังไงผมไปส่งภารกิจก่อน เดี๋ยวไว้วันหลังจะมาอุดหนุนนะครับ” และขอลาป้าเพื่อไปส่งภารกิจต่อ
“ไปดีมาดีนะพ่อหนุ่ม” ป้าไวท์อวยพรราดิช
เขาออกจากร้านขายยาไปที่อาคารเริ่มต้นเพื่อส่งภารกิจในใจก็คิดว่าเขาจะได้อะไรเป็ของรางวัลนอกจากทักษะตรวจสอบบ้างนะพอมาถึงอาคารเริ่มต้นเขาก็ไปรับบัตรคิวแล้วไปนั่งรอสักพักเมื่อถึงคิวเขาก็รีบเข้าไปที่ช่องบริการพลางส่งยิ้มให้เ้าหน้าที่สาวสวยที่ทำหน้าที่อยู่พร้อมบอกว่า
“ผมมาส่งภารกิจสำรวจเมืองน่ะครับ”ราดิชแจ้งความประสงค์
“ขอให้เอามามือวางบนเครื่องเพื่อตรวจสอบด้วยค่ะ”เ้าหน้าที่บอกพลางยื่นเครื่องสแกนมาด้านหน้าราดิชเขาจึงเอามือไปวางทาบไว้
ผ่านไปสักพักเ้าหน้าที่ก็บอกว่า “เรียบร้อยค่ะคุณทำภารกิจเสร็จสิ้น กรุณายื่นนาฬิการะบบ เพื่อให้ทางเราโอนของรางวัลให้ด้วยค่ะ” เธอยื่นอุปกรณ์คล้ายๆ เครื่องสแกนบาร์โค้ดออกมาพลางพยักหน้าให้ราดิชยื่นนาฬิกามาราดิชจึงทำตาม พอสแกนเสร็จก็มีเสียงจากระบบบอกว่า
-ท่านได้รับเงิน 50,000 G
-ท่านได้รับกล่องปริศนาสีขาว 1 กล่อง
-ท่านได้รับทักษะตรวจสอบ
-ทักษะตรวจสอบ
(สามารถตรวจสอบชื่อพลังชีวิตและระดับของสัตว์อสูรได้ถ้าตรวจสอบผู้เล่นคนอื่นจะได้รู้แค่ชื่อและระดับเท่านั้น เป้าหมายจะต้องมีระดับต่ำกว่าหรือเท่ากับและไม่สูงเกินผู้ตรวจสอบ 10 ระดับถ้าเกินจากนั้นจะรู้แค่ชื่ออย่างเดียวเท่านั้น)
พอราดิชเปิดดูทักษะที่ได้มาก็ดีใจมากแถมได้เงินมากมายขนาดนี้ เขาเลยคิดว่าจะต้องพยายามรับภารกิจต่างๆ ไปทำระหว่างเพิ่มระดับด้วยจะดีกว่าได้ทั้งระดับได้ทั้งเงิน แค่คิดราดิชก็มีความสุขจนทำหน้าเคลิ้มฝันไปซะแล้ว เ้าหน้าที่สาวเห็นแบบนั้นก็เลยเรียกสติเขาก่อนที่จะบ้ามากไปกว่านี้
“คุณคะ คุณ มีอะไรให้ช่วยอีกหรือเปล่าคะ” เธอถามราดิช
ราดิชที่ได้ยินเสียงนั้นก็ได้สติเลยนึกได้ว่าเมื่อกี้ได้กล่องปริศนามา ตัวเองก็มีกล่องปริศนาอยู่แล้ว 1 กล่อง เลยสงสัยว่ามันเอาไปทำอะไรจึงเอ่ยปากถามเ้าหน้าที่ทันที
“รบกวนช่วยบอกผมหน่อยได้ไหมว่า กล่องปริศนานี่มันมีไว้ทำอะไรหรือครับ”
“กล่องปริศนาจะทำการสุ่มอาวุธ ชุดเกราะ เครื่องประดับ เสื้อผ้า ทักษะไอเทมทั่วไปในเกมทุกระดับเมื่อเปิดค่ะ แต่ก็ขึ้นอยู่กับสีของกล่องด้วยบางสีสุ่มทุกอย่าง บางสีสุ่มเฉพาะของระดับเท่านี้ถึงเท่านี้ สามารถบอกได้ด้วยการกดดูรายละเอียดที่กล่องอีกทีน่ะค่ะ”เ้าหน้าที่ตอบราดิช
“ครับผม ขอบคุณมากครับ” ราดิชกล่าวขอบคุณและขอตัวออกจากเคาน์เตอร์นั้นเพื่อออกจากอาคารเริ่มต้นในทันทีพอออกมาจากอาคารเริ่มต้นเขาก็เห็นผู้คนเดินไปมาพอสมควร เมื่อเขาดูเวลาก็พบว่าเป็เวลา1 ทุ่มในเกมแล้ว
ราดิชคิดว่าจะไปหาโรงแรมเพื่อพักผ่อนเสียก่อนเขาเปิดแผนที่ขึ้นมาเพื่อหาโรงแรม แล้วพบว่าถ้าเดินไปทางทิศเหนือของเมืองจะเจอโรงแรมของระบบอยู่เขารีบเดินทางไปถนนเส้นนั้นอย่างรวดเร็ว
ระหว่างทางราดิชก็แวะดูร้านค้าที่ผู้เล่นนำสินค้ามาวางขายไปเรื่อยเขาไม่ได้ซื้ออะไรเพียงแต่เล็งๆ ไว้อยู่ เพราะไม่รู้ว่าเขาจะมีความจำเป็ต้องใช้เงินหรือเปล่าจึงเก็บไว้ก่อน ซึ่งมันก็เป็นิสัยของเขานั่นเองที่เห็นว่าสิ่งที่จะซื้อนั้นถ้ามันไม่คุ้มที่จะใช้งานหรือไม่มีความจำเป็ต้องใช้ เขาก็จะไม่ซื้อโดยเด็ดขาด
เมื่อถึงโรงแรมราดิชก็เข้าไปเช็กอินซึ่งราคาค่าเช่าห้องต่อ 1 คืนตกราวๆ 200 G ในห้องแบบธรรมดา และ 500G สำหรับห้องพิเศษ ที่จะมีอัตราการฟื้นฟูร่างกายอย่างรวดเร็วถึง 5เท่า ราดิชเห็นว่าวันนี้เขาเหนื่อยมาทั้งวันแล้วจึงขอเปิดห้องพิเศษพอได้กุญแจเขาก็เดินขึ้นบันไดไปยังห้องของตน
พอไขกุญแจเข้ามาในห้องแล้วราดิชก็มองดูรอบห้อง เขาพอใจมากเพราะห้องนี้กว้างขวางมากทีเดียว พื้นห้องเป็ไม้ปาร์เก้อย่างดีขัดมันเตียงนอนขนาดใหญ่ ผนังห้องที่ทาสีขาวสว่าง มีทีวีจอั์ตั้งอยู่ผนังห้องด้านหนึ่งมีห้องน้ำที่มีอ่างอาบน้ำให้แช่ด้วย
และสิ่งแรกที่เขาทำคือการอาบน้ำให้ร่างกายสดชื่นหลังจากที่ไปผจญภัยมาทั้งวัน หลังจากอาบน้ำเสร็จเขาก็โทรไปสั่งอาหารของโรงแรมขึ้นมากิน และพออาหารมาถึงเขาก็ไม่รอช้าจัดการอาหารพวกนั้นลงกระเพาะทันทีจนหมดเกลี้ยงไม่มีเหลือ
“อร่อยดีเหมือนกันแฮะ เมื่อกี้เดินผ่านเห็นมีภัตตาคารด้วยเดี๋ยวไว้พรุ่งนี้เราแวะไปลองใช้บริการดูดีกว่า” หลังจากราดิชวางโปรแกรมของพรุ่งนี้เรียบร้อยแล้วจึงลองเปิดกระดานข่าวสารของเกมเพื่อหาข้อมูลเพิ่มเติม เพราะเขารู้อะไรต่างๆ ในเกมน้อยมากเขาใช้เวลาไปสองสามชั่วโมงจนได้ข้อมูลที่น่าสนใจหลายอย่าง เช่น
ไอเทมระดับB นั้นเป็ของที่ผู้เล่นส่วนใหญ่ในตอนนี้มีใช้กันทั่วไปและในเกมนี้เราสามารถถืออาวุธได้ทุกชนิดตามความพอใจบางทีก็สามารถใช้ทักษะของอาชีพอื่นได้ด้วย แต่ว่าจะไม่ดีเท่ากับสายอาชีพตรงเ้าของทักษะเองหรือจะเป็สัตว์อสูรในเกมนี้ที่ใช้ระบบปัญญาประดิษฐ์ระดับสูงในการควบคุม จึงทำให้พวกมันคิดเป็และพวกระดับสูงยังมีทักษะสายตรวจสอบและทักษะพิเศษ อีกทั้งยังสามารถพูดคุยโต้ตอบได้ภายใต้ข้อมูลพื้นฐานที่ตัวเกมป้อนไว้ให้
ในเกมนี้นั้นอาจมีคนที่ได้ทักษะเหมือนกันแต่ว่าเก่งไม่เท่ากันขึ้นอยู่กับไหวพริบของผู้เล่นเป็หลัก สำหรับทักษะพิเศษส่วนใหญ่นั้นสามารถหาได้จากการฆ่าสัตว์อสูรระดับาาขึ้นไปแต่ว่าจะตกไม่ค่อยบ่อยนัก หรือน้ำยาต่างๆ ที่ราดิชลองค้นหาดูก็พบว่ามีบางอันที่ฟื้นพลังได้เต็มหรือช่วยเพิ่มพลังโจมตี ป้องกันได้แต่น้ำยาพวกนี้ค่อนข้างมีราคาแพงกว่าน้ำยาฟื้นพลังทั่วไปอยู่พอสมควร
ราดิชนั่งอ่านไปเรื่อยๆจนเวลาล่วงเลยไปถึง 4 ทุ่มก็ชักเริ่มง่วง จึงปิดกระดานข่าวสารเพื่อเตรียมจะนอนแต่ระหว่างที่เปิดหน้าต่างไอเทมเพื่อดูว่าได้อะไรมาบ้างในวันนี้ ราดิชก็เห็นกล่องปริศนาที่ยังไม่ได้เปิดอีกสองกล่องจึงหยิบมันออกมาเพื่อดูรายละเอียด
-กล่องปริศนาสีขาว
(เมื่อเปิดแล้วจะมีโอกาสได้รับไอเทมหรือทักษะในเกมจากการสุ่ม1 อย่าง)
-กล่องปริศนาสีทอง
(เมื่อเปิดแล้วจะมีโอกาสได้ไอเทมหรือทักษระดับA - S ในเกมจากการสุ่ม 1 อย่าง)
“โห กล่องสีทองนี่มันเยี่ยมจริงๆ สงสัยเดี๋ยวออกเกมไปต้องโทรไปขอบคุณพี่ซะหน่อยแล้วถ้าเปิดได้ไอเทมระดับ A หรือ S สักชิ้นคงทำให้ฆ่าสัตว์อสูรได้สบายขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย” ราดิชฝันหวานถึงไอเทมระดับสุดยอดที่กำลังจะเปิดได้ไม่ช้านี้
“เราเปิดกล่องสีขาวก่อนดีกว่า ดูซิจะได้อะไร”ว่าแล้วก็จัดการเปิดกล่องสีขาวทันที ทันใดนั้นก็มีควันพุ่งออกมาจากกล่องและมีชุดเกราะตัวหนึ่งร่วงลงมาตรงหน้าพร้อมกับเสียงระบบดังขึ้น
-ท่านได้รับเกราะเหล็กน้ำเงินระดับB 1 ชิ้น
ราดิชจึงหยิบชุดเกราะนั้นขึ้นมาดูมันเป็ชุดเกราะสีน้ำเงินเข้มแบบเต็มตัว ลักษณะเหมือนชุดเกราะแบบอัศวินยุโรปเขาดูรายละเอียดของมันทันที
-เกราะเหล็กน้ำเงิน (B)
พลังป้องกัน 300 พลังป้องกันเวท 300
(ช่วยเพิ่มอัตราการฟื้นฟูพลังชีวิตได้10% เพิ่มค่าพลังโจมตี 500 จุด)
พอราดิชได้เห็นค่าพลังต่างๆของเกราะเหล็กน้ำเงินก็ดีใจสุดๆ เพราะตอนที่เขาหาข้อมูลในกระดานข่าวสารนั้นบอกว่าเกราะเหล็กน้ำเงินนั้นเป็ไอเทมระดับสูงในระดับB ที่ได้รับความนิยมกันมากในพวกนักดาบและนักรบแถมราคาก็สูงพอสมควร เพราะมันตกจากสัตว์อสูรที่มีระดับ 55 - 60 ทั้งนั้น
ราดิชเก็บมันเข้าหน้าต่างระบบเพื่อที่จะเอาไว้ใส่ไปผจญภัยในวันพรุ่งนี้ จากนั้นก็หยิบกล่องปริศนาสีทองออกมาพร้อมกับภาวนาให้ได้ไอเทมสุดยอดด้วยเถิด แต่เขาคิดว่ายังไงไอเทมต่ำสุดที่เปิดได้ก็ต้องเป็ระดับ A ที่ถือว่าระดับค่อนข้างสูงมากอยู่แล้วแต่เขาหวังว่าจะได้ไอเทมระดับ S มาครอง
“เพี้ยงๆ ขอให้ได้ไอเทมระดับสุดยอดด้วยเถิด” ราดิชภาวนาอย่างแน่วแน่ จากนั้นก็เอื้อมมือไปเปิดกล่องทันทีพอเปิดกล่องออก แทนทีจะมีควันออกมาเหมือนเมื่อกี้ กลับมีแสงสว่างเจิดจ้าออกมาจนราดิชทนไม่ไหวต้องเอามือปิดหน้าไว้พอแสงสว่างจางลงพลันได้ยินเสียงระบบดังขึ้นว่า
- ท่านได้รับดาบโฟเทีย (S) 1เล่ม
พร้อมกับมีดาบเล่มหนึ่งฝักดาบมีสีดำสนิท มีลวดลายัสีแดงที่ลุกไหม้ด้วยเปลวไฟสีแดงฉานอยู่ทั้งตัวพาดผ่านตามความยาวของฝักดาบด้ามดาบนั้นมีสีแดงเช่นเดียวกัน ที่กั่นดาบมีลักษณะเหมือนดาบของพวกอัศวินยุโรปยุคกลาง
ราดิชหยิบดาบเล่มนั้นขึ้นแล้วลองชักดาบออกจากฝักเผยให้เห็นว่ามันเป็ดาบที่มีคมทั้งสองด้าน ใบดาบยาวประมาณ 80 เิเมีสีแดงเหมือนเปลวไฟ มีความร้อนออกมานิดหน่อยจนรู้สึกได้ ราดิชพอใจกับมันมากจึงลองดูข้อมูลของดาบ
-ดาบโฟเทีย(S) (สถานะยังไม่ได้ถูกทำสัญญา)
พลังโจมตี 500 พลังโจมตีเวท 500
(สามารถสร้างเปลวไฟสีแดงออกมาจากตัวดาบเพื่อเพิ่มพลังโจมตีโดยจะโจมตีเป็ธาตุไฟและยังสามารถใช้ฟาดฟันเพื่อปล่อยเปลวไฟใส่เป้าหมายได้ ใช้พลังมานา1,000 จุดในการเรียกเปลวไฟออกมา และในการคงสภาพเปลวไฟใช้พลังมานาวินาทีละ10 จุด
-ปราการอัคคี สร้างกำแพงไฟขึ้นมาเพื่อทำการจองจำเป้าหมายทำให้เป้าหมายหมดแรงและจะเผาผลาญไปจนกว่าเป้าหมายจะดับสูญ ใช้พลังมานาในการเรียกใช้1,000 และใช้พลังมานาในการคงสภาพวินาทีละ 20 จุด ถ้าพลังมานาหมดปราการอัคคีจะหายไป)
ราดิชถึงกับอึ้งเมื่อได้เห็นพลังโจมตีและความสามารถของมันแต่เขาก็ยังสงสัยว่าสถานะ “ยังไม่ได้ทำสัญญา”คืออะไร จึงลองเปิดกระดานข่าวสารอีกรอบเพื่อหาข้อมูล ทำให้รู้ว่าผู้เล่นสามารถทำสัญญากับไอเทมส่งผลให้ไอเทมนั้นเป็สิ่งที่ผูกมัดตัวละคร คือไม่หล่นและไม่สามารถถูกแย่งชิงได้ซึ่งในเกมนี้จะมีแต่ไอเทมระดับ S เท่านั้นถึงจะทำสัญญาได้แต่ถ้าทำสัญญาไปแล้วจะไม่สามารถขาย โอน หรือยกให้ใครได้และทำสัญญาได้โดยหยดเืของผู้ทำสัญญาลงบนไอเทมดังกล่าวเท่านั้นเอง
ราดิชจึงปิดกระดานข่าวสารและจัดการเอามีดสั้นจิ้มปลายนิ้วตัวเองแล้วหยดเืลงบนใบดาบ เมื่อเืตกลงถูกใบดาบทันใดนั้นตัวดาบพลันเปล่งแสงสว่างจ้าออกมาพร้อมมีเสียงประกาศของระบบดังขึ้นมา
-ท่านได้ทำสัญญากับดาบโฟเทียเรียบร้อยแล้วต่อไปนี้ดาบโฟเทียเป็ของท่าน ไม่สามารถขาย โอนหรือยกให้ใครได้อีก
ราดิชได้ยินดังนั้นก็ดีใจเป็อันมากเพราะไม่ต้องกลัวที่ดาบเล่มนี้จะหล่นหายหรือถูกขโมย แต่เขาคิดว่าจะพยายามไม่ใช้ทักษะที่มากับดาบเพราะเขาคิดจะลองฝึกฝนตัวเองดูก่อน จนคับขันจริงๆ ถึงจะใช้เขาตั้งปณิธานไว้อย่างแน่วแน่ แล้วจัดการติดตั้งดาบโฟเทียเป็อาวุธหลักจากนั้นราดิชก็เก็บดาบเข้าหน้าต่างไอเทม แล้วก็นั่งอ่านข่าวสารเพิ่มเติมอีกสองสามเื่ก็เข้านอนจนหลับไปในที่สุด
![END คุณหนูวายร้าย [ มันตา ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1596598916_40696690.webp)
18K
